Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lubimyczytać.pl to:
społeczność 435 tys. zakochanych w książkach
ponad 811 tys. recenzji
ponad 236 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Wyróżnione opinie czytelników
  • Pan Mercedes
    Pan Mercedes
    Stephen King
    Stephen King nie ma fanów, Stephen King ma wyznawców. Ja jestem jednym z nich, co jednak nie zmieniło faktu że lekko pesymistycznie podchodziłem do najnowszego dzieła Króla. Dlaczego? Dlatego że na okładce zostało napisane "Debiut Stephena Kinga w gatunku powieści...
    Stebbins więcej
  • Sześć lat później
    Sześć lat później
    Harlan Coben
    Jeśli recenzentowi przychodzi do głowy szukać w znakomitej powieści minusów, znajdzie je niechybnie, ale czy istnienie - rzekome lub rzeczywiste - owych potknięć wpłynie na istotną wartość książki? Wątpliwe. No dobrze. Bądźmy wredni. Bądźmy radykalni. Krytyczni i upierdliwi w tym...
    Eudaimonia więcej
  • Gesty
    Gesty
    Ignacy Karpowicz
    W każdym z moich przedstawień próbowałem opowiadać o szczęściu, bo opowiadanie o nieszczęściu wydawało mi się zbyt banalne i łatwe. W życiu szedłem, najczęściej, po linii najmniejszego oporu, co kompensowałem sobie na deskach sceny, porywając się wyłącznie na tematy najtrudniejsze,...
    Intueri więcej
  • Dziewczynko, roznieć ogieniek
    Dziewczynko, roznieć ogieniek
    Martin Šmaus
    „Dziewczynko, roznieć ogienek" to pierwsza książka Martina Šmausa, za którą autor otrzymał nagrodę Magnesia Litera w kategorii Debiut Roku 2006. Jest to opowieść o życiu bez korzeni, o wiecznej tułaczce, na jaką skazany jest Cygan, o samotności i wykluczeniu, o...
    mag więcej
  • Czarownica piętro niżej
    Czarownica piętro niżej
    Marcin Szczygielski
    Kto trochę mnie zna ten wie, że z czarownicami mi za pan brat. Od zawsze lubiłam czytać bajki, baśnie i legendy, w których występowały baby Jagi i dobre czarownice. Kiedy urosłam i stałam się już dużą dziewczynką wyraz sympatii oddałam...
    julia-orzech więcej
  • Instalacja Idziego
    Instalacja Idziego
    Jerzy Sosnowski
    Trzeba chyba się przyznać, że jestem dość bezkrytycznym admiratorem prozy Jerzego Sosnowskiego. Zresztą nie tylko prozy; w ogóle uwielbiam wszystko, czym zajmuje się ta renesansowa postać - jego świetną, wszechstronną robotę radiową (zawsze na najwyższym poziomie), jego krytykę literacką czy...
    marcinb więcej
  • Kłamca 2,5. Machinomachia
    Kłamca 2,5. Machinomachia
    Jakub Ćwiek
    Kłamca powrócił w fenomenalnym stylu, utrzymując poziom i klimat z dwóch pierwszych tomów! Jakub Ćwiek pewnego dnia oświadczył, że na podstawie stworzonego przezeń uniwersum ma powstać klimatyczna karcianka, przedstawiająca w komiczny i nieco groteskowy sposób bohaterów przewijajacych się przez treść...
    aspolski więcej
  • Stulecie detektywów
    Stulecie detektywów
    Jürgen Thorwald
    "Teraz w mojej torebce noszę" to nie metafora. Naprawdę zawsze mam przy sobie książkę, bo nigdy nie wiadomo, kiedy w ciągu nawet najbardziej zaplanowanego dnia wyskoczy mały zastój, który można przeznaczyć na czytanie! Noszenie w torebce "Stulecia detektywów" było wielkim...
    Monika więcej
  • Metro 2033
    Metro 2033
    Dmitry Glukhovsky
    " (...) Artem słuchał wszystkiego z żywym zainteresowaniem, chociaż nie mógł sobie wyobrazić, jak to jest mieszkać w wysokim budynku i jak to jest, kiedy z okna rozpościera się widok, albo kiedy na górę można się dostać w kilka sekund,...
    cykuta więcej
  • Morfina
    Morfina
    Szczepan Twardoch
    Warszawa 1939: kobiety, narkotyki i zdrada Tak brzmi podtytuł najnowszej książki Szczepana Twardocha - "Morfina". To wciągająca i transowa powieść o niejakim Konstantym Willemannie, narkomanie, kobieciarzu i konspiratorze z przypadku. Akcja "Morfiny" dzieje się w Warszawie w pierwszych dniach okupacji...
    Kredenz więcej
Książki, które zostały wydane w ostatnim czasie.
Najlepsi przyjaciele
Najlepsi przyjaciele
Moni Nilsson
0 (0 ocen i opinii)
Musza Góra
Musza Góra
Bohdan Głębocki
0 (0 ocen i opinii)
Luis Suárez. Pistolet
Luis Suárez. Pistolet
Luca Caioli
0 (0 ocen i opinii)
Agatha Christie i jedenaście zagubionych dni
Agatha Christie i jedenaście zagubionych dni
Jared Cade
0 (0 ocen i opinii)
Tajemnica początków Polski
Tajemnica początków Polski
Marek Gędek
0 (0 ocen i opinii)
Memento Mori. Prawdziwe śmierci przypadki
Memento Mori. Prawdziwe śmierci przypadki
Tomasz Specyał
0 (0 ocen i opinii)
Liori
Liori
Anna Anton
0 (0 ocen i opinii)
W cieniu fleszy
W cieniu fleszy
Paulina Ptasińska
5 (0 ocen i opinii)
Opinie czytelników
książek: 216
madzia8011 | 2014-10-31
O książce: Jeździec Miedziany
Przeczytana: 30 października 2014

Świetna, wciągająca historia. Na końcu poryczałam się jak bóbr ;) już zaczęłam drugą część.

książek: 3101
Aga | 2014-10-31
O książce: Chłopak nikt
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 31 października 2014

Pojawia się w nowym miejscu z nową tożsamością. Nawiązuje bliższe relacje z bliskimi swojej przyszłej ofiary. Likwiduje ją. Gdy misja dobiega końca nasz bohater znika. Ten schemat działania zawsze działał idealnie. Jednak nadchodzi dzień, w którym wszystko się zmienia. Nasz bohater napotyka niemałe przeszkody. Powracają wspomnienia...

Nasz bezimienny bohater znany jest jako "Benjamin". O jego przeszłości dowiadujemy się z retrospekcji. Kiedy miał 12 lat, jego rodzice zostali zamordowani. Ta historia skojarzyła mi się z "Tożsamością Bourne'a" Roberta Ludluma. Ci co czytali - wiedzą czego się spodziewać. Pozostałych ostrzegam. Nie rozpoczynajcie czytać tej książki tuż przed snem. Zwłaszcza jeśli macie coś ważnego do zrobienia następnego dnia. To z pewnością nie skończy się dobrze. Ja niestety nie wytrzymałam i ją napoczęłam. Myślałam, że przeczytam tylko kilka rozdziałów i zasnę. I zanim się spostrzegłam była trzecia godzina nad ranem...

Zadoff bardzo uważał, aby n...

książek: 2383

Mocny początek na pierwszych stronach i to wszystko , co jest ciekawego w tej książce. Odświeżanie zbrodni sprzed 13 lat jest tak nieudane jak odsmażanie jajka.Nudne śledztwo ukazane na 2 płaszczyznach czasowych, zrezygnowani policjanci i młoda sztokholmska prawniczka Sophia Weber, która sama ma problemy z własną osobowością. Utwór mroczny i depresyjny(wieczne wykorzystywanie przez ojców swoich córek) , rozwiązanie dopiero na ostatnich stronach jest tak niewiarygodne,że nie wiem czy szwedzka policja w ogóle prowadziła śledztwo.Można powiedzieć : I cóż że ze Szwecji! Nie wszystko , co zwie się skandynawski kryminałem, trzyma wysoki poziom.

książek: 703
almos | 2014-10-31
Przeczytana: 28 października 2014

Od czasu do czasu lubię posłuchać czytanej przez dobrego lektora dziewiętnastowiecznej powieści realistycznej, gdzie akcja toczy się linearnie, mamy spokojną narrację i piękne opisy tego co nas otacza, a wszystko kończy się źle; taka właśnie jest ta powieść francuskiego klasyka.

W sumie irytujący jest główny bohater powieści, Fryderyk Moreau, niedojrzały emocjonalnie nicpoń i próżniak czekający na spadek i wtedy dopiero zaczynający prawdziwe życie, ale wtedy takie czasy były, może jeszcze wrócą, wieszczą to niektórzy ekonomiści... Jakoś nie przekonuje mnie też jego miłość do pani Arnoux; w rozerotyzowanym społeczeństwie francuskim, gdzie seksualność traktuje się w sposób normalny i naturalny, gdzie powszechne jest że mężowie mają kochanki, a wiele młodych kobiet prowadzi dość swobodne życie erotyczne, Fryderyk opanowany romantyczną miłością do żony innego, nigdy nie zrealizowaną i nie skonsumowaną, wygląda na prawdziwe dziwadło. Toż już nasz Wokulski z 'Lalki' wydaje się mniejszym...

książek: 2383
Ninni | 2014-10-31
O książce: Ostatni Lapończyk

Bardzo dobra książka z przeszywającym mrozem(-30 stopni to normalna temperatura), mroźnym do szpiku kości wiatrem wciskającym się pod skafandry. Bohaterowie muszą funkcjonować przy 2-3 godzinach światła słonecznego, bo potem zapada noc polarna.Keket i jego partnerka Nina, z policji reniferów, prowadzą śledztwo w sprawie kradzieży zabytkowego saamskiego bębna oraz morderstwa jednego z hodowców reniferów Mattisa.Olivierowi Trucowi udało się doskonale oddać atmosferę i temperaturę panującą w małym, lapońskim miasteczku, gdzie ludzie żyją zgodnie z rytmem natury.Nie dość ,że przyszło im żyć w najbardziej surowych warunkach na kuli ziemskiej , to jeszcze wpływa na ich działania i myślenie wychowanie w bardzo surowej religii laestedianskiej.Jest fascynacja Keketa młodszą o 30 lat Niną, są źli policjanci, pościgi na skuterach śnieżnych, mroczne historie z przeszłości.Utwór jest bardzo klimatyczny i choć momentami autor nie uniknął dłużyzn myślowych podszytych sporym infantylizmem jest to jedn...

książek: 484
Artur | 2014-10-31
O książce: Ludwik XIV
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 31 października 2014

Do tej pory poznawałem losy Ludwików, którzy byli w cieniu wielkiego przodka. Teraz miałem okazję ujrzeć Słońce, wielkiego Króla-Słońce.
Choć Ludwik utożsamiał państwo ze swoją osobą to jednak w blaskach Słońca bledną inne wydarzenia - Cronin świetnie to uchwycił. Biograf bardzo zręcznie ukazuje postać Ludwika XIV na tle epoki. Jednak nie czyni z książki podręcznika historii Francji XVII i XVIII wieku. Autor wykazał się wielkim znawstwem tematu i ogromną erudycją.
Bardzo żywy język i duża dawka ciekawych informacji o głównym bohaterze i osobach z jego otoczenia. Książka jest zaproszeniem na pełen przepychu Wersal, ja skorzystałem i Tobie polecam.

książek: 64
Silny_Belwas | 2014-10-31
O książce: Gubernator
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Prawdziwe arcydzieło, zarówno jeśli chodzi o formę jak i historię. Fenomenalne dialogi. Polski tytuł tej książki sugeruje, że mamy do czynienia z powieścią polityczną. W istocie tak jest jednak tytułowego gubernatora nie ma tutaj w zasadzie aż tak wiele. Centralna postać dziennikarz Jack Burden, który jest jednocześnie narratorem. Powieść zawiera dużo jego przemyśleń i dużo retrospekcji z jego lat młodzieńczych. Styl tych fragmentów jest znakomity i dobrze się je czyta. Niemniej tytułowa postać i tak zawłaszcza sobie książkę ilekroć tylko pojawi się na jej stronach.

Podczas lektury warto spróbować spojrzeć nieco szerzej i nie oceniać gubernatora poprzez to czy prowadził politykę lewicową czy prawicową. Moim zdaniem nie prowadził ani takiej, ani takiej. Może dążył do poprawy życia ludności, może walczył z zastanym porządkiem, przede wszystkim jednak chodziło mu o posiadanie kontroli i podporządkowanie sobie wszystkich dotychczasowych władców tego stanu. Był ich osobistym przeciwnikiem,...

książek: 555
Łukasz | 2014-10-31
O książce: Mistycy i narkomani
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 października 2014

Po „Mistyków i narkomanów” sięgałem przede wszystkim jako po źródło wiedzy o polskiej kontrkulturze. W tym kontekście zawieść się na tej książce po prostu nie da. Powieść Tarzana, choć krótka, jest dość szczegółowa i w świetny, zwięzły sposób przedstawia niemal 20 lat ewolucji Ruchu, uwzględniając przy tym wiele aspektów, od mody i codziennego życia hipisa, przez duchowość i światopogląd po różnice międzypokoleniowe w obrębie subkultury (tak!). Wdziera się często subiektywizm, lecz raczej z gatunku subiektywizmów w powieści prawie-autobiograficznej pożądanych (bo uczłowieczających nam narratora), niż tych czyniących utwór tendencyjnym.
Można jednak tę książkę czytać także w celach czysto rozrywkowych. Prosty styl i specyficzna forma sprawiają, że „Mistyków i narkomanów” czyta się bez znużenia, zaś w wykreowany świat wchodzimy, bo nie ma nudy – i nie ma czasu się zastanawiać nad tym, czy w ów świat weszliśmy. Oczywiście, zdarzają się pokraczne zdania, zaś poetyckie wstawki bywają preten...

książek: 162
kasia2133 | 2014-10-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 października 2014

Tess Gerritsen to jedna z moich ulubionych autorek. Przeczytałam niemal wszystkie jej książki i muszę stwierdzić, że autorka nadal trzyma wysoki poziom. Uwielbiam perypetie Jane Rizzoli i Maury Isles. Fajne jest to, że autorka potrafi mnie jeszcze zaskoczyć- rozwikłanie zagadki dla mnie niespodziewane. Czytelnik pochłania stronę za stroną.Plusy książki to wartka akcja oraz fajne dialogi. Chce się więcej i więcej i przychodzi takie rozczarowanie kiedy jest się na ostatniej stronie... Polecam

książek: 632
Anatema | 2014-10-31
O książce: Emilia
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 września 2014

Ze wstydem muszę przyznać, że nie często sięgam po książki polskich autorów. Nie licząc twórczości Andrzeja Sapkowskiego oraz Andrzeja Ziemiańskiego, unikam ich prawie zupełnie. Kilka tygodni temu, w moje ręce trafiła powieść Doroty Ponińskiej "Podróż po miłość: Emilia". Zniechęcona tandetnym i zapowiadającym tani romans tytułem, rozpoczęłam lekturę bez większego entuzjazmu. Jednak z każdą przerzuconą stroną, świat wykreowany przez Dorotę Ponińską pochłaniał mnie coraz bardziej.

Życie Emilii Konarskiej zmienia się wraz z nadejściem powstania listopadowego. Ojciec dziewczyny, zapalony patriota, zostaje pojmany w walce i wywieziony za granice kraju. W wyniku niefortunnych, dramatycznych wydarzeń, dziewczyna trafia za mury klasztoru nieopodal Wilna, gdzie ma spędzić resztę swoich dni. Mijają lata, a Emilia wtapia się w poświęcone Bogu życie. Pości, modli się, aż do niespodziewanej wizyty pewnego mężczyzny i bezcennej informacji. Emilian Konarski żyje.

Debiutancka powieś...

Pokaż starsze opinie czytelników
Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.
Popularne półki
Popularni autorzy
Znajdź autora
Top 5 książek
Patronaty lubimyczytać.pl
wszystkie patronaty
Popularne cytaty
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd