Rzeźbiarz łez

Zmęczyłam tą książke. Niby rozumiem jej fenomen, ale po 14 razie w którym ona powtarza jak to jest KRUCHA, DROBNA, MALUTKA wymiękłam i uznałam że dosłucham tą książke bo nie dam rady tego przeczytać. Łapał mnie cringe jak np. ślimak JEST NIESMIALY NIE ZROBIL TEGO ZLOSLIWIE NIE ROZUMIE - wymiękłam. Nie czulam tej chemii między nimi i tyle.

Zmęczyłam tą książke. Niby rozumiem jej fenomen, ale po 14 razie w którym ona powtarza jak to jest KRUCHA, DROBNA, MALUTKA wymiękłam i uznałam że dosłucham tą książke bo nie dam rady tego przeczytać. Łapał mnie cringe jak np. ślimak JEST NIESMIALY NIE ZROBIL TEGO ZLOSLIWIE NIE ROZUMIE - wymiękłam. Nie czulam tej chemii między nimi i tyle.

@rewi.books

,,Bo nasze duszę lśniły z siłą miliona słońc.
Nasza historia była zapisana w gwiezdnych konstelacjach.
Na nieskończonym niebie.
Wśród huraganów przeciwności i chmur gwiezdnego pyłu.
Wieczna i niezniszczalna...
Niezmierzona..."

Muszę przyznać, że nie zauważyłam tej książki na instagramach u innych. Dopiero kiedy zobaczyłam wzmiankę o tym, że ma powstać film na podstawie tej historii. Zainteresowałam się tym.

,,Rzeźbiarz łez" nie jest typową historią miłosną.
Nie jest to wesoła historia. Bardziej wzruszająca a momentami smutna. Czytając zastanawiałam się jak można wyrządzić taką krzywdę innym.
Historia napisana jest w baśniowy sposób, który początkowo nie przypadł mi do gustu.
Później jednak było coraz lepiej. Przepadłam.
Nie podobały mi jedynie powtarzane opisy wyglądu głównego bohatera. Mogę jednak przymknąć na to oko.
Akcja w książce toczy się dość powoli. Nie nudziłam się jednak. Śledziłam losy bohaterów i chciałam dla nich jak najlepiej.
Autorka wykreowała świetnych bohaterów.
Tak bardzo różnych ale tak bardzo pasujących do siebie.
Uczucie pomiędzy nimi było cudowne.

@rewi.books

,,Bo nasze duszę lśniły z siłą miliona słońc.
Nasza historia była zapisana w gwiezdnych konstelacjach.
Na nieskończonym niebie.
Wśród huraganów przeciwności i chmur gwiezdnego pyłu.
Wieczna i niezniszczalna...
Niezmierzona..."

Muszę przyznać, że nie zauważyłam tej książki na instagramach u innych. Dopiero kiedy zobaczyłam wzmiankę o tym, że ma powstać film na...

Klimat i emocje – książka stawia na intensywne uczucia: cierpienie, tęsknotę, obsesję.

Motyw „enemies to lovers” – relacja bohaterów jest burzliwa i przyciąga uwagę.

Poetycki, momentami wręcz baśniowy język może się podobać, jeśli ktoś lubi przesadną emocjonalność.

Klimat i emocje – książka stawia na intensywne uczucia: cierpienie, tęsknotę, obsesję.

Motyw „enemies to lovers” – relacja bohaterów jest burzliwa i przyciąga uwagę.

Poetycki, momentami wręcz baśniowy język może się podobać, jeśli ktoś lubi przesadną emocjonalność.

Książka jest prześliczna, ma piękne brzegi ale to jedyne jej plusy. Książka mogłaby się skończyć po jakiś 150 stronach gdyby nie zbędne opisy wszystkiego ( zapomniał szklanki, poszedł po szklankę, przyniósł szklankę). Anna, Norman i klaus byli świetni ale nie potrafię zrozumieć głównych bohaterów. Mówią po milion razy te same rzeczy, ich miłość w mojej głowie nie ma sensu. Skończyłam ta książkę z takim wysiłkiem, ledwie dotarłam do końca. Książka nijaka i lepiej mi się żyło jak była na półce nie przeczytana.

Książka jest prześliczna, ma piękne brzegi ale to jedyne jej plusy. Książka mogłaby się skończyć po jakiś 150 stronach gdyby nie zbędne opisy wszystkiego ( zapomniał szklanki, poszedł po szklankę, przyniósł szklankę). Anna, Norman i klaus byli świetni ale nie potrafię zrozumieć głównych bohaterów. Mówią po milion razy te same rzeczy, ich miłość w mojej głowie nie ma sensu....

Książka Rzeźbiarz łez to bardzo specyficzna, a zarazem pouczająca historia. Skłania do zwracania uwagi na drobne gesty i detale oraz przypomina, by nie oceniać pochopnie – ani ludzi, ani sytuacji.
Momentami jednak lektura wydawała mi się nużąca; można odnieść wrażenie pewnego przerostu formy nad treścią. Choć fabularnie coś dzieje się niemal nieustannie, tempo wydarzeń pozostaje spokojne, przez co historia może sprawiać wrażenie statycznej.
Powieść wyróżnia się melancholijnym, nieco niszowym klimatem, który nie każdemu przypadnie do gustu. Jej dużym atutem jest natomiast eleganckie, wyszukane słownictwo. Gdy bardziej zagłębiłam się w historię, zaczęłam dostrzegać jej osobliwe, subtelne piękno. Na pewno nie jest to książka dla każdego.

Książka Rzeźbiarz łez to bardzo specyficzna, a zarazem pouczająca historia. Skłania do zwracania uwagi na drobne gesty i detale oraz przypomina, by nie oceniać pochopnie – ani ludzi, ani sytuacji.
Momentami jednak lektura wydawała mi się nużąca; można odnieść wrażenie pewnego przerostu formy nad treścią. Choć fabularnie coś dzieje się niemal nieustannie, tempo wydarzeń...

Dość dobrze napisana ale czegoś na pewno brakowało. W kilku momentach książki można się nieco pogubić z czyjej perspektywy jest napisana a przynajmniej takie odniosłam wrażenie. Sięgnęłam po książkę dość długo po tym jak obejrzałam ekranizację, ktora jest zdecydowanie gorszą od wersji książkowej. Jedynie początkowe interakcje miedzy rodzeństwem adopcyjnym były dość....specyficznie opisane co trochę zabrało urok całej książki.

Dość dobrze napisana ale czegoś na pewno brakowało. W kilku momentach książki można się nieco pogubić z czyjej perspektywy jest napisana a przynajmniej takie odniosłam wrażenie. Sięgnęłam po książkę dość długo po tym jak obejrzałam ekranizację, ktora jest zdecydowanie gorszą od wersji książkowej. Jedynie początkowe interakcje miedzy rodzeństwem adopcyjnym były...

Jak ja się męczyłam :( pierwsze 500 stron można było zmieścić w 100. Ilość wymuszonych opisów, powtórzeń, czytania w kółko tego samego. Autorka budowała niby-napięcie, a tak naprawdę męczyła czytelnika. Główna bohaterka bardzo infantylna, bohater na siłę budowany na czarny charakter. Ich relacja była tak naprawdę toksyczna, nic do zakochania. O wiele lepiej by się potoczyła ta opowieść gdyby relacja między nimi polegała na budowaniu przyjaźni i zaufania, a nie wymuszaniu romansu. Myślę, że książka jest bardziej dla czytelnika w wieku nastoletnim.

Jak ja się męczyłam :( pierwsze 500 stron można było zmieścić w 100. Ilość wymuszonych opisów, powtórzeń, czytania w kółko tego samego. Autorka budowała niby-napięcie, a tak naprawdę męczyła czytelnika. Główna bohaterka bardzo infantylna, bohater na siłę budowany na czarny charakter. Ich relacja była tak naprawdę toksyczna, nic do zakochania. O wiele lepiej by się potoczyła...

Najpiękniejsza historia, w którą wsiąknełam w 2025. Cudowna, poetycka, romantyczna i pełna napięcia.

Najpiękniejsza historia, w którą wsiąknełam w 2025. Cudowna, poetycka, romantyczna i pełna napięcia.

Ja nie wylałam żadnej łzy.
Książka ok, ale można było to wszystko uciąć o jakieś 300 stron.
Były momenty, że czytałam na siłę.
Były momenty, że czytałam strona za stroną jak w amoku.

Ja nie wylałam żadnej łzy.
Książka ok, ale można było to wszystko uciąć o jakieś 300 stron.
Były momenty, że czytałam na siłę.
Były momenty, że czytałam strona za stroną jak w amoku.

„Rzeźbiarz łez” to książka, którą czyta się bardzo szybko i lekko — historia potrafi wciągnąć, a sam pomysł jest ciekawy i momentami naprawdę wzruszający. Relacja bohaterów ma w sobie potencjał i emocje, które mogą trafić do czytelnika.

Niestety z czasem zaczęło mnie bardzo męczyć ciągłe powtarzanie tych samych schematów między Nicą a Rigelem. Wzdychanie, przyciąganie i odpychanie, niedopowiedzenia — wszystko to wracało tak często, że zamiast budować napięcie, zaczynało irytować. Przy którymś z kolei powtórzeniu miałam już po prostu dość i mocno wpłynęło to na mój odbiór książki.

To historia z potencjałem, która mogłaby być naprawdę bardzo dobra, gdyby była krótsza i bardziej skondensowana. W obecnej formie jest przyjemna, ale momentami nużąca przez swoją powtarzalność.

„Rzeźbiarz łez” to książka, którą czyta się bardzo szybko i lekko — historia potrafi wciągnąć, a sam pomysł jest ciekawy i momentami naprawdę wzruszający. Relacja bohaterów ma w sobie potencjał i emocje, które mogą trafić do czytelnika.

Niestety z czasem zaczęło mnie bardzo męczyć ciągłe powtarzanie tych samych schematów między Nicą a Rigelem. Wzdychanie, przyciąganie i...