Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ostatnie życzenie

Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 1)
Wydawnictwo: superNOWA
8,37 (20345 ocen i 812 opinii) Zobacz oceny
10
4 290
9
5 743
8
5 487
7
3 478
6
944
5
292
4
53
3
50
2
2
1
6
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375780635
liczba stron
332
słowa kluczowe
wiedźmin, Geralt, magia, potwory
język
polski
dodał
raziel88ck

Inne wydania

Później mówiono, że człowiek ów nadszedł od północy, od Bramy Powroźniczej. Nie był stary, ale włosy miał zupełnie białe. Kiedy ściągnął płaszcz, okazało się, że na pasie za plecami ma miecz. Białowłosego przywiodło do miasta królewskie orędzie: trzy tysiące orenów nagrody za odczarowanie nękającej mieszkańców Wyzimy strzygi. Takie czasy nastały. Dawniej po lasach jeno wilki wyły, teraz...

Później mówiono, że człowiek ów nadszedł od północy, od Bramy Powroźniczej. Nie był stary, ale włosy miał zupełnie białe. Kiedy ściągnął płaszcz, okazało się, że na pasie za plecami ma miecz.

Białowłosego przywiodło do miasta królewskie orędzie: trzy tysiące orenów nagrody za odczarowanie nękającej mieszkańców Wyzimy strzygi.

Takie czasy nastały. Dawniej po lasach jeno wilki wyły, teraz namnożyło się rozmaitego paskudztwa – gdzie spojrzysz, tam upiory, bazyliszki, diaboły, żywiołaki, wiły i utopce plugawe. A i niebacznie uwolniony z amfory dżinn, potrafiący zamienić życie spokojnego miasta w koszmar, się trafi.

Tu nie wystarczą zwykłe czary ani osinowe kołki. Tu trzeba zawodowca.
WIEDŹMINA.
Mistrza magii i miecza. Tajemną sztuką wyuczonego, by strzec na świecie moralnej i biologicznej równowagi.

 

źródło opisu: SuperNOWA, 2014

źródło okładki: www.supernowa.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (31159)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1995
Gosia | 2014-08-13
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 13 sierpnia 2014

Nie jestem fanką fantastyki i chyba nigdy nie będę. Sagę o Wiedźminie zaczęłam czytać tylko dlatego, że pojawiła się w moim domu, bo czyta ją ktoś z rodziny. Postanowiłam też się z nią zapoznać, choć byłam sceptycznie nastawiona i nawet miałam cichy zamiar nie doczytać, gdyby mi się nie spodobało, choć nigdy tego nie robię.
Muszę jednak przyznać, że proza Sapkowskiego zrobiła na mnie wrażenie. Przygody wiedźmina Geralta z Rivii wciągnęły mnie, przykuły moją uwagę zaczęły działać na wyobraźnię.
Sapkowski wykreował świat pełnego magii, potworów, żyjących w nim elfów, krasnoludów, bogów oraz ludzi. Świat ten często podobny jest do naszego. Wiele w nim wojen i ludzkiej podłości, panuje ciągła zachłanność władzy, pieniądza, korupcja.
Do walki z potworami zostali stworzeni wiedźmini - zmutowani ludzie.
Czasami wydaje mi się, że fantastyka to takie przedłużenie dzieciństwa. Wiele znajdujemy tu motywów zaczerpniętych z baśni. Jednak te historie nie są dla dzieci, wiele w nich przemocy...

książek: 496
Karol | 2015-05-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 maja 2015

Dobrą książkę można poznać po tym że czyta się ją z taką samą przyjemnością za enty podejściem tak samo jak za pierwszym. Do takich książek zdecydowanie należy Wiedźmin, głównie za sprawą Sapkowskiego który jest pisarzem ponadprzeciętnym. Ostatnie Życzenie to świetne wprowadzenie do sagi, już od pierwszych kartek uderza w nas niesamowita charyzma Geralta. Wielu pisarzy o tym zapomina, ale to właśnie charakterystyka głównej postaci jest najważniejszą cechą dobrej książki. Bo jeśli naprawdę interesuje nas bohater to będziemy mu towarzyszyć nawet w nieszczególnie interesujących okolicznościach, a nie zawsze ta sama zasada działa na odwrót. Autor zgrabnie wplata humor w swoje historie nadając całemu dziełu swoistą lekkość. Zawsze z chęcią wracam do Wiedźmina, szczególnie do tego tomu który zawsze podobał mi się ze względu na swoją konstrukcję tj. przeplatanie wspomnień z serią "głosu rozsądku". Książka którą powinien przeczytać każdy :)

książek: 851

Opowiadania o przeznaczeniu, podróżach, magii i oczywiście o wiedźminach!
„Ale ja , Jaskier, nigdy nie mogłem oprzeć się pokusie popatrzenia na coś, co nie istnieje.”
Mówi o realiach i problemach naszego świata, gdzie nutka fantasy jest tylko przykrywką i małym bonusem – dzięki któremu pochłaniamy książkę raz dwa!
„Świat się zmienia, słońce zachodzi, a wódka się kończy.”

Książka składa się z 6 opowiadań, które są poprzeplatane jeszcze jednym, na której finisz musimy poczekać do końca. Każde z nich zawiera coś nowego, coś wspaniałego, czasem wystarczy jedno słowo – i coś podkrada ci serce. Zmierzymy się wraz z Geraltem – białowłosym wiedźminem, który strzygi dusi gołymi rękoma w śnie – z księżniczkami, czarodziejami, różnymi potworami, kuszącymi kobietami, diobłem, dżinem, przeznaczeniem... cóż – nie może cię tam zabraknąć!

Wszystko opowiedziane pięknym językiem: gdy potrzeba wielkich słów – one są na miejscu, troszkę humoru – oczywiście, bajkowego paplarstwa też odrobinka i...

książek: 991
fiNka | 2014-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2014

Cały czas sie zastanawiam jakim cudem nie odkryłam Wiedźmina wcześniej. Ta ksiazka to prawdziwa PEREŁKA, zawiera wszystko to co uwielbiam. Trochę baśni i legend wplecionych w akcje, a do tego ten cudowny humor zaprawiony szczypta ironii. Pochłonęła mnie całkowicie.
Zdecydowanie warto, wyśmienita rozrywka gwarantowana.

książek: 1749
macierzanka | 2011-07-07
Przeczytana: 06 lipca 2011

Myślę, że tę recenzję najlepiej zacząć pytaniem nie czysto retorycznym:), czyli: Któż nie słyszał o Andrzeju Sapkowskim i jego cudownym dziecku, Wiedźminie?
Odpowiedź brzmi: Wszyscy słyszeli tylko niektórzy, podobnie jak ja, baaaaaaardzo ociągali się lub wciąż ociągają z jej przeczytaniem.
Długo dojrzewałam do momentu, kiedy sięgnę po tę książkę… Do ostatniej chwili byłam niepewna, wahałam się, czy ta powszechnie znana i uwielbiana saga to, aby jednak lektura dla mnie…
Moja niepewność uleciała niczym owoce dmuchawca na wietrze, dosłownie po kilku stronach…
Wiem, że z ilości słów, jakie zostały wypowiedziane w tym temacie, można by stworzyć podobne, obszerne kilkutomowe dzieło, ale nie mogę się powstrzymać przed powiedzeniem kilku słów od siebie.

Geralt z Rivii, Wiedźmin, Biały Wilk, Nieczłowiek, to postać niezwykle ciekawa, tajemnicza, taka, z którą czytelnik chciałby się zaprzyjaźnić. To on jest w tej opowieści najważniejszy, wyjątkowy. To on tworzy oś wokół, której toczy się...

książek: 680
Jakub Szwedo | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: październik 2010

Jestem pewnie jedną z wielu osób, które na ogół nie przepadają za fantastyką, ale którym saga o Wiedźminie bardzo przypadła do gustu.

Jest kilka powodów:

1. Świat. Brudny, brutalny, niebezpieczny. Brak kolorowych smoków, wesołych wróżek i pięknych elfów. W Wiedźminie zamiast tego mamy obrzydliwe bestie, czarodziejki-zimne-suki i mordujące, głodujące elfy.

2. Odniesienia do kultury słowiańskiej. Mnóstwo nazw, stworów z legend, roślin, mikstur i podobnych rzeczy. Dzięki temu można się poczuć "jak u siebie".

3. Akcja. Czytanie całego rozdziału o uczcie z zapartym tchem? Bez problemu. Pełne napięcia zwroty akcji, nieoczekiwane historie? W prawie każdym opowiadaniu.

4. Humor. Czarny, śmieszny i cholernie dobry. W dialogach sarkazm i ironia bywa niesamowicie gęsto.

5. Postać Geralta. Jedna z najciekawszych postaci książkowych jakie dane mi było poznać. Charakterystyczny, nie da się go z nikim pomylić. No i ten jego zawód...

książek: 329
Canis | 2013-06-25
Przeczytana: 25 czerwca 2013

Kto nie słyszał o wiedźminie, albo o Andrzeju Sapkowskim? Chyba mało jest takich osób, nie mówiąc o osobach, które poczytują sobie, nałogowo czy nie, fantastykę.

W tej książce wszystko wydaje mi się doskonałe. Świat, niekiedy bywa dość realny, nie ma tutaj nic przesłodzonego, wszystko do bólu brudne, prawdziwe. Postacie, które wręcz żyją. Potwory, najróżniejsze nazwy, dokładne opisy. Akcja, która zapiera dech w piersi, że nie można odwrócić wzroku od tekstu, sprawia, że nie chce się kończyć tej książki. Co chwile występujący sarkazm, jak i ironia sprawia, że dobrze się czyta. Przynajmniej wg mnie.

Co tu wiele mówić...
Jak dobrze, że mamy jednak kogoś w Polsce, kto pisze fenomenalne książki. Z chęcią sięgnę po kolejny tom.

książek: 295
Northman | 2014-05-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 października 2012

Ktoś najdroższy mojemu sercu bardzo długo namawiał mnie do przeczytania książek o Wiedźminie, a ja za każdym razem odkładałem to na później. W końcu przyszedł taki jesienny dzień, w którym zabrakło mi wymówek... i sięgnąłem po pierwszy tom. Oniemiałem z zachwytu! To absolutne arcydzieło fantastyki. I to nie tylko polskiej, ale i światowej. Ten świat pokocha każdy, kto go odwiedzi. Mogę o tym zaświadczyć, gdyż sam tego doświadczyłem. Gwarantuję każdemu niedoszłemu (z różnych powodów) czytelnikowi, że białowłosy łowca potworów o prawym sumieniu i szybkich jak błyskawica dłoniach może zawładnąć sercem i duszą bez reszty, a zapamiętany obraz miecza wirującego w jego dłoni będzie obrazem widzianym jeszcze długo po zamknięciu oczu.

książek: 1903
foolosophy | 2010-03-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Fantastyka? O zgrozo. Nigdy w życiu! A jednak. Niemów hop, póki nie przeskoczysz. I tak oto, człowiek, który nie lubił fantastyki, pokochał sagę Wiedźmina. Niemożliwe staję się możliwie, a to co nieosiągalne staje się osiągalne. Jakież to dziwne, polubić coś, co zawsze nas opychało. Ileż ja książek fantasty przytargałam do domu, których to nigdy nie skończyłam, zmusić się nie dałam i do dnia wczorajszego zmusić się nie mogłam. A tu proszę.

"Tak, tak – westchnął ponownie Jaskier. – Świat się zmienia, słońce zachodzi, a wódka się kończy. Co się jeszcze, twoim zdaniem, kończy? Wspomniałeś coś o kończeniu, filozofie.[str.167]"

Po co mam rozwodzić się nad budową, środkami stylistycznymi, językiem. Tego i tak nie zdołam opisać. Raz, nie potrafię opisywać fantastyki, bo czy jest jakaś skala, którą zmierzę odpowiedniość potworów, odpowiednie zachowanie bohaterów czy odpowiednik dobra i zła, które musi znaleźć się w książce? Dwa, nie wiem za bardzo jak mam się do tego zabrać. Bo...

książek: 1348

Nie zaczęłam sagi o Wiedźminie tym tomem, ale teraz uzupełniłam moje braki. Jak to określa moja przyjaciółka, "popłynęłam". Uwielbiam . To jest niewątpliwe coś, czym my, Polacy, możemy się chwalić!

zobacz kolejne z 31149 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd