Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
7,33 (95 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
7
8
24
7
37
6
17
5
4
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788366278417
liczba stron
242
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
elfijka

"Z miłości? To współczuję" to opowieść o współczesnym Omanie. O kobietach i mężczyznach, którzy skrywają namiętności pod diszdaszami i abajami, a potajemnie korzystają z Tindera. O umowach przedślubnych, do których warto wpisać sumę, jaką dostanie żona za urodzenie każdego dziecka, a także obietnice finansowania przez męża studiów medycznych. O kraju, w którym kobiety wolą się zaszyć przed...

"Z miłości? To współczuję" to opowieść o współczesnym Omanie. O kobietach i mężczyznach, którzy skrywają namiętności pod diszdaszami i abajami, a potajemnie korzystają z Tindera. O umowach przedślubnych, do których warto wpisać sumę, jaką dostanie żona za urodzenie każdego dziecka, a także obietnice finansowania przez męża studiów medycznych. O kraju, w którym kobiety wolą się zaszyć przed ślubem, żeby udawać dziewice. Jest to wreszcie reportaż o miejscu, w którym kontraktowe małżeństwa wciąż są codziennością, a zakochani wbrew woli rodziców mogą zwrócić się do sułtana Kabusa Ibn Sa’ida z prośbą o błogosławieństwo.

Agata Romaniuk z dużą wnikliwością i wrażliwością przygląda się ludziom, którymi rządzi wiekowy, bezdzietny i samotny sułtan. Jedyny taki władca w krajach Zatoki Perskiej.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwopoznanskie.com/

źródło okładki: https://www.facebook.com/WydawnictwoPoznanskie/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (21)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 179
basik03 | 2019-07-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Kindle, 2019
Przeczytana: 27 czerwca 2019

Bardzo polecam! Książka opisuje jakże inny od naszego świat... Gdzie małżeństwa są aranżowane, kobietom należy się niemały prezent za małżeństwo, ale tez musza sie zakrywac i wielu rzeczy nie wypada im robić. Dla mnie bardzo ożywcza.

książek: 135
lawa | 2019-07-19
Na półkach: Przeczytane

Obawiam się, że osobiste perypetie autorki przełożyły się na jej sympatie w tej książce, bo mimo wielu różnorakich historii, między wierszami czuć solidarność nie tylko Omanek, ale i autorki z nimi. Szkoda, że nie ma tu szerszego spojrzenia, np. ze strony starszych i młodszych tamtejszych duchownych, poglądów młodych chłopaków, głębszego wglądu w historię itd. Autorka spędziła tam wiele czasu, więc mogła się o to pokusić. Może kiedyś taka niesztampowa książka powstanie?

książek: 32
Read_like_a_girl | 2019-07-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Omanki mają w sobie wrodzony feminizm. Poczucie odpowiedzialności za drugą kobietę. Mniej walczą z systemem, skupiają się na budowaniu sieci wsparcia. Wiedzą, że nikt ich tak nie zrozumie jak druga kobieta. Państwo w pewnym sensie je chroni, ale ich siłą jest grupa.
Ta książka wyrywa z korzeniami stereotypy. Nie wszystkie muzułmanki to domowe niewolnice. Zachód jest dla nich ciekawy, ale nie na tyle żeby mieszkać w Europie. Dla Omanek jesteśmy nieodpowiedzialne. Nie zabezpieczamy przyszłości przedmałżeńskim kontraktem. A kiedy miłość mija zostajemy z niczym.
Agata Romaniuk nie ocenia i nie tłumaczy co dzieje się w Omanie. Pyta, obserwuje, a czasami musi zostawić sprawę bez rozwiązania. Jak w przypadku starych mężczyzn kupujących młodziutkie Hinduski na "żony".
Głównymi bohaterami są kobiety, ale kobiety w Omanie nie funkcjonują bez mężczyzn. Agata Romanik weszła w życie bohaterek na tyle głęboko, że dostała się do korzeni omańskiej kultury. Dzięki temu historie ścinają z nóg...

książek: 4
szigoru | 2019-07-17
Na półkach: Przeczytane

Dobry reportaż, żenujące wstawki o życiu osobistym.

książek: 32
OKulturzeOlga | 2019-07-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2019

https://o-kulturze-olga.blogspot.com/

O takie debiuty walczyliśmy! Po koszmarnych Patologach sięgnęłam po Z miłości? To współczuję i moje umiłowanie względem Wydawnictwa Poznańskiego powróciło ze zdwojoną siłą.


Agata Romaniuk nie napisała typowego reportażu, co zresztą sama przyznaje w posłowiu do książki. Bardziej odpowiednie będzie nazwanie jej zestawem historii, które narodziły się głównie z obserwacji. Mieszkając w Omanie, Romaniuk nie tylko bacznie przyglądała się rzeczywistości, w której się znalazła, ale też rozmawiała z mieszkańcami, głównie mieszkankami, tego kraju. I tak powstała jej debiutancka książka, która jest nie tylko bardzo dobrze napisana, ale którą też nieźle się czyta. Z miłości? To współczuję to zbiór przypowieści, a nie reportaży. I warto na ten zbiór zwrócić uwagę, bo nieczęsto się zdarza, żeby debiutant z taką uwagą i szacunkiem do rozmówców potrafił później przelać wyniki tych dyskusji na papier.

Romaniuk w bardzo obiektywny sposób opisała miejsce,...

książek: 408
japonskaturystka | 2019-07-09
Na półkach: Przeczytane, 2019
Przeczytana: 09 lipca 2019

Nie jest może to jakoś szczególnie porywające, ale przeczytałam z zainteresowaniem, bo wcześniej o Omanie nie wiedziałam dosłownie nic.

książek: 373
Piotr Obara | 2019-07-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lipca 2019

Bardzo dobrze się czyta ten reportaż zwłaszcza będąc świeżo po wyjeździe do Omanu. Mam poczucie, że książka jest za krótka. To co dostaliśmy powinno być dopiero połową narracji. Wszystkim polecam z miłości to współczuję :)

książek: 310
ks7 | 2019-07-03
Na półkach: Przeczytane

Książka o Omanie, ale nie takim, który można zobaczyć z okien autokaru turystycznego czy z hotelowego leżaka nad basenem. Żeby zobaczyć ten kraj w taki sposób trzeba w niego wsiąknąć, zwolnić i pochylić się z uwagą. Kiedy czytałem tę książkę widziałem nie tylko dramatyczne historie ludzi mieszkających w Omanie, ale również w innych krajach Zatoki Perskiej. To ważny głos w imieniu ludzi, których trudno usłyszeć w Europie.

książek: 7005
azi1986 | 2019-06-28
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 28 czerwca 2019

Książkę czytało się doskonale, pomimo trudnej tematyki. Świetny język, ciekawe historie. Stanowczo polecam!

książek: 6
Nikol | 2019-06-27
Na półkach: Przeczytane

Przeczytana w dwa wieczory, bo i przyjemna i dość krótka.

Podoba mi się styl pisania autorki, przedstawia niekiedy trudne, bolesne, aczkolwiek pożądane przez czytelników tematy w przystępny sposób.

Czy dowiedziałam się czegoś na temat Omanu? Pewnie! Niezbyt wiele, raczej ogólny zarys, ale można lepiej zrozumieć ten kraj i jego mieszkańców, poznać ich mieszkańców.

Książka traktuje w dużej mierze o miłości, związkach i tematach medialnych, jak aranżowane małżeństwa, aborcje, dziewictwo czy feminizm, brakowało mi w tym perspektywy życia codziennego, niezwiązanego z żadnym z tych aspektów. Trochę liczyłam, że dowiem się, jak autorka czuła się w Omanie jako imigrantka, ale może to materiał nie na ten reportaż?

Podsumowując, warto przeczytać choćby z tego względu,że rzadko dochodzą do nas wiadomości z odległego Omanu i ogólna wiedza na jego temat jest niewielka, a kraj wydaje się ciekawy.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd