Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pajęczyna Charlotty

Tłumaczenie: Maria Jaszczurowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,85 (203 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
19
8
26
7
65
6
39
5
28
4
6
3
6
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Charlotte's Web
data wydania
ISBN
9788308061800
liczba stron
264
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Inne wydania

Prawie 50 milionów sprzedanych egzemplarzy! Co łączy tak różne stworzenia jak pajęczyca Charlotta i mały prosiaczek Wiluś? Czy przyjaźń pomiędzy nimi jest możliwa? Okazuje się że tak! Wiluś przyszedł na świat jako ostatnia i najsłabsza świnka z miotu i gdyby nie ratunek małej Frani, nie zabawił by na nim zbyt długo. Karmiony butelką przez dziewczynkę rośnie jak na drożdżach i wkrótce zostaje...

Prawie 50 milionów sprzedanych egzemplarzy!

Co łączy tak różne stworzenia jak pajęczyca Charlotta i mały prosiaczek Wiluś? Czy przyjaźń pomiędzy nimi jest możliwa? Okazuje się że tak!
Wiluś przyszedł na świat jako ostatnia i najsłabsza świnka z miotu i gdyby nie ratunek małej Frani, nie zabawił by na nim zbyt długo. Karmiony butelką przez dziewczynkę rośnie jak na drożdżach i wkrótce zostaje sprzedany. Na szczęście trafia do jej wuja, więc Frania może codziennie go odwiedzać. Niestety to nie koniec kłopotów Wilusia- gospodarz chce zrobić z niego szynkę. I tu wkracza do akcji Charlotta..
Ta wzruszająca opowieść to jedna z najpiękniejszych książek o przyjaźni, jakie kiedykolwiek napisano. Od lat zachwyca i wzrusza dzieci, ich rodziców i dziadków, pozostaje niedoścignionym wzorem dla pisarzy literatury dziecięcej

W 2000 roku „Publishers Weekly” ogłosił ją najlepszą powieścią dla dzieci wszech czasów! W plebiscycie BBC na najlepsze książki dla dzieci zajęła pierwsze miejsce!

„Każde dziecko powinno mieć tę książkę”
Daily Mail

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (827)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 420

Piękna opowieść o przyjaźni . Kim jest Charlotta? Możemy jedynie zdradzić, że pajęczycą mieszkającą w stajni i przyjaciółką Wilbura. A kim jest Wilbur? Prosiaczkiem, którego Fern, ośmioletnia córeczka farmera, wykarmiła butelką, bo był słabszy od swojego rodzeństwa. Kiedy życie Wilbura zostaje zagrożone - a jego przyszłość rysuje się w postaci szynki na stole - zdeterminowana Charlotta decyduje się zrobić wszystko, aby uratować świnkę: wplata w swoją sieć słowa, które mają przekonać farmera, że Wilbur to naprawdę „ktoś” i warto go ocalić.

Pajęczyna Charlotty to świetna, z humorem napisana powiastka, której bohaterowie, zwierzęta z podwórka, przyjaźnią się, pomagają sobie, prowadzą długie rozmowy, a mała Fern - ku zdumieniu dorosłych - rozumie ich mowę. POLECAM !!!!

książek: 3495
AnnaSikorska | 2017-01-01
Na półkach: Przeczytane

Mała cherlawa świnka to tylko problem. Takie zwierzęta są eliminowane, ponieważ zabierają za dużo czasu, energii oraz za dużo kosztują, a do tego same często bardzo szybko umierają i to nie z powodu niedokarmienia, ale wychłodzenia. Prosiaczki znajdujące się pod opieką maciory mogą liczyć nie tylko na regularne dostawy odpowiednego pokarmu, ale i ogrzanie w chłodniejsze wiosenne dni.
Opowieść Elwyna Brooksa White’a jest piękną historią dla dzieci niemającą nic wspólnego z faktami. Tytułowa świnka w książkowych realiach nie miałaby szans przeżycia bez całodobowego dostarczania ciepła w ciągu pierwszego miesiąca życia. Nie ma się jednak, co oburzać na fantazję pisarza, w którego książce pająk potrafi pisać. To właśnie te niezwykłe wydarzenia sprawiają, że jest to interesującą historią wielkiej mocy miłości, przyjaźni oraz znaczeniu przyrzeczeń.
Frania ratuje słabego i małego prosiaczka przed zabiciem. Jej podopieczny zyskuje imię (co w przypadku świń nawet w książce jest czymś...

książek: 2587

Postanowiłam dodać ulubione książki z mojego dzieciństwa. I oto jedna z nich.

książek: 646
dobrerecenzje | 2016-08-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 sierpnia 2016

Wiluś - to najsłabsza świnka w miocie, której tato Frani chciał się pozbyć, bo uznał, że nie przeżyje i sobie nie poradzi.
I oto mała dziewczynka Frania w cudowny sposób ratuje śwince życie. Tak zaczyna się ta piękna bajka, którą uwielbiają miliony dzieci na całym świecie.

Frania kochała Wilusia, lubiła go głaskać, karmić butelką. Każdego ranka Wiluś wychodził wraz z Franią na drogę, gdzie razem czekali na autobus szkolny. Dziewczynka machała śwince na pożegnanie, a Wiluś stał i patrzył za odjeżdżającym autobusem.
Gdy Wiluś zamieszkał w stajni, zaprzyjaźnił się z Charlottą. Był to pająk, który utkał sobie pajęczynę pod krokwią stajni. Jak Charlotta pomogła Wilusiowi? Jak uratowała go przed ponowną śmiercią i sprzedaniem?
Przeczytajcie tę niezwykłą historię o przepięknej przyjaźni dwóch zwierząt.
Autor w swej powieści swoim bohaterom użyczył cech ludzkich. Zwierzęta posługują się ludzkim językiem, jest tam także wiele ciekawych i wesołych dialogów.

Książka została przepięknie...

książek: 325
malaskierka | 2017-03-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 marca 2017

"Pajęczyna Charlotty" to kolejna książka z tegorocznego wyzwania. Dlaczego akurat ta? Ponieważ zapadła mi w pamięć od dzieciństwa i tak została. Może się robię zbyt sentymentalna? Nie wiem... ale chciałam sobie przypomnieć czemu akurat Charlotta.

"Pajęczyna Charlotty" to opowieść o pewnym prosiaczku, który dostał szanse. Jako najsłabszy z miotu, z góry skazany na śmierć. Jednak córka gospodarza nie pozwoliła na to i zaopiekowała się nim. Prosiaczek dostał dumne imię Wilbur oraz duuużo miłości, a dzięki temu rósł jak na drożdżach. Niebawem stał się zbyt duży na zwierzątko domowe i trafił na farmę nieopodal gdzie zaprzyjaźnił się z pajęczycą Charlottą. Dopiero wtedy zaczęły się przygody Wilbura.

Chcąc wrócić do sielskich, dziecinnych lat sięgnęłam po Pajęczynę Chalotty. Nie pamiętałam z niej już nic poza wrażeniem jakie na mnie zrobiła, tak wiele lat temu. Bazując na tych odczuciach zanużyłam sie w lekturze i... z rozpędu po godzinie już skończyłam. Ojj... oj... jak mogłam sobie...

książek: 329
Iwona_C_ | 2016-10-07
Na półkach: Przeczytane

Pajęczyna Charlotty to przede wszystkim piękna opowieść o przyjaźni, godności i szacunku do życia dla każdej istoty. W książce poruszane są tematy ważkie, ale przedstawione w przystępny dla dzieci sposób. Autor zadbał też o to, aby obok poważnych tematów pojawiły się też i zabawne sceny, które urozmaicają całą historię. Ciekawie przedstawione zostało tu życie na farmie, zarówno to ludzkie, jak i zwierzęce. Autor zadbał też o ciekawe rozwiązanie różnych problemów, które na swojej drodze spotykają bohaterowie.

http://www.czytajac.pl/2016/09/pajeczyna-charlotty-e-b-white/

książek: 1890
Aiwlys | 2015-03-16
Przeczytana: 16 marca 2015

Śliczna książka, którą powinno przeczytać każde dziecko. Autorka pięknie opowiada o przyjaźni, tolerancji i ludzkim świecie, o niesprawiedliwości, ale i miłości.

książek: 160
Hanna | 2013-05-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Zwierzęta bardzo często stają się bohaterami książek, nie tylko tych dla dzieci. Dziś przedstawiam Wam historię, którą przeczytać może każdy, bowiem zawarta w niej prawda o przyjaźni i wielu innych wartościach jest uniwersalna dla różnych grup wiekowych.

Na farmie państwa Arable na świat przychodzą prosiaczki. Jedno z nich jest bardzo słabe, więc gospodarz postanawia się go pozbyć - w wiadomy sposób. Jego córce Fern udaje się go powstrzymać i tak oto dziewczynka trafia w posiadanie dość dziwnego zwierzątka domowego: a mianowicie świnki, której nadaje imię Wilbur. Po paru tygodniach pan Arable zarządza, że Wilbura należy sprzedać, gdyż jest już dostatecznie duży. Na szczęście świnka trafia do wuja Fern, więc dziewczynka może codziennie ją odwiedzać.

Poza Wilburem w wielkiej stodole mieszkały także owce, konie, krowy, gęsi i... Charlotta, pajęczyca. To właśnie ona dotrzymywała śwince towarzystwa, gdy Fern nie mogła przyjść w odwiedziny i to właśnie ona była jego przyjaciółką. Gdy...

książek: 21
Monika | 2016-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 sierpnia 2016

Książeczka dla dzieci. Podobno klasyka gatunku, choć mi nie znana. A skoro tak, to trzeba było jak najszybciej nadrobić zaległości. Fajnie napisana książeczka o przyjaźni, dzieciństwie, dorastaniu ale także śmierci i nadziei. Jest niesłychanie bogata w warstwie emocjonalnej, a jednocześnie prosta w środkach wyrazu. Tak prosta, że aż trudno zrozumieć w jaki sposób udało się autorowi zmieścić tak dużo, w tak prostej historii.

Autor oparł fabułę wokół życia świnki i innych zwierząt dzięki czemu historia jest bardzo uniwersalna. Każde dziecko na kuli ziemskiej zrozumie sens tej opowieści. Czas również nie zdezaktualizuje jej treści.

książek: 353
julka | 2015-04-10

Bardzo ciekawa książka o ratowaniu życia i poświęceniu jakiego może dokonać dziecko,tak małe dziecko,które przecistawia się rzezi małego,odepchniętego prosiaczka.Mały cherlak wykarmiony mlekiem z butelki w końcu jest całkiem przyzwoity i zdobywa nagrody w konkursach.Tylko dzieci widzą prawdę i rozumieją pewne sprawy nie zrozumiałe dla dorosłych:-)

zobacz kolejne z 817 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
100 książek dla dzieci, które trzeba przeczytać raz w życiu (wg Amazona)

Po liście 100 książek, które musisz przeczytać raz w życiu, Amazon przygotował kolejną listę. Tym razem znalazły się na niej książki dla dzieci, choć adresatami listy mogą być także dorośli, którzy chcieliby nadrobić ewentualne zaległości z dzieciństwa.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd