Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Skąpiec

Autor:
Seria: Lektura z opracowaniem [GREG] [Greg]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Tadeusz Boy-Żeleński
tytuł oryginału
L'avare
wydawnictwo
Greg
data wydania
ISBN
9788373271906
liczba stron
120
język
polski
typ
papier
dodał
ravpawlisz
5,84 (7995 ocen i 283 opinie)

Opis książki

Harpagon, tytułowy skąpiec, ma dwoje dzieci, Kleanta i Elizę. Kleant zakochany jest w Mariannie, tak samo jak jego ojciec, a Eliza w Walerym. Muszą jednak ukrywać swą miłość ze względu na Harpagona. Marianna mieszka ze swoją chorą matką niedaleko Harpagona. Dziewczyna jest ładna, dobra, uczciwa ale niezbyt bogata, więc Kleant nie może liczyć na przychylność ojca. Walery nie zna swoich...

Harpagon, tytułowy skąpiec, ma dwoje dzieci, Kleanta i Elizę. Kleant zakochany jest w Mariannie, tak samo jak jego ojciec, a Eliza w Walerym. Muszą jednak ukrywać swą miłość ze względu na Harpagona. Marianna mieszka ze swoją chorą matką niedaleko Harpagona. Dziewczyna jest ładna, dobra, uczciwa ale niezbyt bogata, więc Kleant nie może liczyć na przychylność ojca. Walery nie zna swoich rodziców, nie posiada majątku, więc chce się wkraść w łaski Harpagona. Kleant zwierza się siostrze ze swoich uczuć. Nie domyśla się, że Eliza też jest zakochana. U Harpagona przejawia się niespotykanie duża miłość do pieniądza, nigdy o nim nie zapomina.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 5323

Intryga, na której opiera się akcja "Skąpca", nie jest oryginalna i wyrafinowana, na podobnych historiach zbudowano wiele komedii, nie tylko w epoce Moliera.
To, co stanowi o wartości utworu, to kreacja tytułowego bohatera. Harpagon należy do moich ulubionych postaci literackich. Oczywiście, nie ze względu na swój charakter, lecz na sposób, w jaki został stworzony - przerysowany, karykaturalny kutwa potrafi rozbawić do łez swoimi krótkimi monologami, rzucanymi na boku uwagami i perorami wygłaszanymi do syna, swatki czy sług. Chorobliwa podejrzliwość czyni z Harpagona osobnika szalonego, który w pewnym momencie zaczyna samego siebie podejrzewać o kradzież (dla mnie to jeden z najzabawniejszych fragmentów, obok kwestii o złodziejskich hajdawerach sługi).

W rolę molierowskiego bohatera wcielali się różni aktorzy - z różnym powodzeniem. Moim zdaniem, mistrzowską kreację stworzył nieodżałowany Louis de Funes - jego filmowa rola prześciga teatralnych aktorów i najbardziej przypomina...

książek: 5393
JaneS | 2013-10-13

Książka, która nie posiada terminu ważności, bo nawet za kilka wieków ludzie będą myśleć o pieniądzach i nadal będą skąpcami. No jasne, że pieniądze są ważne, w końcu nie da się bez nich przetrwać, ale nie są one również najważniejsze, bo nie można zastąpić nimi przyjaźni i miłości.

książek: 3177
Danway | 2011-12-05
Przeczytana: 1999 rok

Dramat w pięciu aktach, a chwilami także komedia, o tym co pieniądze mogą zrobić z człowieka i jak bardzo potrafią zaślepić...

Głównym bohaterem jest Harpagon, ojciec dwójki dzieci Kleanta i Elizy... Dla własnych korzyści rezygnuje ze szczęścia własnych dzieci, gdyż bogactwo jest dla niego ważniejsza...

Nijak nie może być lubiana taka postać, bo też nikt Skąpców nie lubi..

książek: 168
Monia0420 | 2014-08-07
Na półkach: Przeczytane, Pożyczone

Lektura, którą czytałam dość niedawno. Opowiada o skąpstwie człowieka, dla którego pieniądze stanowią najwyższą wartość. Przestaje interesować się swoimi dziećmi, jedyną rodziną jaka mu pozostała tylko po to by mnożyć swój majątek. Książka pokazuje oblicze niektórych ludzi, (skąpych) oraz ukazuje skutki takiego postępowania.
Ciekawa literatura.

książek: 319
Andra | 2013-04-12
Przeczytana: 01 kwietnia 2013

Molier w „Skąpcu” pokazał wadę zbytniej oszczędności w sposób przerysowany, bardzo komiczny, a zarazem ekscentryczny. Cóż można powiedzieć o głównym bohaterze utworu? Harpagon jest bez pamięci zakochany… w swojej szkatułce z pieniędzmi zakopanej w ogródku. Może ukryłby obiekt swojego uwielbienia, gdyby nie ciągłe myśli i chęć pomnożenia majątku. Robi to oczywiście w tajemnicy przed swoją rodziną zajmując się niezbyt szlachetnym zajęciem – lichwą. Traf chce, by jego największa wada go zgubiła, gdyż przez to, ze jest dusigroszem, pod drzwi tego nieuczciwego pożyczkodawcy trafia nie kto inny jak jego własny syn. To rozpoczyna lawinę, która spowoduje splot wielu zdarzeń.
Choć monety w tej francuskiej komedii wciąż brzęczą, to ważniejsze w efekcie, staje się samo dążenie do osiągnięcia szczęścia. Mamy tu dość rozwinięty wątek miłosny. Kleant kocha Mariannę, która z kolei jest narzeczoną Harpagona, ale jeszcze nie wie, że… No dobrze oszczędzę Wam streszczania tego iście wenezuelskiego...

książek: 1402
Grey | 2012-05-29
Przeczytana: maj 2012

Świetna lektura. Jedna z przyjemniejszych jakie czytałam. Krótka i zabawna to jej największe plusy, a dodatkowo treść pisana wierszem pozytywnie wpływa na moją opinię.
Polecam!

książek: 148
TheMoonAdi | 2014-08-17
Przeczytana: 17 sierpnia 2014

Molier wykonywał kawał dobrej roboty w swoich czasach tworząc takie sztuki.

książek: 355
aAtlanta | 2014-11-30
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2014
Przeczytana: 29 listopada 2014

Zaskakująco śmieszna, ale i pouczająca. Te całe wyolbrzymianie zdarzeń było zabawne. Każdy powinien wynieść coś pouczającego i ją przeczytać, bo po to ona jest.Ogólnie mi się podobała. I na pewno każę mojej siostrze ją przeczytać! :)

książek: 254
ChicaDeAyer | 2013-07-31
Na półkach: Klasyka, Przeczytane, Lektury

"Skąpiec" jest kolejnym moralizatorskim przejawem geniuszu francuskiego mistrza komedii. Mimo wychowawczego wydźwięku, dzieło Moilera dostarcza czytelnikowi nie tylko nauki, ale i znakomitej uciechy oraz przyjemności.

książek: 19527

W XVIIw. Paryżu żyje Harpagon. Mężczyzna dobiegający sześćdziesiątki. Jest skąpy to mało powiedziane, to dusigrosz i nie obchodzą go uczucia jego własnych dzieci. Kleant - jego syn - zakochuje się w Mariannie, za którą chce wyjść jego ojciec. Natomiast jego córka Eliza pała miłością do Walerego, choć ojciec chce, aby wyszła za pana Anzelma. Oczywiście wszystko toczy się wokół tych miłości i tego jaki skąpy jest Harpagon.
Sięgnęłam po tę komedię, ponieważ miałam ją w lekturze. Jest krótka, całkiem dobrze się ją czyta. Mogłaby być trochę bardziej rozbudowana jeżeli chodzi o fabułę i oczywiście dłuższa, ale właściwie nie mam się czego uczepić. Język nie jest zbyt trudny. Chociaż akcja toczy się kilka wieków temu, to problem skąpstwa nadal jest nam znany. Tutaj jest wiele przykładów gdzie główny bohater oszczędzał. Ubrania, możliwość wydania córki za mąż bez posagu... Nawet na samym końcu, gdzie wszystko jest dobrze, wydawałoby się, że Harpagon powinien się jakoś odmienić, niestety...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd