Ruth Mancini

Jak opowiedzieć o książce, której największą siłą jest misternie zaplanowana intryga, a jednocześnie nie zdradzić zbyt wiele z fabuły? „Na krawędzi” to właśnie taki thriller. Tate Kinsella jako ostatnia widziała kobietę, która spadła z tarasu na dwudziestym piątym piętrze. Tate przyznaje się do romansu z mężem denatki, więc szybko staje się idealną podejrzaną. Wiadomo też, że była z kobietą w budynku tuż przed jej śmiercią. Czy jej adwokatce uda się udowodnić niewinność Tate? Krok po kroku, razem z bohaterką rozkładamy tę historię na części, odkrywając kolejne elementy układanki. Pod każdym z nich kryje się jednak następna niespodzianka. Co tak naprawdę ukrywa Tate? I dlaczego tak zawzięcie kłamie? Na pierwszy rzut oka Tate Kinsella wydaje się dość zwyczajną bohaterką. Bezrobotna aktorka dorabiająca jako pracownik tymczasowy w londyńskim biurze, singielka mieszkająca tylko z kotem. Sprawia wrażenie naiwnej i zagubionej, a jej zachowanie budzi podejrzenia. Z każdą kolejną stroną coraz wyraźniej jednak widać, że Tate wcale nie jest pionkiem w tej historii - to ona przesuwa figury. Rola, którą odegrała w tej intrydze, okazuje się rolą jej życia. „Na krawędzi” przyciąga przede wszystkim misternie zaplanowaną intrygą, w której każdy kolejny szczegół zmienia sposób patrzenia na całą opowieść. To thriller niemal pozbawiony brutalnej przemocy. Zamiast tego autorka buduje napięcie kolejnymi zwrotami akcji i szybkim tempem narracji. Rozdziały są krótkie i często kończą się w takim momencie, że trudno nie sięgnąć od razu po następny. Historia prowadzona jest na kilku płaszczyznach czasowych, co pozwala stopniowo ujawniać kolejne elementy wydarzeń, aż w końcu zaczyna wyłaniać się pełny obraz tego, co naprawdę się wydarzyło. Większość wydarzeń poznajemy z perspektywy Tate, ale od czasu do czasu pojawia się także wątek związany z rodziną jej szefa. Nie chcę zdradzać szczegółów, bo właśnie odkrywanie tych powiązań jest jedną z największych przyjemności płynących z lektury. Nawet kiedy zaczęłam przeczuwać kierunek wydarzeń, ciekawość wcale nie malała - wręcz przeciwnie, chciałam zobaczyć, jak dokładnie autorka doprowadzi swoją intrygę do finału. Ruth Mancini pozytywnie mnie zaskoczyła, bo nie spodziewałam się aż tak sprytnie skonstruowanego thrillera. Choć momentami pojawiają się drobne dłużyzny, zwłaszcza w końcowej części książki, całość okazała się bardzo wciągającą lekturą. To także historia o tym, jak przeszłość potrafi wrócić po latach i jak daleko ktoś jest w stanie się posunąć, by wreszcie doprowadzić swoją historię do końca.