Kamienie na szaniec

DOSKONAŁA.
Książka przesycona młodzieńczym idealizmem, niesamowitą wprost odwagą, zadziwiająca dojrzałością i radykalizmem. Do dziś pozostaję pod wpływem "Kamieni na szaniec", mimo, że...
sięgnęłam po nią z przymusu - była to moja lektura jakoś na początku gimnazjum. A więc już sporo lat temu.
Pamiętam, że wzięłam ją do rąk wieczorem, w przeddzień sprawdzianu ze znajomości tematyki tejże książki. Pochłonęłam ją w jedną noc, pomimo łez, które uparcie wracały i utrudniały czytanie...
Określenia takie jak "niezwykła", "wspaniała", "doskonała", "cudowna", "niezapomniana" nigdy nie oddadzą klimatu tej książki. Tu trzeba siąść, wczytać się, a później spokojnie to przemyśleć.
Doskonała lekcja pokory i szacunku wobec tych, którzy zginęli w obronie naszej Polski.
Przecież to byli młodzi ludzie. Zakochani, z pasją, z marzeniami.
To, w jaki sposób odnaleźli się w przerażających realiach wojennych, budzi we mnie nadzieję. Nadzieję przede wszystkim na to, że w każdym miejscu i czasie można pozostać człowiekiem.

Gorąco polecam i zachęcam do przeczytania.

Nie będę owijać w bawełnę. Raczej lektur nie czytam. Nie lubię. Ale tę książkę wypożyczyłam z postanowieniem, że ją przeczytam. Tak też zrobiłam i się w niej po prostu zakochałam. Cudowna to mało powiedziane. To jest mistrzostwo. I jestem dumna z tego, że chodziłam do podstawówki im. Aleksandra Kamińskiego, za którą dzień w dzień tęsknię, chociaż jestem już w trzeciej gim. Lektura tak mi się spodobała, że musiałam ją kupić. Bardzo podobały mi się czyny i odwaga głównych bohaterów. Można być dumnym z bycia Polakiem. W trakcie czytania do oczu napływały mi łzy. Odwagi tej trójki przyjaciół nie da się opisać.

To tak naprawdę pierwsza lektura, którą bez bicia przyznaję się, że spodobała mi się i to bardzo! Książka krótka, na jeden czy dwa wieczory, ale mądrość jaką z niej wynosimy jest zbyt wielka, aby została w pamięci na krótki czas.
Czytamy o trzech przyjaciołach, Alku, Rudym i Zośce, którzy przed wojną mieli pasje, marzenia, zainteresowania, które z uporem i gorliwością rozwijali. Umieli współdziałać, potrafili odnaleźć się w grupie, nigdy nie odmawiali pomocy, lubi kino, wycieczki. Normalna młodzież. Więc o czym tu pisać ? Może o trzech mężczyznach, dla których przede wszystkim ważny był patriotyzm, którzy zginęli dla Polski.
Rzecz dzieję się od roku 1939 do 1943, kiedy wszyscy trzej bohaterowie giną w jednym roku. Fenomenem książki, wydaję mi się, jest fakt, z jakim uporem i odwagą, Ci młodzieńcy walczyli o Polskę. Z jakim uporem pokazywali Niemcom, że Polska jest nadal i pełna w gotowości, aby walczyć o swoje. Aby walczyć o niepodległość.

"Nie ma co gadać, powiodło się nam! Mieliśmy dobrą szkołę, potrafiliśmy stworzyć zespół koleżeński. Staliśmy się grupą przyjaciół. Noblesse oblige. Nie wolno spatałaszyć szans, które dostaliśmy do rąk."

Wynieść z tej książki można nie jedno, z pewnością nie jeden temat nam poruszy, a jeszcze przybliży nas okres II wojny światowej, o której mimo wszystko tak mało wiemy.

Wspaniała i ponadczasowa powieść wojenna, mówiąca o przyjaźni, lojalności oraz co najważniejsze o wielkiej miłości do Ojczyzny...

Głównymi bohaterami są Zośka, Rudy i Alek... Są postacie autentyczne warszawskich harcerzy, którzy podjęli trud walki z okupantem... Ci wielcy ludzie od wielu, wielu lat uczą nas jak powinien postępować prawdziwy młody Polak...

Dla nich takie wyrażenia jak: braterstwo, honor, odwaga, prawdziwa przyjaźń i służba Ojczyźnie to nie są puste frazesy i takie postawy są zawsze godne naśladowania, mimo, że od ich śmierci minęło 68 lat... Takie postawy są po prostu nieśmiertelne, a pan Aleksander Kamiński w bardzo przystępny sposób nam je pokazał, by nie zaginęły w wojennej zawierusze...

Utwór ten polecam wszystkim bez względu na wiek... Naprawdę warto... Emocje gwarantowane...

Sięgając po tą książkę, zgłębiając jej treść nie zapomnijcie odwiedzić Powązek(w Warszawie) i Kwatery dla Zasłużonych, tam w cieniu drzew usłyszycie ciszę, spokój i kolor biało-czerwony. To czego odmawiano bohaterom książki. Ona jak żadna inna uczy na przykładzie losów Zośki, Alka i Rudego- czym jest przyjaźń, oddanie poświecenie i braterska więź, aż po grobową deskę, w tym wypadku brzozowy krzyż.

Nic w naszej pięknej historii nie wzrusza mnie bardziej niż Akcja pod Arsenałem. Znam tę akcję ze szczegółami, co nie faktu, że zawsze, gdy czytam na jej temat bądź oglądam film, ryczę jak bóbr.

Może to niezbyt popularne w dzisiejszych wściekłych czasach, ale czuję się patriotką w głębi serca i duszy. Bohaterstwo, oddanie Polsce, honor tamtych chłopców zawsze mnie zdumiewa, zawsze jestem dla nich pełna podziwu i szacunku. I tym bardziej boli mnie ucieczka dzisiejszej młodzieży z Polski, czekanie z utęsknieniem na otwarcie kolejnej granicy za niecały miesiąc.

Wspaniała lektura, która pokazuje trudności, okrucieństwa i niebezpieczeństwa wojny... Co by było gdyby Zośka, Rudy i Alek przeżyli wojnę? Czy Polska byłaby choć trochę inna?

Wspaniała książka, nigdy niepomyślałabym, że lektura może być tak świetna!:D

Co napisać? Słowa niczego nie oddadzą w pełni.
Niezwykłe, naprawdę niezwykłe. Nie mogę uwierzyć, że ta historia jest autentyczna. Bardzo mnie poruszyła i otworzyła oczy na wiele spraw.
Każdy Polak powinien sięgnąć po tę pozycję. Choćby po to, by mieć świadomość przeszłości własnej ojczyzny i wielkiego poświęcenia swych rodaków. Gorąco polecam!

Spotkałam się z tą książką tylko dlatego, że była moją lekturą w szkole. Jednak okazało się, że była ona zdecydowanie odmienna od pozostałych lektur, z którymi się spotkałam. Porusza jak mało, która książka. To wszystko za sprawą tego, że mamy w niej do czynienia z realnymi postaciami,które naprawdę były na tym świecie i robiły wszystkie te rzeczy opisane w książce.

Opowiada ona losy młodych ludzi w czasie II wojny światowej.Autor skupił się w niej na przedstawieniu trzech osób: Alka, Rudego i Zośki (wbrew pozorom to nie dziewczyna). W których życiu najwyższą wartością było dobro kraju i wspólnota przyjaciół. Krótko po zdaniu przez nich matury wybuchła wojna. Za wszelką cenę pragnęli działać na rzecz Polski, brali udział w różnego rodzaju akcjach, czasami bardzo niebezpiecznych. Byli tak młodzi a przyszło im się spotkać z okrucieństwem wojny, a mimo to potrafili zachować swoją przyjaźń a nawet ją umocnić.

Do momentu akcji pod Arsenałem była to dla mnie przyjemna, chociaż momentami strasznie się dłużyła, lektura którą trzeba po prostu przeczytać.Gdy dotarłam do tego fragmentu moje zdanie na jej temat uległo całkowitej zmianie. Akcja polegała na odbiciu Rudego z rąk Niemców. Wstrząsnęła mną w sposób inny niż wszystkie inny książki, które czytałam. Nie potrafiłam przestać o tym myśleć. Przez długi czas nie chciało dać mi to spokoju… Zastanawiałam się dlaczego teraz już nie ma takich ludzi? A może są? Jednak wtedy społeczeństwo było inne. Jakoś nie potrafię wyobrazić sobie takich młodych ludzi jak ci trzej w naszych czasach.
W książce realizm potęgowały zdjęcia. Fotografie postaci, grobów a nawet świadectw szkolnych.

Podsumowując książka naprawdę warta przeczytania, choćby po to aby choć trochę z perspektywy czasu zrozumieć wojnę. Ja po przeczytaniu stwierdziłam, że tak naprawdę chyba wcześniej jej nie rozumiałam.

Na początku myślałam, że będzie to kolejna nudna książka o wojnie. O wojnie była, to fakt, jednak za nudną ją nie uważam. Jedna z nielicznych lektur, która tak mi się podobała i wywarła na mnie takie wrażenie. Dzięki niej możemy zobaczyć, jak wyglądała wojna. Dzięki niej dowiadujemy się, co to znaczy patriotyzm...
Trochę ciężko mi się ją czytało, lecz nie uważam tego za stracony czas. Teraz mam ochotę przeczytać inne książki tego autora!

Wspaniała książka. Z pryjemnością po nią sięgnęłam, mimo że z obowiązku uczniowskiego :)
Ineresuje się II wojną światową i tym bardziej pokochałam tą powieść, która przybliżyła mnie do tych czasów.
Bardzo zżyłam się z Alkiem, Rudym i Zośką. Wzory godne naśladowania.
Powieść genialnie opowiada o pryjaźni, lojalności i ogmnej miłości do Ojczyny, gotowości poświęcenia dla niej życia.
Książkę niewątpliwie warto przeczytać :)

Jak dla mnie to jedna z ciekawszych lektur. Poprzez tą książkę możemy zobaczyć jaki jest prawdziwy patriotyzm. W tych czasach co my teraz żyjemy pewnie mało kto zdobył by się na taką odwagę

Piękna opowieść o "ludziach którzy umieli pięknie żyć i pięknie umierać". "Kamienie na Szaniec" to chyba najpiękniejsza lektura jaką czytałam. Wręcz zakochałam się w tych wspaniałych młodych ludziach, którzy dla przyjaźni i wolności ojczyzny gotowi byli oddać życie. Bardzo wzruszyła mnie ta opowieść, kiedy umierali bohaterowie płakałam a kiedy byli szczęśliwi to cieszyłam się razem z nimi ...

Moje uczucia co do tej książki są mieszane. Z jednej strony historia została opowiedziana zupełnie inaczej, niż wszystkie opowieści o tych czasach, które wcześniej czytałam. Z drugiej strony mało interesuje mnie taka tematyka i nie sądzę, abym miała kiedykolwiek wracać do tej książki, po omówieniu jej na polskim. No ale cóż, przeczytałam, była dobra i tak zostawiam tą opinię.

Poruszająca, prawdziwa, warta przeczytania.

Jednak... spodziewałam się czegoś lepszego. Nie umiem się dokładnie określić, nie wiem co powinno być w tej książce poprawione, odjęte, dodane. Ale czytając wcześniej opinie czytelników byłam niemal zafascynowana tą lekturą i czym prędzej zdecydowałam się ją przeczytać, tym bardziej, że niedługo zaczniemy ją omawiać.

Mimo wszystko - piękna książka! A najwspanialsza była wielka przyjaźń, która łączyła bohaterów... Brakuje mi tylko samego autora w tej książce, był wspomniany tylko raz jako jakiś komendant... A wydaje się jakby książkę pisał ktoś, kto to po prostu widział, a nie brał udziału w wydarzeniach.

Ale to tylko moja opinia ;)

Sam tytuł mówi o zwykłych ludziach, takich co się spotyka na ulicy. Bo to przecież kamienie, Ci ludzie (szare szeregi) zmagają się z przeciwnościami losu jak kamienie. Są twardzi, oporni, nie poddają się łatwo wpływom. Może zginą w wojnie ale zyskają swoje życie, bo pięknie je przeżyją. Myślę że warto Przeczytać to dzieło, bo mówi o niezwykłej odwadze.

Książka po prostu wspaniała. Pokazuję męstwo,odwagę i wielki patriotyzm, który w dzisiejszych czasach już nie występuję.
Ktoś kto, że tak powiem przestaje Polskę kochać powinien się tą książką zainteresować i przeczytać :) Bardzo dobrze, że jest ona w kanonie lektur szkolnych.

Wspaniała książka o poświęceniu, bohaterstwie, odwadze i przyjaźni.
Ta historia pokazała mi nowe oblicze wojny i postawę młodych ludzi którzy byli gotowi oddać życie za ojczyznę.