Poezje [Biuro Literackie]

Teraz nauczę cię, jak się płacze. Jeśli tego nie pojmiesz, możesz utopić się w sobie.

Teraz nauczę cię, jak się płacze. Jeśli tego nie pojmiesz, możesz utopić się w sobie.

Postanawiam, że nigdy nie będę kobietą. Jeżeli nawet wyrżną mi się piersi – z czasem wylecą, jak mleczne zęby.

Postanawiam, że nigdy nie będę kobietą. Jeżeli nawet wyrżną mi się piersi – z czasem wylecą, jak mleczne zęby.

Jak wiele dróg człowiek wciąż musi przejść / by człowiekiem mienić się mógł? / I jak wiele mórz gołąb przebyć ma wszerz / by piasek poczuć móc? / I jak wiele musi wciąż wystrzelić kul / by mógł zamilknąć ich huk? / Odpowiedź, mój bracie, unosi wiatr / odpowiedź unosi wiatr
Jak wiele lat łańcuch gór będzie trwać / nim całkiem obróci się w proch? / I jak wiele lat ludzie będą tak trwać / nim wolność przyniesie im los? / I jak wiele lat można odwracać wzrok / i głuchym być na skargi głos? / Odpowiedź, mój bracie, unosi wiatr / odpowiedź unosi wiatr
Jak wiele czasu potrzeba, by człek / zobaczył znów słońca blask? / I jak wiele czasu potrzeba, by człek / usłyszał znów ludzki płacz? / I jak wielu z nas musi zginąć, by człek / zrozumiał, że skończyć z tym czas? / Odpowiedź, mój bracie, unosi wiatr / odpowiedź unosi wiatr.

Jak wiele dróg człowiek wciąż musi przejść / by człowiekiem mienić się mógł? / I jak wiele mórz gołąb przebyć ma wszerz / by piasek poczuć m...