Maria Halber

„strużki” to oparta na elementach autofikcji opowieść o przyjaźni dwóch nastolatek i stanowiąca jej niezwykle intymny memuar. rozpięta na tle realiów współczesnej polski historia sączy się powoli, adekwatnie odzwierciedlając proces wzajemnego przenikania się osobowości oraz tożsamości obu dziewczyn, wraz z charakterystycznym dlań zawłaszczaniem ich poszczególnych składowych. doświadczanie swojego otoczenia i świata w ów charakterystyczny, nastoletni sposób staje się przestrzenią do rozważań o tym, jak m.in. wyglądają kobiece relacje i na jakich zasadach odbywa się proces dorastania dziewcząt. ta osobista i gorzka, choć niepozbawiona nadziei narracja stanowi ciekawą literacko próbę uchwycenia pewnego ulotnego egzystencjalnego momentu, generycznego dla większości kobiet.