Nakarmić kamień

Okładka książki Nakarmić kamień Bronka Nowicka
Okładka książki Nakarmić kamień
Bronka Nowicka Wydawnictwo: Biuro Literackie literatura piękna
56 str. 56 min.
Kategoria:
literatura piękna
Wydawnictwo:
Biuro Literackie
Data wydania:
2015-06-29
Data 1. wyd. pol.:
2015-06-29
Liczba stron:
56
Czas czytania
56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788365125026
Tagi:
proza poetycka
Inne
Średnia ocen

6,9 6,9 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Okładka książki Ludzie ze stacji Anna Adamowicz, Rae Armantrout, Kacper Bartczak, Paweł Bień, Artur Burszta, Wojciech Chamier-Gliszczyński, Grzegorz Chojnowski, Michał Domagalski, Łukasz Dynowski, Konrad Góra, Jerzy Jarniewicz, Radosław Jurczak, Mundek Koterba, Michał Krawczyk, Natalia Kubicius, Paweł Kusiak, Elżbieta Łapczyńska, Filip Łobodziński, Karol Maliszewski, Nina Manel, Dawid Mateusz, Joanna Mueller, Bronka Nowicka, Grzegorz Nurek, Paulina Pidzik, Klaudia Pieszczoch, Anna Podczaszy, Marta Podgórnik, Jakub Pszoniak, Agata Puwalska, Jan Rojewski, Bianka Rolando, Robert Rybicki, Anna Sawicka, Krzysztof Schodowski, Urszula Sieńkowska-Cioch, Kamil Sipowicz, Rafał Skonieczny, Jakub Skurtys, Tadeusz Sławek, Marta Sokołowska, Katarzyna Szaulińska, Maciej Taranek, Antonina M. Tosiek, Aleksander Trojanowski, Anna Wasilewska, Grzegorz Wołoszyn, Bohdan Zadura, praca zbiorowa
Ocena 5,8
Ludzie ze stacji Anna Adamowicz, Rae...
Okładka książki Pismo. Magazyn opinii, nr 1 (25) / styczeń 2020 Magdalena Gorlas, Salcia Hałas, Sylwia Jaworska, Karolina Jonderko, Zuzanna Kowalczyk, Julia Lachowicz-Nowacka, Matlak Michał, Bronka Nowicka, Kacper Pobłocki, Piotr Polak, Adam Robiński, Marta Rybicka, Agata Skrzypczyk, Katarzyna Szymielewicz, Marcin Wicha, Marta Zabłocka, Marta Zabłocka
Ocena 7,3
Pismo. Magazyn... Magdalena Gorlas, S...
Okładka książki Pismo. Magazyn opinii, nr 10 (22) / październik 2019 Tomek Bagiński, Tadeusz Dąbrowski, Franklin Foer, Paweł Garwol, Karol Grygoruk, Elizabeth Hoover, Urszula Jabłońska, Agnieszka Karacz, Andrzej Leder, Andrzej Muszyński, Julia Niedziejko, Anna Nowakowska-Wierzchoś, Bronka Nowicka, Adam Robiński, Filip Springer, Justyna Suchecka, Piotr Tracz, Marcin Wicha, Tomasz Żukowski
Ocena 7,4
Pismo. Magazyn... Tomek Bagiński, Tad...

Mogą Cię zainteresować

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
481 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
0
0

Na półkach:

Bardzo wymagająca lektura. Książka porusza tematykę traumy, przemijania i warto czytać ją powoli, na raty.

Bardzo wymagająca lektura. Książka porusza tematykę traumy, przemijania i warto czytać ją powoli, na raty.

Pokaż mimo to

avatar
370
194

Na półkach: , ,

Tak to prawda, że wody nie można się złapać, ale z drugiej strony,
stare czasy zalegają w człowieku jak fusy na dnie szklanki,
więc znacznie lepiej jest tę szklankę wciąż napełniać czystą wodą.
Napełniać, na świeżo wypijać i pamiętać, że kula smutku pasie się na mroźnym słowie „niemożliwe”.

O niedzielnym poranku poezja Bronki Nowickiej trochę mnie przygnębiła, więc postanowiłem ulepić z niej taki eklektyczny i z lekka kiczowaty, ale jednak pozytyw - żeby czuć się z nią w głowie dobrze, przez cały dzień:)

Tak to prawda, że wody nie można się złapać, ale z drugiej strony,
stare czasy zalegają w człowieku jak fusy na dnie szklanki,
więc znacznie lepiej jest tę szklankę wciąż napełniać czystą wodą.
Napełniać, na świeżo wypijać i pamiętać, że kula smutku pasie się na mroźnym słowie „niemożliwe”.

O niedzielnym poranku poezja Bronki Nowickiej trochę mnie przygnębiła, więc...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1101
957

Na półkach: , , ,

Przedmioty codziennego użytku przedstawione jako czas, który przemija. Dla mnie tak. Okładka przedstawia gałganek, który zrobiła prababcia. Książka jest mi bliska ze względu na osobę starszą (wiem co potrafią zrobić osoby z Alzheimerem oraz demencją) więc mamy tutaj rozważania autorki na ten temat jak również śmierci. Pisząc tą recenzję nigdy nie znajdę tak poetyckich słów, których użyła autorka, żeby opisać nam rzeczywistość
"Zanim prababka zagnieździła się w szafie, znosiła tam wykradane jedzenie. Po jej śmierci znajdowaliśmy w ubraniach kaszę i orzechy, w czubkach butów wypchanych gazetami - gruby cukier kryształ do posypywania ciast".
Jakie to prawdziwe słowa. Książkę polecam, ale trzeba się w nią wgryźć. Warta nagrody Nike!

Przedmioty codziennego użytku przedstawione jako czas, który przemija. Dla mnie tak. Okładka przedstawia gałganek, który zrobiła prababcia. Książka jest mi bliska ze względu na osobę starszą (wiem co potrafią zrobić osoby z Alzheimerem oraz demencją) więc mamy tutaj rozważania autorki na ten temat jak również śmierci. Pisząc tą recenzję nigdy nie znajdę tak poetyckich słów,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
440
376

Na półkach:

Rzeczywiście autorka kierowała się sobie tylko znaną logiką. Jaj jej jednak znalazłam. Może to wina pogody, może nastroju, jednak książka do mnie nie przemówiła. Tak bywa.

Rzeczywiście autorka kierowała się sobie tylko znaną logiką. Jaj jej jednak znalazłam. Może to wina pogody, może nastroju, jednak książka do mnie nie przemówiła. Tak bywa.

Pokaż mimo to

avatar
566
354

Na półkach:

Krótka książeczka Bronki Nowickiej porusza głęboko i skłania do refleksji. Widzimy i czujemy świat obserwowany przez małą dziewczynkę, prawdopodobnie matkę autorki. Krótkie poetyckie miniatury wnikają w głąb minionego dzieciństwa, samotności, bólu, niezrozumienia, tęsknoty... W tym świecie ludzie są jak przedmioty, są martwi za życia. Choć wykonują jakieś czynności, a nawet mówią, wiadomo jest, że umrą i że zostanie po nich nieruchomy kształt. Przedmioty podobnie jak ludzie mają swój wymiar, są potrzebne, czasem pożyteczne, ale także dają świadectwo mijania. Dziewczynka patrzy na świat ludzi i przedmiotów, tęskni do dziadka, lubi ciepło dłoni swojej babci, bo oni jedyni nie traktowali jej przedmiotowo, ale najważniejszym jej doświadczeniem jest smutek, który tkwi w niej zimny i ciężki. Towarzyszy jej stagnacja, fałsz, przemijanie, smutek, śmierć. Poetycki język pozwala wyraźniej dostrzec migotanie mijanego czasu, nieuchronność starości (Firanka). Nie sposób jest być obojętnym wobec książki Bronki Nowickiej, nie sposób nie przyglądać się dłużej jej obrazom rzeczywistości i nie sposób nie dostrzec czułości wobec matki (Łyżka). Zasłużona nagroda Nike!

Krótka książeczka Bronki Nowickiej porusza głęboko i skłania do refleksji. Widzimy i czujemy świat obserwowany przez małą dziewczynkę, prawdopodobnie matkę autorki. Krótkie poetyckie miniatury wnikają w głąb minionego dzieciństwa, samotności, bólu, niezrozumienia, tęsknoty... W tym świecie ludzie są jak przedmioty, są martwi za życia. Choć wykonują jakieś czynności, a nawet...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1020
1011

Na półkach:

To naprawdę poezja wysokich lotów. Autorka jest doskonałym obserwatorem życia, które nie zawsze usłane jest różami. Mamy tu dużo surrealizmu tańczącego na przemian z naturalizmem. Co do wydania książki brakło choćby jednej ilustracji.

To naprawdę poezja wysokich lotów. Autorka jest doskonałym obserwatorem życia, które nie zawsze usłane jest różami. Mamy tu dużo surrealizmu tańczącego na przemian z naturalizmem. Co do wydania książki brakło choćby jednej ilustracji.

Pokaż mimo to

avatar
374
249

Na półkach:

Skomplikowana treść. Pewnie, gdyby nie NIKE nigdy bym po nią sięgnął.

Skomplikowana treść. Pewnie, gdyby nie NIKE nigdy bym po nią sięgnął.

Pokaż mimo to

avatar
162
65

Na półkach:

Bardzo niepokojąco ukazana jest cielesność w tej książce. Powieść jakby mająca być dziecinnie ciepła, ale dojrzale twarda, a przez to jak przedstawiana jest fizyczność porażająco nieprzyjemna. Ogólnie ciężkie to jest. Jeden człowiek napisał że to pensjonarskie, chyba nie można się bardziej mylić.

Bardzo niepokojąco ukazana jest cielesność w tej książce. Powieść jakby mająca być dziecinnie ciepła, ale dojrzale twarda, a przez to jak przedstawiana jest fizyczność porażająco nieprzyjemna. Ogólnie ciężkie to jest. Jeden człowiek napisał że to pensjonarskie, chyba nie można się bardziej mylić.

Pokaż mimo to

avatar
79
53

Na półkach:

Dla mnie zbyt efemerycznie. Na pewno pisana emocjami. Jest w tym dużo ujmującej spostrzegawczości, wrażliwości estetycznej, czułości. Forma na wstępie intrygująca, potem jak worek rozsypanych przedmiotów. A że w poszczególnych rozdziałach też się od nich roi, to sam koncept traci, nie spina ani nie zostaje ostatecznie niczym spięty poza osobą narratorki. Nie powiem, miałam momenty zachwytu, lubię prozę literacka. Jednak lubię przez nią płynąć i te krótkie rozdziały widziałabym jako wstępy. Tymczasem czytało mi się w sposób szarpany zdanie, kropka, nowe, kropka, kolejne. Szybko też wpada się w rutynę- to nie my przedmioty, istoty świat, a one nas - odwracane sensy w końcu przestają działać. Tematyka wpisującą się w trend, rozumiem potrzebę, widoczną traumę, żałobę, pragnienie tego, co przedmioty dla bohaterki znaczą, ale czym nie są. I w drugą stronę - pragnienie zachowania wspomnień w tych przedmiotach, ale też czasem lęk przed tym co symbolizują i chęć schowania tych lęków w przedmiotach. Zastanawiam się, czy to już nurt nurt charakteryzujący moje millenialskie pokolenie? Nie mam nic przeciwko. Najwyraźniej tez trzeba te znane juz motywy przepracować w słowach. Ostatecznie w moim odbiorze ksiazka daje zbyt wiele i zbyt mało jednocześnie. Być może właśnie w tym dla wielu tkwi jej urok.

Dla mnie zbyt efemerycznie. Na pewno pisana emocjami. Jest w tym dużo ujmującej spostrzegawczości, wrażliwości estetycznej, czułości. Forma na wstępie intrygująca, potem jak worek rozsypanych przedmiotów. A że w poszczególnych rozdziałach też się od nich roi, to sam koncept traci, nie spina ani nie zostaje ostatecznie niczym spięty poza osobą narratorki. Nie powiem, miałam...

więcej Pokaż mimo to

avatar
242
240

Na półkach:

Słowa bolą. Zaskakują. Wywołują zadumę. Słowa rebusy. Kamienie. Przebłyski. Przypływy i odpływy. Słowa jak krzyk. Jak szept. Aż po płacz.

Osobne. Bezbronne. Pisklęta, które wykluć się nie chciały. Lecz nie miały wyboru.

Słowa bolą. Zaskakują. Wywołują zadumę. Słowa rebusy. Kamienie. Przebłyski. Przypływy i odpływy. Słowa jak krzyk. Jak szept. Aż po płacz.

Osobne. Bezbronne. Pisklęta, które wykluć się nie chciały. Lecz nie miały wyboru.

Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    638
  • Przeczytane
    625
  • Posiadam
    131
  • Ulubione
    19
  • Poezja
    19
  • Nike
    13
  • Literatura polska
    10
  • Teraz czytam
    10
  • Literatura polska
    10
  • 2018
    9

Cytaty

Więcej
Bronka Nowicka Nakarmić kamień Zobacz więcej
Bronka Nowicka Nakarmić kamień Zobacz więcej
Bronka Nowicka Nakarmić kamień Zobacz więcej
Więcej

Podobne książki

Przeczytaj także