Nakarmić kamień

Okładka książki Nakarmić kamień
Bronka Nowicka Wydawnictwo: Biuro Literackie literatura piękna
56 str. 56 min.
Kategoria:
literatura piękna
Wydawnictwo:
Biuro Literackie
Data wydania:
2015-06-29
Data 1. wyd. pol.:
2015-06-29
Liczba stron:
56
Czas czytania
56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788365125026
Tagi:
proza poetycka
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Ludzie ze stacji Anna Adamowicz, Rae Armantrout, Kacper Bartczak, Paweł Bień, Artur Burszta, Wojciech Chamier-Gliszczyński, Grzegorz Chojnowski, Michał Domagalski, Łukasz Dynowski, Konrad Góra, Jerzy Jarniewicz, Radosław Jurczak, Mundek Koterba, Michał Krawczyk, Natalia Kubicius, Paweł Kusiak, Elżbieta Łapczyńska, Filip Łobodziński, Karol Maliszewski, Nina Manel, Dawid Mateusz, Joanna Mueller, Bronka Nowicka, Grzegorz Nurek, Paulina Pidzik, Klaudia Pieszczoch, Anna Podczaszy, Marta Podgórnik, Jakub Pszoniak, Agata Puwalska, Jan Rojewski, Bianka Rolando, Robert Rybicki, Anna Sawicka, Krzysztof Schodowski, Urszula Sieńkowska-Cioch, Kamil Sipowicz, Rafał Skonieczny, Jakub Skurtys, Tadeusz Sławek, Marta Sokołowska, Katarzyna Szaulińska, Maciej Taranek, Antonina M. Tosiek, Aleksander Trojanowski, Anna Wasilewska, Grzegorz Wołoszyn, Bohdan Zadura, praca zbiorowa
Ocena 4,0
Ludzie ze stacji Anna Adamowicz, Rae...
Okładka książki Pismo. Magazyn opinii, nr 1 (25) / styczeń 2020 Magdalena Gorlas, Salcia Hałas, Sylwia Jaworska, Karolina Jonderko, Zuzanna Kowalczyk, Julia Lachowicz-Nowacka, Matlak Michał, Bronka Nowicka, Kacper Pobłocki, Piotr Polak, Adam Robiński, Marta Rybicka, Agata Skrzypczyk, Katarzyna Szymielewicz, Marcin Wicha, Marta Zabłocka, Marta Zabłocka
Ocena 7,4
Pismo. Magazyn... Magdalena Gorlas, S...
Okładka książki Pismo. Magazyn opinii, nr 10 (22) / październik 2019 Tomek Bagiński, Tadeusz Dąbrowski, Franklin Foer, Paweł Garwol, Karol Grygoruk, Elizabeth Hoover, Urszula Jabłońska, Agnieszka Karacz, Andrzej Leder, Andrzej Muszyński, Julia Niedziejko, Anna Nowakowska-Wierzchoś, Bronka Nowicka, Adam Robiński, Filip Springer, Justyna Suchecka, Piotr Tracz, Marcin Wicha, Tomasz Żukowski
Ocena 7,4
Pismo. Magazyn... Tomek Bagiński, Tad...

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
462 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
264
178

Na półkach:

Skomplikowana treść. Pewnie, gdyby nie NIKE nigdy bym po nią sięgnął.

Skomplikowana treść. Pewnie, gdyby nie NIKE nigdy bym po nią sięgnął.

Pokaż mimo to

1
avatar
392
348

Na półkach:

Rzeczywiście autorka kierowała się sobie tylko znaną logiką. Jaj jej jednak znalazłam. Może to wina pogody, może nastroju, jednak książka do mnie nie przemówiła. Tak bywa.

Rzeczywiście autorka kierowała się sobie tylko znaną logiką. Jaj jej jednak znalazłam. Może to wina pogody, może nastroju, jednak książka do mnie nie przemówiła. Tak bywa.

Pokaż mimo to

1
avatar
739
733

Na półkach:

To naprawdę poezja wysokich lotów. Autorka jest doskonałym obserwatorem życia, które nie zawsze usłane jest różami. Mamy tu dużo surrealizmu tańczącego na przemian z naturalizmem. Co do wydania książki brakło choćby jednej ilustracji.

To naprawdę poezja wysokich lotów. Autorka jest doskonałym obserwatorem życia, które nie zawsze usłane jest różami. Mamy tu dużo surrealizmu tańczącego na przemian z naturalizmem. Co do wydania książki brakło choćby jednej ilustracji.

Pokaż mimo to

14
Reklama
avatar
935
793

Na półkach: , , ,

Przedmioty codziennego użytku przedstawione jako czas, który przemija. Dla mnie tak. Okładka przedstawia gałganek, który zrobiła prababcia. Książka jest mi bliska ze względu na osobę starszą (wiem co potrafią zrobić osoby z Alzheimerem oraz demencją) więc mamy tutaj rozważania autorki na ten temat jak również śmierci. Pisząc tą recenzję nigdy nie znajdę tak poetyckich słów, których użyła autorka, żeby opisać nam rzeczywistość
"Zanim prababka zagnieździła się w szafie, znosiła tam wykradane jedzenie. Po jej śmierci znajdowaliśmy w ubraniach kaszę i orzechy, w czubkach butów wypchanych gazetami - gruby cukier kryształ do posypywania ciast".
Jakie to prawdziwe słowa. Książkę polecam, ale trzeba się w nią wgryźć. Warta nagrody Nike!

Przedmioty codziennego użytku przedstawione jako czas, który przemija. Dla mnie tak. Okładka przedstawia gałganek, który zrobiła prababcia. Książka jest mi bliska ze względu na osobę starszą (wiem co potrafią zrobić osoby z Alzheimerem oraz demencją) więc mamy tutaj rozważania autorki na ten temat jak również śmierci. Pisząc tą recenzję nigdy nie znajdę tak poetyckich słów,...

więcej Pokaż mimo to

11
avatar
467
267

Na półkach:

Krótka książeczka Bronki Nowickiej porusza głęboko i skłania do refleksji. Widzimy i czujemy świat obserwowany przez małą dziewczynkę, prawdopodobnie matkę autorki. Krótkie poetyckie miniatury wnikają w głąb minionego dzieciństwa, samotności, bólu, niezrozumienia, tęsknoty... W tym świecie ludzie są jak przedmioty, są martwi za życia. Choć wykonują jakieś czynności, a nawet mówią, wiadomo jest, że umrą i że zostanie po nich nieruchomy kształt. Przedmioty podobnie jak ludzie mają swój wymiar, są potrzebne, czasem pożyteczne, ale także dają świadectwo mijania. Dziewczynka patrzy na świat ludzi i przedmiotów, tęskni do dziadka, lubi ciepło dłoni swojej babci, bo oni jedyni nie traktowali jej przedmiotowo, ale najważniejszym jej doświadczeniem jest smutek, który tkwi w niej zimny i ciężki. Towarzyszy jej stagnacja, fałsz, przemijanie, smutek, śmierć. Poetycki język pozwala wyraźniej dostrzec migotanie mijanego czasu, nieuchronność starości (Firanka). Nie sposób jest być obojętnym wobec książki Bronki Nowickiej, nie sposób nie przyglądać się dłużej jej obrazom rzeczywistości i nie sposób nie dostrzec czułości wobec matki (Łyżka). Zasłużona nagroda Nike!

Krótka książeczka Bronki Nowickiej porusza głęboko i skłania do refleksji. Widzimy i czujemy świat obserwowany przez małą dziewczynkę, prawdopodobnie matkę autorki. Krótkie poetyckie miniatury wnikają w głąb minionego dzieciństwa, samotności, bólu, niezrozumienia, tęsknoty... W tym świecie ludzie są jak przedmioty, są martwi za życia. Choć wykonują jakieś czynności, a nawet...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
235
110

Na półkach: , ,

Maksimum skupienia nad twórczością Bronki Nowickiej. Bez tego nie podchodź 😉
Mimo zwykłego spisu treści opisującego codzienną rzeczywistość jak: „Grzebień”, „Widelec”, „Kamień”, „Patyk” wytężam swoje myśli by zrozumieć przesłanie autorki. W labiryncie wspomnień z dzieciństwa, licznych mstafor i niedomówień czytelnik może bez problemu sie zagubić. To też mnie spotkało.

Maksimum skupienia nad twórczością Bronki Nowickiej. Bez tego nie podchodź 😉
Mimo zwykłego spisu treści opisującego codzienną rzeczywistość jak: „Grzebień”, „Widelec”, „Kamień”, „Patyk” wytężam swoje myśli by zrozumieć przesłanie autorki. W labiryncie wspomnień z dzieciństwa, licznych mstafor i niedomówień czytelnik może bez problemu sie zagubić. To też mnie spotkało.

Pokaż mimo to

2
avatar
113
111

Na półkach:

Traumy dzieciństwa ułożone w prostej i genialnej formie, opisane prozą poetycką przez scenarzystkę. Rezultat jest niesamowity, świeży i utożsamialny.

Traumy dzieciństwa ułożone w prostej i genialnej formie, opisane prozą poetycką przez scenarzystkę. Rezultat jest niesamowity, świeży i utożsamialny.

Pokaż mimo to

6
avatar
334
230

Na półkach: , , ,

Wyzwanie 2020: Przeczytam książkę, która…
13/21: zdobyła Nagrodę Nike.

Objętościowo niewielka książeczka zawierająca kilka „rzeczy”, impresji, refleksji, opowieści na temat samotności, smutku, bólu, tęsknoty czy przemijania. Poetycki, liryczny, czasem sentymentalny, nie do końca uchwytny i jednocześnie surowy, brutalny świat opisywany oczami dziecka. Dziecka, które obserwuje świat i próbuje nakarmić znaleziony kamień. Coś swojego, coś ważnego, coś wreszcie bliskiego…

Wierzę, że taki rodzaj pisania może poruszać. Jednak to chyba nie mój czas. Najwyraźniej moja skóra już nazbyt zgrubiała bym mogła w pełni docenić tego typu poezjo-prozę.

Wyzwanie 2020: Przeczytam książkę, która…
13/21: zdobyła Nagrodę Nike.

Objętościowo niewielka książeczka zawierająca kilka „rzeczy”, impresji, refleksji, opowieści na temat samotności, smutku, bólu, tęsknoty czy przemijania. Poetycki, liryczny, czasem sentymentalny, nie do końca uchwytny i jednocześnie surowy, brutalny świat opisywany oczami dziecka. Dziecka, które...

więcej Pokaż mimo to

52
avatar
179
27

Na półkach:

Niezłe językowo, ale treściowo - mogłoby tego nie być. Kolejna osoba przyszła i popławiła się w traumach z dzieciństwa. A że akurat ma chody w świecie artystycznym, telewizji itp., to została "zauważona".

Niezłe językowo, ale treściowo - mogłoby tego nie być. Kolejna osoba przyszła i popławiła się w traumach z dzieciństwa. A że akurat ma chody w świecie artystycznym, telewizji itp., to została "zauważona".

Pokaż mimo to

3
avatar
775
388

Na półkach: , , ,

Kolejny raz, uległam trywialnemu impulsowi, bo moją uwagę przyciągnęła nie recenzja ani nawet okładka, tylko fakt, że autorka używa zdrobnienia imienia. I kolejny raz, dostałam nagrodę, choć taka małostkowość prosi się o karę. Zakochałam się w tej prozie. Zachwyciła mnie wrażliwością i wysublimowaniem metafor. Przepiękny tekst.

Kolejny raz, uległam trywialnemu impulsowi, bo moją uwagę przyciągnęła nie recenzja ani nawet okładka, tylko fakt, że autorka używa zdrobnienia imienia. I kolejny raz, dostałam nagrodę, choć taka małostkowość prosi się o karę. Zakochałam się w tej prozie. Zachwyciła mnie wrażliwością i wysublimowaniem metafor. Przepiękny tekst.

Pokaż mimo to

58

Cytaty

Więcej
Bronka Nowicka Nakarmić kamień Zobacz więcej
Bronka Nowicka Nakarmić kamień Zobacz więcej
Bronka Nowicka Nakarmić kamień Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd