rozwińzwiń

Charles Simic

Charles Simic
Źródło: https://www.poets.org/poetsorg/poet/charles-simic
9
8,0/10
Urodzony: 09.05.1938
8,0/10średnia ocena książek autora
161 przeczytało książki autora
629 chce przeczytać książki autora
4fanów autora
Zostań fanem autora
L_Settembrini - awatarneuromance - awatar
Sprawdź, czy Twoi znajomi też czytają książki autora - dołącz do nas

Książki i czasopisma

  • Wszystkie
  • Książki
  • Czasopisma
444 wiersze poetów języka angielskiego XX wieku
2017
444 wiersze poetów języka angielskiego XX wieku
Thomas Hardy, Charles Simic
8,7 z 43 ocen
288 czytelników 5 opinii
2017
Blues o śnieżnym poranku
2015
Blues o śnieżnym poranku
Charles Simic
7,3 z 8 ocen
39 czytelników 0 opinii
2015
The Life of Images: Selected Prose
2015
The Life of Images: Selected Prose
Charles Simic
0,0 z ocen
1 czytelnik 0 opinii
2015
Madonny z dorysowaną szpicbródką
2014
Madonny z dorysowaną szpicbródką
Charles Simic
7,9 z 13 ocen
52 czytelników 2 opinie
2014

Popularne cytaty autora

  • Ileż śmierć ma roboty : / Nikt nie wie, ile godzin / Dziennie tyra. Kochająca żona / śmierci wciąż sama w domu, / Prasuje mężowskie koszule....

    Ileż śmierć ma roboty : / Nikt nie wie, ile godzin / Dziennie tyra. Kochająca żona / śmierci wciąż sama w domu, / Prasuje mężowskie koszule. / Śliczne córki nakrywają do stołu, / Czekają na śmierć z kolacją. / Sąsiedzi grają w bezika / W ogródku przy domu albo / Wysiadują na schodkach / Z kuflami piwa. Śmierć / Tymczasem w obcej dzielnicy / Szuka klienta, o którym / Wie tylko, że dławi go kaszel, / Ale coś się nie zgadza z adresem, / Nawet śmierć nie umie go rozgryźć, / Wszystkie drzwi wokół zamknięte... / A tu jeszcze zaczyna padać. / Zapowiada się długa i wietrzna / Noc. Śmierć nie ma nawet gazety / Do nakrycia głowy ani drobnych, / By zadzwonić do niej, stęsknionej, / Zdejmującej wolno, sennie suknię, / Kładącej się nago po stronie / Łóżka, gdzie zwykle śpi śmierć.

    osób to lubi
  • Leciwa Metafizyka, biedne stworzenie, / Cała wystrojona w sztuczną biżuterię. / Spacerowaliśmy pod ramię, migdaląc się na oczach ludzi / Mi...

    Leciwa Metafizyka, biedne stworzenie, / Cała wystrojona w sztuczną biżuterię. / Spacerowaliśmy pod ramię, migdaląc się na oczach ludzi / Mimo różnicy wieku. / Jest wciąż dziewiętnaste stulecie, szeptała. / Byliśmy w nożowniczej dzielnicy / Wśród walących się reliktów Rewolucji Przemysłowej. / Zaledwie parę kroków dalej – zapewniała mnie - / Na tyłach jej tylko znanego sklepiku ze słodyczami / Klienci zaczytywali się Fenomenologią Ducha. / Dawno minęła północ, gołąbku, aniele! / Lepiej nie ryzykujmy zanadto, myślałem. / Na rogach ulic pełno było chuliganów / W skórzanych kurtkach z krzyżami i żelaznymi ćwiekami. / Wyglądali, jakby znali pisma Darwina i tego wariata Pawłowa / I mieli zamiar za chwilę poprosić nas o zapałki.

    osób to lubi
Zobacz więcej cytatów

Najnowsze opinie o książkach autora