Zagadka martwego wydawcy

Kolejny raz bardzo dobrze się bawiłam :) Każda z poprzednich części rozbrajała mnie porównaniami i opisami w niektórych momentach, ale tu? No mistrzostwo! Scena z deszczową katastrofą, książkami i interakcjami bohaterów w tej sytuacji co chwilę wywoływała we mnie szczery śmiech.

Nie będzie to spoiler bo sam tytuł zdradza akcję - no i niestety bardzo mnie satysfakcjonował obrót wydarzeń, wybór kolejnego bohatera którego braknie i ogólny rozwój sytuacji z wydawcą. Ten człowiek był nie do zniesienia.

Ciekawie rozwiązane śledztwo, trochę zaskoczeń. Bardzo dobrze się czytało, przyjemna książka. Ciekawy epilog. Obawiam się tylko, że to będzie ostatnia z serii a szkoda, bo polubiłam bohaterki i chętnie bym jeszcze poczytała o Gracjach z Ustki.

Kolejny raz bardzo dobrze się bawiłam :) Każda z poprzednich części rozbrajała mnie porównaniami i opisami w niektórych momentach, ale tu? No mistrzostwo! Scena z deszczową katastrofą, książkami i interakcjami bohaterów w tej sytuacji co chwilę wywoływała we mnie szczery śmiech.

Nie będzie to spoiler bo sam tytuł zdradza akcję - no i niestety bardzo mnie satysfakcjonował...

Trup ściele się gęsto, a ja płaczę... że to już koniec!
Książka jest absolutnie rewelacyjna i pochłonęłam ją z wypiekami na twarzy! Aneta Jadowska po raz kolejny udowadnia, że operuje językiem tak po mistrzowsku, że czytanie jej książek to czysta przyjemność. Kocham ten styl, ten humor i ten niepodrabialny klimat!

Oto co musicie wiedzieć zanim sięgniecie po ten tom:

Zabrzmi to może trochę brutalnie, ale... wcale mi nie szkoda "Krzysia Zdzisia"! Ten toksyczny typ był tak wstrętny, że jego zejście z tego padołu łez przyjęłam z nieskrywaną radością. Serio, facet ewidentnie prosił się o kłopoty, a ja w ogóle nie płakałam na jego pogrzebie!

Sama intryga wciąga, jak chodzenie po nadmorskich wydmach, a zakończenie to absolutny majstersztyk, który idealnie spina wszystkie wątki w spójną całość. Nic dodać, nic ująć.

Mam tylko jeden, gigantyczny żal do pani Anety. TRZY TOMY?! Co to ma w ogóle być?! Jestem autentycznie zła i oburzona, że to już koniec serii o Gracjach. Taki potencjał, tyle doskonałej zabawy, a tu trzeba się z nimi żegnać. Tak się nie robi swoim czytelnikom!

Polecam z całego serca! Jeśli macie ochotę na genialną, zabawną i świetnie napisaną historię, w której trup wcale nie psuje doskonałego humoru – bierzcie w ciemno. Tylko przygotujcie się na to, że po przewróceniu ostatniej strony będziecie odczuwać ogromny żal, że to koniec!

Trup ściele się gęsto, a ja płaczę... że to już koniec!
Książka jest absolutnie rewelacyjna i pochłonęłam ją z wypiekami na twarzy! Aneta Jadowska po raz kolejny udowadnia, że operuje językiem tak po mistrzowsku, że czytanie jej książek to czysta przyjemność. Kocham ten styl, ten humor i ten niepodrabialny klimat!

Oto co musicie wiedzieć zanim sięgniecie po ten...

Kolejna, trzecia i zarazem ostatnia część, równie dobra jak poprzedniczki. Gracje skradły moje serce! Wszystkie razem i każda z osobna. I tak, o ile poprzednie powieści dotyczyły bardziej dwóch z trzech pisarek, Niny i Agaty i trupów, których na każdą przypadało równo po jednym, to tylko kwestią czasu było, jak ostatnia z Gracji, Zuza, "otrzyma" swojego.
Pani Jadowska na trupa dla Zuzki wybrała osobę, która w oczach większości uchodziła za kanalię i w wydawnictwie, którego był prezesem, nie było nikogo, kto powiedziałby o nim choć miłe słowo... Wiele osób życzyło mu jak najgorszej, a gdy ktoś zamordował go na pięknej plaży w Ustce i to przedmiotem, na którym było sporo DNA i śladów krwi Zuzy, to chyba można się domyślić, że będzie to ciekawe śledztwo... Bo Gracja mili państwo, tego nie zrobiła, choć byłaby gotowa uśmiercić go na 100 różnych sposobów. Więcej o tym w książce 😉.
Interpretacją audiobooka ponownie zajęła się genialna Julia Kamińska. Brawo! Bawiłam się świetnie.
Cymes na koniec, to rozwiązanie zagadki domu Uklejów.

Kolejna, trzecia i zarazem ostatnia część, równie dobra jak poprzedniczki. Gracje skradły moje serce! Wszystkie razem i każda z osobna. I tak, o ile poprzednie powieści dotyczyły bardziej dwóch z trzech pisarek, Niny i Agaty i trupów, których na każdą przypadało równo po jednym, to tylko kwestią czasu było, jak ostatnia z Gracji, Zuza, "otrzyma" swojego.
Pani Jadowska na...

Szczerze i całym sercem uwielbiam pióro Anety i czytam w ciemno wszystko co tylko naskrobie. Historia Gracji wspaniała, uśmiałam się :) zagadka ciekawa. Ja tylko bardzo proszę,niech bohaterki pojawią się kiedyś w jakimś opowiadaniu (no chyba że będzie następny tom z Ustki...) bo są świetne 😍

Szczerze i całym sercem uwielbiam pióro Anety i czytam w ciemno wszystko co tylko naskrobie. Historia Gracji wspaniała, uśmiałam się :) zagadka ciekawa. Ja tylko bardzo proszę,niech bohaterki pojawią się kiedyś w jakimś opowiadaniu (no chyba że będzie następny tom z Ustki...) bo są świetne 😍

Jakie miejsca lubicie jako tło dla historii kryminalnych?
Nie ukrywam, że gdy o tym myślę, to dochodzę do wniosku, że przez Anetę Jadowską nabawiłam się jakiegoś sentymentu dla mordowania w Ustce. W malowniczym nadmorskim miasteczku, choć sama fanką morza nie jestem (istnieje ryzyko, że to również jest przyczyną).
Tym razem autorka ponownie zabrała nas na kolejne, kryminalne rodeo w posiadłości Uklejów, skupiając się na perypetiach wydawniczych Zuzanny. Poznając jej niezbyt przyjemną relację z Krzysiem-Zdzisiem, dochodzę bowiem do wniosku, że od takich wydawców i właściwie ludzi chcę się trzymać z daleka. Szkoda tylko, że jego zmasakrowane ciało psuje szansę autorek na świętowanie uwolnienia się jednej z przyjaciółek spod jego bata.
Aneta Jadowska po raz kolejny zabiera nas do swojej ukochanej Ustki, a nawet w kilku scenach do Wielkiej Niedźwiedzicy, którą znamy z trylogii o Garstkach. Tym razem uchyla nam również rąbka tajemnicy dotyczącego szalonego życia autorek w okresie promocji nowych książek. Kto nie chciałby przecież zaliczyć eterycznej sesji w lodowatej wodzie ryzykując zapalenie płuc. Sama intryga, którą stworzyła autorka, pokazuje też, jak wielką żyłkę detektywistyczną posiadają autorzy. Sposób prowadzenia śledztwa przez Gracje jest wyborny. Oczywiście przyprawiają o zawał Marka Garstkę i Edmunda Straszewicza, dodają do śledztwa swoje trzy grosze i wyłącznie dzięki rozmowom z ludźmi, a także zdolności łączenia faktów, sprawiają, że jak zwykle wpadają na co raz ciekawsze tropy.
Jeśli potrzebujecie dawki kryminału okraszonej prawdziwą przyjaźnią i pluszem to „Zagadka martwego wydawcy” jest Waszym must-readem tej wiosny!

Jakie miejsca lubicie jako tło dla historii kryminalnych?
Nie ukrywam, że gdy o tym myślę, to dochodzę do wniosku, że przez Anetę Jadowską nabawiłam się jakiegoś sentymentu dla mordowania w Ustce. W malowniczym nadmorskim miasteczku, choć sama fanką morza nie jestem (istnieje ryzyko, że to również jest przyczyną).
Tym razem autorka ponownie zabrała nas na kolejne,...

Najsłabsza z trzech. Ale nadal przytulna!

btw - policjant boberek jest BUŁKĄ, a nie żadnym mrocznym obiektem pożadania, co to ma być, nie można romansować z takimi bułkami.

W ogóle, wątki romansowe u Jadowskiej są raczej koślawe, dlatego najbardziej podobała mi się część Agaty, żadnego pluszowego absztyfikanta!

odnoszenie sie do wydawcy Zuzy per "Krzysio Zdzisio" doprowadzało mnie do białej gorączki i samo to jest powodem odjęcia jednej gwiazdki.

a co do samej zagadki, byłam PEWNA, że zabójczynią jest tajmenicza sportowczyni i nie powiem, byłam rozczarowana, kiedy okazało się, że nie.

Najsłabsza z trzech. Ale nadal przytulna!

btw - policjant boberek jest BUŁKĄ, a nie żadnym mrocznym obiektem pożadania, co to ma być, nie można romansować z takimi bułkami.

W ogóle, wątki romansowe u Jadowskiej są raczej koślawe, dlatego najbardziej podobała mi się część Agaty, żadnego pluszowego absztyfikanta!

odnoszenie sie do wydawcy Zuzy per "Krzysio Zdzisio"...

gwiazdki i tylko ze względu na Julię Kamińską.
Lubię tą serię, ale nie mogę już ignorować rzeczy, które mnie irytują szczególnie w tej serii:
- „Krzysio Zdzisio” nie no serio, nie potrafię słuchać tego przezwiska i wyobrażać sobie jak okropnym był typem.
- Flirt. To jest ogromny problem ogólnie Jadowskiej, aż mam ciarki żenady jak słyszę w jaki sposób wszystkie bohaterki flirtują z mężczyznami. Bardzo mało realistyczne…
- To już ogólna uwaga co do mężczyzn, wiadomo są ci źli i niedobrzy, ale jak już flirtują z naszymi Gracjami to są ultra przystojni, pomocni, bez wad, zawsze widzą co powiedzieć i czytają w myślach. Silni, z boskim ciałem 😁

Generalnie muszę przyznać, że im więcej czytam Jadowskiej tym bardziej mnie wkurza…

gwiazdki i tylko ze względu na Julię Kamińską.
Lubię tą serię, ale nie mogę już ignorować rzeczy, które mnie irytują szczególnie w tej serii:
- „Krzysio Zdzisio” nie no serio, nie potrafię słuchać tego przezwiska i wyobrażać sobie jak okropnym był typem.
- Flirt. To jest ogromny problem ogólnie Jadowskiej, aż mam ciarki żenady jak słyszę w jaki sposób wszystkie bohaterki...

Finał trylogii o Gracjach bardzo udany. Dobre śledztwo, ciekawa treść, naprawdę nieźle mi się czytało. Muszę przyznać jednak, że ta ogólna nienawiść do mężczyzn wychodząca z każdej książki autorki zaczyna mnie męczyć. Co złego, to zawsze faceci, a kobiety takie biedne i pokrzywdzone ofiary. I tak jest zawsze w każdej książce. I po co tak na siłę? To naprawdę nie wpływa pozytywnie na odbiór książki.

Finał trylogii o Gracjach bardzo udany. Dobre śledztwo, ciekawa treść, naprawdę nieźle mi się czytało. Muszę przyznać jednak, że ta ogólna nienawiść do mężczyzn wychodząca z każdej książki autorki zaczyna mnie męczyć. Co złego, to zawsze faceci, a kobiety takie biedne i pokrzywdzone ofiary. I tak jest zawsze w każdej książce. I po co tak na siłę? To naprawdę nie wpływa...

Jest sprawiedliwie, każda Gracja dostała swojego trupa. Piękne wyjaśnienie wszystkich wątków i spięcie klamrą trzech tomów.
Będę tęsknić za tą serią i za tymi wspaniałymi bohaterami, a panią Jadowską wpisuję na listę ulubionych autorów. Książki wciągające, zabawne i niosące życiową prawdę, jak np. to że kurier czasem nie dzwoni nawet raz, a PKP to skaranie boskie.

Jest sprawiedliwie, każda Gracja dostała swojego trupa. Piękne wyjaśnienie wszystkich wątków i spięcie klamrą trzech tomów.
Będę tęsknić za tą serią i za tymi wspaniałymi bohaterami, a panią Jadowską wpisuję na listę ulubionych autorów. Książki wciągające, zabawne i niosące życiową prawdę, jak np. to że kurier czasem nie dzwoni nawet raz, a PKP to skaranie boskie.

Trzeci tom serii i wciąż trzyma poziom poprzednich części. Lekka, wciągająca historia z ciekawymi bohaterkami i sporą dawką humoru. Czyta się bardzo szybko. Zdecydowanie polecam i liczę na kolejne części.

Trzeci tom serii i wciąż trzyma poziom poprzednich części. Lekka, wciągająca historia z ciekawymi bohaterkami i sporą dawką humoru. Czyta się bardzo szybko. Zdecydowanie polecam i liczę na kolejne części.