Czytamy w weekend

13.05.2022

W piątek trzynastego lepiej nie planować wielkich rzeczy, zaszyć się w bezpiecznym miejscu i... wybrać lektury na rozpoczynający się za chwilę weekend. Ania z zespołu lubimyczytac.pl przedpremierowo będzie czytać książkę Katarzyny Tubilewicz, z kolei Daria wyruszy razem Łukaszem Łuczajem na poszukiwanie dzikich jadalnych roślin. Natomiast historyczna część zespołu kolejne dwa dni spędzi na odkrywaniu „faktów”, której tak naprawdę nie było.

Kup książkę

Najbliższy weekend zamierzam spędzić ze „Szwedzką sztuką kochania” Katarzyny Tubylewicz. Choć książka będzie miała premierę dopiero 18 maja, to wydawnictwo Wielka Litera już przesłało mi jej egzemplarz (za co bardzo dziękuję!) – przygotowuję się bowiem do wywiadu z autorką, dotyczącego właśnie tej publikacji. Nie mogę się już doczekać, bo książki Katarzyny Tubylewicz dotyczące Szwecji czytam chętnie już od dawna. Pierwsza, która trafiła w moje ręce – „Moraliści” – zachwyciła mnie najbardziej. Porusza bowiem, moim zdaniem, ważną kwestię tego, jak Szwecja – kraj chcący być dobry, otwarty – za wszelką cenę chce też unikać konfliktów. Boi się głośno mówić o kwestiach, które mogą rodzić problemy. Potem przyszedł czas na „Sztokholm. Miasto, które tętni ciszą” – przeczytany niestety już po pierwszej (ale mam nadzieję, że nie ostatniej) wizycie w szwedzkiej stolicy. Podobał mi się również kryminał (choć znów poruszający ważkie tematy społeczne) „Bardzo zimna wiosna” i „Samotny jak Szwed” – książka, którą Katarzyna Tubylewicz stworzyła razem z synem – Daniel wykonał do niej zdjęcia.

„Szwedzką sztukę kochania” również powstała dzięki współpracy tego rodzinnego duetu. Bardzo jestem ciekawa, z kim tym razem rozmawiała Katarzyna Tubylewicz i jaki obraz tej „szwedzkiej sztuki kochania” przedstawia w swojej publikacji. W końcu Szwecja, to stereotypowo (choć stereotypów ponoć mieszkańcy tego kraju nie lubią) miejsce, w którym większość ludzi lubi żyć spokojnie, sprawia wrażenie wycofanych, wolących nie narzucać swojej obecności innym. Z drugiej strony ten skandynawski kraj znany jest ze swojej akceptacji wobec osób wszelkiego rodzaju związków, nie tylko heteroseksualnych i monogamicznych. Zapowiada się więc ciekawa lektura!

Kup książkę

W ten weekend będę dzielić czas między dwie aktywności – czytanie i poszukiwanie dzikich jadalnych roślin. Ten temat staje mi się coraz bliższy, głównie za sprawą kilku miejskich warsztatów i spacerów, na których wraz z innymi uczestnikami poznawaliśmy właściwości pospolitych gatunków, rosnących w naszym sąsiedztwie. Od kilku dni analizuję kolejne przepisy zawarte w książce „Dzika kuchnia” Łukasza Łuczaja. To niesamowite, na jak wiele sposobów można wykorzystać mniszka lekarskiego (to wcale nie jest mlecz!). Nasz pierwszy słoiczek z syropem z jego kwiatów czeka na okres jesienno-zimowy, chciałabym też kiedyś przygotować wino na ich bazie. Za nami również kolacja z grzankami z pędami młodego chmielu. Już teraz czekam na czerwiec, aby przygotować lemoniadę, syrop... i naleśniki z kwiatów czarnego bzu. Jednocześnie planuję suszenie kolejnych roślin – czuję niedosyt, gdy patrzę na dwa małe słoiczki z suszonymi kwiatami forsycji i liścmi młodej pokrzywy. Co jeszcze można znaleźć w książce Łukasza Łuczaja poza przepisami?

To bogate źródło wiedzy o innych zastosowaniach opisywanych gatunków, teraz i kiedyś, co ważne – nie tylko w naszym kręgu kulturowym. Podczas zbierania dzikich roślin, trzeba być ich pewnym(!). Czosnek niedźwiedzi można na przykład pomylić z trującymi konwalią majową lub zimowitem, tym bardziej że ten drugi wydziela podobny zapach. Zresztą, sam czosnek jest u nas pod częściową ochroną. Polska flora zawiera około 2500 gatunków roślin, z tego prawie połowa jest jadalna. Warto jednak pamiętać, że niektóre z nich można jeść dopiero po odpowiedniej obróbce, inne należy spożywać jedynie w małych ilościach, a kolejne traktowane są obecnie jako „trujące”, ale wiedza na ich temat jest coraz większa – przekonujemy się, że spożywały je na przykład ludy w innych częściach świata. Raczej nie zakładam, że przeczytam „Dziką kuchnię” w ten weekend w całości. Myślę, że wychwycę z niej raczej, które gatunki są dostępne teraz i w najbliższej przyszłości, aby być bardziej uważną podczas kolejnego spaceru. W tej chwili zastanawiam się, czy uda mi się jeszcze w tym sezonie przygotować pierogi z młodymi bukowymi listkami. Bardzo na to liczę!

Kup książkę

Najbliższy weekend poświęcę na obalanie mitów zakorzenionych w naszej świadomości historycznej. Spędzę go bowiem z książką Agnieszki Jankowiak-Maik „Historia, której nie było”. Historia Polski to jeden z podstawowych elementów, jakie przyswajamy w szkole. Ze względu na ogrom materiału, a także na politykę, czasy i z wielu innych powodów, poznajemy zaledwie pewną wersję naszych dziejów.

I tu wkracza Agnieszka ze swoją debiutancką książką, która w sposób niezwykle lekki i czytelny nie tylko wskazuje nam te mity i historyczne naciągnięcia, ale także je obala. Nie będę ukrywać, że już wcześniej zaglądałam do wnętrza tej książki i mogę was zapewnić, że znajdziecie w niej nie tylko mity, które po prostu należało już obalić, ale o wiele więcej – książka ta zachęci was do krytycznego myślenia! UWAGA – może też sprawić, że od teraz z podejrzliwością będziecie patrzeć na wszelkie wydarzenia historyczne!

„Historia, której nie było” porusza 10 tematów z historii naszego kraju. Zagłębię się zatem m.in. w zagadnienia chrztu Polski, stanę na polach bitewnych, zajrzę do alkowy Kazimierza Wielkiego, postukam parasolką w parapet Piłsudskiego. A to nie wszystko! Już nie mogę się doczekać!

A jeśli chcecie poczytać więcej opowieści Agnieszki, to koniecznie zajrzyjcie na Ciekawostki Historyczne!

[kk]