Na Hester Street topnieje śnieg

Czytałam z dużą przyjemnością, choć to powieść nierówna. Bardzo dobry początek intrygi i rozwinięcie akcji, z ciekawą, dwutorowo prowadzoną opowieścią i zakończenie, które przynosi lekki zawód i niedosyt.
Hollywood tuż przed wielkim kryzysem. Szybko rosnące kariery i fortuny, z ich blichtrem przysłaniającym pustkę i samotność. Max i Eleanor Beecham, to para, która lata największej świetności ma za sobą. Reżyserowane przez niego filmy niespodziewanie okazują się klapą, a jej gra aktorska pozostawia wiele do życzenia. Tracą intratne kontrakty, ich małżeństwo przeżywa kryzys, a przede wszystkim ciąży im skrywana przez lata tajemnica. Jakim kosztem zyskali sławę i co pozostawili za sobą? Wygląda na to, że przeszłośc nie da im o sobie zapomnieć i wystawi ich na próbę. A może okaże się szansą.
Dobra lektura, pomimo drobnych niedoskonałości.

Czytałam z dużą przyjemnością, choć to powieść nierówna. Bardzo dobry początek intrygi i rozwinięcie akcji, z ciekawą, dwutorowo prowadzoną opowieścią i zakończenie, które przynosi lekki zawód i niedosyt.
Hollywood tuż przed wielkim kryzysem. Szybko rosnące kariery i fortuny, z ich blichtrem przysłaniającym pustkę i samotność. Max i Eleanor Beecham, to para, która lata...

Dwutorowa powieść o sławnej i bogatej parze, której małżeństwo zmierza ku końcowi, ale świat Hollywood widzi w ich imprezie pewną tradycję. Drugi wątek to tragiczny pożar w fabryce, po którym nie zostało już nic, co mogłoby spłonąć. Gdy był koniec wszystkiego. Też książka opowiada o ciągłej nadziei, nieustannym poszukiwaniu córki.
Dobra powieść, szczególnie przez ukazanie zdarzeń z przeszłości.
OCENA 4+/6

Dwutorowa powieść o sławnej i bogatej parze, której małżeństwo zmierza ku końcowi, ale świat Hollywood widzi w ich imprezie pewną tradycję. Drugi wątek to tragiczny pożar w fabryce, po którym nie zostało już nic, co mogłoby spłonąć. Gdy był koniec wszystkiego. Też książka opowiada o ciągłej nadziei, nieustannym poszukiwaniu córki.
Dobra powieść, szczególnie przez ukazanie...

Przeciętna książka z genialnym zakończeniem!
Aż do końca myślałam, że jest to 3 gwiazdkowa książka. Pełno w niej było niepotrzebnych scen i dialogów. Rozstrzał miedzy zachowaniem postaci na przestrzeni tego samego rozdziału był bardzo duży. Zakończenie zmieniło wszystko.

SPOILER:

Kiedy w ostatnim zdaniu autorka podała kolor oczu "Ishy" zrozumiałam, dlaczego autorka wybrała Hollywood - fabrykę złudzeń i marzeń - na tło dla tej historii. Z pewnością Eleanor i Max, kiedy zobaczyli oczy dziewczyny zorientowali się, tak samo jak ja, że to nie jest ich córka, a kuzynka. Poddali się jednak złudzeniu, nie chcieli przyznać przed sobą, że Isha nie żyje. Przyjęli to, co zostało im dane. Postanowili żyć dalej w iluzji.

Podczas czytania najbardziej mierzwiło mnie zachowanie Eleanor i Maxa. Byli sławni, bogaci, a zrobili tak niewiele, żeby odnaleźć swoją córkę. Całą książkę miałam w sobie ten żal do nich. Po przeczytaniu książki myślę, że nie inwestowali w poszukiwania, bo wiedzieli, że ich dziecko nie przeżyło. Nie chcieli mieć na to dowodu, woleli łudzić się, że jest tam gdzieś w świecie.

Przeciętna książka z genialnym zakończeniem!
Aż do końca myślałam, że jest to 3 gwiazdkowa książka. Pełno w niej było niepotrzebnych scen i dialogów. Rozstrzał miedzy zachowaniem postaci na przestrzeni tego samego rozdziału był bardzo duży. Zakończenie zmieniło wszystko.

SPOILER:

Kiedy w ostatnim zdaniu autorka podała kolor oczu "Ishy" zrozumiałam, dlaczego autorka...

Koniec lat 20. XX wieku to najpiękniejsza epoka w dziejach zarówno dzięki strojom, wystrojom oraz wszędobylskiemu blichtrowi, który najmocniej akcentuje się w LA...sława, pieniądze i miłość tylko temu wtórują.

Koniec lat 20. XX wieku to najpiękniejsza epoka w dziejach zarówno dzięki strojom, wystrojom oraz wszędobylskiemu blichtrowi, który najmocniej akcentuje się w LA...sława, pieniądze i miłość tylko temu wtórują.

„Na Hester Street topnieje śnieg” to powieść, która zabiera nas w lata dwudzieste (i wcześniejsze) ubiegłego wieku. Słynne małżeństwo Hollywood, otoczone przepychem, rozgłosem i gronem równie sławnych znajomych, przechodzi bardzo poważny kryzys. Jednocześnie patrząc na tych dwoje ludzi nikt nie spodziewa się jak tragiczną przeszłość zostawili za sobą. Przeszłość, której nie mogą zapomnieć, zostawić, a z którą żyć jest im coraz trudniej. Trwać w takim stanie nie jest dobrze , co zrobić by iść dalej – nie wiadomo…
Przyznaję, że mam mieszane uczucia wobec tej książki. Z jednej strony sam sposób ukazania głównego wątku nie do końca mnie przekonał, z drugiej z kolei, sugestywnie opisana atmosfera Nowego Jorku z początków XX w.: Manhattan przyjmujący imigrantów napływających z Europy, nieludzkie warunki pracy, wyzysk, bieda… a kilkanaście lat później złote lata Hollywood, przyjęcia niczym u Jay’a Gatsby’ego, spotkania królów i królowych przemysłu filmowego i nagły, giełdowy krach na Wall Street – to wszystko sprawiło, że powieść czytałam z ciekawością osoby, która zadaje pytania o to jak kiedyś było, albo przynajmniej być mogło. I myślę sobie, że to jest główny walor tej książki. Z podróży w czasie jestem zadowolona. Polecam.

„Na Hester Street topnieje śnieg” to powieść, która zabiera nas w lata dwudzieste (i wcześniejsze) ubiegłego wieku. Słynne małżeństwo Hollywood, otoczone przepychem, rozgłosem i gronem równie sławnych znajomych, przechodzi bardzo poważny kryzys. Jednocześnie patrząc na tych dwoje ludzi nikt nie spodziewa się jak tragiczną przeszłość zostawili za sobą. Przeszłość, której...

Wspaniałe bale, piękne suknie, bogactwo, szampan lejący się strumieniami mimo prohibicji, ale też stukot maszyn w fabrykach, niewyobrażalna wręcz bieda i krach na giełdzie – lata dwudzieste XX wieku to czas sprzeczności, nie tylko w Ameryce, ale i na całym świecie. Dwudziestolecie międzywojenne to z jednej strony czas cudów, dla wielu spełniania się tzw. american dream, z drugiej zaś utraty nadziei, wielkiego kryzysu i niewyobrażalnych, dzisiaj już mniej dostrzegalnych różnic klasowych. W takich realiach Daisy Waugh osadziła akcję swojej powieści Na Hester Street topnieje śnieg.

Eleanor i Max Beecham od lat należą do śmietanki Hollywood. Co roku wydają w swojej luksusowej willi przyjęcia, na których zjawiają się największe sławy: Charlie Chaplin, czy Greta Garbo. Brylują w znamienitym towarzystwie, starając się nie zwracać uwagi na fakt, że ich sława powoli przemija, a dawna świetność straciła blask. Oliwy do ognia dolewa kryzys małżeński, przed którym nie udało im się uciec. Tymczasem Eleanor otrzymuje list od detektywa prowadzącego zleconą mu kiedyś przez nią sprawę. Kobieta nie zastanawiając się długo, wsiada w pociąg i jedzie na spotkanie z przeznaczeniem.

W historię Beechamów wplatane są retrospekcje przedstawiające losy Eleany i Matza, biednych nowojorskich robotników – szwaczki i krojczego, będącego jednocześnie socjalistycznym działaczem politycznym. Co wspólnego mogą mieć ze sobą opływający w luksusy hollywoodzcy artyści i żyjący od wypłaty do wypłaty robotnicy?


Historia przedstawiona przez Daisy Waugh wciąga bez reszty już od pierwszej strony. Początkowo mnóstwo w niej niedopowiedzeń i sprzeczności. Irracjonalne wydaje się przedstawienie losów klasy robotniczej w samym środku opowieści o bogactwie Hollywood. Kiedy jednak splatane są ze sobą losy bohaterów, nic już dziwi, a snuta opowieść zaczyna fascynować.

Na Hester Street topnieje śnieg to powieść o miłości, zdradzie, tęsknocie, fascynacji, egoizmie i przede wszystkim o nadziei. Waugh jasno nakreśla, że to ona umiera ostatnia, że czasami warto się łudzić, bo życie zbudowane na bogactwie nie zawsze jest takim, jakim je sobie wyobrażaliśmy. Nadzieja jest tutaj matką, która nigdy tak naprawdę nie opuszcza i nie zapomina o swoim dziecku. To ona pozwala budować alternatywne, wyimaginowane życie, ale też czasem niebezpiecznie zachęca do życia złudzeniami.

Bohaterowie powieści zostali stworzeni na zasadzie przeciwieństw i sprzeczności, w zgodzie z różnorodnością i podziałami klasowymi lat dwudziestych. Mamy tutaj niezwykle inteligentną aktorkę, gubiącą się we własnych kłamstwach, pozornie skupionego tylko na zysku reżysera, biedne acz bardzo szczęśliwe małżeństwo, grubiańskiego szefa szwalni, czy egoistycznego i próżnego detektywa. Tak jak w życiu, nie ma tu postaci takich samych i czarno-białych, czy choćby bardzo do siebie podobnych. Mogą dzielić poglądy, ale próżno szukać więcej podobieństw.

Powieść autorstwa Daisy Waugh to prawdziwy majstersztyk, historia wobec której nie pozostaje się obojętnym, zapisująca się na stałe w pamięć. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie, a satysfakcja z przeczytania tak fascynującej powieści przyniesie zapewne uśmiech, taki prawdziwy, który jest w stanie sprawić, że Na Hester Street Topnieje Śnieg.

Wspaniałe bale, piękne suknie, bogactwo, szampan lejący się strumieniami mimo prohibicji, ale też stukot maszyn w fabrykach, niewyobrażalna wręcz bieda i krach na giełdzie – lata dwudzieste XX wieku to czas sprzeczności, nie tylko w Ameryce, ale i na całym świecie. Dwudziestolecie międzywojenne to z jednej strony czas cudów, dla wielu spełniania się tzw. american dream, z...

Początek się przedłuża, ale im dalej tym ciekawiej, do końca trzyma w napięciu, wszystko się może zdarzyc..:) Polecam:)

Początek się przedłuża, ale im dalej tym ciekawiej, do końca trzyma w napięciu, wszystko się może zdarzyc..:) Polecam:)

Sprzątam półki z niedobitków powieści obyczajowych, bo lato to okres szczególnie sprzyjający nadrabianiu zaległości czytelniczych. Tym bardziej, że od września wydawcy planują zasypać czytelników dziesiątkami naprawdę wspaniałych książek, na które koniecznie trzeba zrobić miejsce.

Jak już kiedyś pisałam, lekka fikcja literacka to dla mnie odskocznia od trudnych tematów poruszanych w literaturze faktu. Nie oznacza to wcale, że każda obyczajówka wypada równie blado w porównaniu z innymi gatunkami. Czasami spośród wielu średnich tytułów można wygrzebać coś wyjątkowego.

"Na Hester Street topnieje śnieg" to historia gwiazdorskiego małżeństwa Beechamów. Ona, Eleanor, to rozchwytywana aktorka, a on, Max, reżyseruje filmy. Ich prawdziwie hollywoodzkie uśmiechy i bajeczna fortuna to przykrywka dla trudnej i bolesnej przeszłości imigrantów żydowskiego pochodzenia, którzy od niczego doszli do niezwykłego bogactwa.

Kiedy kariera obydwojga zaczyna podupadać, a płomienne niegdyś uczucie powoli wygasa, Eleanor doganiają demony przeszłości. Wspomina młodość w Nowym Jorku, lata upływające na walce o każdy cent, morderczą i niewolniczą wręcz pracę przypłacaną zdrowiem. Nie daje jej również spokoju pewna tajemnica, do której małżeństwo dopuściło jedynie garstkę ludzi.

Beechamowie w książce otoczeni są prawdziwymi sławami złotej ery Hollywood; pojawiają się m.in. Mary Pickford, Douglas Fairbanks, Greta Garbo, Buster Keaton, Gary Cooper, Marion Davies czy Charlie Chaplin. Równowagę tej napisanej z iście amerykańskim rozmachem opowieści przywracają fikcyjni bohaterowie - Butch Menken, Matthew Gregory oraz Blanche Williams. Cala opowieść zainspirowana została jednak prawdziwymi wydarzeniami, o których Waugh wspomina w posłowiu.

Wielkim mankamentem niemal każdej obyczajówki są protagonistki bez wyrazu. Same siebie ograniczające, przywiązane do narzuconego przez świat porządku kobiety, dla których całym światem jest mąż. Tu znalazłam wszystko, czego tak bardzo brakuje mi w literaturze kobiecej. Ambitne, nienaciągane wątki, dużo bardziej realistycznie ukazane życie, ciekawe, wielowymiarowe postaci, a przede wszystkim sympatyczniejszą główną bohaterkę, prawdziwą indywidualistkę.

Waugh stworzyła powieść zupełnie inną od wszystkich - gdyby tylko była trochę lepiej napisana, gdyby tak skończyła się pięćdziesiąt stron wcześniej, mogłaby zająć na moim regale miejsce obok książek Sue Monk Kidd i Kathryn Stockett. Zabrakło jej naprawdę niewiele, by znaleźć się wśród moich ulubionych pisarek zajmujących się nieco ambitniejszą literaturą kobiecą. Mimo wszystko, jest o niebo lepiej, niż w przypadku wielu zaliczających się do tego gatunku tytułów. Oby w moje ręce trafiało więcej takiej literatury.

Recenzja z: www.book-loaf.blogspot.com

Sprzątam półki z niedobitków powieści obyczajowych, bo lato to okres szczególnie sprzyjający nadrabianiu zaległości czytelniczych. Tym bardziej, że od września wydawcy planują zasypać czytelników dziesiątkami naprawdę wspaniałych książek, na które koniecznie trzeba zrobić miejsce.

Jak już kiedyś pisałam, lekka fikcja literacka to dla mnie odskocznia od trudnych tematów...

http://bibliofilka.blogspot.com/2015/06/daisy-waugh-na-hester-street-topnieje.html

http://bibliofilka.blogspot.com/2015/06/daisy-waugh-na-hester-street-topnieje.html

''Na Hester Street topnieje śnieg'' to bardzo ciekawa powieść. Nigdy jeszcze nie czytałam książki umiejscowionej w czasach dwudziestolecia międzywojennego, co dodatkowo intrygowało mnie i nie mogłam się doczekać jej końca, jak to wszystko się wyjaśni.
Często pod maską szczęścia, bogactwa, dobrobytu ukrywa się kłopotliwy związek, gra kłamstw i tajemnica. Tak było w przypadku Eleanor i Maxa Beechamów, a może...Eleany i Matza Beekmanów? Już samo ukrywanie swych prawdziwych nazwisk może łączyć tych dwojga. Jednak najistotniejsze nie wydarzyło się w Hollywood, a na Allen Street...
Najlepszy moment, według mnie, to pożar Triangle. To jak ludzie rzucali się z 8. i 9. piętra w pewną śmierć...Jak bliscy ofiar nie mogli, po prostu nie mogli znaleźć swojej siostry, brata, matki...Jednak najbardziej napawa mnie obrzydzeniem zachowanie Blumenkratza...Jak można być tak samolubnym, tak okrutnym?
Dzięki tej lekturze lepiej poznałam ten hollywodzki światek w pierwszych chwilach jego istnienia, ale nie zabrakło też emocji- radości, smutku, rozpaczy i nienawiści.
Polecam

''Na Hester Street topnieje śnieg'' to bardzo ciekawa powieść. Nigdy jeszcze nie czytałam książki umiejscowionej w czasach dwudziestolecia międzywojennego, co dodatkowo intrygowało mnie i nie mogłam się doczekać jej końca, jak to wszystko się wyjaśni.
Często pod maską szczęścia, bogactwa, dobrobytu ukrywa się kłopotliwy związek, gra kłamstw i tajemnica. Tak było w przypadku...