Aksamitt 
Wolter mówił, że "najlepsze książki to te, które w połowie zostały napisane przez wyobraźnię czytelnika" _____________________________________________ Przedstawicielka 1% forumowej mniejszości *** na LC od września 2013
kobieta, śląskie, status: Czytelniczka, dodała: 60 książek i 1 cytat, ostatnio widziana 8 godzin temu
Teraz czytam
  • ADHD. Podjąć wyzwanie. Kompletny przewodnik dla rodziców
    ADHD. Podjąć wyzwanie. Kompletny przewodnik dla rodziców
    Autor:
    "ADHD. Podjąć wyzwanie" to wysoko ceniony poradnik dla rodziców, którego niniejsze wydanie zostało uzupełnione o najaktualniejsze informacje na temat ADHD i terapii tego rodzaju zaburzeń. Russel A. Ba...
    czytelników: 11 | opinie: 0 | ocena: 7,5 (2 głosy)
  • Kaiken
    Kaiken
    Autor:
    Seryjny morderca drastycznością swoich czynów szokuje mieszkańców Paryża i okolic. Bo kto mógłby pozostać obojętny na to, że ofiarami są kobiety w zaawansowanej ciąży, zabijane w wyjątkowo bestialski...
    czytelników: 788 | opinie: 72 | ocena: 6,98 (341 głosów)
  • Kawior astrachański
    Kawior astrachański
    Autor:
    „Kawior astrachański” Michała Kruszona to historia kryminalna, której głównym bohaterem jest Polak, płatny zabójca, pragnący ułożyć sobie życie od nowa w Astrachaniu w Rosji. Wplątuje się tam jednak w...
    czytelników: 37 | opinie: 2 | ocena: 6,54 (13 głosów)
  • Lista pana Rosenbluma
    Lista pana Rosenbluma
    Autor:
    Bohater Jack Rosenblum to niemiecki Żyd, który uciekając przez nazizmem, znajduje schronienie w Wielkiej Brytanii. Od przyjazdu ma tylko jeden cel: zostać prawdziwym angielskim dżentelmenem. Jack spor...
    czytelników: 338 | opinie: 21 | ocena: 6,67 (135 głosów)
  • Wspólne Korzenie. Od Mojżesza Do Mahometa
    Wspólne Korzenie. Od Mojżesza Do Mahometa
    Autor:
    Pasjonująca, starannie udokumentowana opowieść o trzech wielkich religiach: judaizmie, chrześcijaństwie i islamie. Kiedy i jak się narodziłya Co mają wspólnegoa Jak ewoluowałya
    czytelników: 34 | opinie: 3 | ocena: 6,57 (7 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2019-01-18 18:40:48
Autor:
Seria: Reportaż
 
2019-01-18 15:58:50
Autor:
 
2019-01-18 00:53:46
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Obyczajowe/Przygodowe/Dramaty, Posiadam

Mankamentem "Nie odchodź" jest fakt, iż cały czas Autorka przesadnie gra na uczuciach odbiorcy. Scottoline tym razem obrała sobie za cel naszpikowanie powieści przeróżnymi tragediami. Bohaterowie nie mają zza wiele czasu na przemyślenie swojego postępowania, bo wciąż coś się dzieje, z każdej strony padają ciosy. Dr Scanlon nie ma możliwości na odbycie żałoby, bo wmawia mu się, jakie są jego... Mankamentem "Nie odchodź" jest fakt, iż cały czas Autorka przesadnie gra na uczuciach odbiorcy. Scottoline tym razem obrała sobie za cel naszpikowanie powieści przeróżnymi tragediami. Bohaterowie nie mają zza wiele czasu na przemyślenie swojego postępowania, bo wciąż coś się dzieje, z każdej strony padają ciosy. Dr Scanlon nie ma możliwości na odbycie żałoby, bo wmawia mu się, jakie są jego powinności, a to względem kraju, pełnionych obowiązków, a to odnośnie rodziny. Przeżywając traumy za równo na polu prywatnym, jak i w pracy, gdzie dosłownie traci wszystko, Autorka wplątuje go jeszcze w wyjaśnianie spraw kryminalnych. To już lekka przesada, treść na tym traci, w pewnych momentach autentyczność wydarzeń na tym cierpi. Natomiast uważam, że plusem jest wprowadzenie momentów wahania ze strony głównego bohatera. Tym samym zyskuje on cechy zwykłego człowieka, który ma prawo do błędów, a nietrafione decyzje, czasem niezdecydowanie jest naturalną konsekwencją wynikającą ze stresu, przeżywanego bólu, również tego fizycznego.

Niestety w przypadku "Nie odchodź" wątek kryminalny zaciera interesującą, złożoną problematykę, jaką są traumy człowieka, który jako wdowiec, okaleczony na misji lekarz, wraca do kraju pragnąć wyleczyć swoje psychiczne i fizyczne rany, a jednocześnie wyjaśnić tajemnice zmarłej żony i w końcu zaistnieć w świecie kilkunastomiesięcznej córeczki. Gdyby skupić się tylko na tych elementach powieść byłaby w pełni akceptowalna. Rozdziały mówiące o sytuacji w Afganistanie, relacjach z kolegami, były na tyle ciekawie przedstawione, że czytało się je z uwagą, natomiast elementy, ktore miały głównie za zadanie podkręcać akcję i skutecznie obciążać barki człowieka już i tak mocno pokiereszowanego przez życie, stają się przesadnie rozbudowane. Mike jako domorosły detektyw pasowałby idealnie do scenariusza filmowego, czy powieści kryminalnej albo jeszcze lepiej, thrillera psychologicznego, ale nie jako któryś tam już motyw powieści "Nie odchodź". Czy jest taka konieczność, by w jednej książce znalazły się tak różnorodne elementy składowe, na pozór łączące się z sobą, a jednocześnie niedograne i zaledwie liźnięte? Autorka marginalizując problemy stresu pourazowego, należytego opłakania śmierci bliskiej osoby oraz odbierania przez rodzinę prawa do bycia pełnoprawnym ojcem robi z dramatu ludzkiego plan rozgrywek dla wielu swoich pomysłów tworząc niepotrzebny miszmasz.I to mnie już po raz drugi rozczarowuje w książkach Lisy Scottoline. Szkoda, bo jest w miarę dobrze, a mogłaby wyjść z tego świetna lektura, do której wracałoby się chętnie nawet po latach.

pokaż więcej

 
2019-01-14 17:26:55
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać, Powieść historyczna
Cykl: Zmierzch Jagiellonów (tom 1)
 
2019-01-14 17:18:17
Cykl: Komisarz Wallander (tom 7) | Seria: Mroczna Seria
 
2019-01-12 21:46:06
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Klimaty Orientu, Posiadam, ➨➨ Z__DoWymiany
 
2019-01-10 17:40:26
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Thriller romantyczny
Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Romans i sensacja". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
 
2019-01-10 17:17:45
Autor:

Kolejna książka Elif Şafak to ponowne zaskoczenie. Każda z powieści jest inna, nie tylko ze względu na proponowany temat, ale i tło wydarzeń, mniej lub bardziej orientalny charakter snutej opowieści, czasem wydarzenia są niczym powrót do baśniowości, innym razem zostają mocno osadzone w realiach kultury Zachodu. Zatem również "Honor" staje się kolejną powieścią spisaną w nietuzinkowy, tak... Kolejna książka Elif Şafak to ponowne zaskoczenie. Każda z powieści jest inna, nie tylko ze względu na proponowany temat, ale i tło wydarzeń, mniej lub bardziej orientalny charakter snutej opowieści, czasem wydarzenia są niczym powrót do baśniowości, innym razem zostają mocno osadzone w realiach kultury Zachodu. Zatem również "Honor" staje się kolejną powieścią spisaną w nietuzinkowy, tak charakterystyczny dla Autorki sposób.
"Honor" bazuje na wspomnieniach, powrocie do dzieciństwa, odtwarzaniu wydarzeń i nowemu ustosunkowaniu się do tego co było. Ukazuje wydarzenia, jako ciąg przyczynowo-skutkowy prowadzący do tragicznego finału, o którym dowiadujemy się na samym początku, by dalej przejść drogę poznania od narodzenia konfliktu, jego podłoża kulturowego, by w końcu móc przyjrzeć się problemom z punktu rożnych bohaterów zyskując szeroki aspekt przedstawianych zdarzeń. Zastanawiające jest to, jak swobodnie i treściwie można zapełnić stronice książki nie wplatając w treść zdecydowanych własnych przekonań, dając możliwość wypowiadania się jednostkom w różnym wieku, bazując na ich spostrzeżeniach i indywidualnym podejściu, budując emocjonalnie wyważoną strukturę. Nie ma tu oratorskiego głosu islamizmu, na temat tego, co jest godne, a co nie przystoi, nie ma niekończących się dialogów, jak to powinno się dbać o rodzinę. Są za to słowa, które powinno się wziąć pod rozwagę, tyczą się one honoru, tradycji i kultury Wschodu, norm tym ściślej przestrzeganych, im dalej jest się od własnego kraju i im biedniejsi są jego przedstawiciele.

Honor to mężczyzna. Wstyd to kobieta. To co robi mężczyzna jest honorowe, wszystko to co zrobi kobieta, a jest nieakceptowane przez mężczyzn będzie negatywnie określało jej naturę, przyniesie też wstyd jemu, jak i całej rodzinie. Nie ma znaczenia jak niemoralnego postępku dopuści się mężczyzna. Czy to będzie hazard, a co za tym idzie uszczuplanie budżetu rodzinnego, popadanie w długi, czy to będzie posiadanie kochanki, a zatem zdrada współmałżonki - tego nie zapisze się mu na listę niegodziwość. Ale jeśli kobieta zapragnie w końcu odejść od niegodnie prowadzącego się mężczyzny musi zostać ukarana i to dotkliwie, jako ta, która dopuściła się braku lojalności wobec rodziny i zhańbienia głowy rodu. Normy ustalone są tak, że jedni mają władze, a drudzy jedynie podlegają jej restrykcyjnym prawom. W społeczeństwach, gdzie patriarchat nie dominuje trudno jest zrozumieć, że kobiety mogą podlegać takim regułom, gdzie wypowiedzenie własnego zdania może grozić daleko idącymi konsekwencjami.
Te same zasady obowiązują w rodzinie Topraków. Przeniesienie z kurdyjskiej wsi do angielskiej aglomeracji nie daje prawa do swobodnego traktowania własnej tradycji. Za to jest trudniej ze względu na zderzenie kultur, różnych wartości i wyznawanych praw. Wydaje mi się, że im dalej od swoich korzeni, tym silniej reagujemy na sprzeciwianie się zasadom, w jakich wyrośliśmy, bo przecież to co nas określa to nasza historia i kultura. W swoim kraju obracając się wśród dobrze znanych prawideł często nawet nie dostrzegamy tych pierwiastków, które łączą dana grupę społeczną, natomiast osiedlając sie poza granicami pragniemy szczególnie otaczać się tym, co zawsze nas budowało i stanowi sens naszego istnienia. Nie możemy, ot tak, zerwać z przeszłością. Bez niej nie istniejemy. Dlatego nie powinno dziwić, że życie turecko-kurdyjskiej rodziny w Londynie nie jest wolne od korzeni, tradycji, które głęboko i na zawsze określają to kim jesteśmy. To co najbardziej wzburza Zachodnią populację, to odmienne spojrzenie na kwestie honoru w tradycji muzułmańskiej, bo nie daje takich samych praw kobietom i mężczyznom. Niewiarygodne, że w imię honoru, przynależności do danej religii i kultury ludzie potrafią zamordować bliską sobie osobę, gdy ta popełni najmniejsze odstępstwo od określonego wzorca postępowania. Zabójstwo honorowe przeraża i jest dla mnie czymś niewyobrażalnym. Jak to możliwe, że dziś w ramach jednej z monoteistycznych religii pielęgnuje się zasady sprzed setek lat na użytek męskiej części populacji, a kobiety ograbia się z podstawowego prawa do wolności i dokonywania wyboru względem własnego życia? Zupełne posłuszeństwo, które winne są córki, żony i matki sprowadza je do przedmiotu, który ma błyszczeć na chwałę pana domu.

Takie wartości jak tradycja, wiara, honor są najwyżej cenione w rodzinach islamskich. Jednak jeśli do sprawy honorowej podchodzi się tak, jak w zaprezentowanej przez turecką autorkę rodzinie Topraków, to obawiam się, iż reszta wartości może być również wypatrzona, a jedyne co ma oznaki świętości to kult mężczyzny. Trudno pogodzić się z takim podejściem. Trudno przystać we własnym kraju na przestrzeganie praw tradycji sprzecznych z naszym światopoglądem. Jednak warto poszerzyć swoje horyzonty o to jak na podobne kwestie patrzą inne narody, przeanalizować ich wartości i nie tyle zgadzać się na preferowany przez inną kulturę styl życia, co próbować zrozumieć, z jakim ciężarem narosłym przez setki lat, zmagają się dziś niektóre społeczności.
To co świadczy o świetności "Honoru" to wielowymiarowość postaci. Żadna z nich nie jest potraktowana jako ta z gruntu dobra bądź zła. Tak jak każdy człowiek, tak postaci Elif Şafak posiadają znamiona pozytywne i negatywne, dzięki czemu stają się nam bliższe, mimo odmienności kulturowych i braku zgody na zasadność popełnianych czynów udaje się w nich dostrzec pierwiastek yin i yang.
"Honor" daje możliwość spojrzenia na świat, w którym dochodzi do zderzanie się kultur, dochodzi do prób zakotwiczania w obcej społeczności, która nie jest wolna od rasizmu, gdzie jednocześnie pielęgnuje się tradycjonalizm oraz ślepo polega się na zasadach, które krzywdzą.

pokaż więcej

 
2019-01-05 15:44:09
Cykl: Trylogia Nadzoru (tom 2)
 
2019-01-02 18:07:19
Autor:
Cykl: Dziewczęta z Szanghaju (tom 1)
 
2018-12-29 16:56:17
 
2018-12-28 23:15:42
 
2018-12-25 20:29:25
Autor:
Cykl: Matthew Shardlake (tom 4)

Anglia za panowania Tudorów to dla mnie bardzo ciekawy okres w jej dziejach. W przypadku cyklu Sansoma ma to swój niebywały smaczek, że wydarzenia kryminalne toczą się za panowania ambitnego władcy Henryka VIII. W tej częśći mamy do czynienia z końcową fazą panowania ostatniego z Tudorów i zapewnieniem sobie męskiego potomka poza chorowitym Edwardem. Starania o kolejną żonę oraz walka... Anglia za panowania Tudorów to dla mnie bardzo ciekawy okres w jej dziejach. W przypadku cyklu Sansoma ma to swój niebywały smaczek, że wydarzenia kryminalne toczą się za panowania ambitnego władcy Henryka VIII. W tej częśći mamy do czynienia z końcową fazą panowania ostatniego z Tudorów i zapewnieniem sobie męskiego potomka poza chorowitym Edwardem. Starania o kolejną żonę oraz walka pomiędzy religijnymi ugrupowaniami, jako tło, ale również jako wiodący czynnik w sprawie prowadzonej przez znanego prawnika.
I tak, jak za rządów Henryka VIII, na kartach historii Anglii trup ściele się gęsto, tak w przypadku śledztwa - poczynając od morderstwa przyjaciela Shardlake'a - droga usłana jest kolejnymi trupami. Zagadka kryminalna jest zbudowana w oparciu o seryjnego mordercę, który działa wedle charakterystycznego klucza odnoszącego się do proroczych przekazów Biblijnych. Jak na średniowiecze przystało mamy opisy rytualnych zbrodni oraz podążanie mrocznymi uliczkami Londynu, by niejednokrotnie wraz z bohaterem trafić w ślepy zaułek.

Może i Autor nie wymyśla tu przesadnie oryginalnej opowieści kryminalnej, bo i współcześnie literatura sensacyjna jest pełna powieści o seryjnych mordercach, gdzie mam wrażenie, że twórcy prześcigają się już w wymyślaniu coraz to okrutniejszych i widowiskowych tortur nad ofiarami. A mimo wszystko sam klimat w "Księdze objawienia", jak i sposób prowadzenia czytelnika jest wciągający i daje niemałą satysfakcję w typowaniu i eliminowaniu mordercy.
Jak zwykle u Sansoma w akcji nie ma przestoju. Zdaje się, że gdy już się zacznie, to zdarzenia lecą lawiną, stąd trudno odłożyć książkę na potem i na przykład czyta się przez całą noc. Dla mnie to bynajmniej nie stracony czas.

pokaż więcej

 
2018-12-23 21:11:46
 
2018-12-21 16:17:47
Autor:
Cykl: Vera Stanhope (tom 4)
 
Moja biblioteczka
3778 745 26699
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (97)

Ulubieni autorzy (18)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (6)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd