Wyzwanie czytelnicze LC

Przestępstwo

Tłumaczenie: Jakub Ekier
Seria: Zima z kryminałem 2014
Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Foksal
7,21 (490 ocen i 70 opinii) Zobacz oceny
10
16
9
67
8
114
7
162
6
93
5
22
4
12
3
3
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Verbrechen
data wydania
ISBN
9788328009561
liczba stron
211
język
polski
dodał
geokuba

"Przestępstwo" Ferdinanda von Schiracha to jedna z najgłośniejszych książek ostatnich lat, sensacyjny bestseller w Niemczech i na świecie. "Rzeczy na ogół nie są proste, a wina to sprawa śliska". Te słowa wuja Ferdinanda von Schiracha, od których nie tylko zaczynał historie z sali sądowej, ale które również uczynił wstępem listu napisanego tuż przed samobójczą śmiercią, mogłyby stać się mottem...

"Przestępstwo" Ferdinanda von Schiracha to jedna z najgłośniejszych książek ostatnich lat, sensacyjny bestseller w Niemczech i na świecie.
"Rzeczy na ogół nie są proste, a wina to sprawa śliska". Te słowa wuja Ferdinanda von Schiracha, od których nie tylko zaczynał historie z sali sądowej, ale które również uczynił wstępem listu napisanego tuż przed samobójczą śmiercią, mogłyby stać się mottem "Przestępstwa".
Bohaterami jedenastu krótkich, precyzyjnych opowiadań są zabójcy, dilerzy, prostytutki i szaleńcy. Kryminalne historie mają formę przypowieści traktujących o kondycji ludzkiej, o cienkiej granicy między wielkością a upadkiem, o względności takich pojęć jak: wina, kara i przestępstwo. Autor pokazuje świat wymykający się jednoznacznym ocenom, zmuszający do weryfikacji niepodważalnych, wydawałoby się, przekonań i sądów.

 

źródło opisu: Grupa Wydawnicza Foksal, 2014

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1011)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1032
Joanna | 2014-12-19
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 19 grudnia 2014

Znany niemiecki pisarz i prawnik prezentuje w kolejnej książce jedenaście historii kryminalnych, którymi zajmował się jako obrońca w swej praktyce adwokackiej. Historie dotyczą ciężkich przestępstw, w większości morderstw.
W przypadku tych wybranych historii , mimo zachowanych wszelkich procedur procesu karnego, postępowania dowodowego a przede wszystkim ujęcia , czy przyznania się oskarżonego do dokonania czynu - czynniki te nie zawsze rozstrzygają jednoznacznie o winie . Opisane związki przyczynowo - skutkowe prowadzące do przestępstwa , okoliczności w jakich zostały popełnione paradoksalnie czynią z przestępców jednocześnie oskarżonych i ofiary.
Pisarz z prawdziwą wirtuozerią opisując bez emocji fakty pozostawia szeroki komentarz i ocenę zdarzeń Czytelnikowi .

książek: 0
| 2015-02-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 23 lutego 2015

Fenomenalna proza i fascynująca lektura.
Historie osnute na kanwie zawodowych doświadczeń autora, przykuwające uwagę realizmem opisu, mistrzostwem w ukazywaniu związków przyczynowo-skutkowych i prawdą psychologiczną. Zarazem opowiadania-przypowieści dobitnie unaoczniające różnicę pomiędzy literą i duchem prawa, poruszające kwestię etycznych aspektów orzekania o winie.
Von Schirach pokazuje, że nie można jednoznacznie utożsamiać ofiary przestępstwa z osobą pokrzywdzoną, ani sprawcy przestępstwa z winnym. Opisuje przestępstwa różnego kalibru, które miały miejsce w różnych środowiskach, a chociaż motywacje sprawców – tych uznanych za poczytalnych - można uznać za zrozumiałe, niejednokrotnie wiele ludzkich reakcji zdumiewa.

Ponadto pisarz stawia przed czytelnikiem zadanie znalezienia odpowiedzi na pytanie, które zapowiada jedno zawarte w książce krótkie zdanie: „To nie jest … .” Ostatnie, czwarte słowo jest istotne, dlatego nie cytuję tego zdania w całości. Próbując odgadnąć...

książek: 77

Uwikłanie.

To jest właśnie to słowo. To jest właśnie to określenie. To jest właśnie to o co chodzi w tym zbiorku opowiadań. Ta idea. Autor widział, jako adwokat, jak bardzo wszyscy jesteśmy ubezwłasnowolnieni, jak bardzo każdy z nas nie jest kowalem swojego losu, jak bardzo jesteśmy zdeterminowani - i to chciał pokazać pisząc tę książkę. Co nas determinuje, to już mniej ważne, dla kogoś będzie to środowisko z którego się wywodzi i oczywiście znajdziemy tu opowieść o chłopcu z biednej dzielnicy, ale to jest tylko najprostszy a może najbardziej banalny przykład. Dla kogoś będzie to on sam, jego charakter, to jakim jest człowiekiem, jak trudno jest to przeskoczyć. Dla kogoś jakiś potworny zbieg przypadków. Albo własna niewiedza. Ale zawsze będzie to uwikłanie.

Książka daje po mózgu, ale myślę, że da jeszcze bardziej, jeśli od początku będziesz wiedział, że to jest właśnie klucz do tych historii.

książek: 402
byrcyn11 | 2018-10-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 października 2018

Kilkanaście krótkich opowiadań z dokonanych przestępstw, występków, spraw kryminalnych z jakimi zetknął się autor, z zawodu adwokat.
Dość oszczędne w formie pisarstwo (chyba celowo), aby skupić się nad sprawcą, motywem, działaniem wymiaru sprawiedliwości, z takiego czy innego zakresu/zagadnienia. Ale nie jest to reportaż czy publicystyka, bowiem historie są jakby trochę ubarwione dla potrzeb czytelnika.
Krótko mówiąc; bardzo pouczające, zmuszające do zastanowienia się, porównań (np. z prawem w Polsce), idealne do wysłuchania w samochodzie/podróżny.

książek: 2195
Edyta Zawiła | 2018-12-22
Przeczytana: 21 grudnia 2018

"Rzeczy na ogół nie są proste, a wina to sprawa śliska" a autor wprowadza nas W krótkim wstępie do stwierdzenia: „piszę o człowieku, jego klęsce, winie i wielkości” .
Niezwykle oszczędny i prosty język, pozbawiony emocji i osądu, autor bierze na warsztat swoją profesję i przedstawia jedenaście ludzkich historii.
Historie ludzi o różnych profesjach, statusie społecznym, wykształceniu, zamożności, zainteresowaniach, kolorze skóry, każda historia jest inna, inne motywy, wszystkich połączyło przestępstwo...a rzeczy na ogół nie są proste, a wina to sprawa śliska.

"Nikt nie jest na tyle obiektywny, by zawsze odróżnił domysły od rzeczy dowiedzionych. Sądząc, że coś wiemy, gubimy drogę, a z powrotem znaleźć ją wcale niełatwo."

"Podczas przesłuchania świadków, najważniejszą zasadą dla obrońcy jest nie zadawać pytań, na które nie zna odpowiedzi. Niespodzianki nie zawsze bywają miłe, a nie wolno igrać losem klienta."

książek: 1427
almos | 2014-06-22
Przeczytana: 22 czerwca 2014

Słuchane jako audiobook w poprawnym wykonaniu Rocha Siemianowskiego. To nie jest kryminał, powiedziałbym raczej, że reportaże sądowe: doświadczony adwokat niemiecki pisze o ciekawych sprawach ze swojej kariery, prawdopodobnie czasami trochę koloryzując. Na początku średnio mi się podobało, raził mnie drętwy język i jednowymiarowość postaci. Na przykład historia Libańczyka, który występuje jako świadek w sprawie o napad, jest psychologicznie mało wiarygodna i raczej jednowymiarowa. Ale potem zacząłem słuchać z przyjemnością, nawet jeśli autor nie szczędzi nam opisów okropieństw, to niewątpliwie wie o czym pisze. Często są to historie emigrantów, ludzi zagubionych, biednych, nieradzących sobie w życiu. Czasami jest to trochę naiwne, i mało wiarygodne, czasami zaś wzruszające, jak np. ostatnia historia. Przy okazji mamy trochę filozoficznych refleksji na temat prawa i możemy zdobyć nieco wiedzy prawniczej czy kryminologicznej, na przykład: jakie są granice obrony koniecznej, i czy...

książek: 3030
geokuba | 2015-08-28
Przeczytana: 28 sierpnia 2015

Absolutnie wybitna książka. Te krótkie opowiadanka przejmują do żywego. Oparte są na faktach. Kłąb splątanych myśli pojawia się w głowie, kiedy próbujemy jednoznacznie ująć w ramy postępowania bohaterów.
„Rzeczy na ogół nie są proste, a wina to sprawa śliska”. Oj, tak.

książek: 1388
Tropik | 2015-03-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

„Rzeczywistość, o jakiej potrafimy mówić, nigdy nie jest rzeczywistością samą w sobie” – Werner Karl Heisenberg (1901 – 1976), niem. prof. fizyki teoretycznej.

Tym cytatem Ferdinand von Schirach, adwokat/pisarz rozpoczyna swoje „Przestępstwo”, zbiór 11 relacji/opowiadań opisujących wydarzenia i sprawy kryminalne, w których był obrońcą. Słowa te mają swoje głębokie uzasadnienie, bo w istocie wszystko tu jest względne i zależne, tak samo jednoznaczne, jak nieostre.
Bo czym w istocie jest przestępstwo, gdy weźmie się definicje prawną ? W dużym skrócie można powiedzieć, ze to karalne naruszenie prawa, ścigane w drodze procesu karnego. F. v. Schirach jest przedstawicielem i aktywnym uczestnikiem konkretnego, niemieckiego procesu karnego, ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, w tym także podejściem do istoty przestępstwa, jego znaczenia i kwalifikacji prawnej.

Czytałem dzieło F. Schiracha w kontekście swojej wiedzy o procesie i procedurze karnej w Polsce i trudno nie...

książek: 1651
Isadora | 2013-07-23
Przeczytana: 23 lipca 2013

"Przez całe życie tańczymy na cienkim lodzie, pod nim jest zimno i szybko się umiera. Pod niektórymi pęka lód i zaczynają tonąć. Ten moment mnie właśnie ciekawi. Nie dochodzi do niego i dalej tańczymy, jeżeli tylko mamy szczęście. Jeżeli."

Problem winy i kary towarzyszy ludzkości od zarania jej dziejów. Jest mocno zakorzeniony w zbiorowej świadomości i jako taki często bywa przedmiotem filozoficznych rozważań lub badań naukowych, szczególnie w dziedzinie psychologii behawioralnej, bywa też popularnym motywem przewodnim powieści obyczajowych i filmów sensacyjnych.
Te dwa ściśle ze sobą powiązane pojęcia wywołują w naszej świadomości jednoznaczne skojarzenia: jest wina, musi być i kara. Na tej zasadzie opiera się system sądowniczy i porządek publiczny, tego wymaga prawo moralne czy zwykłe poczucie sprawiedliwości i przyzwoitości. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że charakter tych pojęć został jasno określony i nie powinien budzić większych wątpliwości, ale nic bardziej mylnego. W...

książek: 31
Marcin Kaliński | 2013-12-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2013

Tak jak w przypadku pozostałych dzieł Schiracha, "Przestępstwo to takie pisanie w sam raz do autobusu czy tramwaju, do pożarcia podczas porannej podróży do pracy bądź na uczelnię. Nawet jeśli tekst kończy się wcześniej niż się spodziewałeś/aś, to po jego przeczytaniu zamykasz czytnik i przez resztę podróży gapisz się przez okno, próbując ogarnąć w głowie, to co właśnie przez nią przeszło. Najbardziej ujmuje mnie to, jak Schirach stawia każdym tekstem pytanie bez wykorzystania pytajnika. Oczywiście nie ma nań jednoznacznej odpowiedzi, ale zawsze "miło" sobie przypomnieć, że rzeczywistość to coś bardziej skomplikowanego, niż się na co dzień pamięta.

zobacz kolejne z 1001 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Przeszłość nie jest tylko przeszłością, a prawo to czasem za mało

Nie, nie będziemy się zastanawiać „kto zabił” ani – jak w przypadku większości kryminałów – podążać tokiem skomplikowanego śledztwa i doszukiwać się ukrytych motywów. Von Schirach posłużył się prostą narracją i retrospekcją.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd