Valerio Massimo Manfredi

Czegoś w tej powieści brakuje. Autor potrafi zawiązać fabułę, splątać losy bohaterów, powiązać je z wielkimi wydarzeniami epoki (czasy wojen perskich),a jednak... Nie znalazłem iskry, ognia, uczuć, emocji. Książka poprawnie napisana, ale nie porywa, momentami nuży. Po prostu, zabrakło talentu literackiego. Niestety, to nie pierwsza powieść V.M. Manfrediego, po której lekturze odniosłem podobne wrażenie. Co do znajomości realiów epoki, Autor odrobił lekcję jeśli chodzi o kwestie polityczne czy ustrojowe. Wiele konkretnych, pomniejszych nawet wydarzeń zamieszczonych w fabule oparł na relacjach źródeł. Obraz Sparty i jej społeczeństwa nawiązuje wprawdzie bardziej do „czarnej legendy” tego państwa, ale to prawo i wybór twórcy. Nieprzyjemnym zgrzytem wybrzmiały natomiast pewne drobiazgi, chociażby wysyłane czy odbierane przez bohaterów listy spisane na... pergaminie. Albo wzmianki o strzemionach, z których korzystają jeźdźcy. Niestety, to anachronizmy nie pasujące do epoki (zarówno pergamin jak i strzemiona pojawiły się kilkaset lat później).