Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kłębowisko żmij

Tłumaczenie: Zofia Jaremko-Pytowska
Seria: Nike
Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy PAX
7,38 (161 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
23
8
33
7
65
6
19
5
11
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le Nœud de vipères
data wydania
ISBN
832110438X
liczba stron
118
słowa kluczowe
miłość, nienawiść, klasyka
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
madziekk

Inne wydania

"Kłębowisko żmij" powstało w 1932 r.; mimo iż od momentu ukazania się powieści upłynęło pół wieku, a akcja książki obejmuje schyłek XIX stulecia i sięga lat dwudziestych naszego, jest to utwór po dziś dzień niesłychanie aktualny. Dotyczy bowiem odwiecznych ludzkich spraw: miłości i nienawiści. Bohaterowie tej powieści, jak wszyscy bohaterowie Mauriaca, żyją między dobrem a złem, między...

"Kłębowisko żmij" powstało w 1932 r.; mimo iż od momentu ukazania się powieści upłynęło pół wieku, a akcja książki obejmuje schyłek XIX stulecia i sięga lat dwudziestych naszego, jest to utwór po dziś dzień niesłychanie aktualny. Dotyczy bowiem odwiecznych ludzkich spraw: miłości i nienawiści. Bohaterowie tej powieści, jak wszyscy bohaterowie Mauriaca, żyją między dobrem a złem, między miłością a pogardą; miotani namiętnościami i sprzecznymi uczuciami nie potrafią, ani nie próbują nawet, zrozumieć się wzajemnie.

"Kłębowisko żmij" jest powieścią, która najdobitniej w całej twórczości Mauriaca przedstawia rozkład rodziny mieszczańskiej. Główny bohater, skąpiec ogarnięty pasją gromadzenia majątku, zamknięty i nieufny wobec najbliższych, to człowiek bardzo nieszczęśliwy w swym egoizmie. Światem, w którym żyje, rządzą pieniądze; to one zabijają wszelkie ludzkie odruchy i uczucia, stawiają między ludźmi mur nie do przebycia, uniemożliwiają wszelkie porozumienie, to one sprawiają, że "człowiek człowiekowi wilkiem". Ale jak to w Mauriakowskim świecie kontrastów bywa, dobro istnieje równolegle ze złem, zło i dobro stanowią zawsze uzupełniające się cechy tego samego człowieka. Stary adwokat rozgoryczony i złamany życiem zdobywa się na altruizm; dzieje się to jednak w momencie, kiedy jest już za późno, by naprawić wyrządzone krzywdy. Lecz nawet człowiek pogrążony w najgłębszym mroku nigdy nie jest opuszczony zupełnie, zawsze posiada niewidzialnego sojusznika - Łaskę. I jej, choć u kresu, dane było zaznać bohaterowi "Kłębowiska żmij".

 

źródło opisu: Wydawcnitwo Czytelnik, 1983

źródło okładki: antykwariat-mit.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (441)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 282
Gapcio | 2013-10-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Ta niepozorna objętościowo książeczka kryje dogłębną i kompleksową analizę ludzkiej psychiki i motywacji w pełni ich złożoności i z uwypukleniem targających nimi sprzeczności. Mauriac, bezlitosny chirurg, bierze do ręki skalpel, by usunąć maskę człowieka uważanego powszechnie za okrutnego i ukazać nam kryjącą się za nią gmatwaninę myśli, pragnień i blizn.
Widzimy, jak kolejne, wynikające z niedostatecznej komunikacji nieporozumienia pomiędzy bliskimi sobie przecież ludźmi, nawarstwiają się i piętrzą, skutecznie odgradzając ich od siebie i dając solidny fundament rosnącej nienawiści.
Świetna proza, wnikliwa i trafiająca w sedno. Precyzyjny, nieco oschły styl przypomina mi trochę Moravię. Warto czytać.

książek: 1835
Ewa | 2015-12-05
Przeczytana: 05 grudnia 2015

Powieść napisana przeszło osiemdziesiąt lat temu nic nie straciła z aktualności.
Miłość, nienawiść i zazdrość w relacjach międzyludzkich są i będą aktualne zawsze. Jeżeli złe emocje dotykają relacji między małżonkami i dziećmi, niszczą rodzinę od środka. A nie daj Boże, jeżeli w grę wchodzą jeszcze pieniądze.
Główny bohater budował swoją oschłość, nienawiść i nieufność na, w sumie błahym i nic nie znaczącym epizodzie z życia żony. Wokół niewinnego flirtu zbudował mur dzielący go od żony i dzieci. Widzi w nich tylko złe cechy, głupotę i chęć zagarnięcia jego majatku, który skrycie gromadził i ukrywał, stając się skąpcem wietrzącym wszędzie spisek, podsłuchując ich rozmowy, narażając na wzajemną pogardę.
Aby w końcu ich ukarać, postanawia przekazać wszystkie pieniądze na cele charytatywne albo oddać swemu nieślubnemu synowi. U schyłku życia pisze list pożegnalny do swojej żony. Wyjawia w nim swoje skrycie ukrywane uczucia, zazdrość i żal do swojej żony za jej miłość...

książek: 240
WojciechZmudzinskiSJ | 2015-05-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 maja 2015

[RELEKSJA] Czy brak nienawiści, to coś dobrego?

„Biedna Olimpia”, żona Huberta, o której wspomina François Mauriac w książce „Kłębowisko żmij”, nie żywi do nikogo nienawiści. Nie jest to wynikiem jej życzliwości do wszystkich ani naturalnej sympatii. Jest po prostu „obojętna na wszystko, co jej nie dotyczy”, nie myśli o innych. Jest tak skoncentrowana na sobie, że nie traci czasu na utarczki, zazdrości, rodzinne konflikty.

Opierając się na powyższej charakterystyce postaci zastanów się, czy zdarzyło ci się kiedykolwiek zrezygnować z konfliktu tylko dlatego, że osoba była ci zupełnie obojętna albo nie chciało ci się burzyć własnego spokoju, z czystego lenistwa, z niechęci do przechodzenia przez trudy sporu, a nie z życzliwości do danej osoby. Czy nie podejmując walki kierowałeś się szlachetnymi przesłankami czy po prostu byłeś tak zapatrzony w siebie, że cię to wcale nie obchodziło?

książek: 102
Józefa | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane

Czasem sobie myślę, że może ja za wcześnie przeczytałam dużo bardzo dobrych lub zwyczajnie dobrych książek i teraz jest mi trudno? I coraz częściej słyszę z tyłu głowy "Ale to już było....". Chociaż nie, głupio gadam, jak coś jest dobre, to jest dobre i robi wrażenie. Koniec mądrzenia się. Ale z drugiej strony, jak mawiał Tewje, jak się czytało "Kłębowisko żmij", to naprawdę trudno trafić na coś równie mocnego o stosunkach międzyludzkich, o uczuciach. Lub ich braku. Pamiętam, że kiedy przeczytałam "Kłębowisko" to byłam naprawdę pod wielkim wrażeniem. I to wrażenie zostało. A minęło wiele lat.

książek: 465
Antuan_Duanel | 2014-04-11
Przeczytana: 1999 rok

Ta książka to jedno z najciekawszych studiów psychologicznych jednostki i zarazem wspaniały etyczny traktat na temat nie najprostszych relacji międzyludzkich. Wartościowa także dzięki oryginalnej formie literackiej.

książek: 741
yootsuu | 2015-07-26
Przeczytana: 05 czerwca 2015

'Kłębowisko żmij' to jedno z milszych zaskoczeń w roku pełnym przymusowych, podobnych do siebie lektur. podoba mi się forma książki: lubię powieści w formie testamentu, listu, pamiętnika, dzięki temu czyta się je szybciej i bardziej angażują emocjonalnie.

opis rodziny, która zachowuje pozory, a tak naprawdę jest pełna fałszu, intryg, zawiści i tytułowej 'żmijowatości', jest bardzo dosadny, szczery i ciągle aktualny. autor dostrzega hipokryzję, pogoń za pieniądzem i wyczekiwanie śmierci znienawidzonej głowy rodziny, by jak najszybciej dostać się do spadku. postawa każdego bohatera książki zasługuje na krytykę, nie budzi sympatii - ewentualnie litość. negatywną.

dobrze czyta się wspomnienia Ludwika - jego rozczarowań, nadziei, a także opis uczuć, jakie żywił do rodziny. wie, że jest u kresu, planuje cichą zemstę na rodzinie, która go nie kocha. bardzo podobało mi się to, jak prawdziwy i szczery był, gdy pisał o tych nielicznych osobach, które darzył uczuciem. w każdym tkwi...

książek: 66
karolinna | 2015-03-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Zabawne jak zycie potrafi zweryfikować nasze oczekiwania. Zamiast oczekiwać dajmy cos od siebie. Inaczej u schyłku zycia zamiast fety z fajerwerkami spotka nas rozczarowanie. Pan Ludwik to zrozumiał, szkoda że jego dzieci nie. Pewnie ockną sie, i zobaczą kłębowisko żmij w swoim sercu jak będzie już za późno. Bo tak to juz jest z tą mądrością - przychodzi wtedy jak jest już za późno by cokolwiek zmienic..

książek: 314

Kłębowisko żmij - to metafora serca opętanego przez zazdrość, chciwość, nienawiść, dumę, wstyd i chęć zemsty. To emocje, żądze, przyzwyczajenia i uprzedzenia, które oplatają nasze prawdziwe Ja, tworząc maskę bardzo trudną do zdjęcia. Większość ludzi nosi maski na potrzeby różnych sytuacji, odgrywa role, i to jest właśnie ta powierzchowność, przez którą należy się przebić, by stworzyć więź z drugim człowiekiem, poznać go, a także i jemu umożliwić poznanie samego siebie. Świetna książka psychologiczna odsłaniająca zaskakujące motywy czasem wręcz nieprawdopodobnych działań, do jakich zdolni są ludzie. Narrator jest, teoretycznie, potworem, ale to z nim najbardziej identyfikowałam się podczas lektury - zapewne niemały wpływ na to miała forma pamiętnika. W moich oczach ten stary człowiek nie był zły, ale przede wszystkim zakompleksiony, nieszczęśliwy, rozpamiętujący dawne krzywdy. I, cytując jego wnuczkę, tak naprawdę był "jedynym religijnym człowiekiem" w całym tym rodzinnym...

książek: 606
Ewelina | 2012-12-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 grudnia 2012

Dogłębna analiza psychologiczna człowieka.
Warto przeczytać.

książek: 4
Adriana | 2016-11-18
Na półkach: Przeczytane

Interesujaca powiesc i rozwazanie o tym co tak naprawde dzieje sie w sercu czlowieka... Warto przeczytac.

zobacz kolejne z 431 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd