Kłębowisko żmij
- Kategoria:
- klasyka
- Format:
- papier
- Seria:
- Nike
- Tytuł oryginału:
- Le Nœud de vipères
- Data wydania:
- 1983-01-01
- Data 1. wyd. pol.:
- 1958-01-01
- Liczba stron:
- 118
- Czas czytania
- 1 godz. 58 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 832110438X
- Tłumacz:
- Zofia Jaremko-Pytowska
"Kłębowisko żmij" powstało w 1932 r.; mimo iż od momentu ukazania się powieści upłynęło pół wieku, a akcja książki obejmuje schyłek XIX stulecia i sięga lat dwudziestych naszego, jest to utwór po dziś dzień niesłychanie aktualny. Dotyczy bowiem odwiecznych ludzkich spraw: miłości i nienawiści. Bohaterowie tej powieści, jak wszyscy bohaterowie Mauriaca, żyją między dobrem a złem, między miłością a pogardą; miotani namiętnościami i sprzecznymi uczuciami nie potrafią, ani nie próbują nawet, zrozumieć się wzajemnie.
"Kłębowisko żmij" jest powieścią, która najdobitniej w całej twórczości Mauriaca przedstawia rozkład rodziny mieszczańskiej. Główny bohater, skąpiec ogarnięty pasją gromadzenia majątku, zamknięty i nieufny wobec najbliższych, to człowiek bardzo nieszczęśliwy w swym egoizmie. Światem, w którym żyje, rządzą pieniądze; to one zabijają wszelkie ludzkie odruchy i uczucia, stawiają między ludźmi mur nie do przebycia, uniemożliwiają wszelkie porozumienie, to one sprawiają, że "człowiek człowiekowi wilkiem". Ale jak to w Mauriakowskim świecie kontrastów bywa, dobro istnieje równolegle ze złem, zło i dobro stanowią zawsze uzupełniające się cechy tego samego człowieka. Stary adwokat rozgoryczony i złamany życiem zdobywa się na altruizm; dzieje się to jednak w momencie, kiedy jest już za późno, by naprawić wyrządzone krzywdy. Lecz nawet człowiek pogrążony w najgłębszym mroku nigdy nie jest opuszczony zupełnie, zawsze posiada niewidzialnego sojusznika - Łaskę. I jej, choć u kresu, dane było zaznać bohaterowi "Kłębowiska żmij".
Kup Kłębowisko żmij w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...Polecane przez redakcję
Oceny książki Kłębowisko żmij
Poznaj innych czytelników
920 użytkowników ma tytuł Kłębowisko żmij na półkach głównych- Chcę przeczytać 487
- Przeczytane 433
- Posiadam 57
- Ulubione 21
- Literatura francuska 20
- Nobliści 12
- Klasyka 10
- Francja 5
- Chcę w prezencie 5
- Francuska 4
OPINIE i DYSKUSJE o książce Kłębowisko żmij
Arcydzieło Mauriaca. Otrzymałam dawno temu tę książkę z dedykacją "Oby twoje życie nie toczyło się w kłębowisku żmij" stąd ten tytuł i dedykacja trochę mnie zrażały, jednak po jakimś czasie książka mnie pochłonęła. Bo gdzie to kłębowisko żmij tak naprawdę się umościło? Mauriac z mistrzowską precyzją ukazuje toksyczne rodzinne relacje i napięcia. Pokazuje z jednej strony niszczącą siłę chciwości, z drugiej dlaczego ta chciwość i ciągła chęć poniżenia rodziny tak bardzo Ludwika trzymała przy życiu. Niezwykły portret rodziny wewnętrzu,
Arcydzieło Mauriaca. Otrzymałam dawno temu tę książkę z dedykacją "Oby twoje życie nie toczyło się w kłębowisku żmij" stąd ten tytuł i dedykacja trochę mnie zrażały, jednak po jakimś czasie książka mnie pochłonęła. Bo gdzie to kłębowisko żmij tak naprawdę się umościło? Mauriac z mistrzowską precyzją ukazuje toksyczne rodzinne relacje i napięcia. Pokazuje z jednej strony...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTaki Ebenezer Schrooge z "Opowieści wigilijnej", który się ożenił i założył rodzinę. Wbrew pozorom takich skonliktowanych rodzin jest na pęczki a przeważnie zarzewiem problemu są finanse. Czyta się dość wartko.
Taki Ebenezer Schrooge z "Opowieści wigilijnej", który się ożenił i założył rodzinę. Wbrew pozorom takich skonliktowanych rodzin jest na pęczki a przeważnie zarzewiem problemu są finanse. Czyta się dość wartko.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Bez słowa wpatrywałem się w winnice. W tej sekundzie ogarnęły mnie wątpliwości. Czy możliwe, aby przez blisko pół wieku widzieć tylko jedną stronę istoty, która dzieli z nami życie? Czy może być, abyśmy skutkiem przyzwyczajenia dostrzegali w jej słowach i postępkach tylko to, co podsyca naszą urazę i żal? Ach, ta zgubna skłonność do upraszczania cudzej psychiki, do zacierania wszystkich rysów, które mogłyby uczynić znośniejszym współżycie, nadać nieco więcej cech ludzkich tej karykaturze, potrzebnej nam na usprawiedliwienie naszej nienawiści…"
„Kłębowisko żmij” to powieść, która naprawdę dobrze wywiązuje się z podjętego tematu. Napisana w sposób klarowny, bez chaosu językowego, krótka i bardzo emocjonalna, o wysokiej wartości psychologicznej.
Mauriac uchyla nam wnętrza targanego rozterkami, majętnego mężczyzny w podeszłym wieku. To książka o chciwości i przywiązaniu do materii, które okazują się jedynie systemem obronnym – tematem zastępczym, kompensacją niskiego poczucia własnej wartości, prowadzącego do podważania uczuć żony i w konsekwencji do wyobcowania. Konstrukcja psychiczna bohatera jest przy tym niezwykle przekonująca – wystarczy zrozumieć dramat relacji małżeńskiej narratora i jego żony Izy, a przede wszystkim jego zatrważającą niechęć do samego siebie. To także opowieść o rozterkach religijnych, które – jak się zdaje – miały dla Mauriaca przemożne znaczenie. Przy tym "kłębowisko" nie ma fatalistycznego wydźwięku; jesteśmy w nim w końcu obserwatorami przemiany - pięknie Mauriac wyprowadził tę beznadzieję ducha ku światłu nadziei...
Właściwym kluczem interpretacyjnym tej powieści pozostaje jej epigraf:
"... Boże, wejrzyj, że nie rozumiemy samych siebie, że sami nie wiemy, czego chcemy, i oddalamy się nieskończenie od tego, czego pragniemy". Święta Teresa z Avili
"Bez słowa wpatrywałem się w winnice. W tej sekundzie ogarnęły mnie wątpliwości. Czy możliwe, aby przez blisko pół wieku widzieć tylko jedną stronę istoty, która dzieli z nami życie? Czy może być, abyśmy skutkiem przyzwyczajenia dostrzegali w jej słowach i postępkach tylko to, co podsyca naszą urazę i żal? Ach, ta zgubna skłonność do upraszczania cudzej psychiki, do...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobry pomysł, zabójczy tytuł. Tylko odnoszę wrażenie, że autorowi wyobraźnia wyczerpała się po 40 stronach. I troszkę zaczął kombinować, co powoduje niespójność dużą akcji. Konsekwencji także brakuje. Nie przekonał mnie autor do swego bohatera.
Dobry pomysł, zabójczy tytuł. Tylko odnoszę wrażenie, że autorowi wyobraźnia wyczerpała się po 40 stronach. I troszkę zaczął kombinować, co powoduje niespójność dużą akcji. Konsekwencji także brakuje. Nie przekonał mnie autor do swego bohatera.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSięgając po tą książkę myślałem, że pewnie jej nie skończę jak kilka innych klasyków, którymi ludzie się zachwycają ( np. Mobby Dick - mega nuda). A tu taka niespodzianka!!! Wciągnęła mnie bardzo szybko. Przekaz jest prosty: nie gońmy za dobrami materialnymi, kochajmy ludzi jakimi są, starajmy się ich rozumieć, jeśli jest problem - rozmawiajmy o tym, aby go rozwiązać bo cisza nic nie daje. To pierwsza książka której zdecydowałem się dać ocenę 10 na tym portalu :)
Sięgając po tą książkę myślałem, że pewnie jej nie skończę jak kilka innych klasyków, którymi ludzie się zachwycają ( np. Mobby Dick - mega nuda). A tu taka niespodzianka!!! Wciągnęła mnie bardzo szybko. Przekaz jest prosty: nie gońmy za dobrami materialnymi, kochajmy ludzi jakimi są, starajmy się ich rozumieć, jeśli jest problem - rozmawiajmy o tym, aby go rozwiązać bo...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZło, które pojawia się w relacjach sposób kuriozalny, śmieszny, ale bardzo prawdziwy.
Zło, które pojawia się w relacjach sposób kuriozalny, śmieszny, ale bardzo prawdziwy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedno z arcydzieł Mauriaca, które warto i trzeba przeczytać. O dylematach i moralnych torturach człowieka, który zawierzył fałszywym wartościom i dopiero u progu śmierci zrozumiał potęgę i ożywiająca siłę miłości.
Powieść sprzed wieku. Język nieco archaiczny, lecz forma (narracja w pierwszej osobie, fabuła w postaci listu do żony) a także problemy podejmowane – jak najbardziej współczesne.
Jedno z arcydzieł Mauriaca, które warto i trzeba przeczytać. O dylematach i moralnych torturach człowieka, który zawierzył fałszywym wartościom i dopiero u progu śmierci zrozumiał potęgę i ożywiająca siłę miłości.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść sprzed wieku. Język nieco archaiczny, lecz forma (narracja w pierwszej osobie, fabuła w postaci listu do żony) a także problemy podejmowane – jak...
Niby ramota a tak bardzo aktualna. Mistrzowsko opisane postacie i ich motywy.
Niby ramota a tak bardzo aktualna. Mistrzowsko opisane postacie i ich motywy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPsychologiczny majstersztyk, narracyjnie bardzo dobra. Tyleż zaskakująca co życiowa. Najlepsze świadectwo mądrości F.M.
Psychologiczny majstersztyk, narracyjnie bardzo dobra. Tyleż zaskakująca co życiowa. Najlepsze świadectwo mądrości F.M.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNic nie jest oczywiste, jednoznaczne i proste w tej historii. Pozorna podłość, okrucieństwo, czy skąpstwo, okazują się osądem powierzchownym i fałszywym. Na dnie czarnego serca pali się ogień dobroci, tkliwości, głodu uczuć. Zranienie i rozczarowanie może po latach wyrosnąć pod niebo i zamienić nas w nieszczęśliwe potwory.
Nic nie jest oczywiste, jednoznaczne i proste w tej historii. Pozorna podłość, okrucieństwo, czy skąpstwo, okazują się osądem powierzchownym i fałszywym. Na dnie czarnego serca pali się ogień dobroci, tkliwości, głodu uczuć. Zranienie i rozczarowanie może po latach wyrosnąć pod niebo i zamienić nas w nieszczęśliwe potwory.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to