Bora Chung

Książka ma ładną okładkę i na tym kończą się jej plusy. Może bym i przeszła do porządku dziennego nad ogromnie udziwnioną fabułą zrzucając ją na karb specyfiki literatury azjatyckiej, gdyby nie jedna rzecz - NIENAWIDZĘ romantyzowania przemocy i usprawiedliwiania jej tym, że sprawca ma ciężko w życiu, a ofierze w sumie to się podoba. A tego w tej książce mamy aż nadto. Zakończenie poziom nielogiczności i niesmaku wywaliło wręcz w kosmos. Czytając je czułam w sumie tylko ulgę, że książka się kończy i nie muszę się dłużej z nią męczyć. Jak na razie jest to zdecydowanie najgorsza z książek, jakie przeczytałam w tym roku.