Europa walczy 1939-1945. Nie takie proste zwycięstwo

Norman Davies pokusił się o przedstawienie II Wojny Światowej w Europie w aspekcie całościowym w jednej książce - zadanie, wydawałoby się, dość karkołomne. Czy udało mu się wyjść z tego obronną ręką?

W porównaniu do większości książek autora, nie jest to pozycja która obfituje w treść - 630 stron tekstu plus indeksy i mapy. Dlatego dziwi mnie fakt podkreślania jej monumentalności. Nie da się ukryć, że nie jest to lektura na weekend, ale czytanie nie zajmie również bitych 3 miesięcy, tak więc, biorąc pod uwagę przystępność języka oraz interesujące losy wielu wymienianych z imienia i nazwiska bohaterów (nie chodzi bynajmniej o przywódców państw), rozmiar "Europy…" nie powinien przerazić nikogo.

Należy zaznaczyć, iż "Europa walczy" nie jest dziełem nastawionym na typowe przedstawienie działań wojennych na frontach II Wojny Światowej w Europie (Afryka oraz Azja wspominane są epizodycznie), lecz ma ambicje ujawnienia bardziej całościowego obrazu. Sama polityka oraz wspomniane wyżej działania zajmują jedynie dwa pierwsze rozdziały i mają razem około 250 stron objętości, co nie jest wartością zbyt imponującą, lecz nie to autor miał na celu. Moim zdaniem przedstawiony tak obraz wojny jest pewnego rodzaju podstawową wiedzą, z którą każdy powinien się zaznajomić, by zrozumieć lata 1939-1945. Na pewno książka ta nie zadowoli osób "siedzących w temacie", ale dla większości czytelników zawiera wiedzę wystarczającą, nie powoduje zmęczenia niezbyt istotnymi epizodami czy szczegółowymi omówieniami wszystkich bitew, co mogłoby skutecznie zniechęcić mniej wprawionych. Jest napisana niezwykle atrakcyjnie, nie nudzi w żadnym momencie, nie zawiera ani przesytu, ani niedosytu.

Największy z rozdziałów - "ludność cywilna", zajmuje niecałe 200 stron książki i pretenduje tym samym do najważniejszego. Nie da się ukryć, iż takie rozłożenie ciężaru próbuje zaznajomić czytelnika nie tylko ze zwyczajowym przedstawieniem wojny, jakie zna ze szkolnej ławy, lecz spowodować, iż popatrzy on na ten czas jako na lata, z którymi zmierzyć się musiał każdy ówczesny zwykły człowiek. Jest to ogromny plus tej pozycji. Podobne wrażenie wywierają także rozdziały o żołnierzach, oraz przedstawianiu wojny w kulturze.

Nie da się nie dostrzec, iż autor zamierzał dzieło skierować do osób żyjących na zachodzie Europy oraz w Stanach Zjednoczonych. Wielokrotnie (czasami aż do znudzenia) powtarza informacje, które dla czytelnika w Polsce nie są zbyt nowatorskie, jednak mają niesłychanie ważną rolę do spełnienia, i dlatego nie należy zniechęcać się podkreślaniem wniosków takich jak:
1. Nie tak istotna, jak się zazwyczaj na zachodzie przypuszcza, rola Wielkiej Brytanii i USA w wygraniu wojny.
2. Dominująca rola działań na froncie wschodnim.
3. Umniejszanie skali bestialstwa i zbrodni ZSRR w dotychczasowej literaturze (z wymienionymi wyjątkami).
Oprócz tych niewielkich niedogodności dla czytelnika z Polski (której rola wielokrotnie, czasami wydaje mi się, iż zbyt często, jest podkreślana - Davies nie jest oczywiście wolny od sympatii dla naszego kraju, ale mimo tego nie pominął wątków trudnych, takich jak pogrom w Jedwabnem), widoczne jest także powtarzanie informacji odnośnie źródeł czy nazwisk, które już wcześniej zostały wymienione, nie jest to być może wielki problem, jednak czasami wydawało mi się, jakby autor sam nie pamiętał co pisał 200 stron wcześniej.

Głos Normana Daviesa w sprawie rozumienia II Wojny Światowej jest niezwykle potrzebny i istotny. Dodatkowo, jest on bardzo ciekawie i przystępnie wyrażony w tej pozycji, którą z czystym sumieniem mogę polecić każdemu, kto chciałby lepiej zrozumieć zawiłe dzieje nie tylko lat 39-45, ale i całego XX wieku.

Ocena: 9/10

Gruba książka. I troszkę mi przy niej zeszło, fakt. Ale nie ma bynajmniej czego żałować. Czytałam na olimpiadę, ale przede wszystkim dla siebie. To prawdziwa "uczta" dla tych, którzy interesują się tamtymi czasami, realiami. Jest napisana w sposób czytelny, tzn. nie trzeba czytać po kilkanaście razy jednego zdania, by zrozumieć sens. Wciąga. Mnie osobiście najbardziej zainteresowały dwa ostatnie rozdziały, tj "ludność cywilna" oraz "II wojna w sztuce, literaturze...". Nie umniejszając oczywiście poprzednim rozdziałom.
Gorąco polecam!

Wbrew opinii zachodu autor podkreślił rolę Rosji w zwycięstwie nad Hitlerem. I podał oczywistą prawdę, o której wielu zapomina: II wojna światowa to nie był konflikt dwu stron, to był konflikt pomiędzy trzema stronami.

Najgrubsza książką jaką czytałem a jednocześnie książką, którą przeczytałem najszybciej. Gorąco polecam miłośnikom historii

Książka została napisana w ciekawy sposób,nie nudzi czytelnika chodź wydawało by się że są podawane suche fakty;)

Dobrze się czyta pomimo, że początkowo przeraża tematyką i rozmiarami. Dla pasjonatów historii.

Kapitalna!

Davies, czyli klasa sama w sobie. Polskiego czytelnika może czasami nieco irytować bezustanne podkreślanie, że ZSRR, jakkolwiek główny zwycięzca tej wojny, był państwem tak samo (albo bardziej) zbrodniczym jak III Rzesza, ale autor pisał tę książkę głównie dla zachodniego czytelnika. A dzisiejsza polityczna poprawność unika mówienia o zbrodniach sowieckich, wyolbrzymiając za to niemieckie. Niepoprawnych politycznie uwag autora znajdziemy zresztą więcej, zwłaszcza w nielubianym temacie relacji Żydów z nie-Żydami. Gorąco polecam!

Nie zgadzam się z przedmówcami - ta książka nie jest dla pasjonatów historii. Jest dla każdego. W życiu nie sądziłam, że przeczytam jakąkolwiek książkę historyczną. A już na pewno nie taką grubaśną! Ale Norman Davies pisze takim przystępnym językiem, że lektura naprawdę jest przyjemna i wciąga. W niektórych momentach widać subiektywną postawę autora, jednak nie jest to rażące.

Bardzo ciekawe podejście do tematu. Poza spojrzeniem militarnym (w telegraficznym skrócie naturalnie) poprzez gospodarcze aż po społeczne. Nie mniej ciekawa jest analiza tego co i w jaki sposób o wojnie zostało napisane, nakręcone i uwiecznione.

Świetna książka ! Dzięki niej zafascynowałem się drugą Wojną Światową. W tej książce znajdują się wszystkie aspekty II WŚ od polityki po ludność cywilną i działania wojenne.

Bardzo dobrze się czyta, mimo że książka jest pokaźnych rozmiarów. Dla miłośników historii.

Dobrze napisana, wciągająca, rzeczowa.

wspaniała dla pasjonatów historii