Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Spis cudzołożnic. Proza podróżna

Autor:
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-08-04412-4
liczba stron
214
słowa kluczowe
powieść
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
6,15 (670 ocen i 46 opinii)

Opis książki

Groteskowa opowieść, której bohaterem jest Gustaw, intelektualista, niespełniony pisarz, wielbiciel i piewca kobiecych wdzięków, oprowadzający szwedzkiego gościa po Krakowie. Zmuszony występować w roli przewodnika po historycznych pamiątkach i nonsensach rzeczywistości połowy lat osiemdziesiątych próbuje jak "najpiękniej" zaprezentować to, co w Polsce i w Polakach najlepsze. Wycieczkę po...

Groteskowa opowieść, której bohaterem jest Gustaw, intelektualista, niespełniony pisarz, wielbiciel i piewca kobiecych wdzięków, oprowadzający szwedzkiego gościa po Krakowie. Zmuszony występować w roli przewodnika po historycznych pamiątkach i nonsensach rzeczywistości połowy lat osiemdziesiątych próbuje jak "najpiękniej" zaprezentować to, co w Polsce i w Polakach najlepsze. Wycieczkę po narodowej mitologii, miejscach bohaterskich czynów urozmaica albańskim koniakiem i opowieściami o swych miłosnych podbojach.
W tej książce - jak pisał Jan Błoński - "rzeczywistość rodzi się ze słów jak u Schulza, duch parodii panoszy się jak u Gombrowicza, złośliwy dowcip odziedziczony po Mrożku". "Spis cudzołożnic" znany jest z ekranizacji, której dokonał znany reżyser filmowy Jerzy Sthur.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 0
| 2014-09-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 września 2014

Albański koniak, papierosy i kobiety. Oto co fascynuje Gustawa. Cała opowieść to wywody gawędziarza-erotomana, którego podboje miłosne mają urozmaicić krakowską wycieczkę szwedzkiego intelektualisty. Gustaw jest niespełnionym literatem, wielbicielem alkoholu i nieudacznikiem w sprawach damsko-męskich. Tyle kobiet, tyle opowiadań i.... Wyrafinowane plany zwykle kończyły się katastrofą lub jedynie w sferze marzeń. Wyjdzie mu w końcu jakiś podbój miłosny czy nie?
Bardzo lubię ten grafomański styl Pilcha i nic na to nie poradzę :-)

To taka miła książeczka, kóra wywołuje uśmiech politowania nad jej bohaterem i zapewnia totalne "odmóżdżenie" :-)

książek: 5319
allison | 2013-12-12
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 11 grudnia 2013

Spośród książek Pilcha, które przeczytałam, tę uznałam za najsłabszą.
Jest tu sporo "pilchowszczyzny" (ironia, sarkazm, groteska, poczucie humoru połączone z refleksją nas światem, konteksty literackie), ale wszystko to podane jest chaotycznie i chyba w zbyt dużej dawce, dlatego po prostu w pewnym momencie zaczyna nużyć (w myśl zasady: co za dużo, to niezdrowo).

Jak na możliwości autora to książka przeciętna i z gatunku tych, o których szybko się zapomina.

książek: 1002
Ania | 2015-02-16
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 16 lutego 2015

Nie wiem czy to magia Krakowa, świetnie czyta się o miejscach które ma się na co dzień na wyciągnięcie ręki, ale wyjątkowo przypadły mi do gustu zabawa słowem i chaotyczne przeskakiwanie z tematu na temat.
Lekkość, dystans i duża dawka ironii.
Pozytywne zaskoczenie.

książek: 65
Czesia | 2014-08-01
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 31 lipca 2014

Niedawno odwiedziłam Kraków. Byłam na rynku, na Wawelu i na ulicach Szewskiej, Grodzkiej i Floriańskiej. I właśnie o tych miejscach możemy przeczytać w książce Jerzego Pilcha "Spis cudzołożnic". Głównym bohaterem jest Gustaw - niespełniony artysta, rozrywkowy człowiek, który podziwia i uwielbia wszystkie kobiety. Dostał on zadanie oprowadzenia po Krakowie szwedzkiego humanisty, który odwiedził nasz kraj. Pokazuje mu kawiarnie i restauracje, rynek i wszystkie najważniejsze ulice. Przy tym opowiada zabawne historie oraz anegdoty dotyczące życia w Polsce w latach osiemdziesiątych. Można zauważyć liczne absurdy i paradoksy, Gustaw opowiada o Peweksach, kartkach żywieniowych, komunizmie, a także o charakterze Polaków. Słyszałam, że jest to książka ważna i uwielbiana przez krytyków. Mnie osobiście taka literatura podróżnicza pisana dość uciążliwym stylem nie zbyt przypadła do gustu. Ciężko mi było skupić myśli i zagłębić się w lekturę, natomiast sama opowieść ciekawa przypominająca życie...

książek: 340
SłabyGracz | 2014-02-15
Na półkach: Przeczytane

Jak ja kocham to pilchowe filozofowanie. Kolejna książka pana Jerzego i kolejny zachwyt. Osią fabuły jest "opieka" głównego bohatera nad naukowcem z zaprzyjaźnionego szwedzkiego Uniwersytetu, ale jak zwykle u mistrza współczesnej prozy polskiej jest to tylko przyczynek do serii rozmyślań nad życiem uczuciowym, religijnym a także nad sprawami narodowościowymi. Jest to powieść wyjątkowo krótka, ale to nie szkodzi. Dla niektórych może być to nawet plus. Bardzo tą książkę polecam.

PS. Chyba powinienem coś jeszcze dodać. Jeżeli nie znacie prozy Pilcha to koniecznie do niej zajrzyjcie. A nuż wam się spodoba tak jak mi?

książek: 3449
Grażyna | 2015-02-03
Na półkach: Przeczytane, Audiobooki

https://www.youtube.com/watch?v=rFKRL6pBKbk

książek: 1675

Jerzy Pilch. Ceniony polski pisarz, laureat Nagrody Nike 2001 za 'Pod Mocnym Aniołem', autor bardzo dobrego 'Spisu cudzołożnic' przeniesiony na ekrany kin przez grającego główną rolę w tym filmie i scenarzystę Jerzego Stuhra.
Nie widziałam jeszcze filmu, a o 'Spisie cudzołożnic' słyszałam wiele dobrych opinii od znajomych i wykładowców. W końcu postanowiłam nadrobić zaległości we współczesnej literaturze polskiej i wypożyczyłam 'Spis cudzołożnic'.
Głównym bohaterem jest Gustaw, pracownik Wydziału Polonistyki, który musi oprowadzić przybyłego ze Szwecji humanistę po Krakowie. W międzyczasie, kiedy bohaterowie spacerują po jednym z najstarszym polskim mieście, w Gustawie odradzają się wspomnienia dotyczące kobiet i sytuacji z jego życia...
Przyznam się szczerze, miałam duże oczekiwania do tej pozycji. Niestety, trochę się na niej zawiodłam. Czemu?
Zacznę może od plusów: zdecydowanie to, że akcja rozgrywa się w Krakowie (uwielbiam to miasto), główny bohater jest polonistą (tak jak...

książek: 381
Darek | 2012-11-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 listopada 2012

Jerzego Pilcha jestem w stanie określić mianem grafomana zafascynowanego Gombrowiczem i czerpiącego zeń milion inspiracji. Pilch zarzuca czytelnika słowotokiem, niemniej jednak jest w tym coś intrygującego, coś, co nie pozwala tak po prostu odłożyć książki i zapomnieć o niej, jako o nieistotnej pozycji. Tym Pilch z pewnością się wyróżnia.

książek: 377
alison2 | 2013-10-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2012

„Spis cudzołożnic. Proza podróżna“ to książka budząca w czytelnikach najbardziej skrajne reakcje. Dla jednych to już pozycja kultowa i wyraz geniuszu autora. Dla innych słowotok, przez który bardzo ciężko przebrnąć. Skąd aż tak odmienne odczucia?

Główny bohater - Gustaw – niespełniony pisarz, natchniony poeta, piewca kobiecych wdzięków, a przy okazji narrator książki, podejmuje się z pozoru prostego zadania. Ma oprowadzić po Krakowie zagranicznego gościa i pokazać mu miasto z najlepszej strony. Wędrując zarówno pomiędzy najbardziej znanymi zabytkami, ale również pomiędzy absurdami rzeczywistości połowy lat osiemdziesiątych, wprost wychodzi z siebie, by zachwycić swojego gościa. Ten jednak nie wykazuje większego zainteresowania. Wciąż przeżywa zdradę żony, a wszystko, czego pragnie, to piękna kobieta, która choć na chwilę pozwoliłaby mu zapomnieć o rozczarowaniu. Nie pozostaje więc nic innego, jak tylko sięgnąć po wyjątkowy notes, w którym skrywają się telefony wszystkich kobiet, z...

książek: 290
Aleksander | 2011-06-23
Na półkach: Przeczytane

Przez pierwsze kilka stron męcząca. Wkrótce okazuje się, że (pozornie) męczący język jest wielką zaletą tej książki. Zaczyna się podobać. Potem jest, po prostu, genialny. Tę prozę czyta się z szerokim uśmiechem na ustach. Karkołomne porównania i metafory, celne uwagi i ironia wygląda z każdej strony. Jestem zdecydowanie za. Ostatecznie okazuje się, że jest to głębokie spojrzenie na polskość, pewnie też na samego siebie. Połączenie angielszczyzny z językiem polskim wprost mnie rozbroiło, a świetny tytuł – zmylił doskonale.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd