Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ostatnia wieczerza

Wydawnictwo: Znak
5,86 (187 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
4
8
12
7
49
6
58
5
29
4
15
3
14
2
1
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324007936
liczba stron
232
język
polski

Akcja powieści toczy się w Gdańsku, podczas jednego dnia, w bliżej nieokreślonej, choć nieodległej przyszłości. W mieście zaszło sporo zmian: parę ulic ponownie przemianowano, obok kościołów wyrosły meczety, a życie mieszkańców raz po raz paraliżują tajemnicze wybuchy, w których jedni dopatrują się ataków islamskich fundamentalistów, inni działania szaleńca, a jeszcze inni sabotażu producenta...

Akcja powieści toczy się w Gdańsku, podczas jednego dnia, w bliżej nieokreślonej, choć nieodległej przyszłości. W mieście zaszło sporo zmian: parę ulic ponownie przemianowano, obok kościołów wyrosły meczety, a życie mieszkańców raz po raz paraliżują tajemnicze wybuchy, w których jedni dopatrują się ataków islamskich fundamentalistów, inni działania szaleńca, a jeszcze inni sabotażu producenta wina marki Monsignore...

Kilku znajomych z dawnych lat zmierza do teatru na sesję fotograficzną zorganizowaną przez ich wspólnego przyjaciela, Mateusza, który pragnie namalować Ostatnią Wieczerzę. Dla każdego z nich – „zesłanego” na prowincję idealisty doktora Lewady; niestrudzonego organizatora Pielgrzymek Prawdy Antoniego Berdy; biznesmena i kompulsywnego seksoholika Jan Wybrańskiego, czy wreszcie studiującego grekę i pasjonującego się historią Jerozolimy narratora powieści – ten dzień, wypełniony licznymi zajęciami i nieprzewidzianymi okolicznościami, okaże się na inny sposób ważny; każdy będzie musiał na nowo skonfrontować się ze swoją przeszłością i życiowymi wyborami.

Losy bohaterów, w których niczym w zwierciadle może przejrzeć się całe pokolenie Polaków, stanowią zaledwie jedną z warstw tej niezwykle gęstej powieści. Istotnym jej wątkiem jest toczący się równolegle spór o nowoczesną sztukę, w którego centrum wpisuje się obraz malowany przez Mateusza. W tle pojawia się trzeci, nie mniej ważny temat – wzrastające w Europie znaczenie islamu, przekraczającego granice kolejnych państw.

"Ostatnia wieczerza" – przy całej swej konstrukcyjnej doskonałości, erudycyjnej finezji i sporej dawce humoru – to jednak przede wszystkim bezlitosna rozprawa z polską religijnością; gorzkie pytanie o to, kim właściwie jesteśmy i czym tak naprawdę jest nasza wiara.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (386)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5945
allison | 2014-04-22
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 22 kwietnia 2014

To pierwsza książka Pawła Huelle, która mnie nie zachwyciła.
Całość wydała mi się przyciężkawa i nieco chaotyczna, chociaż w pewnym momencie pozornie odległe od siebie wątki zaczynają się łączyć.

Jakie dostrzegłam plusy?
To na pewno świetna satyra na współczesną Polskę, na rodzimą pruderię, dewocję i zaściankowość. Jednocześnie jednak autor nie zostawia suchej nitki na tych, którzy chcą za wszelką cenę uchodzić za super nowoczesnych i silą się na postawę awangardzistów (zwłaszcza w dziedzinie sztuki i polityki). Obrywa się także malkontentom i niepoprawnym romantykom, którzy z sentymentem rozpamiętują przeszłość.

Za pozytywne uważam interesujące odwołania do historii, filozofii, literatury, malarstwa, religii. Dużo jest tu takich kontekstów, ale czasami miałam wrażenie, że nie łączą się one harmonijnie z właściwą akcją. Stąd moje rozczarowanie.

Nie jest to na pewno lektura lekka, łatwa i przyjemna, ale - mimo wspomnianych przeze mnie minusów - warto po nią sięgnąć, bo...

książek: 1377
Wojciech Gołębiewski | 2015-02-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lutego 2015

To mój następny środek nasenny, w którym Huelle popisuje się swoją erudycją /nieznośna maniera!/, tym razem znajomością, obok łaciny, greki, marudzi oraz skacze w przestrzeni i czasie; a ja, mimo to, uparłem się znależć pozytywy. A sprostać moim wymaganiom nie łatwo, bo nie dam się kupić populistycznym chwytem z ks. Monsignore czyli śp.ks Jankowskim czy pseudonaukowymi uwagami na temat kosmosu, gdyż moim nauczycielem w tej materii jest ks. Michał Heller.

"Szukajcie, a znajdziecie!". I ja znalazłem perełkę, choć modlitewny Huelle zasłania się, na wszelki wypadek, Pascalem: /str.54/

"...-Poza tym pozwolą państwo, że zacytuję Pascala. Otóż człowiek nigdy nie popełnia zła do końca i bez wahania, jak wówczas gdy czyni to z przekonań religijnych!".

To nie koniec. U tego arcypoważnego twórcy znajduję szokujące stwierdzenie: /str.70/

"Największą przyjemnością ...

książek: 352
GagoSLAW | 2014-01-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 25 stycznia 2014

Moją ukochaną książką tego autora jest Mercedes-Benz,dlatego chciałem poznać inne Jego powieści i opowiadania.Ostatnią Wieczerzę przeczytałem drugi raz,żeby przygotować się na lekturę najnowszej pozycji Pawła Huelle,czyli"Śpiewaj ogrody".Mam nadzieję,że się nie zawiodę i będę mógł już wkrótce rozkoszować się kolejną powieścią autora z Trójmiasta.
Akcja powieści toczy się w Gdańsku,chociaż dla kogoś kto nie zna tego miasta,nie jest to takie oczywiste.Autor wplata w swoją historię kilka znanych osób,chociaż odrobinę zmienia ich nazwiska albo posługuje się kryptonimami,które są łatwe do rozszyfrowania.Ten element bardzo lubię w twórczości autora,bo czuję się związany z Gdańskiem i przez to jego powieści są mi najzwyczajniej bliższe.Najbardziej jednak cenię u tego autora,umiejętność płynnego przechodzenia ze świata realnego w świat snów albo wędrowanie w czasie i przestrzeni ze znakomitym wykorzystaniem znajomości sztuki i historii.Ten ostatni element powoduje,ze próbuję pogłębić...

książek: 380
wiesia | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2014
Przeczytana: 03 maja 2014

Znakomite portrety bohaterów: biznesmen i seksoholik Wybrański, organizator Pielgrzymek Prawdy Berda, współczesny doktor Judym- Lewanda, ksiądz Monsignore, tak bardzo przypominający pewnego znanego duchownego lubiącego przepych i uznanie. Są jeszcze inni, którzy mogliby posłużyć jako modele do współczesnej wersji znanego obrazu de Vinci.
Polaków portret własny, pytanie o katolicyzm, wiarę, patriotyzm.
Znów, jak to u Huellego, wędrówki w czasie i w przestrzeni, filozoficzne i teologiczne rozważania.
Pytania o znaczenie islamu i groźbę jego rozprzestrzenienia się w Europie, o rolę sztuki współczesnej.
Czy Dawid Roberts mógł się spotkać z Juliuszem Słowackim?
Dla mnie rewelacja, mój zachwyt Huellem wciąż trwa.

książek: 0
| 2014-06-05
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 05 czerwca 2014

Było to moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem, i do tej pory jestem w konsternacji czy aby ostatnie lub nie. Pierwszy raz próbowałem przeczytać to kilka lat temu, jednak wtedy wydawała mi się dosyć ciężkostrawna i taki też jest pozornie początek tej opowieści. Mamy tutaj swoisty miszmasz gatunków - rozprawę filozoficzną, kronikę, science-fiction, political fiction etc. Wszystko teoretycznie koncentruje się na przygotowaniach do wykonania obrazu "Ostatnia wieczerza" i szereg wydarzeń które poprzedzają to wydarzenie. Paweł Huelle podaje nam wydarzenia bawiąc się językiem, podając jak na tacy odwołania do współczesnej kultury i pop kultury, ukazuje oblicza hipokryzji, zapatrzenia we własne "ja" jak i początek upadku współczesnej cywilizacji jak i sztuki poprzez... wolność. Po lekturze tej książki należy sobie zadać następujące pytania - czym jest wolność? czy lepiej być wolnym czy może być więźniem sumienia? czy czasami zastanawiamy się jak nasze poglądy i czyny w imię których...

książek: 503
Rune | 2013-08-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 sierpnia 2013

Dopiero po przeczytaniu dowiedziałam się, że książka była nominowana do Nike. Nic dziwnego.

Tak bardzo zaskoczyła mnie chyba ze względu na to, że z czegoś tak banalnego dziś jak maile, autor zrobił fascynującą podróż w przeszłość i przyszłość. I, mimo że historia nie jest moja fascynacją, opowieści przytoczone przez Huelle czyta się jednym tchem; ba, osobiście pokusiłam się nawet o poszperanie o przytaczanych wątkach.

A bałam się, że to będzie coś w stylu: "muzułmanie są ble".
Brawa dla autora, szkoda, że odkryty tak późno :(

PS Chciałabym dostawać takie maile!

książek: 413
Magda | 2014-02-18
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki, 2014
Przeczytana: 17 lutego 2014

Uwielbiam, gdy autor świadomie używa słów. Dzięki temu wszystkie zdania wydają się być dokładnie zaplanowane, przemyślane. Każde słowo dopieszczone, idealnie łączące się z innymi słowami we frazy. Taka właśnie jest "Ostatnia wieczerza". Przemyślana zarówno pod względem treści, jak i piękna słowa. Na prawdę udana refleksja nad chrześcijaństwem i ludzkimi losami.

książek: 946
archiwista_cyklista | 2014-03-16
Na półkach: Przeczytane

Jedyna książka Pawła Huelle, która mi się zupełnie nie podobała. Nic z niej nie wyniosłem. Nie wiem o czym była, i nie miał tego klimatu, które mają jego inne książki/opowiadania.

książek: 126
Krokodyla | 2015-04-21
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 11 kwietnia 2015

Postmodernistyczna powieść osnuta wokół ikony ostatniej wieczerzy. Na dodatek osadzona w polskich realiach! Polecam.

książek: 227
Hubert Igliński | 2014-02-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Całość mnie nie porwała, ale było tam sporo perełek :)
Dlatego 6 gwiazdek.

zobacz kolejne z 376 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Tylko jeden dzień

Dni są coraz dłuższe, coraz dłużej jest widno. Można się łudzić, że więcej uda się w tę zawsze za krótką dobę zrobić, załatwić, przeczytać. Zresztą może to ostatnie nam się powiedzie? Dziś o tym, co potrafiły osiągnąć w ciągu jednego dnia postaci z książek.


więcej
Paweł Huelle odpowie na Wasze pytania!

Od dziś do 25 lutego czekamy na Wasze pytania do Autora. Najciekawsze z nich wybierzemy i zadamy podczas wywiadu, którego Paweł Huelle udzieli nam 26 lutego w Poznaniu w ramach spotkania "Klucze do wyobraźni".


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd