Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Piaskowa góra

Piaskowa góra

Autor:
Cykl: Piaskowa Góra (tom 1) | Seria: ...archipelagi...
szczegółowe informacje
wydawnictwo
W.A.B.
data wydania
ISBN
9788328008335
liczba stron
488
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,57 (873 ocen i 131 opinii)

Opis książki

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na Piaskowej...

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na Piaskowej Górze, gdzie zawsze wieje wiatr. W końcu rodzi bliźniaczki: jedną martwą, drugą żywą, Dominikę - niepodobną do nikogo z rodziny.
Historie opowiadane przez Bator zaczynają się i kończą w różnych czasach i miejscach, lecz wszystkie zbiegają się na Babelu, jak miejscowi nazywają największy dom na Piaskowej Górze. Babcie Halina i Zofia, matka Jadzia i córka Dominika, cztery kobiety, a między nimi kolejni mężczyźni. Grzeszne romanse, nieoczywiste pokrewieństwa i pęknięte tożsamości. Historia kilkudziesięciu lat. Powieść Bator imponuje celnością obserwacji i epickim rozmachem. Widok na Polskę z Piaskowej Góry to spojrzenie w samo sedno tego, kim jesteśmy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=736

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1204
Gosia | 2014-05-15
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 12 maja 2014

Joanna Bator to kolejna polska pisarka, z której twórczością zapoznałam się po raz pierwszy. Co prawda miałam zacząć od polecanego mi "Japońskiego wachlarza", ale wpadła mi w ręce "Piaskowa Góra" i wzięłam się za czytanie tylko ze względu na nazwisko autorki bez czytania opisu, co rzadko mi się zdarza. Jakież było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że ta książka to słodko-gorzki opis PRL-owskiej rzeczywistości.
Książka jest naprawdę niesamowita! Opisy realistyczne, bohaterowie jak żywi z tamtej epoki, spostrzeżenia trafne, czytając czułam się jakbym wróciła do lat dziecinnych. Podziwiam talent autorki, chyba sama nie potrafiłabym dzieciom lepiej odmalować tej rzeczywistości.
Akcja książki to swego rodzaju saga rodzinna, w której główną rolę odgrywają kobiety i ich zmagania najpierw z rzeczywistością wojenną, potem czasami PRL-u i przemian pokomunistycznych w wolnej Polsce.
Miejscem akcji jest osiedle Piaskowa Góra w Wałbrzychu, swoisty Babel stworzony z ludności,...

książek: 1817
Strega | 2014-02-10
Przeczytana: 10 lutego 2014

"Piaskowa Góra" wciągnęła mnie i zachwyciła swoim rozmachem. Mamy tutaj historię kilku pokoleń kobiet, zupełnie zwyczajnych i niczym specjalnie nie wyróżniających się, których losy przeplatają się i uzupełniają, a w ich sposobie myślenia czy działania odnajdziemy wiarygodny obraz obyczajowości w Polsce Ludowej ( i nie tylko). Bez żadnego upiększania i wygładzania zobaczymy to, co najchętniej byśmy wyrzucili z pamięci: smętną szarzyznę miasta, ograniczone horyzonty, brak tolerancji itp. Życie tych kobiet przeplatane jest drobnymi przyjmnościami i gorzkim rozczarowaniem z niespełnionych marzeń. A do tego tajemnica sprzed lat...
Powieść jest świetnie skonstruowana, zachwyca giętkim językiem, a jej błyskotliwo-ironiczny styl porywa.

książek: 557
Joanna | 2013-05-15
Przeczytana: 14 maja 2013

Joanna Bator stworzyła w swej książce rodzaj studium socjologicznego, z akcją osadzoną na przestrzeni kilkudziesięciu lat od zakończenia II wojny światowej po lata 90. ubiegłego wieku. Wałbrzych, miasto należące po wojnie do tzw. Ziem Odzyskanych, gdzie w okresie stalinizmu zaczęła licznie napływać ludność z różnych zakątków kraju w poszukiwaniu pracy. Okresem szczytowym tej ekspansji była epoka E. Gierka.
Z małej wioski Zalesie przybywa do Wałbrzycha Jadzia Maślak, która wkrótce zostaje żoną ambitnego nadgórnika Stefana Chmury. Za zaangażowanie w pracę na kopalni rodzina powiększona już o córkę Dominikę otrzymuje mieszkanie na tzw. Piaskowej Górze, ogromnym blokowisku zwanym Babel.
W formie relacji dowiadujemy się o przeszłości , przodkach i krewnych Dominiki. Ciekawie opisani są lokatorzy bloku Babel, różniący się przyzwyczajeniami z miejsca pochodzenia, ambicjami, zapałem, a nawet zazdrością czy zaradnością w codziennej walce o tzw. życiowy dorobek.
Los bohaterów powieś...

książek: 5164
allison | 2013-11-06
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 06 listopada 2013

"Piaskowa Góra" to piękna powieść, napisana bogatym, kunsztownym językiem, w którym liryzm przeplata się w dosadnością, a potoczny styl współgra z literackimi smaczkami, wśród których królują niecodzienne porównania i metafory.
Pod względem sposobu obrazowania utwór przypomina mi książki Olgi Tokarczuk i Wiesława Myśliwskiego.

Trudno było mi oderwać się od tej lektury, która wciąga jak wir. Intrygujące i ciekawe są losy bohaterów, zwłaszcza bohaterek, które aż kipią kobiecością , emocjami; ich życiem kierują marzenia, ale i uprzedzenia oraz przykre doznania, co razem daje nieraz piorunującą mieszankę.

Autorce udało się doskonale odmalować rzeczywistość peerelu, w której swoje dorosłe życie buduje Jadzia i na którą przypada dzieciństwo oraz dojrzewanie jej córki, Dominiki. Doświadczenia tej drugiej bohaterki były mi szczególnie bliskie, gdyż dorastałam w tym samym okresie i chociaż mam inne wspomnienia rodzinne i szkolne, słuchałam podobnej muzyki i tak samo nie znosiłam szarej, si...

książek: 468
ewula | 2014-02-17
Na półkach: 2014, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 16 stycznia 2014

Można powiedzieć ,że ta książka to dla mnie taki powrót do przeszłości bo po pierwsze główna bohaterka Dominika to prawie moja rówieśnica, a po drugie pochodzę z górnego śląska i zarówno górnicze środowisko jak i atmosfera blokowisk przez nich zamieszkanych jest mi bardzo dobrze znane.Autorka bardzo dobrze oddała rzeczywistość lat 70 i 80-tych,napisana fajnym prostym językiem,mnie ta saga zauroczyła.Polecam!

książek: 484
Jana | 2014-01-11
Na półkach: Rok 2014, Przeczytane
Przeczytana: 11 stycznia 2014

Zsunięcie kurtyny delikatności, poezji z losów ludzi żyjących na Śląsku lat 70-tych. I ukazuje nam się szarość, niskie instynkty, kompleksy, naturalizm, jednym słowem "brzydota" życia.
Na mnie bardzo pozytywne wrażenie (poza oczywiście spójnością fabuły z językiem) zrobiła wielość, różnorodność, wyrazistość nakreślonych postaci. Czytając powieść odnosimy wrażenie zdegustowania, niesmaku, przecież nas to nie dotyczy, my jesteśmy lepsi;) To zupełna nieprawda!

książek: 1852
Natalia-Lena | 2013-11-20
Przeczytana: 06 grudnia 2013

Piaskowa góra to plątanina ludzkich losów. To właśnie tam trafia Jadzia Chmura wraz z mężem, a do nich wkrótce dołącza córka Dominika. Rodzina staje się punktem wyjściowym do opowiedzenia niezwykłej sagi o ludziach, których los rzucił wprost w historyczne zawirowania. Rozpamiętywana przeszłość wyciąga rękę do współczesności i tak obserwujemy życie mieszkańców blokowisk, żyjących w konstrukcji z utartych ścieżek i stereotypów, postawionej na marzeniach o lepszym życiu i strachu przed odrzuceniem oraz przyozdobionej egzotycznymi zawieszkami w postaci ,,innych”.

,,Piaskowa góra” uchwyciła paradoks polskich przywar: z jednej strony są one tak oczywiste, że się nawet o nich nie mówi, ale z drugiej są tak nieoczywiste, że zdajemy sobie sprawę z ich istnienia dopiero wtedy, gdy zobaczymy je cudzymi oczami. Okazuje się, że codzienne życie jest świetnym spoiwem do łączenia przeciwieństw i uciszania nielogiczności, a zbiorowa mentalność bardziej ceni sobie bezpieczną jednolitość niż odwagę nie...

książek: 508
chiara | 2013-04-10
Przeczytana: 09 kwietnia 2013

Książkę czyta się świetnie. Autorka opisuje losy rodziny Chmurów, którzy po wojnie zamieszkali w Wałbrzychu, opisuje też dwa pokolenia wstecz. W ciepło-ironicznym świetle przedstawia ludzi przeciętnych, pełnych przywar, tworząc znakomity obraz życia codziennego w PRL-u i po transformacji. Jest również wątek tajemnicy z przeszłości, nie wszyscy bohaterowie okazują się ludźmi o wąskich horyzontach.

książek: 438
ebibook | 2014-06-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 20 czerwca 2014

Proszę o uwagę- będę wychwalać pod niebiosa.

Domyślam się, że każdy przytomny czytelnik dawno już "Piaskową Górę" przeczytał,ale do mnie seria Joanny Bator dotarła dopiero teraz. I całe szczęście, bo bez znajomości tej pozycji wiele bym straciła. Książka jest znakomita, wzruszająca i niezwykle prawdziwa. Przedstawione są w niej losy trzech pokoleń kobiet, które są tak mocno osadzone w realiach czasów, w jakich żyły, że wydają się być autentyczne.
Zofia, Jadwiga i Dominika- babka, córka i wnuczka- dostają od losu kawał własnych zmartwień typowych dla kobiet żyjących w czasach wojny, a potem komunistycznej Polski, i którym przyjdzie iść przez życie bez wsparcia partnera. Dla każdej z nich samotność spowodowana jest innymi czynnikami: wojną, przedwczesnym wdowieństwem, brakiem zrozumienia partnera . Każda z nich próbuje przeżyć też coś ekscytującego, jakąś namiastkę miłości ale wydaje się, że nie jest to ich przeznaczeniem. Babka traci męża w czasie wojny a uczucia swoje...

książek: 1632
Luna | 2014-05-18
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2014

Słodko-gorzka to opowieść...
Słodka i lepka niczym palce wyjadającej z babcinej szafy cukier Dominiki. Słodka i mdława. Parna i ciężka, blada i otyła to opowieść. Historia kobiet prostych, zwyczajnych do bólu, z przyziemnymi marzeniami, kobiet, ludzi o niezbyt bystrych umysłach, choć może nie od razu ociężałych umysłowo... Historia pełna niedoskonałości, nagich ludzkich ciał, wydzielin, kurzu, brudu i biedy.
Gorzka i cierpka to historia, pełna dążeń do lepszego, wymarzonego jutra. A ich marzenia takie małe, takie płytkie! Tak zwyczajne. Księcia zza granicy. Dobrego zięcia, bogatego.
Zewsząd bieda aż piszczy, brud, smród, nierzadko brak miłości, wszędzie ludzie prości.
Nawet marzenia nie są piękne. Marzenia o kiczu, o fototapecie. Puszki po coli i fancie ustawione niczym cenne fanty na półkach.
Bardzo sugestywny obraz przedstawiła nam autorka. Bardzo realny w swojej szarości. Za umiejętność składania słów, które się później wartko czyta zdobyła wysoką ocenę.
Ale przyznam, że z ulgą...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd