Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Piaskowa Góra

Autor:
Cykl: Piaskowa Góra (tom 1) | Seria: ...archipelagi... [W.A.B.]
szczegółowe informacje
wydawnictwo
W.A.B.
data wydania
ISBN
9788328008335
liczba stron
488
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,6 (1078 ocen i 165 opinii)

Opis książki

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na...

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na Piaskowej Górze, gdzie zawsze wieje wiatr. W końcu rodzi bliźniaczki: jedną martwą, drugą żywą, Dominikę - niepodobną do nikogo z rodziny.
Historie opowiadane przez Bator zaczynają się i kończą w różnych czasach i miejscach, lecz wszystkie zbiegają się na Babelu, jak miejscowi nazywają największy dom na Piaskowej Górze. Babcie Halina i Zofia, matka Jadzia i córka Dominika, cztery kobiety, a między nimi kolejni mężczyźni. Grzeszne romanse, nieoczywiste pokrewieństwa i pęknięte tożsamości. Historia kilkudziesięciu lat. Powieść Bator imponuje celnością obserwacji i epickim rozmachem. Widok na Polskę z Piaskowej Góry to spojrzenie w samo sedno tego, kim jesteśmy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=736

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1300
Gosia | 2014-05-15
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 12 maja 2014

Joanna Bator to kolejna polska pisarka, z której twórczością zapoznałam się po raz pierwszy. Co prawda miałam zacząć od polecanego mi "Japońskiego wachlarza", ale wpadła mi w ręce "Piaskowa Góra" i wzięłam się za czytanie tylko ze względu na nazwisko autorki bez czytania opisu, co rzadko mi się zdarza. Jakież było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że ta książka to słodko-gorzki opis PRL-owskiej rzeczywistości.
Książka jest naprawdę niesamowita! Opisy realistyczne, bohaterowie jak żywi z tamtej epoki, spostrzeżenia trafne, czytając czułam się jakbym wróciła do lat dziecinnych. Podziwiam talent autorki, chyba sama nie potrafiłabym dzieciom lepiej odmalować tej rzeczywistości.
Akcja książki to swego rodzaju saga rodzinna, w której główną rolę odgrywają kobiety i ich zmagania najpierw z rzeczywistością wojenną, potem czasami PRL-u i przemian pokomunistycznych w wolnej Polsce.
Miejscem akcji jest osiedle Piaskowa Góra w Wałbrzychu, swoisty Babel stworzony z ludności, która napłynęła...

książek: 1885
Strega | 2014-02-10
Przeczytana: 10 lutego 2014

"Piaskowa Góra" wciągnęła mnie i zachwyciła swoim rozmachem. Mamy tutaj historię kilku pokoleń kobiet, zupełnie zwyczajnych i niczym specjalnie nie wyróżniających się, których losy przeplatają się i uzupełniają, a w ich sposobie myślenia czy działania odnajdziemy wiarygodny obraz obyczajowości w Polsce Ludowej ( i nie tylko). Bez żadnego upiększania i wygładzania zobaczymy to, co najchętniej byśmy wyrzucili z pamięci: smętną szarzyznę miasta, ograniczone horyzonty, brak tolerancji itp. Życie tych kobiet przeplatane jest drobnymi przyjmnościami i gorzkim rozczarowaniem z niespełnionych marzeń. A do tego tajemnica sprzed lat...
Powieść jest świetnie skonstruowana, zachwyca giętkim językiem, a jej błyskotliwo-ironiczny styl porywa.

książek: 612
Joanna | 2013-05-15
Przeczytana: 14 maja 2013

Joanna Bator stworzyła w swej książce rodzaj studium socjologicznego, z akcją osadzoną na przestrzeni kilkudziesięciu lat od zakończenia II wojny światowej po lata 90. ubiegłego wieku. Wałbrzych, miasto należące po wojnie do tzw. Ziem Odzyskanych, gdzie w okresie stalinizmu zaczęła licznie napływać ludność z różnych zakątków kraju w poszukiwaniu pracy. Okresem szczytowym tej ekspansji była epoka E. Gierka.
Z małej wioski Zalesie przybywa do Wałbrzycha Jadzia Maślak, która wkrótce zostaje żoną ambitnego nadgórnika Stefana Chmury. Za zaangażowanie w pracę na kopalni rodzina powiększona już o córkę Dominikę otrzymuje mieszkanie na tzw. Piaskowej Górze, ogromnym blokowisku zwanym Babel.
W formie relacji dowiadujemy się o przeszłości , przodkach i krewnych Dominiki. Ciekawie opisani są lokatorzy bloku Babel, różniący się przyzwyczajeniami z miejsca pochodzenia, ambicjami, zapałem, a nawet zazdrością czy zaradnością w codziennej walce o tzw. życiowy dorobek.
Los bohaterów...

książek: 212
talia44 | 2015-02-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 lutego 2015

"Piaskowa Góra"Joanny Bator to śląska saga,której akcja toczy się w Wałbrzychu w latach 1970-1990,a wspomnieniami sięga lat przedwojennych i wojennych.
Głównymi bohaterkami są cztery kobiety Dominika Chmura,jej matka Jadwiga,która przybyła na Śląsk ze wsi pod Skierniewicami i poślubiła górnika,oraz dwie babki.
Powieść jest bardzo naturalistyczna,napisana z wielkim rozmachem i celnością obserwacji ówczesnej rzeczywistości.Czyta się ją dosyć szybko,pomimo to,że napisana jest"jednym cięgiem" i całkowity brak dialogów troche rozprasza.
Książka pani Bator to dla mnie też powrót do przeszłości.Wiele spraw poruszonych w powieści doskonale pamiętam z własnej młodości i podczas czytania cały czas wracały do mnie wspomnienia.
Teraz kolej na drugi tom powieści zatytułowany "Chmurdalia".

książek: 5322
allison | 2013-11-06
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 06 listopada 2013

"Piaskowa Góra" to piękna powieść, napisana bogatym, kunsztownym językiem, w którym liryzm przeplata się w dosadnością, a potoczny styl współgra z literackimi smaczkami, wśród których królują niecodzienne porównania i metafory.
Pod względem sposobu obrazowania utwór przypomina mi książki Olgi Tokarczuk i Wiesława Myśliwskiego.

Trudno było mi oderwać się od tej lektury, która wciąga jak wir. Intrygujące i ciekawe są losy bohaterów, zwłaszcza bohaterek, które aż kipią kobiecością , emocjami; ich życiem kierują marzenia, ale i uprzedzenia oraz przykre doznania, co razem daje nieraz piorunującą mieszankę.

Autorce udało się doskonale odmalować rzeczywistość peerelu, w której swoje dorosłe życie buduje Jadzia i na którą przypada dzieciństwo oraz dojrzewanie jej córki, Dominiki. Doświadczenia tej drugiej bohaterki były mi szczególnie bliskie, gdyż dorastałam w tym samym okresie i chociaż mam inne wspomnienia rodzinne i szkolne, słuchałam podobnej muzyki i tak samo nie znosiłam...

książek: 512
ewula | 2014-02-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2014
Przeczytana: 16 stycznia 2014

Można powiedzieć ,że ta książka to dla mnie taki powrót do przeszłości bo po pierwsze główna bohaterka Dominika to prawie moja rówieśnica, a po drugie pochodzę z górnego śląska i zarówno górnicze środowisko jak i atmosfera blokowisk przez nich zamieszkanych jest mi bardzo dobrze znane.Autorka bardzo dobrze oddała rzeczywistość lat 70 i 80-tych,napisana fajnym prostym językiem,mnie ta saga zauroczyła.Polecam!

książek: 1675
kryptonite | 2015-03-01
Przeczytana: 01 marca 2015

Zdecydowanie lepsza pozycja niż 'Ciemno, prawie noc' tej samej autorki.
'Piaskowa Góra' klimatycznie przypomina narodzoną NIKE powieść, jednak o wiele bardziej 'wciąga' i jest lepiej napisana. Mimo że nadal mamy w tej opowieści dużo zła, braku nadziei, upadków ideałów i bolesnych wspomnień, to wolałabym polecić komuś książkę o losach rodziny Chmura, jeśli chciałby po raz pierwszy zapoznać się z twórczością pani Bator.
Nadal nie jestem przekonana do książek i twórczości tej autorki, jednak 'Piaskowa Góra' zrobiła na mnie lepsze wrażenie niż słynne już 'Ciemno, prawie noc'. I to chyba wystarczy.

książek: 560
Jana | 2014-01-11
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 11 stycznia 2014

Zsunięcie kurtyny delikatności, poezji z losów ludzi żyjących na Śląsku lat 70-tych. I ukazuje nam się szarość, niskie instynkty, kompleksy, naturalizm, jednym słowem "brzydota" życia.
Na mnie bardzo pozytywne wrażenie (poza oczywiście spójnością fabuły z językiem) zrobiła wielość, różnorodność, wyrazistość nakreślonych postaci. Czytając powieść odnosimy wrażenie zdegustowania, niesmaku, przecież nas to nie dotyczy, my jesteśmy lepsi ;). To zupełna nieprawda!

książek: 697
cleo | 2014-12-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 07 grudnia 2014

Z drobiazgową i wręcz fotograficzną dokładnością zabrała mnie pani Bator w podróż do minionej epoki peerelu,którą doskonale pamiętam,i mogę zaręczyć,że nic nie jest wyolbrzymione i przesadzone.Znakomicie,moim zdaniem osadzona fabuła,saga rodzinna to wdzięczny i pojemny temat,w którym autorka płynnie przechodzi,od jednego członka rodziny do następnego,używając bogatego języka,kipiącego od metafor i soczystych epitetów.Wyrzucam sobie tylko,dlaczego dopiero teraz zaczęłam czytać...ale nadrobię z pewnością.

książek: 1709
Luna | 2014-05-18
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2014

Słodko-gorzka to opowieść...
Słodka i lepka niczym palce wyjadającej z babcinej szafy cukier Dominiki. Słodka i mdława. Parna i ciężka, blada i otyła to opowieść. Historia kobiet prostych, zwyczajnych do bólu, z przyziemnymi marzeniami, kobiet, ludzi o niezbyt bystrych umysłach, choć może nie od razu ociężałych umysłowo... Historia pełna niedoskonałości, nagich ludzkich ciał, wydzielin, kurzu, brudu i biedy.
Gorzka i cierpka to historia, pełna dążeń do lepszego, wymarzonego jutra. A ich marzenia takie małe, takie płytkie! Tak zwyczajne. Księcia zza granicy. Dobrego zięcia, bogatego.
Zewsząd bieda aż piszczy, brud, smród, nierzadko brak miłości, wszędzie ludzie prości.
Nawet marzenia nie są piękne. Marzenia o kiczu, o fototapecie. Puszki po coli i fancie ustawione niczym cenne fanty na półkach.
Bardzo sugestywny obraz przedstawiła nam autorka. Bardzo realny w swojej szarości. Za umiejętność składania słów, które się później wartko czyta zdobyła wysoką ocenę.
Ale przyznam, że z...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd