Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Piaskowa Góra

Autor:
Cykl: Piaskowa Góra (tom 1) | Seria: ...archipelagi... [W.A.B.]
szczegółowe informacje
wydawnictwo
W.A.B.
data wydania
ISBN
9788328008335
liczba stron
488
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,62 (1140 ocen i 175 opinii)

Opis książki

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na...

Początek lat 70. poprzedniego wieku. Jadzia Maślak przyjeżdża do Wałbrzycha z wioski pod Skierniewicami i prosto z oblodzonych schodów dworca wpada w ramiona nadgórnika Stefana Chmury, syna przesiedleńców ze Wschodu. Od tej chwili jej życie toczy się na tle wałbrzyskiego krajobrazu. Dziewczyna idzie ze Stefanem do ołtarza ubrana w suknię z poniemieckiej firany. Wprowadza się do bloku na Piaskowej Górze, gdzie zawsze wieje wiatr. W końcu rodzi bliźniaczki: jedną martwą, drugą żywą, Dominikę - niepodobną do nikogo z rodziny.
Historie opowiadane przez Bator zaczynają się i kończą w różnych czasach i miejscach, lecz wszystkie zbiegają się na Babelu, jak miejscowi nazywają największy dom na Piaskowej Górze. Babcie Halina i Zofia, matka Jadzia i córka Dominika, cztery kobiety, a między nimi kolejni mężczyźni. Grzeszne romanse, nieoczywiste pokrewieństwa i pęknięte tożsamości. Historia kilkudziesięciu lat. Powieść Bator imponuje celnością obserwacji i epickim rozmachem. Widok na Polskę z Piaskowej Góry to spojrzenie w samo sedno tego, kim jesteśmy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=736

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1363
Gosia | 2014-05-15
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 12 maja 2014

Joanna Bator to kolejna polska pisarka, z której twórczością zapoznałam się po raz pierwszy. Co prawda miałam zacząć od polecanego mi "Japońskiego wachlarza", ale wpadła mi w ręce "Piaskowa Góra" i wzięłam się za czytanie tylko ze względu na nazwisko autorki bez czytania opisu, co rzadko mi się zdarza. Jakież było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że ta książka to słodko-gorzki opis PRL-owskiej rzeczywistości.
Książka jest naprawdę niesamowita! Opisy realistyczne, bohaterowie jak żywi z tamtej epoki, spostrzeżenia trafne, czytając czułam się jakbym wróciła do lat dziecinnych. Podziwiam talent autorki, chyba sama nie potrafiłabym dzieciom lepiej odmalować tej rzeczywistości.
Akcja książki to swego rodzaju saga rodzinna, w której główną rolę odgrywają kobiety i ich zmagania najpierw z rzeczywistością wojenną, potem czasami PRL-u i przemian pokomunistycznych w wolnej Polsce.
Miejscem akcji jest osiedle Piaskowa Góra w Wałbrzychu, swoisty Babel stworzony z ludności, która napłynęła...

książek: 1901
Strega | 2014-02-10
Przeczytana: 10 lutego 2014

"Piaskowa Góra" wciągnęła mnie i zachwyciła swoim rozmachem. Mamy tutaj historię kilku pokoleń kobiet, zupełnie zwyczajnych i niczym specjalnie nie wyróżniających się, których losy przeplatają się i uzupełniają, a w ich sposobie myślenia czy działania odnajdziemy wiarygodny obraz obyczajowości w Polsce Ludowej ( i nie tylko). Bez żadnego upiększania i wygładzania zobaczymy to, co najchętniej byśmy wyrzucili z pamięci: smętną szarzyznę miasta, ograniczone horyzonty, brak tolerancji itp. Życie tych kobiet przeplatane jest drobnymi przyjmnościami i gorzkim rozczarowaniem z niespełnionych marzeń. A do tego tajemnica sprzed lat...
Powieść jest świetnie skonstruowana, zachwyca giętkim językiem, a jej błyskotliwo-ironiczny styl porywa.

książek: 229
talia44 | 2015-02-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 lutego 2015

"Piaskowa Góra"Joanny Bator to śląska saga,której akcja toczy się w Wałbrzychu w latach 1970-1990,a wspomnieniami sięga lat przedwojennych i wojennych.
Głównymi bohaterkami są cztery kobiety Dominika Chmura,jej matka Jadwiga,która przybyła na Śląsk ze wsi pod Skierniewicami i poślubiła górnika,oraz dwie babki.
Powieść jest bardzo naturalistyczna,napisana z wielkim rozmachem i celnością obserwacji ówczesnej rzeczywistości.Czyta się ją dosyć szybko,pomimo to,że napisana jest"jednym cięgiem" i całkowity brak dialogów troche rozprasza.
Książka pani Bator to dla mnie też powrót do przeszłości.Wiele spraw poruszonych w powieści doskonale pamiętam z własnej młodości i podczas czytania cały czas wracały do mnie wspomnienia.
Teraz kolej na drugi tom powieści zatytułowany "Chmurdalia".

książek: 622
Joanna | 2013-05-15
Przeczytana: 14 maja 2013

Joanna Bator stworzyła w swej książce rodzaj studium socjologicznego, z akcją osadzoną na przestrzeni kilkudziesięciu lat od zakończenia II wojny światowej po lata 90. ubiegłego wieku. Wałbrzych, miasto należące po wojnie do tzw. Ziem Odzyskanych, gdzie w okresie stalinizmu zaczęła licznie napływać ludność z różnych zakątków kraju w poszukiwaniu pracy. Okresem szczytowym tej ekspansji była epoka E. Gierka.
Z małej wioski Zalesie przybywa do Wałbrzycha Jadzia Maślak, która wkrótce zostaje żoną ambitnego nadgórnika Stefana Chmury. Za zaangażowanie w pracę na kopalni rodzina powiększona już o córkę Dominikę otrzymuje mieszkanie na tzw. Piaskowej Górze, ogromnym blokowisku zwanym Babel.
W formie relacji dowiadujemy się o przeszłości , przodkach i krewnych Dominiki. Ciekawie opisani są lokatorzy bloku Babel, różniący się przyzwyczajeniami z miejsca pochodzenia, ambicjami, zapałem, a nawet zazdrością czy zaradnością w codziennej walce o tzw. życiowy dorobek.
Los bohaterów...

książek: 5396
allison | 2013-11-06
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 06 listopada 2013

"Piaskowa Góra" to piękna powieść, napisana bogatym, kunsztownym językiem, w którym liryzm przeplata się w dosadnością, a potoczny styl współgra z literackimi smaczkami, wśród których królują niecodzienne porównania i metafory.
Pod względem sposobu obrazowania utwór przypomina mi książki Olgi Tokarczuk i Wiesława Myśliwskiego.

Trudno było mi oderwać się od tej lektury, która wciąga jak wir. Intrygujące i ciekawe są losy bohaterów, zwłaszcza bohaterek, które aż kipią kobiecością , emocjami; ich życiem kierują marzenia, ale i uprzedzenia oraz przykre doznania, co razem daje nieraz piorunującą mieszankę.

Autorce udało się doskonale odmalować rzeczywistość peerelu, w której swoje dorosłe życie buduje Jadzia i na którą przypada dzieciństwo oraz dojrzewanie jej córki, Dominiki. Doświadczenia tej drugiej bohaterki były mi szczególnie bliskie, gdyż dorastałam w tym samym okresie i chociaż mam inne wspomnienia rodzinne i szkolne, słuchałam podobnej muzyki i tak samo nie znosiłam...

książek: 524
ewula | 2014-02-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2014
Przeczytana: 16 stycznia 2014

Można powiedzieć ,że ta książka to dla mnie taki powrót do przeszłości bo po pierwsze główna bohaterka Dominika to prawie moja rówieśnica, a po drugie pochodzę z górnego śląska i zarówno górnicze środowisko jak i atmosfera blokowisk przez nich zamieszkanych jest mi bardzo dobrze znane.Autorka bardzo dobrze oddała rzeczywistość lat 70 i 80-tych,napisana fajnym prostym językiem,mnie ta saga zauroczyła.Polecam!

książek: 586
Jana | 2014-01-11
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 11 stycznia 2014

Zsunięcie kurtyny delikatności, poezji z losów ludzi żyjących na Śląsku lat 70-tych. I ukazuje nam się szarość, niskie instynkty, kompleksy, naturalizm, jednym słowem "brzydota" życia.
Na mnie bardzo pozytywne wrażenie (poza oczywiście spójnością fabuły z językiem) zrobiła wielość, różnorodność, wyrazistość nakreślonych postaci. Czytając powieść odnosimy wrażenie zdegustowania, niesmaku, przecież nas to nie dotyczy, my jesteśmy lepsi ;). To zupełna nieprawda!

książek: 1704
kryptonite | 2015-03-01
Przeczytana: 01 marca 2015

Zdecydowanie lepsza pozycja niż 'Ciemno, prawie noc' tej samej autorki.
'Piaskowa Góra' klimatycznie przypomina narodzoną NIKE powieść, jednak o wiele bardziej 'wciąga' i jest lepiej napisana. Mimo że nadal mamy w tej opowieści dużo zła, braku nadziei, upadków ideałów i bolesnych wspomnień, to wolałabym polecić komuś książkę o losach rodziny Chmura, jeśli chciałby po raz pierwszy zapoznać się z twórczością pani Bator.
Nadal nie jestem przekonana do książek i twórczości tej autorki, jednak 'Piaskowa Góra' zrobiła na mnie lepsze wrażenie niż słynne już 'Ciemno, prawie noc'. I to chyba wystarczy.

książek: 781
cleo | 2014-12-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 07 grudnia 2014

Z drobiazgową i wręcz fotograficzną dokładnością zabrała mnie pani Bator w podróż do minionej epoki peerelu,którą doskonale pamiętam,i mogę zaręczyć,że nic nie jest wyolbrzymione i przesadzone.Znakomicie,moim zdaniem osadzona fabuła,saga rodzinna to wdzięczny i pojemny temat,w którym autorka płynnie przechodzi,od jednego członka rodziny do następnego,używając bogatego języka,kipiącego od metafor i soczystych epitetów.Wyrzucam sobie tylko,dlaczego dopiero teraz zaczęłam czytać...ale nadrobię z pewnością.

książek: 1713
Luna | 2014-05-18
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2014

Słodko-gorzka to opowieść...
Słodka i lepka niczym palce wyjadającej z babcinej szafy cukier Dominiki. Słodka i mdława. Parna i ciężka, blada i otyła to opowieść. Historia kobiet prostych, zwyczajnych do bólu, z przyziemnymi marzeniami, kobiet, ludzi o niezbyt bystrych umysłach, choć może nie od razu ociężałych umysłowo... Historia pełna niedoskonałości, nagich ludzkich ciał, wydzielin, kurzu, brudu i biedy.
Gorzka i cierpka to historia, pełna dążeń do lepszego, wymarzonego jutra. A ich marzenia takie małe, takie płytkie! Tak zwyczajne. Księcia zza granicy. Dobrego zięcia, bogatego.
Zewsząd bieda aż piszczy, brud, smród, nierzadko brak miłości, wszędzie ludzie prości.
Nawet marzenia nie są piękne. Marzenia o kiczu, o fototapecie. Puszki po coli i fancie ustawione niczym cenne fanty na półkach.
Bardzo sugestywny obraz przedstawiła nam autorka. Bardzo realny w swojej szarości. Za umiejętność składania słów, które się później wartko czyta zdobyła wysoką ocenę.
Ale przyznam, że z...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   CAŁOWAŁEŚ w rękę
  •   widziałeś DZIUPLĘ
  •   uprawiałaś FECHTUNEK
  •   wdepnęłaś w KAŁ
  •   spotkałaś UŁANA
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Konopnicka
    173. rocznica
    urodzin
    Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł.
  • Mitch Albom
    57. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba
  • Max Brooks
    43. rocznica
    urodzin
    Tak, to były kłamstwa, ale czasem kłamstwo nie jest złe. To znaczy, kłamstwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Jest jak ogień: może ogrzać, ale może spalić - zależy od sposobu użycia.
  • Jerzy Bralczyk
    68. rocznica
    urodzin
    Bralczyk: Tak jak weekend, wciąż pisany po angielsku. To podobno jest słowo, które najdłużej czeka na spolszczenie. I nie doczeka się. Bo wyraźnie narusza reguły: w polszczyźnie po "ł" nie występuje "-i'. "Łikendu" nie będzie. Markowski: Występuje, występuje. W wyrazie "półinteligent"... pokaż więcej
  • Anja Snellman
    61. rocznica
    urodzin
    Mamo, posłuchaj, czasem oswojone ptaki zaczynają wariować. Obijają się o szyby, strącają pranie ze sznura, wlatują w cierniste krzewy, aż fruwa pierze. Po tych wybuchach nastaje zupełna cisza. W końcu ostatnie piórko spływa spokojnie na ziemię. Słychać, jak trawa rośnie. A potem życie toczy się dale... pokaż więcej
  • Agnieszka Chylińska
    39. rocznica
    urodzin
  • Martin Pollack
    71. rocznica
    urodzin
    Dlaczego to zawsze intelektualiści dają się okpić takim oszustom, podczas gdy umięśnieni półanalfabeci wydają się arcyodporni na problemy nowej epoki?
  • Sean Williams
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzi można zastąpić. Sekund nie.
  • Mark Buckingham
    49. rocznica
    urodzin
  • James Blish
    94. rocznica
    urodzin
  • Karlheinz Deschner
    91. rocznica
    urodzin
    Od czasów Konstantyna cechami, po których rozpoznaje się ten Kościół, są obłuda i przemoc; codzienną praktyką tej religii stała się masowa zagłada. Surowo zakazywano zabijania pojedynczych osób, ale uśmiercanie tysięcy ludzi było dziełem miłym Bogu. To nie obłęd, to jest chrześcijaństwo.
  • Nora Szczepańska
    101. rocznica
    urodzin
  • Henrik Ibsen
    109. rocznica
    śmierci
    Odbierając przeciętnemu człowiekowi życiowe kłamstwo, odbiera mu pan równocześnie szczęście.
  • Cyprian Kamil Norwid
    132. rocznica
    śmierci
    Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
  • Tony Halik
    17. rocznica
    śmierci
    Jeszcze raz mogłem się przekonać, że jednak kobiety mają zawsze rację. Pozorny kaprys mojej żony uratował życie dwóm ludziom!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd