Ósme życie (dla Brilki). Tom 2

Tłumaczenie: Urszula Poprawska
Cykl: Ósme życie (dla Brilki) (tom 2)
Wydawnictwo: Otwarte
8,31 (1312 ocen i 155 opinii) Zobacz oceny
10
274
9
331
8
396
7
210
6
71
5
19
4
5
3
2
2
0
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Das achte Leben
data wydania
ISBN
9788375154061
liczba stron
608
słowa kluczowe
Urszula Poprawska
język
polski
dodała
Ag2S

Druga połowa XX wieku. Zimna wojna. Kitty Jaszi i jej brat Kostia żyją po dwóch stronach żelaznej kurtyny. On jest radzieckim oficerem zaangażowanym w budowę podwodnych okrętów atomowych, ona odnoszącą sukcesy piosenkarką. Dla obojga los bywa jednak podobnie niełaskawy. I dla ich bliskich. Kobietom z rodziny Jaszich trafiają się jedynie ulotne chwile szczęścia. A mimo to kochają, podsycają w...

Druga połowa XX wieku. Zimna wojna. Kitty Jaszi i jej brat Kostia żyją po dwóch stronach żelaznej kurtyny. On jest radzieckim oficerem zaangażowanym w budowę podwodnych okrętów atomowych, ona odnoszącą sukcesy piosenkarką. Dla obojga los bywa jednak podobnie niełaskawy. I dla ich bliskich. Kobietom z rodziny Jaszich trafiają się jedynie ulotne chwile szczęścia. A mimo to kochają, podsycają w sobie nadzieję, żyją... na przekór wszystkiemu.

Ósme życie to jeden z najpiękniejszych, a jednocześnie dręczonych przeszłością głosów młodego pokolenia. Nino Haratischwili stworzyła powieść, na jaką czeka się latami: epicki rozmach, pełnokrwiści bohaterowie, wielkie namiętności i cudowny, plastyczny styl.

„»Ósme życie« wskoczyło na szczyt mojej subiektywnej listy powieści życia. Sprawdźcie sami”. (Marcin Meller)

„Najlepsza powieść roku! (Der Spiegel)

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Fragment książki

Oficjalna recenzja
magdaLena książek: 330

Dalsze dzieje rodu Jaszich

Tom drugi „Ósmego życia” to kontynuacja fikcyjnych losów gruzińskiej rodziny Jaszich. Tym razem mamy do czynienia z akcją osadzoną w drugiej połowie XX wieku. Autorką „Ósmego życia” jest pochodząca z Gruzji 33-letnia Nino Haratischwili. Młoda pisarka mieszka w Niemczech, gdzie została uznana za literackie odkrycie ostatnich lat. Warto poznać tragiczną, fikcyjną i zarazem prawdopodobną historię rodu Jaszich choćby po to, by dowiedzieć się, co takiego w twórczości młodej pisarki mogło urzec krytyków.

Narratorką pierwszego i drugiego tomu „Ósmego życia” jest Nica Jaszi, która snuje swoją opowieść od momentu narodzin Stazji – od 1900 roku. Nica to prawnuczka Stazji i praprawnuczka słynnego, gruzińskiego fabrykanta czekolady. Czekolada, której przepis jest ściśle strzeżony, pełni funkcję lejtmotywu powieści. Skosztowanie owej czekolady przynosi tak wielką rozkosz, że niemożliwe jest późniejsze „bezkarne” życie. Ci, którzy spróbowali czekolady, zostają ukarani prędzej czy później przez los. 

Na historię rodziny Jaszich ogromny wpływ ma XX-wieczna polityka ZSRR i Gruzji. Niektórzy członkowie rodu pozwalają się zniewalać niebezpiecznym, politycznym ideologiom, okłamują samych siebie i swoich najbliższych. Życie, które obserwujemy na kartach powieści, jest bolesne i niespełnione pod każdym względem. Indywidualne pragnienia, zdolności i wrażliwość są miażdżone przez bezwzględne i często wręcz szalone poglądy i czyny rządzących. Mnóstwo w „Ósmym życiu” namiętności, mnóstwo także...

Tom drugi „Ósmego życia” to kontynuacja fikcyjnych losów gruzińskiej rodziny Jaszich. Tym razem mamy do czynienia z akcją osadzoną w drugiej połowie XX wieku. Autorką „Ósmego życia” jest pochodząca z Gruzji 33-letnia Nino Haratischwili. Młoda pisarka mieszka w Niemczech, gdzie została uznana za literackie odkrycie ostatnich lat. Warto poznać tragiczną, fikcyjną i zarazem prawdopodobną historię rodu Jaszich choćby po to, by dowiedzieć się, co takiego w twórczości młodej pisarki mogło urzec krytyków.

Narratorką pierwszego i drugiego tomu „Ósmego życia” jest Nica Jaszi, która snuje swoją opowieść od momentu narodzin Stazji – od 1900 roku. Nica to prawnuczka Stazji i praprawnuczka słynnego, gruzińskiego fabrykanta czekolady. Czekolada, której przepis jest ściśle strzeżony, pełni funkcję lejtmotywu powieści. Skosztowanie owej czekolady przynosi tak wielką rozkosz, że niemożliwe jest późniejsze „bezkarne” życie. Ci, którzy spróbowali czekolady, zostają ukarani prędzej czy później przez los. 

Na historię rodziny Jaszich ogromny wpływ ma XX-wieczna polityka ZSRR i Gruzji. Niektórzy członkowie rodu pozwalają się zniewalać niebezpiecznym, politycznym ideologiom, okłamują samych siebie i swoich najbliższych. Życie, które obserwujemy na kartach powieści, jest bolesne i niespełnione pod każdym względem. Indywidualne pragnienia, zdolności i wrażliwość są miażdżone przez bezwzględne i często wręcz szalone poglądy i czyny rządzących. Mnóstwo w „Ósmym życiu” namiętności, mnóstwo także cierpienia, niespełnionych relacji i pustki zapełnianej używkami. Świat rodziny Jaszich i świat dwudziestowiecznej Gruzji to rzeczywistości, gdzie wartości są łamane. Więcej tu zła i egoizmu niż dobra. Nino Haratischwili jest wybitną obserwatorką, co pozwala jej na wiarygodne przedstawienie sprzeczności i demonów targających bohaterami, zdanie relacji z przemiany miłości w nienawiść i pokazanie kruchości emocji i pragnień. 

„Ósme życie” to pozbawiona patosu, a zarazem ambitna saga rodzinna obejmująca stulecie oglądane z perspektywy kobiecej. To kobiety z rodu Jaszich grają w powieści główne role, mężczyźni schodzą na dalszy plan. W pierwszej części większość bohaterów doświadcza porażającego dotyku historii bezpośrednio, natomiast w drugim tomie mamy w większym stopniu do czynienia z pamięcią o dawnych wydarzeniach; pamięcią, która wpływa na tożsamość kolejnych pokoleń i ciąży nad nimi niczym klątwa. 

„Ósme życie” jest powieścią wciągającą, napisaną w tradycyjny sposób i obfitującą w wydarzenia. Bohaterowie zmagają się z destrukcyjnym żywiołem swoich żądz i dwudziestowiecznej historii. Czy jest jakaś nadzieja – nadzieja na ocalenie siebie i bliskich, nowe, bardziej spełnione życie? Czytajcie drugi tom „Ósmego życia” – prawdopodobnie znajdziecie gdzieś między zdaniami ową nadzieję. 

Magdalena Paździor

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2907)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1726
Roman Dłużniewski | 2018-12-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 23 grudnia 2018

Ostatnio na moją głowę wylano wiadro lodowatej wody i aż się boję pisać kolejnej opinii.

Jednakże mimo obaw, spróbuję.

Dla mnie ta powieść to absolutne arcydzieło. I nie rozgraniczam mojej opinii na tomy. Opinia dotyczy całości.
Dawno nie spotkałem się z pozycją, która tak całkowicie zawładnęłaby moją
wyobraźnią, moimi myślami, moim sercem.
Autorka wykazała ogromny talent opisując dzieje rodziny Jaszich na tle wydarzeń w Gruzji, w Sowietach, w Europie.
Tragedia narodów nakłada się na tragiczne losy całych pokoleń.
Nie mogę napisać, że tę powieść czytałem. Ja ją pochłaniałem z rosnącym zachwytem. Momentami był uśmiech, lecz o wiele częściej coś ściskało mnie w gardle.
Styl pisania przywodził mi na myśl styl uwielbianego przeze mnie Józefa Mackiewicza.
Wydarzenia w Gruzji, losy Gamsachurdii czy Joselianiego, koszmar Suchumi śledziłem w mediach a teraz oglądałem ten dramat oczami Gruzinki.
Powieść jest tak piękna, że wręcz nie potrafię oddać na klawiaturze jej artyzmu.

To naprawdę...

książek: 1199
Mała-Mi | 2017-06-19
Przeczytana: 14 czerwca 2017

Na okładce książki powinno widnieć ostrzeżenie: " Jeśli masz jakieś niewykonane obowiązki w domu- nie zaczynaj czytania tej powieści, bo gdy tylko ją otworzysz- przepadniesz".

Drugi tom "Ósmego życia" jest równie wciągający jak pierwszy.
Wielkie ukłony dla Nino Haratischwili za stworzenie tak barwnych i charakterystycznych postaci i tak intrygującej fabuły. Dwa tomy (po 600 stron każdy) pochłonęłam jednym tchem. Ta powieść może śmiało konkurować z najlepszymi w tym gatunku!

książek: 1257
Elżbieta | 2017-06-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 czerwca 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Drugi tom to dalsze losy rodziny Jaszi na tle burzliwej historii Gruzji. Pokochałam wszystkich bohaterów.Dużo namiętności, bolesnych rozstań. Miłość i nienawiść spłata się z polityką. Skomplikowane relacje miedzy pokoleniami. Wymowne puste kartki na końcu książki.Poznaliśmy tragiczne losy 7 nietuzinkowych i barwnych bohaterów, a historia ósmego bohatera Brilki dopiero się rozpoczyna.

To trzeba przeczytać i zobaczyć ten dywan historii w którym ukrytych jest mnóstwo cudownych innych historii.

"Widzisz ten wzór. To wszystko są pojedyncze nitki. Pojedyncza nitka jest pojedynczą historią. Ty jesteś nitką, ja jestem nitką, razem stanowimy mały ozdobnik, a z wieloma innymi nitkami tworzymy wzór. Każda nitka jest inna, innej grubości i innego koloru. Trudno objąć wzrokiem cały wzór, ale kiedy patrzy się jednocześnie na wszystkie nici, wtedy ukazują się fantastyczne rzeczy".

Myślę, że historia każdej rodziny może być pasjonująca i wyjątkowa. Każdy z nas ma taką historię. Pytanie czy...

książek: 2749
Koronczarka | 2016-10-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 października 2016

Otwarte wykazało się nie lada odwagą, wydając książkę, która kończy się sceną wielkiej demonstracji w Tbilisi i nic się tam nie mówi o Lechu Kaczyńskim. Widocznie autorką doszła do wniosku, że nie jest on tak wielką postacią, skoro nie wspomniała o nim, choć o wielu innych postaciach historycznych napisała. W ogóle słowo Polska pojawia się w powieści chyba tylko raz, choć akcja toczy się także w 1980 i 1989 roku. To tytułem ostrzeżenia dla tych, którym się wydaje, że jesteśmy pępkiem świata. Niech nie narażają swojej drażliwości na szwank i nie czytają tej książki.
Kiedy czytałam pierwszy tom, ton tej powieści skojarzył mi się z antyczną tragedią. W tym starałam się wyśledzić tego przyczyny. "Ósme życie" to zderzenie indywidualnych marzeń, losów z historią, która jest szczególnie bezwzględna w państwie takim jak ZSRR i w państwie takim jak Gruzja - szukającym drogi do niezależności w trudnych warunkach i niewprawnie. W pierwszym tomie to było wyraźniej widoczne, bo z nieludzkimi...

książek: 981
kryminalnakuchnia | 2017-10-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Serie

HISTORIA UPADKU PEWNEGO MĘŻCZYZNY.

Chciałoby się napisać, że kontynuacja losów rodziny Jaszich, jest równie emocjonująca i zapierająca dech w piersiach jak poprzednia część "Ósmego życia".

Niestety będąc w zgodzie ze sobą jak i z czytelnikami, muszę szczerze powiedzieć, że czuje się lekko rozczarowana.

Rollercoaster, który zafundowała nam autorka w pierwszej części sagi nagle, jakby wyhamował. Miałam wrażenie,jakbym wsiadła do innego wagonu.

Akcja książki zwolniła, momentami wręcz włączała wsteczny bieg. W moim odczuciu pojawiło się za dużo wątków pobocznych, które rozwlekały akcję książki do granic możliwości.

Głównymi bohaterkami nadal są kobiety, choć ich historie nie są już tak barwne, jak w poprzednim tomie.

W powieści główne skrzypce zaczyna odgrywać wysoko postawiony członek rodu -
Kostia. To jego historię obserwujemy przez większą część książki.

Autorka dobitnie przedstawiła równie pochyłą po której stąpa główny bohater "Ósmego życia". Jego postać ,...

książek: 964
Alicja | 2018-01-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 stycznia 2018

"Tragiczna przeszłość pozostawia po sobie umarłych, którzy całkiem nie umarli, bo mają jeszcze do powiedzenia ostatnie słowo. Mogą oskarżać żyjących" (str 139)
Jest to kontynuacja losów gruzińskiej rodziny w II połowie XX wieku. Wspinamy się po szczeblach drabiny drzewa genealogicznego, poznając kolejne pokolenia.W tej rodzinie prym wiodą kobiety, jednak o ich losach decyduje bezwzględny i samolubny Kostia. Życiu każdej z nich towarzyszą zawirowania, utrudniające normalną egzystencję. Więcej tam smutku, bólu, braku wiary w siebie niż radości. Los ich nie oszczędza. Błędy, które popełniały próbując je z upływem czasu naprawić. Czasem to się udawało, czasem nieodwracalnie prowadziło do złego.Niszczycielska siła autoagresji, jakże częsta w tej rodzinie. Starsze pokolenie kobiet oporne na krzywdę i niesprawiedliwość. Młodsze często złamane, ze zniszczonymi nadziejami, marzeniami i sensem życia.Tonące w otchłani jaka się przed nimi otworzyła, bez wsparcia ze strony, której by...

książek: 6799
allison | 2016-12-31
Na półkach: Przeczytane, Rok 2016
Przeczytana: 31 grudnia 2016

Bardzo się cieszę, że zamknęłam ten czytelniczy rok drugim tomem "Ósmego życia". W niczym nie ustępuje on pierwszej części, jest równie pasjonujący i trzymający w napięciu.

Wciąż poznajemy burzliwe losy kilku pokoleń kobiet z gruzińskiego rodu cukierników. Doświadczone boleśnie przez historię i politykę bohaterki muszą borykać się z rodzinnymi dramatami, osobistymi porażkami i trudnymi wyborami ograniczonymi przede wszystkim przez systemem, w jakim przyszło im żyć.
Śledzi się ich codzienność z zapartym tchem, gdyż autorka nie oszczędza swoich postaci. Niczym George R.R. Martin w „Grze o tron”, pani Haratischwili uśmierca tych, których czytelnik zdążył polubić i do których obecności na kartach powieści przyzwyczaił się tak bardzo, że nie dopuszczał do siebie myśli o ich nagłym zniknięciu.

Losy prababek, babek i ich potomków rozgrywają się na tle wydarzeń ważnych dla Europy i świata. Właściwie współistnieją z nimi, gdyż wielka historia jest tu nie tylko kanwą, lecz pełnoprawnym...

książek: 1026
eMM | 2016-10-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 21 października 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Cudownie napisana historia o gruzińskiej rodzinie Jaszich,gdzie miłość i nienawiść splatają się z polityką i historią dwudziestego wieku.Skomplikowane relacje między kolejnymi pokoleniami,opowiedziane z perspektywy jednej z bohaterek.I jakże wymowne puste strony na końcu książki,bo historia Brilki dopiero się rozpoczyna...Dla mnie jest to najlepsza książka ostatnich lat.

książek: 6173
kajsa | 2017-03-05
Przeczytana: 21 lutego 2017

"Tak, kiedy Wschód raz kogoś przytuli i przytrzyma,jeśli ktoś raz nim się zachłyśnie, Wschód na zawsze w nim pozostanie."

Kontynuacja losów rodziny Jaszi porwała mnie na wiele dni i zabrała do świata,w którym szczęście nie smakuje jak w kolorowym śnie,często ma gorzki posmak i trwa krótką chwilę.
Niezwykle pogmatwane,do bólu smutne historie,działają na czytelnika wstrząsająco.Na tle "najlepszych lat" i późniejszych przemian ustrojowych w Związku Radzieckim i Gruzji toczy się trudne życie bohaterek,które muszą mierzyć się z bolesną codziennością,podejmować trudne decyzje.
Nino Haratischwili ma szczególny dar kreacji bohaterów i ich świata. Brak tu taniego liryzmu,wszechobecnego w romansach.U autorki życie jest brutalne i prawdziwe,tak jak stworzone przez nią kobiety-fascynująca Kristine nieumiejąca pogodzić się ze śmiercią Ramasa,poturbowana przez życie Kitty,auotodestrukcyjna Elena i jej tak różne córki,Daria i Nica czy Stazja codziennie rozmawiająca z duchami.
Ich...

książek: 80
Margerytka111 | 2017-03-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 marca 2017

Ukazuje jak zdarzenia z przeszłości determinują późniejsze losy bohaterów.
Czasy spokojniejsze, ale czy na pewno - autorka nie przestaje zaskakiwać czytelnika. Odkrywamy tajemnice zakorzenione w przeszłości. Opowieść o tęsknocie za domem, wolnością, miłością, odnalezieniem własnego miejsca w świecie, o chęci bycia zauważonym. Historia o tym jak jeden z bohaterów niszczy sukcesywnie życie swoim bliskim, będąc w przeświadczeniu dobrze spełnionego obowiązku. Krwawe, czerwone stulecie z nadzieją pokładaną w ósmym życiu

zobacz kolejne z 2897 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Przed nami kolejny miesiąc obfitujący w premiery. Dziś polecamy książki, które ukażą się w ciągu najbliższych dwóch tygodni. Wśród nich znajdą się powieści, kontynuacje cykli i tytuły wyróżnione nagrodami literackimi. Jakie? Sprawdźcie! Polecamy!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd