1984

Kolejna znakomita książka Orwella o ustrojach autorytarnych. Trudno nie zauważyć, że autor w dużej mierze inspirował się stalinizmem. „1984” przedstawia wizję świata, w którym ludzie są nieustannie inwigilowani, a ich przyszłość – a nawet przeszłość – jest kontrolowana. Poglądy są narzucane, a styl życia odgórnie ustalony.

Jałowość codzienności bohaterów budzi grozę, podobnie jak wszechobecny strach. Donosicielstwo jest nagradzane, a każde odstępstwo od reguł surowo karane. Co najbardziej niepokojące, wizja przedstawiona przez autora nie jest tak odległa od realiów najokrutniejszych reżimów totalitarnych.

To lektura zdecydowanie warta uwagi – skłania do refleksji i pokazuje, do czego może prowadzić oddanie władzy w niewłaściwe ręce.

Kolejna znakomita książka Orwella o ustrojach autorytarnych. Trudno nie zauważyć, że autor w dużej mierze inspirował się stalinizmem. „1984” przedstawia wizję świata, w którym ludzie są nieustannie inwigilowani, a ich przyszłość – a nawet przeszłość – jest kontrolowana. Poglądy są narzucane, a styl życia odgórnie ustalony.

Jałowość codzienności bohaterów budzi grozę,...

Pomimo tego że książka była napisana tuż po II WŚ to jest dalej aktualna. Szokuje to ile rzeczy opisanych w książce jako fikcja okazuje się być dzisiaj prawdą. Książka skłania do przemyśleń i zmienia światopogląd. Powinna to być obowiązkowa lektura.

Pomimo tego że książka była napisana tuż po II WŚ to jest dalej aktualna. Szokuje to ile rzeczy opisanych w książce jako fikcja okazuje się być dzisiaj prawdą. Książka skłania do przemyśleń i zmienia światopogląd. Powinna to być obowiązkowa lektura.

Książka była dobra, czasami nużąca (szczególnie na początku),koniec czytało się znacznie lepiej. Czasami na prawdę wywarła na mnie bardzo dziwne emocje, których nie jestem w stanie opisać.

Książka była dobra, czasami nużąca (szczególnie na początku),koniec czytało się znacznie lepiej. Czasami na prawdę wywarła na mnie bardzo dziwne emocje, których nie jestem w stanie opisać.

Jedna z dwóch najważniejszych, a może nawet i najważniejsza powieść George’a Orwella. Osadzona w drugiej połowie XX wieku historia miała być, jak i jest obecnie obrazem bardzo aktualnego i wszechobecnego zagrożenia.

Czytając zostajemy wprowadzeni w partyjny świat ministerstw, poprzez historię Winstona i jego kochanki Julii Orwell ukazuje nam, jak łatwo można doprowadzić do degradacji życiowych wartości. Partyjne hasła takie jak ,,wolność to niewola’’ pokazują do jak wielkiego absurdu można sprowadzić całość, jeśli tylko użyć odpowiednich metod, jak łatwo można zniszczyć mentalnie ludzki umysł.

Mamy tu do czynienia z wizją świata w którym porewolucyjna elita tworzy scentralizowaną władzę totalną. Nie jest to jednak totalitaryzm w znaczeniu jakiego się spodziewamy, jest to coś znacznie więcej. Jak łatwo się domyśleć nie jest to świat dążący do równości, jest to jego całkowite przeciwieństwo. Posługując się manipulacją rzeczywistości tworzą antyutopijny(a może utopijny, bo skąd wiemy czy kiedyś nie okaże się że 2+2 to 5) świat gdzie partia z Wielkim Bratem na czele staje się celem i ideą życia. W świecie pełnym fikcji dochodzimy do momentu gdy pojęcia prawdy i fałszu przestają mieć jakikolwiek sens. Partia to życie, jakie więc mogą być skutki myślozbrodni w świecie, gdzie słowo ,,prywatność,, przestaje istnieć?


Książka pełna jest pojęć takich, jak Policja myśli(inwigilacja),nowomowa(cofnięcie się w rozwoju ludzkości),Wielki Brat(substytut religii) czy też dwójmyślenie(manipulacja własnym umysłem) które choć wydają się abstrakcyjne okazują się zadziwiająco realne i przerażające. Mamy więc tu dobitną przestrogę przed niebezpieczeństwem z strony warstw rządzących, ukazanie ich niektórych idei i metod działania, a także wskazanie jak rozumieć współczesne wojny czyli wojnę dla samego faktu wojny).

Jedna z dwóch najważniejszych, a może nawet i najważniejsza powieść George’a Orwella. Osadzona w drugiej połowie XX wieku historia miała być, jak i jest obecnie obrazem bardzo aktualnego i wszechobecnego zagrożenia.

Czytając zostajemy wprowadzeni w partyjny świat ministerstw, poprzez historię Winstona i jego kochanki Julii Orwell ukazuje nam, jak łatwo można doprowadzić do...

Klasyka

Klasyka

Wybitna pozycja. Przedstawiony świat zdaje się być namacalny i odczuwalny, a lęki bohatera zostają z czytelnikiem na długo po odstawieniu lektury.

Wybitna pozycja. Przedstawiony świat zdaje się być namacalny i odczuwalny, a lęki bohatera zostają z czytelnikiem na długo po odstawieniu lektury.

Genialna klasyka

Genialna klasyka

Nie wiem jak to ująć… to nie jest książka, którą się „lubi” to książka, którą się przeżywa 😶
Historia Winstona wciąga, ale jednocześnie cały czas czułam taki dziwny niepokój. Ten świat jest przerażająco realistyczny kontrola, manipulacja prawdą, brak prywatności… i to wszystko zostaje w głowie na długo po skończeniu.
Najbardziej uderzyło mnie to, jak łatwo można złamać człowieka. I to zakończenie… serio, dawno żadna książka nie zostawiła mnie z takim dyskomfortem.
Doceniam przekaz i to, jak bardzo daje do myślenia, ale nie była to przyjemna lektura raczej ciężkie doświadczenie.

Nie wiem jak to ująć… to nie jest książka, którą się „lubi” to książka, którą się przeżywa 😶
Historia Winstona wciąga, ale jednocześnie cały czas czułam taki dziwny niepokój. Ten świat jest przerażająco realistyczny kontrola, manipulacja prawdą, brak prywatności… i to wszystko zostaje w głowie na długo po skończeniu.
Najbardziej uderzyło mnie to, jak łatwo można złamać...

Moja ukochana książka. Lubię do niej wracać i sprawdzać ile z tego co napisał pisarz już się spełniło. Kunszt

Moja ukochana książka. Lubię do niej wracać i sprawdzać ile z tego co napisał pisarz już się spełniło. Kunszt

Orwell prorok totalitaryzmu, ale książka nuży: nowomowa na siłę, za dużo biurokracji Partii zamiast emocji. Koncept genialny, wykonanie rozwlekłe. Czyta się jak wykład, nie thriller.

Orwell prorok totalitaryzmu, ale książka nuży: nowomowa na siłę, za dużo biurokracji Partii zamiast emocji. Koncept genialny, wykonanie rozwlekłe. Czyta się jak wykład, nie thriller.