Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ósme życie (dla Brilki). Tom 1

Tłumaczenie: Urszula Poprawska
Cykl: Ósme życie (dla Brilki) (tom 1)
Wydawnictwo: Otwarte
8,22 (1030 ocen i 173 opinie) Zobacz oceny
10
192
9
287
8
270
7
171
6
82
5
15
4
5
3
5
2
2
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Das achte Leben
data wydania
ISBN
9788375153927
liczba stron
586
słowa kluczowe
Urszula Poprawska
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Ag2S

Monumentalna, przerażająca i piękna zarazem powieść, rozgrywająca się na tle zmieniającej się Europy XX wieku. Początek XX wieku. Mroźna zima. Na świat przychodzi Stazja Jaszi, córka najsłynniejszego w carskiej Rosji gruzińskiego wytwórcy czekolady. Wraz ze Stazją i kolejnymi pokoleniami rodziny Jaszi zanurz się w gąszcz historii najkrwawszego ze stuleci. Od pierwszej wojny światowej przez...

Monumentalna, przerażająca i piękna zarazem powieść, rozgrywająca się na tle zmieniającej się Europy XX wieku.

Początek XX wieku. Mroźna zima. Na świat przychodzi Stazja Jaszi, córka najsłynniejszego w carskiej Rosji gruzińskiego wytwórcy czekolady. Wraz ze Stazją i kolejnymi pokoleniami rodziny Jaszi zanurz się w gąszcz historii najkrwawszego ze stuleci.

Od pierwszej wojny światowej przez rewolucję październikową i drugą wojnę światową do początku XXI wieku. Od gruzińskich wybrzeży Morza Czarnego po Berlin, Paryż i Londyn.

Ósme życie to jeden z najpiękniejszych, a jednocześnie dręczonych przeszłością głosów młodego pokolenia przypominający o wciąż nieodrobionej lekcji historii Europy. Nino Haratischwili stworzyła powieść, na jaką czeka się latami: epicki rozmach, pełnokrwiści bohaterowie, wielkie namiętności i cudowny, plastyczny styl.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,7603,Esme-zycie-Tom-1

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,7603,Esme-zycie-Tom-1

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Fragment książki

Oficjalna recenzja
VenusInFur książek: 2486

Opowieści z przeszłości

„Ósme życie” gruzińskiej autorki młodego pokolenia przywraca wiarę w – zdawałoby się – wymierającą współcześnie wielką realistyczną prozę z ducha Tołstoja czy Balzaka. Nino Haratischwili stworzyła bowiem dzieło monumentalne, gdyby mówić o zakrojonej na potężną skalę czasową perspektywie fabularnej, barwną pod względem malunku szeregu postaci oraz zaangażowaną we wciąż nieprzebrzmiałą dyskusję o burzliwym wieku XX, na którym krwawa historia odcisnęła swoje niechlubne piętno. Doprecyzujmy jednak – „Ósme życie” to epos nie tylko o powstaniu i upadku komunizmu, represjach sowieckiego reżimu na przestrzeni kilkudziesięciu lat, ale przede wszystkim znakomita opowieść o triumfach i tragediach, miłości i nienawiści, zdradzie, adaptacji do wciąż zmieniającego się kształtu gruzińsko-rosyjskiego społeczeństwa i związanych z nią sprzecznościach moralnych; to wreszcie fascynująca saga możnej rodziny Jaszich wpisana w historię całego stulecia.

Nica, narratorka powieści, jest prawnuczką Anastazji Jaszi. Urodzona w 1973 roku w Tbilisi, a obecnie mieszkająca w Berlinie, jest fascynującą literacką postacią, która osiąga epicki głos bez afektacji, opowiadając dramatyczną historię swojej rodziny i odzwierciedlając, niekiedy z humorem i ironią, koleje jej losów. Rewolucyjna – w sensie swojej czasowej rozpiętości – narracja obejmuje kluczowe stulecie historii europejskiej, oświetlając pozycję Gruzji na geograficznym i politycznym skrzyżowaniu Europy, w czasach względnego triumfu Związku...

„Ósme życie” gruzińskiej autorki młodego pokolenia przywraca wiarę w – zdawałoby się – wymierającą współcześnie wielką realistyczną prozę z ducha Tołstoja czy Balzaka. Nino Haratischwili stworzyła bowiem dzieło monumentalne, gdyby mówić o zakrojonej na potężną skalę czasową perspektywie fabularnej, barwną pod względem malunku szeregu postaci oraz zaangażowaną we wciąż nieprzebrzmiałą dyskusję o burzliwym wieku XX, na którym krwawa historia odcisnęła swoje niechlubne piętno. Doprecyzujmy jednak – „Ósme życie” to epos nie tylko o powstaniu i upadku komunizmu, represjach sowieckiego reżimu na przestrzeni kilkudziesięciu lat, ale przede wszystkim znakomita opowieść o triumfach i tragediach, miłości i nienawiści, zdradzie, adaptacji do wciąż zmieniającego się kształtu gruzińsko-rosyjskiego społeczeństwa i związanych z nią sprzecznościach moralnych; to wreszcie fascynująca saga możnej rodziny Jaszich wpisana w historię całego stulecia.

Nica, narratorka powieści, jest prawnuczką Anastazji Jaszi. Urodzona w 1973 roku w Tbilisi, a obecnie mieszkająca w Berlinie, jest fascynującą literacką postacią, która osiąga epicki głos bez afektacji, opowiadając dramatyczną historię swojej rodziny i odzwierciedlając, niekiedy z humorem i ironią, koleje jej losów. Rewolucyjna – w sensie swojej czasowej rozpiętości – narracja obejmuje kluczowe stulecie historii europejskiej, oświetlając pozycję Gruzji na geograficznym i politycznym skrzyżowaniu Europy, w czasach względnego triumfu Związku Radzieckiego, upadku żelaznej kurtyny i pierestrojki. Prologiem do tej rozbudowanej opowieści jest głos samej narratorki, który – dodajmy – w kolejnych partiach tekstu pojawia się sporadycznie jako komentarz objaśniający lub zapowiadający przyszłe wydarzenia. Po upadku muru berlińskiego, gdy Gruzję toczy wojna domowa, Nica zrywa kontakty z rodziną i emigruje do Niemiec. Kiedy jej dwunastoletnia bratanica Brilka, podobnie jak ona, udaje się na Zachód by na zawsze opuścić ojczyznę, Nica uświadamia sobie, jaki błąd popełniła ona sama uciekając nie tyle z ogarniętej chaosem Gruzji, ale od własnych korzeni. Zniknięcie Brilki jest zatem asumptem do bardzo osobistej i intymnej podróży w głąb własnych uczuć oraz ku początkom swej niezwykłej rodziny, ale – co warto wypunktować – to jednocześnie podróż przez historię Gruzji.

Nino Haratischwili opowiada dzieje ośmiu wyjątkowych osób z jednej gruzińskiej rodziny. Historia zaczyna się na początku XX wieku, w małym miasteczku między Gruzją a Azerbejdżanem, gdzie obdarzony niezwykłym talentem mistrz wyrobu czekolady opracowuje niesamowicie smaczne receptury, co w krótkim czasie przynosi mu ogromny sukces i chocolatier szybko prosperuje we własnej fabryce. Jego cztery córki są zatem wychowywane w wyższych sferach. Anastazja, nazywana zdrobniale Stazją, najstarsza, marzy o życiu w Paryżu i karierze baletnicy, ale w wieku siedemnastu lat wychodzi za białoarmistę Simona, który zostaje przeniesiony do Moskwy w przeddzień rewolucji październikowej, pozostając z dala od żony. Gdy Stalin staje się przywódcą Związku Radzieckiego, Stazja i jej dzieci szukają schronienia w domu swej najmłodszej siostry, Kristine, w Tbilisi. Podczas gdy socjalistyczne klasy wyższe cieszą się dobrym życiem, zubożała ludność kraju cierpi na łasce agresywnych reform. Ale gdy prawa ręka Generalissimusa, Ławrientij Beria (autorka nie wymienia go w powieści z nazwiska, podobnie jak Stalina), zaczyna zwracać uwagę na uderzające piękno i nieziemski sposób bycia Kristine rozpoczyna się katastrofalny w skutkach, ciągnący się pokoleniami, rozdział w dziejach rodu Jaszich.

Jak zaznacza sama autorka, ta monumentalna w zamierzeniu proza (zaplanowane jest kilka tomów, drugi ukaże się w Polsce jesienią) powstała w oparciu o nurtujące ją pytania dotyczące nie tylko jej przeszłości, kulturowej spuścizny czy gruzińskiej mentalności, którą nosi w sobie mimo iż – podobnie, jak narratorka jej powieści – od wielu lat mieszka w Niemczech. Wydaje się, że jednak o wiele bardziej interesuje ją wpływ politycznych, społecznych i kulturowych oddziaływań przeszłości na teraźniejszość. Nica mówi o sobie jako o narzędziu, które rozpruwa czas po to, by uwolnić żywioł opowieści, gdzie – co wielce istotne – dominuje sekwencyjność zdarzeń przy ich równoczesności. Podobnie sami bohaterowie – nieustannie zmagają się z tym, co minione, które jednocześnie jest dla nich teraźniejszością. Przeszłość jest tu zatem nadrzędnym spoiwem fabularnym, na co wskazuje sam prolog, w którym Nica zapowiada próbę mierzenia się z nią, a poprzez powrót do przeszłości z przekleństwem ciążącym nad jej rodziną.

Kombinacja indywidualnych losów i światowej polityki dała w rezultacie powieść wierną faktografii, także obiektywnie uczciwą wobec wszystkich stron konfliktów XX-wiecznej historii. Haratischwili pokazała inferno wojny i radzieckiego reżimu z perspektywy gruzińskich, stosunkowo zamożnych inteligentów, których opresyjna polityka zaborcy w bolesny, ale nie do końca bezpośredni sposób dotknęła. Apokaliptyczny niemal wymiar historii, stanowiący trzon „Ósmego życia” ma tu zatem kilka uniwersalnych znaczeń – przekreśla poczucie stałości i trwałości, wyzwala niespokojną skłonność do obserwowania oznak kruchości życia i świata, wreszcie utrudnia utrzymanie kontroli nad rzeczywistością. Zaskakujący, ale niezwykle udany chwyt zastosowała Haratischwili, by może nazbyt czytelny patos umniejszyć elementami realizmu magicznego, wprowadzając w nieliczne, symboliczne sceny duchy, oniryzm, w końcu mit czekolady przyrządzanej na gorąco z dodatkiem tajemniczych ingrediencji, która od kilku pokoleń pociesza i zatraca ją spożywających.

„Ósme życie” to powieść o klasycznej, epickiej sile. Porywające losy rodu Jaszich w czasie wojny gruzińsko-rosyjskiej i rewolucyjnego zamętu Nino Haratischwili oddała z wielką starannością, obrazowo i żywo w ośmiu niezwykłych opowieściach. Autorce z ogromnym powodzeniem udało się połączyć wstrząsające koleje fikcyjnej rodziny Jaszich z niezwykle precyzyjnie zarysowaną sytuacją polityczną charakteryzującą wiek XX. To wierne przeniesienie czytelnika w czasie, do małej mieściny gdzieś na Kaukazie i do ogarniętej wojennym amokiem Rosji było możliwe przede wszystkim dzięki naturalnej potrzebie opowieści, melancholijnej niekiedy, wibrującej żywym językiem. Mam wrażenie, że „Ósme życie” stworzyło nową jakość narracyjnego rzemiosła, a jeśli nawet nie stworzyło (może to na razie faktycznie za duże słowo) to z całą pewnością udowodniło, że wielka proza wciąż ma się świetnie.

Justyna Anna Zanik

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3974)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2490
Koronczarka | 2016-06-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 czerwca 2016

Położyłabym tę książkę gdzieś koło "Doktora Żiwago", w każdym razie na najwyższej półce. Na tle burzliwej historii Związku Radzieckiego, okropności rewolucji i czasów stalinowskich dzieje się życie niepostrzeżenie zmieniające się z idylli w piekło. Bohaterkami są kobiety z rodziny fabrykanta czekolady, a napój ten, choć cudowny, niesie ze sobą nieszczęście. I choć nigdzie autorka nie używa wielkich słów, to w duszy lęgnie się patos, odczucie wielkiej, antycznej tragedii, emocje rozbijające nagromadzony w nas przez życie dystans zaprawiony cynizmem, rozpuszcza się małostkowość i egoizm i wszelkie złe złogi. Bo jest to książka, która umożliwia przeżycie katharsis.

książek: 895
Mała-Mi | 2017-06-05
Przeczytana: 03 czerwca 2017

„Ósme życie” to powieść, która pochłonie Was bez reszty.

To wspaniała, napisana z wielkim rozmachem gruzińska saga z wspaniałymi, pełnokrwistymi bohaterami, na tle najważniejszych wydarzeń historycznych XX wieku.

Wraz z kolejnymi pokoleniami rodziny Jaszich „wędrujemy” przez gruzińskie wybrzeża, Paryż, Berlin i Londyn, przeżywając z bohaterami I wojnę światową, rewolucję bolszewicką, a następnie II wojnę światową i okres stalinowskiego terroru.

Piekło wojny, wielkie namiętności, historie wspaniałe oraz gorzkie. Autorka fantastycznie oddała historię społeczeństwa i klimat tamtych czasów.

Filarem tej powieści są kobiety. Silne, wyjątkowe, wyraziste, zapamiętywalne, nie poddające się, o silnie zarysowanych osobowościach. Kobiety z rodu Jaszi to kunszt i koloryt tej książki. To dzięki nim powieść nie jest tylko kolejną pozycją o wojnie.

„Ósme życie” polecam każdemu. To literatura przez wielkie „L”.

książek: 6163
allison | 2016-07-12
Przeczytana: 11 lipca 2016

"Ósme życie" to piękna, wzruszająca i głęboka saga, której akcja rozgrywa się w Gruzji na tle ważnych wydarzeń historycznych XX wieku - obu wojen światowych, rewolucji bolszewickiej, okresu stalinowskiego terroru i pierwszych lat po śmierci Generalissimusa.
Wszystkie te zdarzenia znacząco wpływają na losy dobrze sytuowanej rodziny, zmieniając nie tylko jej status społeczny i materialny, ale prowadząc także do bolesnych i trudnych wyborów oraz do niejednej tragedii.

Najbardziej doświadczone przez wielką historię są kobiece bohaterki. Każda z nich to ciekawa i złożona osobowość, której perypetie śledzi się z zapartym tchem i z wielkimi emocjami.
Autorka jawi się nie tylko jako znawczyni ludzkiej duszy i mistrzyni w portretowaniu głównych bohaterów. Nawet drugoplanowe i epizodyczne postacie mają tu swoje historie, ich losy przedstawione są w pasjonujący sposób, który sprawia, że nie sposób oderwać się od lektury.
Ten bogaty kalejdoskop historycznych i fikcyjnych bohaterów składa...

książek: 5123
kajsa | 2016-07-10
Przeczytana: 10 lipca 2016

"To my decydujemy,co chcemy pamiętać,a co nie.Czas nie ma z tym nic wspólnego.Jest obojętny."

Wielka literatura.Rodzinna saga napisana przez jedną z najmłodszych jej przedstawicielek dla jeszcze młodszej siostrzenicy Brilki.
Historia rodziny Jaszich rozpoczyna się tuż przed wybuchem Rewolucji Październikowej,kończy w 1956r.W pierwszym tomie poznajemy losy Anastazji,prababki narratorki,jej siostry Kristine oraz dzieci Anastazji,Kostii i Kitty.Wszystko odbywa się na tle burzliwych wydarzeń,których niemało doświadczyła wówczas Gruzja.
Nino Haratischwili zachwyciła mnie swoim stylem,kreacją bohaterów,szczególnie kobiet z rodziny Jaszi.Każda z nich to wyjątkowa osobowość.Są silne,niezłomne,niepoddające się przeciwnościom losu.
Chwile z książką "Ósme życie" były dla mnie pięknym czasem.

książek: 799
Elżbieta | 2017-06-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 czerwca 2017

To cudowna saga rodzinna gruzińskiego rodu JASZI.
Jak potoczyłyby się losy głównych bohaterów, gdyby nie wojny i polityka?.
To dzieje rodziny na przestrzeni kilku pokoleń wpisane w historie całego stulecia, które wszystkich okłamało i zdradziło. Represje lat 30 dwudziestego wieku zwaliły się na Gruzję z niezwykłym okrucieństwem. Na porządku dziennym były tortury, rozstrzeliwania bez sądów, mordowania potencjalnych wrogów. Temu światu pełnego przemocy i brutalności bogata rodzina Jaszi musiała stawić czoła. Wikła się więc w te straszne wydarzenia. Jest zmuszona zaakceptować tę niechcianą rzeczywistość. Może tez postawić się i poddać represjom i być zmiażdżonym przez totalitarny reżim. Na przestrzeni lat widać, że każdy z członków rodziny inaczej reaguje na zachodzące zmiany. Mamy zmiażdżone życie, utratę tożsamości, rezygnację z marzeń i planów , mamy błyskawiczne kariery polityczne, sukcesy za sukcesami. Chcąc żyć, muszą przystosować się wbrew sobie do nieakceptowalnej...

książek: 2110
Renax | 2016-05-12
Przeczytana: 11 maja 2016

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Mam niebywała przyjemność być pierwszą czytelniczką tej książki na LC.
Jest to pierwszy tom opowieści. Wydawnictwo Otwarte przewiduje wydanie drugiego tomu jesienią. Już czekam!

Pierwszy tom składa się z czterech 'ksiąg', poświęconych kolejnym osobom z rodu:
Stazji, Kristine, Kostii i Kitty. Zaczyna się przed rewolucją październikową, a kończy ten tom w czasie odwilży po śmierci Stalina.
Książka jest niesamowita, fascynująca, wciągająca i bardzo ciekawa.

Formalnie nie można powiedzieć, że jest nowatorska, bo nie jest. To saga rodzinna. Ciekawy jest narrator. Już na początku opowieści dowiadujemy się, że to taka opowieść w opowieści, że narratorką jest Nica Jaszi, która opowiada (w myślach, w wyobraźni, bo fizycznie dziewczyna uciekła) Brilce, swojej siostrzenicy historię rodziny, którą opowiedziała jej prababka Stazja. W toku narracji często przekonujemy się, że narratorka ma sporą wiedzę historyczną, która to wiedza była ukrywana przed ludźmi w...

książek: 929
Monika | 2016-10-08
Na półkach: Przeczytane

Na pewno piękna książka. Niezwykła historia. Z radością przeczytałabym taką sagę rodzinną, tylko z akcją osadzoną w Polsce.

Warto przeczytać "Ósme życie". Przeczytałam, ale nie oceniam. To byłoby nieuczciwe. Bo cały czas byłam gdzieś obok. Akcja toczyła się wartko, bohaterowie rodzili się i umierali, kochali i nienawidzili. Wielka Historia dotykała ich osobiście. A ja tylko na nich patrzyłam. Przez szybę.

książek: 954
tatiasza | 2017-04-17

Rewelacyjna, piękna saga, która wciągnęła mnie ogromnie i nie puściła aż do końca :)
Losy głównych bohaterów, rodziny Gruzinów Jaszich a szczególnie kobiet z tego rodu, opowiedziane w bardzo wyrazisty i barwny wręcz elektryzujący sposób.
Miłość, nienawiść, narodziny, śmierć to wszystko w obliczu szerzącego się stalinizmu i ogromu jego zła. Wojna, historia i życie codzienne, walka o przetrwanie.
Tyle emocji, niemocy, prób walki, podniesienia się po porażkach...
Przepiękny aromat i niepowtarzalny smak czekolady, który przewija się przez całe dzieło...
Na pewno przeczytam drugi tom... :)

książek: 1856
andzia12 | 2017-01-30
Przeczytana: 29 stycznia 2017

Już dawno od czasu, gdy czytałam "Inny świat" oraz "Jeźdźca miedzianego" oraz "Saszeńkę" nie trafiłam na tak genialną powieść, jak teraz czytając "Ósme życie"!

Piękna epicka opowieść nie tylko o sile miłości, ale i cierpieniu, bólu, poświęceniu. Jak również życiu ludzi, którzy mieszkali na terenie wpływów ZSRR. Autorka pokazała, jak można zniszczyć komuś życie, albo jak można poświęcić się dla miłości i bliskich.

Wciąga niesamowicie, a po skończeniu już chce się siegnąć po II tom.

Polecam!

książek: 678
Anastazja | 2017-01-14
Przeczytana: 14 stycznia 2017

"Ósme życie" to historia rodziny Jaszi, której dzieje przypadły na okres rewolucji oraz wojny światowej. Autorka z pasją opowiada losy gruzińskiej rodziny, przeplatając opowieść historycznymi wydarzeniami. Poza bohaterami i ich losami poznajemy sytuacje polityczną i społeczną Gruzji oraz Rosji. Jest to bardzo interesująca powieść, po którą zdecydowanie warto sięgnąć.
Narracja prowadzona jest ze strony Nici Jaszi, która opowiada historie swego rodu swej siostrzenicy. Opowieść snuje się od losów fabrykanta czekolady, aż po jego prawnuki. Dzieje rodu Jasi przypadły na bardzo trudne czasy, a los nie oszczędza im nieszczęść. Śledząc fabułę książki, obserwujemy jak kolejne nieszczęścia, przeobrażają bohaterów z radosnych pozbawionych trosk marzycieli w ludzi, którzy muszą twardo stąpać po ziemi i walczyć z przeciwnościami losu.
Książka zrobiła na mnie duże wrażenie, czytając, wsiąkłam w świat i klimat książki. Autorka stworzyła ciekawe postacie, z bardzo silną osobowością. "Ósme...

zobacz kolejne z 3964 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Wydawcy polecają na Gwiazdkę – część trzecia

To już naprawdę ostatni dzwonek, aby zdążyć kupić prezenty na Gwiazdkę! Dzisiaj kolejna (i ostatnia) lista tytułów polecanych przez zaprzyjaźnionych wydawców. Tym razem swoje propozycje przedstawiają wydawnictwa: Albatros, Bellona, Otwarte, Sonia Draga, Świat Książki i Zwierciadło!


więcej
Podziel się książkami ze znajomymi – za darmo

Od 9 listopada z darmowych e-booków i audiobooków można skorzystać wszędzie, nawet w najmniejszej miejscowości czy po drugiej stronie globu. W odpowiedzi na liczne prośby organizatorzy akcji Czytaj PL udostępniają w sieci kody do ściągnięcia 12 e-bestsellerów i zachęcają do ich rozpowszechniania wszystkich internautów. W promowanie czytelnictwa może więc włączyć się każdy – wystarczy tylko, że złoży szczególną obietnicę.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd