Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ludzie jak wiatr

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Wokół nas". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Akapit Press
6,68 (515 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
20
9
36
8
58
7
187
6
113
5
78
4
9
3
11
2
2
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8388790463
liczba stron
152
słowa kluczowe
pierwsza miłość
język
polski
dodała
Asiatek

Inne wydania

Do starej leśniczówki w poszukiwaniu ciszy i spokoju przyjechał dziennikarz. Chciał on napisać książkę i miał nadzieję, że to właśnie miejsce będzie odpowiednie, żeby stworzyć dzieło. Zamiast ciszy i spokoju zastał pewną gromadkę (trzy dziewczyny i chłopak). Na początku był trochę zawiedziony, lecz dzięki tej młodzieży mógł obserwować, jak rodzi się uczucie. W książce pojawia się też wątek...

Do starej leśniczówki w poszukiwaniu ciszy i spokoju przyjechał dziennikarz. Chciał on napisać książkę i miał nadzieję, że to właśnie miejsce będzie odpowiednie, żeby stworzyć dzieło. Zamiast ciszy i spokoju zastał pewną gromadkę (trzy dziewczyny i chłopak). Na początku był trochę zawiedziony, lecz dzięki tej młodzieży mógł obserwować, jak rodzi się uczucie. W książce pojawia się też wątek zaginionych witraży i tajemniczej skrzyni.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1001)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 816
Rasia | 2014-05-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 maja 2014

Czytając tę książkę byłam akurat na wycieczce klasowej w górach. Być może właśnie dlatego spodobała mi się tak bardzo - klimat, w jakim przebywałam oddawał dokładnie ten, w jakim znajdowali się bohaterowie. Krystyna Siesicka po raz kolejny porusza temat bliski każdemu z nas, lecz robi to w sposób dość nietypowy. Czy sądzicie, że temat pierwszej miłości jest już dokładnie oklepany z każdej strony? Otóż grubo się mylicie. W opowieści autorki jest on zarazem drugo, jak i pierwszoplanowy. Właściwie przez większość książki nie ma o nim mowy, lecz odgrywa on w niej bardzo ważną rolę. Historia pozornie lekka i brnie się w nią z dużym zainteresowaniem. Jestem pewna, że długo jej nie zapomnę, albowiem jest pełna refleksji i pewnych mądrości życiowych, które warto sobie przyswoić. Ponadto zawsze będzie mi się dobrze kojarzyć z czasem, w którym ją czytałam, a to wbrew pozorom jest dość istotne w ocenie. Być może zda Wam się to dość dziwne, ale duży wpływ na końcową opinię na temat lektury ma...

książek: 1205
Katherina87 | 2012-11-23

- Co się dzieje w domu? - zapytałem. Miałem nadzieję, że Babetce w odpowiedzi wyrwie się coś, co naprowadzi mnie na trop jej zmartwień. - Anita gotuje, dziadka nie ma, poszedł na strażnicę. Kryśka reperuje magnetofon, bo coś w nim wysiadło - recytowała...

książek: 58
anaso | 2016-07-01
Na półkach: Przeczytane

Bardzo mi się podobała ta książka. Rozkwitajaca nastoletnia miłość widziana oczami dorosłego. Pisarz wciągnięty w życie pewnej rodzinki ani chybi nie może napisać książki. A przecież właśnie po to wyjechał na odludzie. Wszystko w klimacie leśniczówki.

książek: 506
Aramina | 2016-01-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 stycznia 2016

Wcale nie taka głupia, obiektywnie patrząca na problemy miłosne nastolatków, przedstawiająca poszczególne sytuacje bez zbędnego analizowania czy prawienia morałów. Książka krótka, więc takaż też będzie moja opinia. Chętnie i bez wyrzutów sumienia polecam dzieło Siesickiej każdej osobie pragnącej przypomnieć sobie, jak odczuwało się zawody miłosne mając lat 15 lub takim, które w tym wieku właśnie są - a przy okazji pragną spędzić relaksujące popołudnie przy krótkiej opowieści.

książek: 739
zlatawiecz | 2015-12-01
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 10 listopada 2015

"Ludzie jak wiatr" to taki wiosenny wietrzyk, który był mi potrzebny jesienią. Z powodu kilku ciężkich psychologicznie książek, przeczytanych w ostatnim czasie i durnej epoki romantyzmu omawianej na lekcjach j. polskiego, potrzebna mi była odskocznia. Doszłam do wniosku, że zapewni mi ją Krystyna Siesicka, ponieważ czytałam jakiś czas wcześniej jej "Sabat czarownic", więc przeczytałam ponownie "Sabat czarownic" i zabrałam się za kolejną jej pozycję, w której zainteresował mnie tytuł.

"Ludzie jak wiatr"- brzmi ładnie, lekko, tak poetycznie po trochu. I tak właśnie jest w tej książce. Zwykła codzienność leśniczówki i małego sennego miasteczka, rodzące się pierwsze miłości, uczucia ludzi już doświadczonych - wszystko to tworzy tą powieść i ta zwykła codzienność jest wspaniała, kiedy chce się uspokoić i wypocząć od tej zahukanej codzienności.

Wobec tego planuje więcej takich odskoczni, bo zauważyłam iż niestety książki pani Siesickiej, stoją na półce w dużej ilości i trochę z...

książek: 20
Andzia93 | 2015-02-19
Na półkach: Przeczytane

Kiedy czytałam tę książkę byłam w gimnazjum... czyli było to jakieś 6-7 lat temu (a mimo to tę książkę ciągle mam w pamięci :) i bardzo mi się podobała. Prosta, jednak miała coś w sobie,
coś co sprawiało, że chciało się ją czytać :)

książek: 624

Książka ta leżała dosyć długo gdzieś w domowej biblioteczce, za bardzo nie ciągnęło mnie do przeczytania jej, kilka razy miałam zamiar, lecz ciągle to jakoś odkładałam. W końcu w wakacje bodajże 3 lata temu skusiłam się w końcu na przeczytanie tej książki. Bardzo miło mnie zaskoczyła, niby taka prosta opowieść, ale ma swój klimat, który sprawia, że lubię do niej wracać. Bardzo mnie wciągnęła, po prostu połknęłam ją w jedną noc.

książek: 110
maudire | 2013-01-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Uwielbiam..

"Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostaje, drudzy dmą jak wichry, więc zostają po nich serca złamane, jak jakieś drzewa po huraganie. A inni wieją jak trzeba. Tyle, żeby wszystko na czas mogło kwitnąć i owocować. I po tych czasach zostaje piękno naszego świata..."

książek: 16
Bernadetta Kowalczyk | 2014-03-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Przeczytałam tą książkę kilkanście razy - z resza jak każdą Pani Krystyny Siesickiej. Świetne książki dla młodych dziewczyn - a nie jakieś głupkowate seriale o wampirach i nadprzyrodzonych stworach.

książek: 589
magfre | 2011-11-21

Bardzo sympatyczna pozycja :)

zobacz kolejne z 991 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd