-
Artykuły
Atlas chmur, ptaków i wysp odległychSylwia Stano2 -
Artykuły
Teatr Telewizji powraca. „Cudzoziemka” Kuncewiczowej już wkrótce w TVPKonrad Wrzesiński9 -
Artykuły
Czytamy w weekend. 17 maja 2024LubimyCzytać390 -
Artykuły
„Nieobliczalna” – widzieliśmy film na podstawie książki Magdy Stachuli. Gwiazdy w obsadzieEwa Cieślik4
Biblioteczka
2021-04-18
2021-04-13
Reportaże to nadgatunek książek, i kropka! ;) Już na samym początku uświadomiłam sobie jak blade pojęcie mam o tytułowym państwie. Najgłośniejsze myśli - bogactwo, bogactwo, drożyzna! Autorka świetnie przybliża szwajcarską rzeczywistość, niuanse, różnice między kantonami, absurdy wyborcze z perspektywy ekologii i wiele wiele innych. Bardzo podobało mi się przybliżenie czytelnikom tego jak wygląda proces integracji imigrantów w tym małym kraju w środku Europy. Ciekawy też jest sam proces legislacyjny w Szwajcarii, tempo zmian i ogólne nastawienie rodowitych mieszkańców do modyfikowania ich codzienności. Połknęłam lekturę w jeden dzień i liczę na dużo więcej ciekawostek stąd też zaobserwowanie wszystkich możliwych mediów społecznościowych autorki :)
Reportaże to nadgatunek książek, i kropka! ;) Już na samym początku uświadomiłam sobie jak blade pojęcie mam o tytułowym państwie. Najgłośniejsze myśli - bogactwo, bogactwo, drożyzna! Autorka świetnie przybliża szwajcarską rzeczywistość, niuanse, różnice między kantonami, absurdy wyborcze z perspektywy ekologii i wiele wiele innych. Bardzo podobało mi się przybliżenie...
więcej mniej Pokaż mimo to2021-03-09
Bardzo poważne tematy, a mimo to bardzo lekka lektura. Intrygujący świat o którym tak naprawdę przeciętny człowiek nie wie nic, albo dosłownie odrobinę (w dużej mierze dzięki relacjom w mediach społecznościowych polskiej stewardessy mieszkającej w tym kraju i relacjonującej tamtejszą rzeczywistość). Rewelacyjnie, że postęp i otwartość przeciska się drzwiami i oknami w Omanie, ale jest jeszcze wiele do zrobienia jeżeli chodzi o prawa kobiet. Książkę Agaty Romaniuk czytałam z ogromnym zaciekawieniem, chociaż wśród wszystkich anegdot i historii najbardziej jednak zaciekawiła mnie sylwetka byłego już (panującego 50 lat!) sułtana Omanu, który zmarł w styczniu 2020 roku, a który to zasługuje na ogromny szacunek jeżeli chodzi o zmiany społeczne i gospodarcze, których dokonał w ciągu jednego pokolenia.
Bardzo poważne tematy, a mimo to bardzo lekka lektura. Intrygujący świat o którym tak naprawdę przeciętny człowiek nie wie nic, albo dosłownie odrobinę (w dużej mierze dzięki relacjom w mediach społecznościowych polskiej stewardessy mieszkającej w tym kraju i relacjonującej tamtejszą rzeczywistość). Rewelacyjnie, że postęp i otwartość przeciska się drzwiami i oknami w...
więcej mniej Pokaż mimo to2021-01-21
Zewnętrznie (okładka) - przepiękna! Wnętrze? Intrygujące.
Totalnie wciągająca opowieść o ogromnej krzywdzie, która wciąż po latach jest bolesną, niezagojoną, sączącą się raną. Kanada. Wydawałoby się raj na ziemi, najwyższy możliwy poziom życia, mieszkańcy zadowoleni z każdego aspektu, uśmiechnięci, wygodnie kroczący przez życie. Otóż... nie do końca. Zamieszkana przez setki tysięcy rdzennych mieszkańców, którzy zaznali osobiście (lub co najmniej ktoś w ich rodzinie) traumatycznych doświadczeń w dzieciństwie. Przymusowo izolowani, pozbawiani korzeni, poczucia własnej wartości i tożsamości. Momentami musiałam przerywać lekturę przez szczegółowe i dosadne opisy bestialskich zachowań zakonnic i księży, którzy zniszczyli tak wielu ludzi psychicznie i fizycznie. Kanada odczuwa te dramaty do dziś. Rdzenni mieszkańcy nie mogą uwolnić się od kalectwa, alkoholizmu i innych uzależnień, napiętnowani, pomimo, że to właśnie ich przodkowie zamieszkiwali ten kontynent od tysięcy lat.
Kawał dobrego reportażu, na pierwszy rzut oka widać, że autorka włożyła w nie całe serce, szczerości jej słów sprzyja też fakt, że przez kilka lat mieszkała w Kanadzie i mogła osobiście zmierzyć się z różnymi aspektami poruszanymi w książce.
Chciałabym także podkreślić, że bodaj pierwszy raz w życiu zdarzyło mi się z pełnym zaciekawieniem i uznaniem przeczytać końcowe podziękowania. Nie jest to sucha, nużąca lista nazwisk, ale szczere i pełne pięknych emocji słowa, ogromna miłość do męża.
Cieszę się, że mój pogląd na Kanadę (jeszcze kilka dni temu ograniczający się do najbardziej znanych stereotypów i do popkultury) miał szansę rozwinąć żagle dzięki Pani Joannie. Chapeau bas.
Zewnętrznie (okładka) - przepiękna! Wnętrze? Intrygujące.
Totalnie wciągająca opowieść o ogromnej krzywdzie, która wciąż po latach jest bolesną, niezagojoną, sączącą się raną. Kanada. Wydawałoby się raj na ziemi, najwyższy możliwy poziom życia, mieszkańcy zadowoleni z każdego aspektu, uśmiechnięci, wygodnie kroczący przez życie. Otóż... nie do końca. Zamieszkana przez...
2021-01-04
Kilka lat temu miałam przyjemność przez pewien czas studiować na południu Japonii, stąd też ogromny sentyment do tego kraju i cały czas bardzo intensywne i żywe wspomnienia. Sięgnęłam po książkę Pani Joanny, bo to jej "Japoński wachlarz" był właśnie tym co na szybko kartkowałam na lotnisku tuż przed wyprawą życia. I tak jak tamta pozycja bardzo przypadła mi do gustu i pomogła w wielu aspektach, tak tutaj... Ciężko tak naprawdę stwierdzić co się stało i w jakim dokładnie kierunku autorka chciała podążać. Początek zapowiadał się obiecująco, natomiast im dalej w las tym... Murakami. Murakami tu, Murakami tam. Murakami wręcz wyskakujący z lodówki. Szkoda, że nie była to książka stricte o Japonii, tylko bardziej powyrywane wątki z japońskim tłem i Murakamim na czele. Ogromna szkoda, bo patrząc na to ile czasu autorka spędziła w tym kraju, to myślę, że można było się postarać o coś mocniejszego i ciekawszego. Kompletnie nie rozumiem końcówki, brzmiała jakby nagle przerwana, ot tak. Ocena 5/10 choć mam poczucie, że i tak ciut zawyżona.
Kilka lat temu miałam przyjemność przez pewien czas studiować na południu Japonii, stąd też ogromny sentyment do tego kraju i cały czas bardzo intensywne i żywe wspomnienia. Sięgnęłam po książkę Pani Joanny, bo to jej "Japoński wachlarz" był właśnie tym co na szybko kartkowałam na lotnisku tuż przed wyprawą życia. I tak jak tamta pozycja bardzo przypadła mi do gustu i...
więcej mniej Pokaż mimo to2020-12-22
Dobra pozycja dla osób absolutnie zielonych w temacie zdrowego, świadomego odżywiania. Irytowały mnie niektóre powtórzenia, rozkładanie składów produktów na części pierwsze przekartkowałam. Podbudowało mnie na pewno to, że proponowane przez autorkę w ostatniej części książki produkty must have w lodówce i spiżarni faktycznie posiadam i na co dzień używam :D Warto wdrażać żywieniowe zmiany, choćby małymi kroczkami.
Dobra pozycja dla osób absolutnie zielonych w temacie zdrowego, świadomego odżywiania. Irytowały mnie niektóre powtórzenia, rozkładanie składów produktów na części pierwsze przekartkowałam. Podbudowało mnie na pewno to, że proponowane przez autorkę w ostatniej części książki produkty must have w lodówce i spiżarni faktycznie posiadam i na co dzień używam :D Warto wdrażać...
więcej mniej Pokaż mimo to2020-11-24
Jestem strasznie negatywnie zaskoczona, jak COŚ takiego mogło wyjść spod szyldu Wydawnictwa Czarne. Jest to wręcz obraza dla intelektu wielbicieli reportaży i naprawdę ogromny zawód. Nie wiem co tak naprawdę autor chciał nam przekazać. Że potrafi wymienić kilkanaście miejscowości po przecinku? Że potrafi podać ile kilometrów przejechał? Czy że najbardziej lubi nagrywać instastorki(!)? Nie jestem w stanie podać choćby jednego interesującego faktu o którejś z miejscowości, które zostały wymienione. No po prostu nic. Wszędzie są sklepy, wymienione kilka słów ze sprzedawcą/kelnerem, wybranie noclegu i na tym koniec. Coś naprawdę strasznego i chwała niebiosom, że było to tylko 200 stron, bo inaczej zrobiłabym sobie pewnie jakąś krzywdę na psychice. Nie tykać choćby patykiem. Ocena 2/10 tylko i wyłącznie za kilka zdjęć, które mnie zaciekawiły i ratowały umierające chęci do dalszego czytania.
Jestem strasznie negatywnie zaskoczona, jak COŚ takiego mogło wyjść spod szyldu Wydawnictwa Czarne. Jest to wręcz obraza dla intelektu wielbicieli reportaży i naprawdę ogromny zawód. Nie wiem co tak naprawdę autor chciał nam przekazać. Że potrafi wymienić kilkanaście miejscowości po przecinku? Że potrafi podać ile kilometrów przejechał? Czy że najbardziej lubi nagrywać...
więcej mniej Pokaż mimo to2020-08-09
Pierwszy raz chyba zdarzyło mi się, że tak wysokie oceny w serwisie nie były zgodne z tym co sama osobiście czułam czytając. Fakt, historia jest nieprawdopodobna i napisało ją samo życie, w co czasem trudno uwierzyć. Niestety nie wywołała we mnie większych emocji, nie popłynęły łzy, nie czułam przerażenia, żalu, smutku. Nie wiem jaki jest tego powód. Momentami za bardzo ckliwe. Niemniej istotne jednak dla mnie jest to (i będzie to rzecz, którą najbardziej zapamiętam po przeczytaniu Czerni i Purpury), że pierwszy raz spotkałam się z tym, że trochę więcej czasu poświęcono młodości bohaterów i ich życiu przed obozem, napiętej atmosferze tuż przed tymi katastrofalnymi chwilami. I właśnie ta część, czyli początek książki był dla mnie zdecydowanie najciekawszy.
Pierwszy raz chyba zdarzyło mi się, że tak wysokie oceny w serwisie nie były zgodne z tym co sama osobiście czułam czytając. Fakt, historia jest nieprawdopodobna i napisało ją samo życie, w co czasem trudno uwierzyć. Niestety nie wywołała we mnie większych emocji, nie popłynęły łzy, nie czułam przerażenia, żalu, smutku. Nie wiem jaki jest tego powód. Momentami za bardzo...
więcej mniej Pokaż mimo to2020-04-16
Pierwsze dwie myśli po przeczytaniu:
1. Dlaczego nie natrafiłam na podobną książkę, gdy sama byłam nastolatką?
2. Jest to taka książka, którą kiedyś chciałabym wręczyć swojej córce, swojemu synowi.
Bardzo przystępnie opisane najważniejsze wątki i problemy, które w pewnym momencie pojawiają się w głowach większości jeśli nie wszystkich nastolatków. To co najważniejsze i co chyba najbardziej zapamiętam, to ogromne ciepło, empatia i szacunek jaki bije od autorki oraz zaproszonych ekspertów na każdej stronie poradnika. Brak wulgaryzmów i szukania sensacji, konkrety i zdrowy rozsądek.
Przyznam, że jest mi głupio, że miałam do tej pory dość powierzchowny stosunek do Anji Rubik jako modelki. Dziewczyna robi rewelacyjną robotę nie kończąc tylko na wydaniu tej książki.
Pierwsze dwie myśli po przeczytaniu:
1. Dlaczego nie natrafiłam na podobną książkę, gdy sama byłam nastolatką?
2. Jest to taka książka, którą kiedyś chciałabym wręczyć swojej córce, swojemu synowi.
Bardzo przystępnie opisane najważniejsze wątki i problemy, które w pewnym momencie pojawiają się w głowach większości jeśli nie wszystkich nastolatków. To co najważniejsze i co...
2020-04-15
Sięgnęłam po ebooka ze względu na aktualną dyskusję w naszym kraju w związku z projektem zmiany ustawy antyaborcyjnej. Książka ogółem w porządku. Ale mimo to jestem trochę rozdarta. Temat bardzo ciekawy, ale trochę przedstawiony po łebkach i dość mocno chaotycznie. Wydaje mi się, że można było podejść do tematu bardziej szczegółowo. Denerwowała mnie forma, czyli baardzo krótkie wypowiedzi co chwilę innej osoby. Na szczęście - są też plusy. Sporo wiedzy o której nie miałam pojęcia, na pewno autorka zaintrygowała i zmotywowała do zgłębiania wiedzy w obszarze szeroko pojętej ginekologii - zwłaszcza na temat in vitro. Mocna 6.
Sięgnęłam po ebooka ze względu na aktualną dyskusję w naszym kraju w związku z projektem zmiany ustawy antyaborcyjnej. Książka ogółem w porządku. Ale mimo to jestem trochę rozdarta. Temat bardzo ciekawy, ale trochę przedstawiony po łebkach i dość mocno chaotycznie. Wydaje mi się, że można było podejść do tematu bardziej szczegółowo. Denerwowała mnie forma, czyli baardzo...
więcej mniej Pokaż mimo to2019-04
Nigdy nie sądziłam, że sięgnę po taką tematykę, ale opinie na różnych serwisach były bardziej niż intrygujące. Książkę czyta się od deski do deski bez przerwy. Przełamuje tabu, jest bardzo oryginalna, ale jednocześnie odkrywa przed człowiekiem dziedzinę o której tak mało wiemy, a jest to przecież coś absolutnie powszechnego i niezbędnego. Szacunek do człowieka jaki mają bohaterowie tego reportażu jest czymś niesamowitym. Oby więcej tak zaangażowanych w swą pracę osób wokół nas!
Serdecznie polecam!
Nigdy nie sądziłam, że sięgnę po taką tematykę, ale opinie na różnych serwisach były bardziej niż intrygujące. Książkę czyta się od deski do deski bez przerwy. Przełamuje tabu, jest bardzo oryginalna, ale jednocześnie odkrywa przed człowiekiem dziedzinę o której tak mało wiemy, a jest to przecież coś absolutnie powszechnego i niezbędnego. Szacunek do człowieka jaki mają...
więcej mniej Pokaż mimo to2019-01-11
Uwielbiam reportaże Pani Justyny. Kawał dobrej roboty i ogromna misja w tym co robi. Polecam.
Uwielbiam reportaże Pani Justyny. Kawał dobrej roboty i ogromna misja w tym co robi. Polecam.
Pokaż mimo to2018-11-23
Zainteresowaniem architekturą zaraził mnie mój chłopak. Książka bardzo ciekawa, mnóstwo ciekawostek. Jedynie mały minus, że w pewnym momencie człowiek ma wrażenie, że szybko przelatuje przez kolejne obiekty i właściwie niewiele z tego wynosi, gdy straci choć na chwilę koncentrację.
Zainteresowaniem architekturą zaraził mnie mój chłopak. Książka bardzo ciekawa, mnóstwo ciekawostek. Jedynie mały minus, że w pewnym momencie człowiek ma wrażenie, że szybko przelatuje przez kolejne obiekty i właściwie niewiele z tego wynosi, gdy straci choć na chwilę koncentrację.
Pokaż mimo to2018-11-26
Pomimo całego okrucieństwa temat Holocaustu jest jednym z tych, które najczęściej wybieram. Opowieść o tatuażyście jest bardzo ciekawa, jednak jak na tak wiele lat rozmów i pracy nad książką, co podkreśla autorka na samym końcu, mam wrażenie, że całość wyszła mocno płasko i często bez emocji. Zwłaszcza końcówka mam wrażenie jakby została napisana na szybko, jakby ktoś poganiał autorkę... Jednakże na pewno warto zapoznać się z historią Lalego Sokołowa. Im mniej miało się wcześniej styczności z tego typu literaturą, tym lepiej dla odbioru tej książki.
Pomimo całego okrucieństwa temat Holocaustu jest jednym z tych, które najczęściej wybieram. Opowieść o tatuażyście jest bardzo ciekawa, jednak jak na tak wiele lat rozmów i pracy nad książką, co podkreśla autorka na samym końcu, mam wrażenie, że całość wyszła mocno płasko i często bez emocji. Zwłaszcza końcówka mam wrażenie jakby została napisana na szybko, jakby ktoś...
więcej mniej Pokaż mimo to2018-11-16
Książki Filipa Springera czyta się z największą przyjemnością. Na studiach uczęszczałam na zajęcia z urbanistyki, zagospodarowania przestrzeni itp. i o dziwo nigdy nie padło na nich nazwisko autora - niesłusznie według mnie. Zaskakujące, że o tak małych miastach można dowiedzieć się nowych, ciekawych rzeczy i zostać skutecznie zachęconym do odwiedzin :)
Książki Filipa Springera czyta się z największą przyjemnością. Na studiach uczęszczałam na zajęcia z urbanistyki, zagospodarowania przestrzeni itp. i o dziwo nigdy nie padło na nich nazwisko autora - niesłusznie według mnie. Zaskakujące, że o tak małych miastach można dowiedzieć się nowych, ciekawych rzeczy i zostać skutecznie zachęconym do odwiedzin :)
Pokaż mimo to2018-10-23
Wstrząsający reportaż, który na długo zapadnie mi w pamięć. Pani Justyna Kopińska odwaliła kawał solidnej roboty, aby uzbierać materiał do książki. Nie chce się wierzyć, że tuż obok nas przez liczne dekady może bezkarnie odgrywać się taki horror jak ten opisany u sióstr Boromeuszek.
Polecam każdemu i raz dwa mam nadzieję zabrać się za kolejne pozycje.
Wstrząsający reportaż, który na długo zapadnie mi w pamięć. Pani Justyna Kopińska odwaliła kawał solidnej roboty, aby uzbierać materiał do książki. Nie chce się wierzyć, że tuż obok nas przez liczne dekady może bezkarnie odgrywać się taki horror jak ten opisany u sióstr Boromeuszek.
Polecam każdemu i raz dwa mam nadzieję zabrać się za kolejne pozycje.
2018-07-24
Z jednej strony wciągająca, posiadająca mnóstwo ciekawostek, jednak w pewnym momencie jest ich zdecydowany przesyt, coś w stylu czytania wikipedii... niestety. Mam wrażenie, że książka opatrzona jest w zbyt wiele stereotypów, zaś mało jest zaskakujących i pomocnych informacji dla osób chcących się pewnego dnia wybrać na Islandię. Nie zmęczyła mnie, ale im bliżej końca tym małe poczucie zawodu rosło. Piękne zdjęcia, które mogłabym podziwiać bez końca!
Z jednej strony wciągająca, posiadająca mnóstwo ciekawostek, jednak w pewnym momencie jest ich zdecydowany przesyt, coś w stylu czytania wikipedii... niestety. Mam wrażenie, że książka opatrzona jest w zbyt wiele stereotypów, zaś mało jest zaskakujących i pomocnych informacji dla osób chcących się pewnego dnia wybrać na Islandię. Nie zmęczyła mnie, ale im bliżej końca tym...
więcej mniej Pokaż mimo to2018-01-01
Rewelacyjny magazyn, który stawia na dziennikarstwo z najwyższej półki, gdzie od samego początku czuć JAKOŚĆ. Każdy numer magazynu dotyka jednego tematu. Numer drugi - dom, sprezentowałam swojemu chłopakowi, który jest miłośnikiem architektury oraz twórczości Filipa Springera z którym to wywiad znajdziemy w środku :) Kolejnym powodem dla którego sięgnęłam po magazyn jest to, iż jedną z pomysłodawczyń tego projektu jest Karolina Bednarz, której bloga o Japonii śledzę z zachwytem od wielu miesięcy i serdecznie wszystkim polecam. Karolinę charakteryzuje pełen profesjonalizm i całkowite oddanie temu co robi, czytanie jej tekstów to czysta przyjemność. Dlatego jeśli natkniecie się gdzieś na jej nazwisko, to myślę, że macie gwarancję pełnego zaangażowania w temat z jej strony :)
Rewelacyjny magazyn, który stawia na dziennikarstwo z najwyższej półki, gdzie od samego początku czuć JAKOŚĆ. Każdy numer magazynu dotyka jednego tematu. Numer drugi - dom, sprezentowałam swojemu chłopakowi, który jest miłośnikiem architektury oraz twórczości Filipa Springera z którym to wywiad znajdziemy w środku :) Kolejnym powodem dla którego sięgnęłam po magazyn jest...
więcej mniej Pokaż mimo to2018-05-02
Książkę dostałam kilka lat temu na 18 urodziny, przy wręczaniu prezentu śmiechy chichy, ale książka od razu wylądowała na półce i czekała sobie spokojnie w kolejce. Książka jest bardzo luźna, momentami naprawdę zabawna. Nie jest sztywnym poważnym poradnikiem, raczej clue całej treści brzmi, że troszkę fatygi nigdy nikomu nie zaszkodziło :D Rady są zabawne, ale jednocześnie baaardzo prawdziwe. Książka na 2 godzinki czytania. Nie jest wybitna, ale potrafi zaskoczyć! :D
Książkę dostałam kilka lat temu na 18 urodziny, przy wręczaniu prezentu śmiechy chichy, ale książka od razu wylądowała na półce i czekała sobie spokojnie w kolejce. Książka jest bardzo luźna, momentami naprawdę zabawna. Nie jest sztywnym poważnym poradnikiem, raczej clue całej treści brzmi, że troszkę fatygi nigdy nikomu nie zaszkodziło :D Rady są zabawne, ale jednocześnie...
więcej mniej Pokaż mimo to2018-05-03
Zbiór kilkunastu opowiadań w większości bardzo ciekawych i wciągających, choć niektóre z nich kończyły się według mnie zbyt prędko i pozostawało tylko pogodzić się z tym faktem z lekkim smutkiem. Myślę też, że część z nich to bardzo dobry materiał na odrębne dłuższe powieści :) Pierwsze spotkanie z autorem - na pewno nie ostatnie!
Zbiór kilkunastu opowiadań w większości bardzo ciekawych i wciągających, choć niektóre z nich kończyły się według mnie zbyt prędko i pozostawało tylko pogodzić się z tym faktem z lekkim smutkiem. Myślę też, że część z nich to bardzo dobry materiał na odrębne dłuższe powieści :) Pierwsze spotkanie z autorem - na pewno nie ostatnie!
Pokaż mimo to
Kościół ma dużo za uszami, ale po przeczytaniu książki Pana Leociaka ręce mi opadły do samej ziemi ze względu na to jak wiele do tej pory nie wiedziałam. Cieszy mnie to, że takie książki powstają i pozwalają człowiekowi zyskać pełniejszy obraz niektórych postaci (powszechnie uznawanych za wybitne, święte lub godne tego by były autorytetem młodszych i starszych). Gorąco polecam wszystkim "Młyny Boże", warto wychodzić poza swoją religijną strefę komfortu, bańkę informacyjną i zmierzyć się z bardziej niewygodnymi kwestiami.
Ocena byłaby ciut wyższa gdyby nie ogólny chaos i momentami powracające wątki w ciągu tak krótkiej książki.
Kościół ma dużo za uszami, ale po przeczytaniu książki Pana Leociaka ręce mi opadły do samej ziemi ze względu na to jak wiele do tej pory nie wiedziałam. Cieszy mnie to, że takie książki powstają i pozwalają człowiekowi zyskać pełniejszy obraz niektórych postaci (powszechnie uznawanych za wybitne, święte lub godne tego by były autorytetem młodszych i starszych). Gorąco...
więcej Pokaż mimo to