Ostatni azyl

Smuteczek - że spartoliłem kolejność ;),i że koniec serii - to największy :(. Opowieść przednia. Mimo wszystko będę czekał na kolejne książki tego autora.

Smuteczek - że spartoliłem kolejność ;),i że koniec serii - to największy :(. Opowieść przednia. Mimo wszystko będę czekał na kolejne książki tego autora.

Po trylogii i rozstaniu się autorów przeczytane kolejne przygody majora Marcina Łodyny, takiego naszego Jamesa Bonda ;)
"Czuć" troszkę to rozstanie autorów. Jest fajny poziom i ciekawa fabuła oraz akcja ale tak jakoś, jak dla mnie lekkie obniżenie formy. Zobaczymy jak będzie dalej, bo ta "obniżka" jakoś mnie nie zniechęciła i zabieram się za kolejny tom autorstwa Marcina Falińskiego "Obietnica zdrady". Przekonamy się czy to tendencja czy nie...

Po trylogii i rozstaniu się autorów przeczytane kolejne przygody majora Marcina Łodyny, takiego naszego Jamesa Bonda ;)
"Czuć" troszkę to rozstanie autorów. Jest fajny poziom i ciekawa fabuła oraz akcja ale tak jakoś, jak dla mnie lekkie obniżenie formy. Zobaczymy jak będzie dalej, bo ta "obniżka" jakoś mnie nie zniechęciła i zabieram się za kolejny tom autorstwa Marcina...

„Twierdził nawet, że potencjalni świadkowie, ludzie, którzy mogli coś o tym wszystkim wiedzieć, umierali lub znikali”.

Książka zaczyna się od mocnej akcji na Seszelach w 2010 roku. Mężczyźni ubrani na czarno doskonale wiedzieli po co idą, ale czy wyszli ze wszystkim czego oczekiwali…….
Od tej chwili zaczyna się pości za włamywaczami, którzy są w posiadaniu cennych medalionów. Medaliony te niegdyś znajdowały się w moskiewskim muzeum i sejfach KGB, ale z tamtąd też zostały skradzione. W to wszystko zamieszane są służby.
Ta książką zawiera wszytko, od pięknej wyspy, przez medaliony do rosyjskich służb. Czytając ją mam wrażenie, że ta historia wydarzyła się na prawdę. Ciekawa książka, pełna akcji trzymających w napięciu, ale najlepsze jest zakończenie. Taka wisienka na torcie.

„Twierdził nawet, że potencjalni świadkowie, ludzie, którzy mogli coś o tym wszystkim wiedzieć, umierali lub znikali”.

Książka zaczyna się od mocnej akcji na Seszelach w 2010 roku. Mężczyźni ubrani na czarno doskonale wiedzieli po co idą, ale czy wyszli ze wszystkim czego oczekiwali…….
Od tej chwili zaczyna się pości za włamywaczami, którzy są w posiadaniu cennych...

99/130/2025
Zaginione skarby, ruskie służby, egzotyczne wyspy, piękne kobiety i podróże po całym świecie czyli Faliński w formie. Bardzo dobre.

99/130/2025
Zaginione skarby, ruskie służby, egzotyczne wyspy, piękne kobiety i podróże po całym świecie czyli Faliński w formie. Bardzo dobre.

Ciekawa historia, wielowątkowa. Tym razem akcja skupiona głównie wokół jednego bohatera. Dużo było też wątków emocjonalnych. To co wyróżniało "Ostatni azyl", to wrażenie, że ta historia wydarzyła się na prawdę, i że bardziej w większym niż mniejszym stopniu jest w jakiś sposób autobiograficzna.

Ciekawa historia, wielowątkowa. Tym razem akcja skupiona głównie wokół jednego bohatera. Dużo było też wątków emocjonalnych. To co wyróżniało "Ostatni azyl", to wrażenie, że ta historia wydarzyła się na prawdę, i że bardziej w większym niż mniejszym stopniu jest w jakiś sposób autobiograficzna.

Niezła

Niezła

kupiłem książkę zachwycony poprzednimi napisanymi wspólnie z Markiem Kozubalem .Niestety sposób pisania bardzo odbiega od pisanych w duecie. Fabuła też nie zachwyca

kupiłem książkę zachwycony poprzednimi napisanymi wspólnie z Markiem Kozubalem .Niestety sposób pisania bardzo odbiega od pisanych w duecie. Fabuła też nie zachwyca

Ciąg dalszy Łodyna i spółka. To jedni z moich ulubionych bohaterów. Polskie służby wywiadowcze i kolejna afera. Jeśli ktoś lubi świat szpiegów i tajemnic ro Polecam.

Ciąg dalszy Łodyna i spółka. To jedni z moich ulubionych bohaterów. Polskie służby wywiadowcze i kolejna afera. Jeśli ktoś lubi świat szpiegów i tajemnic ro Polecam.

Czy Waszym zdaniem zawód autora może ubogacić wykreowanego przez niego bohatera lub stworzoną fabułę?

Marcin Faliński autor "Ostatniego azylu" tak jak jego bohater, Marcin Łodyna, jest emerytowanym oficerem wywiadu. Doskonale zna specyfikę tej pracy i zasady jakie nią rządzą.
Może właśnie dlatego ta książka jest taka autentyczna?
Wraz z bohaterem zostajemy wciągnięci w martwe od lat śledztwo, którego tropy zaprowadziły agentkę MI-6 Caroline Godlewski do Polski. Próbuje ona dotrzeć do włamywaczy, którzy kilka lat wcześniej zabili rosyjskiego oficera wywiadu i ukradli jego skarby, w tym część Bursztynowej Komnaty. Jej działania budzą zainteresowanie rosyjskich służb, które nie lubią być w tyle.
Rozpoczyna się emocjonująca gra, w której nagrodą są skarby z przeszłości. Kto tym razem okaże się zwycięzcą, a kto będzie musiał pogodzić się z gorzkim smakiem porażki?

Dajcie się porwać temu wyścigowi rodem z filmów o Indianie Jonesie.

Czy Waszym zdaniem zawód autora może ubogacić wykreowanego przez niego bohatera lub stworzoną fabułę?

Marcin Faliński autor "Ostatniego azylu" tak jak jego bohater, Marcin Łodyna, jest emerytowanym oficerem wywiadu. Doskonale zna specyfikę tej pracy i zasady jakie nią rządzą.
Może właśnie dlatego ta książka jest taka autentyczna?
Wraz z bohaterem zostajemy wciągnięci w...

"Ostatni azyl" Marcina Falińskiego zapowiadał się jako pełen emocji thriller szpiegowski, rozgrywający się na egzotycznym tle archipelagu Seszeli. Niestety, mimo ciekawego pomysłu, książka nie spełnia oczekiwań i rozczarowuje zarówno pod względem fabuły, jak i konstrukcji postaci.

Akcja zaczyna się na La Digue, wyspie na Seszelach, gdzie dochodzi do napadu na dom byłego rosyjskiego agenta. Włamywacze kradną cenne artefakty, w tym fragment Bursztynowej Komnaty – to otwarcie powinno przykuwać uwagę, ale niestety, już na początku książka wpada w pułapkę przewidywalności. Marcin Faliński rzuca nas w wir międzynarodowej intrygi, której ślady prowadzą od Moskwy przez Berlin aż po Warszawę. Problem w tym, że wszystkie te wątki są zaledwie naszkicowane i nie mają odpowiedniej głębi, co sprawia, że całość przypomina bardziej kolaż szpiegowskich klisz niż angażującą opowieść.

Bohaterowie "Ostatniego azylu" również nie zaskakują. Caroline Godlewski, oficer MI-6, wydaje się być jedynie sztampową postacią z thrillera: jest inteligentna, piękna, ale brakuje jej wyrazistości i oryginalności. Marcin Łodyna, były oficer polskiego wywiadu, ma być prawdopodobnie odpowiednikiem charyzmatycznych bohaterów w stylu Jamesa Bonda czy Jacka Reachera, ale zamiast tego wypada blado i przewidywalnie. Ich relacja, choć potencjalnie ciekawa, nie zostaje dostatecznie rozwinięta, co sprawia, że trudno zaangażować się emocjonalnie w ich losy.

Fabuła książki opiera się na ściganiu zaginionych artefaktów i poszukiwaniu skarbów przeszłości, co teoretycznie powinno dostarczyć czytelnikowi wrażeń. Niestety, autor niepotrzebnie komplikuje historię, wprowadzając zbyt wiele postaci i wątków pobocznych, które nie przyczyniają się do budowania napięcia, a jedynie wprowadzają zamieszanie. Zbyt duża liczba nazwisk i miejsc akcji sprawia, że czytelnik traci orientację w fabule, a śledztwo szybko grzęźnie w martwym punkcie, podobnie jak sama książka.

Styl pisania Falińskiego jest prosty i niewyszukany, co nie byłoby samo w sobie wadą, gdyby nie brak dynamiki i płynności narracji. Dialogi są często sztuczne i nienaturalne, a opisy scen akcji pozbawione są potrzebnej intensywności. Autor stara się nadać książce tempo, ale często przerywa akcję zbyt długimi ekspozycjami, co sprawia, że historia traci swój impet.

Największym problemem "Ostatniego azylu" jest jednak brak oryginalności. To książka, która nie wnosi nic nowego do gatunku thrillerów szpiegowskich. Wiele z zaproponowanych motywów i zwrotów akcji wydaje się być jedynie zlepkiem znanych schematów – tajemnicze artefakty, ukryci agenci, zdrady i podwójne gry – ale bez świeżego podejścia, które mogłoby nadać im nową jakość.

Podsumowując, "Ostatni azyl" to książka, która miała potencjał, by stać się wciągającą opowieścią o międzynarodowej intrydze, ale ostatecznie zawodzi na wielu frontach. Fabuła jest chaotyczna i przewidywalna, postacie brakuje głębi, a styl pisania jest zbyt sztywny, by utrzymać uwagę czytelnika. Oceniając tę powieść na 4/10, mam nadzieję, że Marcin Faliński w przyszłości zaoferuje coś bardziej dopracowanego i oryginalnego, co lepiej wykorzysta jego doświadczenie w tematyce szpiegowskiej.

"Ostatni azyl" Marcina Falińskiego zapowiadał się jako pełen emocji thriller szpiegowski, rozgrywający się na egzotycznym tle archipelagu Seszeli. Niestety, mimo ciekawego pomysłu, książka nie spełnia oczekiwań i rozczarowuje zarówno pod względem fabuły, jak i konstrukcji postaci.

Akcja zaczyna się na La Digue, wyspie na Seszelach, gdzie dochodzi do napadu na dom byłego...