Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dary

Tłumaczenie: Maciejka Mazan
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
6,51 (266 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
27
8
23
7
83
6
65
5
46
4
3
3
9
2
1
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Gifts
data wydania
ISBN
83-7469-294-4
liczba stron
152
słowa kluczowe
Dary
język
polski
dodał
Wroobel

Mieszkańcy Wyżyn są jak ich ziemie - surowi i dumni; wiecznie toczą walki ze sobą i z sąsiadami, kradną bydło, chwytają brańców, powiększają swoje majątki. Jedynie dary pozwalają zachować kruchy pokój. Dary to moc dana im do obrony posiadłości - przechodzi z ojca na syna i z matki na córkę. Darem Barrów jest przywoływanie zwierząt. Kobiety z Cordemantu mają moc odbierania wzroku, słuchu i...

Mieszkańcy Wyżyn są jak ich ziemie - surowi i dumni; wiecznie toczą walki ze sobą i z sąsiadami, kradną bydło, chwytają brańców, powiększają swoje majątki. Jedynie dary pozwalają zachować kruchy pokój. Dary to moc dana im do obrony posiadłości - przechodzi z ojca na syna i z matki na córkę. Darem Barrów jest przywoływanie zwierząt. Kobiety z Cordemantu mają moc odbierania wzroku, słuchu i mowy, Roddowie mogą rzucić klątwę noża, Callemowie potrafią samym słowem poruszać budynki i góry, a brantor Ogge z Drummantu ma dar powolnego wycieńczania. Najlepszy i najgorszy ze wszystkich jest dar Casprów - to moc odczyniania ludzi, zwierząt, roślin, ziemi. Orrec i Gry są potomkami rodu Casprów i Barrów. Dar Gry się ujawnił, lecz dziewczynka nie chce go używać do przywoływania zwierząt podczas polowania. Orrec ma kłopot - jego dar jest dziki. Nie można nad nim panować, a to najbardziej niebezpieczna moc ze wszystkich.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (539)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1617
Kevorkian | 2015-02-20
Na półkach: Przeczytane, Fantasy, 2015
Przeczytana: 19 lutego 2015

W dobie tryumfów popularności low i dark fantasy w rodzaju "Pieśni Lodu i Ognia" proza Ursuli K. Le Guin pewnie nie znajdzie się na szczytach list bestsellerów. Tu nie ma wielkich bohaterów, gwałtownych zwrotów akcji ani wartkiej fabuły, jest za to piękna, poetycka wręcz narracja, ludzcy, zwykli, prości bohaterowie i proste sprawy podane w elegancki w swojej prostocie sposób.

"Dary" to głównie historia o dorastaniu i dojrzewaniu, o obowiązkach, o zemście, priorytetach. Świat przedstawiony bardzo przypomina średniowieczną Szkocję, więc fani takich klimatów nie powinni być zawiedzeni.

książek: 2846
SpinamSię | 2015-06-05

Dobra powieść o poszukiwaniu siebie i podejmowaniu ważnych decyzji. A dodatkowo osadzona w ciekawym fantastycznym świecie.

książek: 437
malynosorozec | 2015-09-29
Przeczytana: 29 września 2015

„Prostak nie odpowiada; może słyszeć twoje słowa, lecz nie zwraca na nie uwagi; daje mu to przewagę na początku, choć nie zawsze starcza jej do końca”[1].

Na niegościnne wyżyny przybywa podejrzany gość. Surowi mieszkańcy domu Casprów przyjmują go zgodnie z obyczajem, a on szczególnie ceni sobie towarzystwo dwójki nastolatków, Gry i Orreca. Przybysz sceptycznie podchodzi do opowieści młodzieńców o darach, jakimi dysponują czystej krwi mieszkańcy wyżyn. Zwłaszcza że żaden nie jest skory do zaprezentowania ich działania. Gry ma dar przywoływania zwierząt, którego nie chce używać podczas polowań, Orrec – dar odczyniania, i to z jego powodu zgodził się na zapieczętowanie swoich oczu. Dar jest bowiem dziki i zagraża każdemu, kto znajdzie się w zasięgu wzroku chłopaka. Mieszkańcy nizin uważają ludzi z gór za czarnoksiężników i boją się ich; od wielu lat nie utrzymują z nimi żadnego kontaktu.

Przybycie gościa stanowi punkt wyjścia dla opowieści Orreca. Życie go nie rozpieszcza, chociaż...

książek: 584
michnar3 | 2014-02-25
Na półkach: Przeczytane, 8-9, Fantastyka, 2014
Przeczytana: 24 lutego 2014

Świetna powieść osadzona w fantastycznym świecie, bardzo ciekawa i zajmująca. Czuć styl pisania Ziemiomorza, po prostu: fajna książka, warto przeczytać

książek: 650
Dusia | 2011-01-24
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 23 stycznia 2011

Narratorem i głównym bohaterem Darów jest Orrec z Casprów, mieszkaniec Wyżyn - terenu uważanego przez mieszkańców Nizin za siedlisko czarodziejów. Kiedy go poznajemy, ma piętnaście lat i nie widzi - jego oczy zostały zapieczętowane przez jego ojca, Caroca. Zastanawiacie się dlaczego? To samo pytanie nurtuje trochę starszego wędrowca z Nizin. Rozmowa z nim stanowi pretekst dla opisania przeszłości Orreca (która jest głównym tematem książki), jego rodziny, przyjaciółki Gry Darr oraz zapoznania czytelnika z ideą darów.

Czym są dary? Jak pewnie się domyślacie, to specjalne umiejętności charakterystyczne dla danej rodziny. W każdym rodzie dary przekazywane są z ojca na syna, z matki na córkę. Darrowie (z których wywodzi się Gry) potrafią przywoływać zwierzęta. Dary nie zawsze są dobre: Casprowie posiadają dar odczyniania, rozwiązywania (nie tylko supłów, ale też żywych istot), a Drummowie powolnego wycieńczania wybranej osoby. Dary uaktywniają się około dziewiątego roku życia - Orrec...

książek: 59
Cubell | 2013-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2013 rok

Jedna z najlepszych książek, które kiedykolwiek przeczytałem. Ursula K. Le Guin powoli wyrasta dla mnie na lepszą autorkę niż inni twórcy fantasy, chociażby Tolkien

książek: 1380
Agnieszka | 2014-05-11
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 09 maja 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Sięgnęłam po ta powieść z dużym zainteresowaniem, ponieważ lubię twórczość Urszuli Le Guin. Jednak muszę się zgodzić z opiniami, które słyszałam juz wcześniej, ze jest ona "bardzo nierówna".
Powieść "Dary" dobrze się czyta, jednak fabuła snuje się bardzo leniwie i momentami trudno sobie przypomnieć " o czym to ja czytałam ". Dotrwałam do końca z ciekawości czy główni bohaterowie się ze sobą połączą, czy też nie. w mojej biblioteczce ta książka nie znajdzie miejsca.
Świat ukazany przez autorkę jest ciekawy, jak zawsze ma ona dla czytelnika ciekawa propozycję jednak w fantastyce chodzi też o intrygującą fabułę, które mi tutaj zabrakło. Trudno też było mi się dopatrzyć, którzy bohaterowie stoją po stronie dobra, a którzy po stronie zła.
Cykl "Ziemiomorze" jest dużo lepszy.

książek: 78
zbyh | 2014-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 czerwca 2014

Książka o dokonywaniu wyborów, i o odkrywaniu siebie, i o tym, że wierzymy w to, w co chcemy wierzyć. A obowiązek, zemsta nie są prawidłowa odpowiedzią na utratę miłosci

książek: 1103
Ola | 2012-02-03
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 03 lutego 2012

Tytułowe „dary” to talenty dziedziczona z pokolenia na pokolenie. To umiejętność czynienia: wzrokiem, wolą, dotykiem, słowem … Czynić można przywołując zwierzęta, ale także paląc i zabijając. Książka jest dobra, ale … ale pozostał mi lekki niedosyt … jeśli autorka napisze Dary tom II na pewno po niego sięgnę.

książek: 1211
irbis18 | 2012-11-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 listopada 2012

Nie podoba mi się przesłanie tej książki:"Twoja rodzina cię skrzywdzi, będzie knuła za twoimi plecami jeśli tylko będzie miała ku temu powód i okazję."
Więc: BUUUUUU!!! i ogromny "I don't like."

zobacz kolejne z 529 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
15 inspirujących pisarek, które warto znać

W zeszłym tygodniu pewien 84-letni amerykański pisarz – konkretnie Gay Talese – znalazł się w centrum zainteresowania mediów społecznościowych. W czasie wykładu, jaki prowadził w Boston University, zapytany o pisarki, które go zainspirowały, odpowiedział: „Żadna”. Dziennikarze i internauci zasypali go nazwiskami autorek, które wobec takiego powinien poznać.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd