Łąki kwitnące purpurą

Cykl: Spacer Aleją Róż (tom 2)
Wydawnictwo: Replika
7,81 (333 ocen i 80 opinii) Zobacz oceny
10
44
9
45
8
113
7
85
6
37
5
4
4
3
3
0
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376745992
liczba stron
384
język
polski
dodała
giovanna

Rodzina Szymczaków, którą pokochały tysiące czytelników, powraca w II tomie sagi Spacer Aleją Róż. To epicka opowieść mocno osadzona na płaszczyźnie społeczno-obyczajowej. Fikcja literacka przeplata się z autentycznymi zdarzeniami, a postaci wykreowane przez pisarkę ocierają się o osoby, które dzisiaj spoglądają na nas z kart książek historycznych. Autorka poczytnych powieści w brawurowy...

Rodzina Szymczaków, którą pokochały tysiące czytelników, powraca w II tomie sagi Spacer Aleją Róż. To epicka opowieść mocno osadzona na płaszczyźnie społeczno-obyczajowej. Fikcja literacka przeplata się z autentycznymi zdarzeniami, a postaci wykreowane przez pisarkę ocierają się o osoby, które dzisiaj spoglądają na nas z kart książek historycznych.
Autorka poczytnych powieści w brawurowy sposób serwuje osadzoną w realiach wczesnego PRL-u historię rodzinną ze zbrodnią i zemstą w tle.


Dynamicznie wzrastająca najmłodsza dzielnica Krakowa ciągle jeszcze przypomina miasto rodem z dzikiego zachodu. Pomiędzy nowymi domami, przeludnionymi barakami i terenami budowlanymi kwitnie hazard, a sprawiedliwość bywa wymierzana na własną rękę. Za dnia wznoszone są domy, kina, szpital oraz szkoły, natomiast nocami w mrocznych zaułkach czają się przestępcy oraz prostytutki. Nad głowami mieszkańców, niczym mityczny miecz Damoklesa, wisi groźba wybuchu kolejnej wojny. Oto Nowa Huta lat 50. – siedlisko socrealistycznego absurdu, w którym rozrastająca się rodzina Szymczaków poszukuje swojego miejsca w świecie.
Bronek nie może odnaleźć szczęścia w małżeństwie i wciąż tęskni za Bogumiłą. Do miasta przyjeżdża Andrzej, aby z dala od Pawlic uporać się z rozpaczą po tragicznie zmarłej Agacie. Julia z przestrachem odkrywa, że jest obserwowana przez tajemniczego mężczyznę o podejrzanym wyglądzie. W dodatku pewnego dnia na nowohuckich łąkach robotnicy natrafiają na makabryczne znalezisko…

Od autorki
Urodziłam się i wychowałam w najmłodszej dzielnicy Krakowa. Chociaż dla rodowitych Krakowian ta część metropolii wciąż stanowi coś w rodzaju dzikiej narośli na starannie pielęgnowanym drzewie, dla mnie na zawsze pozostanie miejscem szczególnym. Czasami myślę o tym, że gdybym znowu miała zamieszkać w mieście, to chciałabym wrócić właśnie tam.
Dlaczego?
Bo Nowa Huta jest na swój sposób piękna.
Nowohuckie podwórka tworzą klimatyczne enklawy przepełnione zielenią. Mieszkańcy sąsiadujących bloków nie zaglądają sobie w okna. Wiosną Nowa Huta rozkwita bzami, jaśminami, kalinami, a później dywanami różanych krzewów. Latem w tafli zalewu przeglądają się zielone korony klonów i wierzb płaczących. Jesienią drzewa okalające Aleję Róż przyoblekają królewską purpurę, ciepłe brązy oraz słoneczną żółć. Pod stopami spacerowiczów szeleszczą opadłe liście.
To miejsce zamieszkiwane przez tysiące ludzi z ich historiami, przeżyciami, wspomnieniami i dokonaniami. W niniejszej powieści chciałabym odczarować najmłodszą dzielnicę Krakowa, pokazać, że jej serce wciąż bije.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5550

Los lubi sobie kpić z ludzkich oczekiwań

Drugi tom cyklu Spacer Aleją Róż nosi tytuł „Łąki kwitnące purpurą”. Na jego kartach spotykamy się ponownie z rodziną Szymczaków wywodzących się ze wsi Pawlice i śledzimy rozwój młodej dzielnicy Krakowa – Nowej Huty.

Jest rok 1951. Bronek na dobre zadomowił się wraz z Julią w mieście. Czasem tęskni za wsią, ale wie, że powrót na rolę jest niemożliwy. Do brata dołącza Andrzej, który zatrudnia się w cegielni i rozpoczyna treningi na piłkarskim boisku. Julia usamodzielnia się i dostaje własne mieszkanie. Małżeństwu Bronka daleko do szczęśliwego stadła. Szymczak często kłóci się z Haliną i tęskni za swoją dawną miłością Bogusią. Los znów doświadcza naszych bohaterów ciężkimi przeżyciami. Andrzej ulega poważnemu wypadkowi po którym nie wróci do dawnej sprawności, a żona Bronka zostaje znaleziona martwa. Kto przyczynił się do jej śmierci? Jak dalej potoczą się losy postaci, które zaskarbiły sobie tysiące sympatyków? A w końcu czy Autorce udało się napisać książkę równie świetną jak część pierwsza cyklu?

Edyta Świętek w pełni stanęła na wysokości zadania i wykonała jak opisani w jej książce junacy 300% normy. Napisała świetną powieść obyczajową i ciekawie poprowadziła losy członków familii Szymczaków przez lata 50. XX wieku. Żaden z fragmentów książki nie okazał się nudny, w fabułę została wpleciona powojenna historia Polski i kilka niespodzianek, które nie pozwalają określić tytułu jako nużący czy monotonny. Scenarzystą codzienności Bronka i jego bliskich jest po prostu samo...

Drugi tom cyklu Spacer Aleją Róż nosi tytuł „Łąki kwitnące purpurą”. Na jego kartach spotykamy się ponownie z rodziną Szymczaków wywodzących się ze wsi Pawlice i śledzimy rozwój młodej dzielnicy Krakowa – Nowej Huty.

Jest rok 1951. Bronek na dobre zadomowił się wraz z Julią w mieście. Czasem tęskni za wsią, ale wie, że powrót na rolę jest niemożliwy. Do brata dołącza Andrzej, który zatrudnia się w cegielni i rozpoczyna treningi na piłkarskim boisku. Julia usamodzielnia się i dostaje własne mieszkanie. Małżeństwu Bronka daleko do szczęśliwego stadła. Szymczak często kłóci się z Haliną i tęskni za swoją dawną miłością Bogusią. Los znów doświadcza naszych bohaterów ciężkimi przeżyciami. Andrzej ulega poważnemu wypadkowi po którym nie wróci do dawnej sprawności, a żona Bronka zostaje znaleziona martwa. Kto przyczynił się do jej śmierci? Jak dalej potoczą się losy postaci, które zaskarbiły sobie tysiące sympatyków? A w końcu czy Autorce udało się napisać książkę równie świetną jak część pierwsza cyklu?

Edyta Świętek w pełni stanęła na wysokości zadania i wykonała jak opisani w jej książce junacy 300% normy. Napisała świetną powieść obyczajową i ciekawie poprowadziła losy członków familii Szymczaków przez lata 50. XX wieku. Żaden z fragmentów książki nie okazał się nudny, w fabułę została wpleciona powojenna historia Polski i kilka niespodzianek, które nie pozwalają określić tytułu jako nużący czy monotonny. Scenarzystą codzienności Bronka i jego bliskich jest po prostu samo życie, które prowadzi ich ścieżki drogą krętą i pełną wybojów. Powraca przeszłość i stare porachunki kładą się cieniem na teraźniejszości. Górę biorą emocje i chęć zemsty za wyrządzone krzywdy. Realia wczesnego PRL-u okazują się byle jakie i rozczarowujące. W takich czasach przychodzi żyć i podejmować ważne decyzje, kochać i nienawidzić, wybaczać i szukać szczęścia. Klimat bijący z zapisanych słów w pełni oddaje ówczesne realia społeczno-obyczajowe, szarą rzeczywistość, która miast edenem okazuje się poligonem przetrwania. Obiecany przez władzę kolorowy świat ma tylko bure odcienie i daleko mu do raju, gdzie szczęście jest na wyciągnięcie ręki.

Lektura dostarcza emocji, odbiera się ją przyjemnie i ciepło. Jej bohaterowie choć nie są bez wad, choć mają swoje słabości budzą sympatię, szacunek i ma się wrażenie, że zna się ich od lat. Osobiście mocno i szybko się z nimi zżyłam i nawiązałam bliską relację.

Przeczytanie tej książki to nie tylko miłe obcowanie z współczesną polską literaturą obyczajową, ale i lekcja historii, która jest podana w niezwykle przystępnej i plastycznej formie. Czytając łatwo poczuć klimat tamtych lat i realia w jakich przyszło żyć ludziom ciężko pracującym na kawałek chleba. Wyraziście pokazana jest ciemna strona komunizmu i socjalizmu oraz skutki przeciwstawiania się władzy i otoczonej wtedy kultem ideologii.

Książka ma wiele atutów, które sprawiają, że z przekonaniem napiszę o niej arcydzieło w swoim gatunku. Autorce należą się brawa za wspaniale nakreśloną fabułę i perfekcyjne połączenie faktów historycznych z losami zwyczajnych ludzi. Bo właśnie tacy są Szymczakowie – zwyczajni i wyjątkowi w jednym. Ta lektura zapewni mocne bicie wielu czytelniczym sercom i zdobędzie wielu fanów. Rekomenduję i zapraszam do jej przeczytania.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (766)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 12858
Perzka | 2018-09-15
Przeczytana: 15 września 2018

Kolejny tom serii napisany na wysokim poziomie. W dalszym ciągu autorka opiera treść książki o prawdziwe wydarzenia zapisane w historii Polski.
W realia lat 50-tych wplata fikcyjnych bohaterów, którzy podobnie jak nasi dziadkowie, rodzice przeżywali nagonkę na wiarę katolicką.
Musieli liczyć się z ograniczeniem wolności słowa, na każdym kroku, czy w pracy, czy w sklepach kontrolowali swoje wypowiedzi. Często pracowali ponad miarę swoich możliwości, żeby tylko wyrobić normę, której poziom ciągle wzrastał. Podstawowe Organizacje Partyjne, czyli najmniejsze jednostki PZPR znajdowały się niemal w każdej instytucji i zakładzie pracy. Kontrolowały wszystko i wszystkich. Partia przez to miała nieograniczoną władzę w kraju, gdyż jej macki sięgały wszędzie. Na każdym kroku roiło się od szpicli, współpracujących z UB i SB, którzy "życzliwie" donosili na wrogów ludu pracującego,osobników podejrzanych, a także tych, którym za dobrze się powodziło.
Deficyt towarów w sklepach, długie kolejki...

książek: 1705
Roman Dłużniewski | 2018-07-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 lipca 2018

Drugi tom sagi równie piękny jak pierwszy.

Świętek pisze językiem, który wciąga, który pochłaniał mnie jak gąbka. Nie mogłem się oderwać.

Rodzina Szymczaków przeżywa kolejne wzloty i upadki. Właściwie to same upadki. Ale to twardzi ludzie, dają radę.
Bronek, mocno doświadczony przez pochopne małżeństwo, podejrzewany potem o najgorsze ciągle potrafi stać na czele Rodziny.
Julisia, kochana Julisia. Może w końcu i ona jakoś ułoży sobie życie. Tak jak i Dorotka. Bezsensowny związek Janka i Krysi. Może mógł zaryzykować i...
Jędruś powinien już teraz być szczęśliwy, ma swoją Stokrotkę.

Obserwujemy życie zwykłych ludzi, próbujących odnaleźć się w tych chorych czasach.
A w tle realny socjalizm. Budowa Nowej Huty - "najnowocześniejszego miasta na świecie". Budowa ze wszystkimi negatywnymi stronami gospodarki centralnie sterowanej.
Poemat Ważyka. Jakoś przez lata ten komunistyczny syf mu nie przeszkadzał.
Kapuściński. Pokochał nową władzę i dobrze mu się z nią żyło.
Stalin, Bierut,...

książek: 571
Kiwi_Agnik | 2018-03-04
Przeczytana: 04 marca 2018

Mokre i nieprzyjemne błoto, opary kurzu i gruzu, mozolna odbudowa miast po wojnie, ciche nadzieje, raczkujące szczęście, kiełkująca nieśmiało miłość, bolesna samotność, bezlitosna tęsknota - to wszystko i jeszcze więcej znajdziemy w "Łąkach kwitnących purpurą"

Niezwykła i niesamowicie wciągająca powieść obyczajowa zawierająca wiele prawdziwych wydarzeń, bohaterów z krwi i kości, ciekawie sformułowany język powojennych czasów i nadzwyczajny klimat...
Książka zapada w pamięć i wywołuje kalejdoskop emocji: od poważnej zadumy po szczery śmiech.
Cykl "Spacer Aleją Róż" to piękna literatura, a atmosfera lat pięćdziesiątych, dwudziestego wieku jest świetnie odwzorowana.

Choć pierwszy tom uznałam "tylko" za dobry, to drugi jest moim zdaniem bardzo dobry i jak najszybciej sięgnę po tom trzeci.

Bardzo polecam!

książek: 6696
allison | 2017-06-25
Na półkach: Przeczytane, Ebooki, Rok 2017
Przeczytana: 24 czerwca 2017

"Łąki kwitnące purpurą" to drugi tom cyklu "Spacer Aleją Róż". Czyta się całkiem przyjemnie, bo akcja wciąga i jest pełna zwrotów.
Mimo iż wydarzenia są przewidywalne, a bohaterowie nieco schematyczni, jest tu kilka fabularnych niespodzianek, które podwyższają wartość powieści.

Na pewno nie jest to literatura wysokich lotów, ale dobre czytadło, przy którym można się zrelaksować.
Wciągające są perypetie bohaterów, zwłaszcza ich sercowe problemy i związki z bolesną przeszłością, o której była mowa w pierwszej części. Interesująca okazuje się też rodzinna tajemnica dotycząca zemsty i zbrodni.

Kolejnym plusem jest ukazanie losów postaci na tle społecznych i historycznych wydarzeń. Tym razem to lata stalinizmu i odwilży, z którą część bohaterów wiąże wielkie nadzieje.
Szkoda jednak, że kwestie polityczne wyłożone są tu łopatologicznie. Momentami można odnieść wrażenie, że fragmenty te przypominają podręcznik do historii dla dzieci.

Mimo wspomnianych wad, czytało mi się tę...

książek: 1488

Druga część sagi jest chyba jeszcze lepsza od poprzedniej. Lepiej poznajemy losy rodziny Szymczaków, tym bardziej, że prawie cała rodzina znajduje pracę w Nowej Hucie. Na wsi została tylko Dorotka z matką, ale Bronek z braćmi często je odwiedzają, żeby pomagać w miarę możliwości przy pracach w obejściu.
Autorka w sposób bardzo autentyczny pokazała nieciekawy klimat lat 50-siątych XX wieku a zrobiła to w sposób tak interesujący, że powieść czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem.
Bo w życiu bohaterów dużo się dzieje.Są chwile radosne ale również i tragiczne. Powraca sprawa znienawidzonego przez rodzinę Marczyka, przez co Bronek trafia do więzienia. Jest też ślub i morderstwo. Jest miłość i nienawiść. A przede wszystkim jest ciężka praca i niepewność jutra, bo szpicle SB są na każdym kroku.
Nawet nie przypuszczałam, że można napisać tak ciekawą i wciągającą powieść o tak mało ciekawym okresie w historii Polski jakim był wczesny PRL.
Autorka opowiada nam o ważnych wydarzeniach...

książek: 493

Druga część sagi o rodzinie Szymczaków w niczym nie ustępuje pierwszej. Wręcz przeciwnie jest jeszcze lepsza.

Łąki kwitnące purpurą to powieść obyczajowa, która jest wręcz idealna. Wielki talent. Autorka pisze o życiu, które mimo porażek i cierpień zawsze daje nam nadzieję, jeśli tylko chcemy ją dostrzec. Niektórzy bohaterowie są samolubni i obrażeni na cały świat, inny są mądrzy i zawsze patrzą do przodu.

Książkę czyta się doskonale, nic tu nie drażni, nie denerwuje. Pani Edyta Świętek to sam top pisarski tego gatunku.

Polecam bardzo bardzo gorąco. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

książek: 3224
filozof | 2018-06-13
Na półkach: Przeczytane

Okładka
W tomie pierwszym bardziej mi się podobała.
Cena z biblioteki

fabuła
to już tom drugi,mamy nowych bohaterów,choćby Greków.
Którzy uciekli,do PRL.Po klęsce komunistów w wojnie domowej.
Nowa Huta się rozrasta.

Moja opinia
Bardzo dobra książka,autorka piszę tu lepiej.Niż w tomie pierwszym.
Więcej akcji,postaci.Temat Greków w Polsce.
Opinia o niebezpieczeństwie życia w Nowej Hucie.

Komu polecam
jak w tomie numer 1

książek: 1546
deana | 2017-06-30
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 30 czerwca 2017

Los nadal nie oszczędza rodzeństwa Szymczaków. Do Bronka i Julki zamieszkujących prężnie rozwijającą się Nową Hutę kolejno dołączają Andrzej, Krystyna i Leszek. Najmłodsza dzielnica Krakowa staje się dla nich domem i miejscem gdzie rodzącą się i umierają ich plany i nadzieje. Każde z rodzeństwa musi mierzyć się z własnymi problemami. Bronek utknął w nieszczęśliwym małżeństwie z barmanką Haliną. Julka próbuje odnaleźć się w pracy zawodowej. Andrzej przygnieciony rozpaczą po śmierci ukohanej Agaty zaczyna szukać swojej drogi. Krystyna marzy o wyrwaniu się z marazmu kołchozowej rzeczywistości. Leszek porzuca wojskową karierę. Nawet pozostała w domu Dorota zaczyna otwierać się na ludzi i znajduje miejsce dla siebie. Ich los to pasmo trudności i kłopotów przeplatane chwilami szczęścia. Uparcie brną do przodu, nie poddają się, szukając szczęścia, miłości i przede wszystkim upragnionej normalności. O to ostatnie najtrudniej. Rzeczywistość lat 50-tych jest trudna i niepewna. Trwa...

książek: 1240
żurawie_origami | 2017-09-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017
Przeczytana: 05 września 2017

Druga część sagi o rodzinie Szymczaków podobała mi się zdecydowanie bardziej niż pierwsza. I choć były momenty dłużyzny i czasem przydługich opisów, całość jak na najbardziej na duży plus. Znów zmagać z losem muszą się Bronek, Dorota, Leszek, Krystyna, Andrzej i Julka. A w tle mamy ciągle rozwijającą się Nową Hutę i prawdziwe wydarzenia historyczne, jak również prawdziwe postacie związane z historią nowohudzkiego osiedla jak i całego Krakowa. Bardzo mi się podoba to połączenie prawdziwych wydarzeń i fikcyjnych. Czekam na kolejną część z niecierpliwością bo zakończenie bardzo zaskakujące. Polecam.

książek: 694
Monika | 2018-12-07

Bardzo mi się podobał drugi tom Spaceru Aleją Róż, bardzo.
Zaprzyjaźniłam się już z rodziną Szymczaków, jestem ciekawa ich dalszych losów.
Naprawdę świetna obyczajowa saga rodzinna!
Najszczerzej polecam!

zobacz kolejne z 756 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Trzeci tom bestsellerowej serii „Czerwona Królowa”, powieść Marcina Mortki o Królewskiej Talii – pradawnym, tajemniczym artefakcie i „Drugie bicie serca”, opowieść o stawieniu czoła przyszłości – to tylko niektóre z książek, które w tym tygodniu ukażą się pod naszym patronatem. Sprawdźcie, jakie tytuły znajdziecie w księgarniach!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd