Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czas burzy

Cykl: Czas tęsknoty (tom 2)
Wydawnictwo: Znak Literanova
7,99 (103 ocen i 48 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
20
8
29
7
21
6
14
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324036530
liczba stron
416
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Pełna emocji powieść o miłości, historii i wojnie. Piotr i Swieta – kochankowie, których uczucie skazane było na zagładę. Upalnego lata 1939 roku nikt nie chciał zaakceptować związku Polaka i Ukrainki, ale oni nie mieli zamiaru się poddać. Na długi czas rozdzieliła ich wojenna zawierucha, a teraz, na początku 1944 roku, odnajdują się w Warszawie. Piotr działa w konspiracji, co oznacza nie...

Pełna emocji powieść o miłości, historii i wojnie.

Piotr i Swieta – kochankowie, których uczucie skazane było na zagładę. Upalnego lata 1939 roku nikt nie chciał zaakceptować związku Polaka i Ukrainki, ale oni nie mieli zamiaru się poddać. Na długi czas rozdzieliła ich wojenna zawierucha, a teraz, na początku 1944 roku, odnajdują się w Warszawie. Piotr działa w konspiracji, co oznacza nie tylko zbrojne akcje, ale i konieczność niebezpiecznego flirtu z Niemką Eriką.

Czy uczucie Piotra i Swiety przetrwa w obliczu okupacyjnej grozy? Czy dłonie, które pociągają za spust, wykonując wyroki podziemnych sądów, mogą dać czułość i bezpieczeństwo? Czy miłość może wygrać z okrucieństwem wojny?
Wkrótce losy zakochanych jeszcze bardziej się skomplikują. Wraz z nadchodzącą Armią Czerwoną nad Warszawą i Polską zbierają się ciemne chmury.
Nadciąga czas burzy…

Poznajcie dalsze losy bohaterów "Czasu tęsknoty".

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoznak.pl/ksiazka/Czas-burzy/7802

źródło okładki: http://www.wydawnictwoznak.pl/ksiazka/Czas-burzy/7802

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (330)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 953
Alicja | 2017-06-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 czerwca 2017

"Tracimy wszystko co kochamy, po to, żeby żyć w wolnym kraju, tylko już bez bliskich, bez tych, których kochamy" ( str 95)
Jest to kontynuacja "Czasu tęsknoty". Spotykamy naszych bohaterów, śledzimy ich dalsze losy, wspieramy, współczujemy. Autor nie oszczędza ich zwłaszcza,że mieli pecha żyć w tak okropnych czasach i nawet jeśli udało im się wyjść z niejednej opresji to ich przeżycia, wspomnienia, utrata najbliższych okaleczyła ich psychikę na całe życie. Postacie i wydarzenia fikcyjne mieszają się z autentycznymi. Autor w wielu przypadkach oparł się na historycznych zapisach, szczególnie jeśli chodzi o walki o Wilno i Powstanie Warszawskie. Opisuje działalność konspiracyjną po obu stronach i polskiej i ukraińskiej. Obraz wojny pozbawiającej walczących wrażliwości, wyrzutów sumienia i odporności na zabijanie innych. Nieustanne ocieranie się o niebezpieczeństwo czy śmierć. Nikt już nie był sobą, nowe warunki wymuszały nowe postawy. Zmiany przychodziły zbyt szybko, gwałtownie i...

książek: 839
Stokrotka | 2017-05-29
Przeczytana: 29 maja 2017

„Czas burzy” to kontynuacja losów Swiety, Marty i Piotra – bohaterów poznanych na kartach powieści „Czas tęsknoty”. Z początku obawiałam się, że autor nie udźwignie ciężaru opowieści. Gdy po raz kolejny powrócił do mordów na Wołyniu i zamachu na Kutscherę, poczułam niepokój, że „Czas burzy” nie wniesie nic nowego, będzie tylko uszczegółowieniem poznanej już historii. Na szczęście stało się inaczej. W pewnym momencie akcja ruszyła i zaczęła się toczyć wręcz lawinowo. Najbardziej jestem wdzięczna autorowi, że sporą część książki poświęcił dokonaniom batalionu „Zośka” podczas Powstania Warszawskiego. Jak żywi powrócili moi ulubieni „Zośkowcy” – Andrzej Morro i Słoń. Relacje z powstania są nad wyraz autentyczne, bo Adrian Grzegorzewski wykorzystał materiał zgromadzony w „Pamiętnikach żołnierzy batalionu ZOŚKA”.
„Czas burzy” to piękna, smutna i poruszająca książka. Losy bohaterów na długo pozostaną w mej pamięci.

książek: 2945
Anna | 2017-05-18
Przeczytana: 18 maja 2017

"Życie składa się z chwil, a pamięć ludzka jest jak pełna regałów biblioteka. Można do niej wejść i sięgnąć po obrazy i filmy, na których te chwile zostały uchwycone. Niektóre z nich wywołują uśmiech, inne salwy śmiechu, a przy kolejnych po raz setny czuje się ból i smak łez. O szczęściu człowieka zadecyduje zaś to, czy na tych półkach więcej będzie kolorów czy szarości."

Żałuję, że książka już się skończyła, że nie będzie dalszego ciągu, bo los przesądził już o wszystkim. Ale jednocześnie dziękuję, że to już koniec, bo zabrakłoby mi chyba emocji, jakie ta książka wzbudziła we mnie. Skończyłam ją po północy i cały czas pod powiekami podczas snu miałam obrazy i postaci z powieści.

Śmiem twierdzić, że Grzegorzewski wykonał wspaniałą robotę za wszystkich historyków, również tych, którzy piszą podręczniki. Ta książka wciąga od pierwszych stron, bo jest prawdziwa do bólu, bo pokazuje okrutny i przerażający świat wojny taki, jaki był naprawdę, z ludzkimi emocjami, odczuciami, gdzie...

książek: 4241
Książkowo_czyta | 2017-04-24
Przeczytana: 20 kwietnia 2017

Już niebawem, bo 26 kwietnia Wydawnictwo Znak odda w ręce czytelników książkę „Czas burzy”, która to opowieść jest kontynuacją wydanego w roku 2014 „Czasu tęsknoty”.

Najnowsza powieść Adriana Grzegorzewskiego odsłania przed nami dalsze perypetie znanych nam już z poprzedniej części bohaterów: Piotra Ochockiego, jego wybranki Swiety Horodyło oraz kościelnego Witalija i sanitariuszki Marty oraz całego mrowia innych postaci.

Jak wiemy z poprzedniej części w przededniu II Wojny Światowej uczucie Polaka i Ukrainki nie było akceptowane przez otoczenie, a wojenna zawierucha, która ostatecznie się rozpętała na długi czas rozdzieliła kochanków. Odnajdują się oni na początku 1944 roku w Warszawie… Tak oto uczucie, które pomimo kilkuletniej rozłąki nigdy nie wygasło wręcz eksploduje ponownie ze zwielokrotnioną siłą, mimo, iż czasy nadal pozostają niespokojne, a Piotr działa w konspiracji, co nie wiąże się wyłącznie z działaniami zbrojnymi nasi bohaterowie próbują na nowo układać sobie życie...

książek: 1368
Madi | 2017-08-17
Przeczytana: 16 sierpnia 2017

Druga część losów poznanych wcześniej bohaterów z "Czasu tęsknoty" również piękna i ciekawa.
Mamy tu przede wszystkich dużą dawkę historii z czasów II wojny światowej,okupowana Warszawa i walki AK,Wilno i Powstanie Warszawskie,a wszystko tak opisane realnie i prawdziwie,że aż boli.
Na tle tego całego okrucieństwa mamy oczywiście piękną i prawdziwą miłość Piotra i Swietłany,którzy ramię w ramię dzielnie walczą z okupantami.
Powieść mocna,bardzo uczuciowa,PIĘKNA.

książek: 137
Anna | 2017-04-24
Przeczytana: 24 kwietnia 2017

„Czas Burzy” wzbudza we mnie pozytywne emocje, ponieważ autor w ciekawy sposób opisuje wszystko to co się wydarzyło kiedyś.
Doskonale autor przedstawił losy bohaterów, z którymi się zaprzyjaźnił od 5 lat i chciał się podzielić z czytelnikiem swoją zdobytą z książek wiedzą.

Gdy przeczytałam sam początek prologu to miałam poczucie, że chce wiedzieć więcej na temat dalszych bohaterów. Łzy pojawiły się kiedy moją imienniczkę Annę, żonę troskliwą Witalija zabito wraz z jej synami. Ból po stracie Anny i synów był dla Witalija chlebem codziennym dopóki nie powróciła Marta. Razem łatwiej przeżywa się ból.

Nie miałam możliwości przeczytania książki pt. „Czasu tęsknoty”, ale wystarczyło zapoznać się z tą częścią, aby zrozumieć co czuli bohaterzy.

Jeśli chcecie poznać historię, lubicie odkrywać cząstkę skrywaną w uczuciu ,które miało szansę przetrwać, a zniszczy to tylko czas wojny to warto się o tym przekonać.

Zadacie sobie wiele pytań ,gdyż ja podczas czytania sobie zadałam....

książek: 2341
Grażyna | 2017-06-05
Przeczytana: czerwiec 2017

Tak jak podobała mi się 1 część tak wciągnęła mnie i ta druga.Cieszę się ,że to o czym nieśmiało myślałam w związku z Piotrem ,autor umieścił .Chodzi o uratowanie życia Piotra dzięki specjalnej kamizelce. Dla tych co widzieli go już martwym był to "cud".Sporo tu historii opartych także na rodzinnych opowieściach autora. To wszystko nakłada się tu jedno na drugie-miłość,okrucieństwo,poświęcenie....i znów nie mogę nie wspomnieć ,że odżyły wspomnienia z filmu "Wołyń".I taka myśl się pojawia ,że nawet w tych najbardziej nieludzkich czasach człowiek chce przeżywać to co piękne w normalnym życiu. Bo któż zabroni miłości dla ludzi gdy właściwie od początku uczucie Piotra i Swiety skazane było na przegraną.W ogóle temat Polski,Ukrainy to temat bolesny,ale nie trzeba uciekać od takich tematów. Sporo znalazłam tu także o Warszawie i zrywie Warszawiaków (POWSTANIE WARSZAWSKIE). Wspomniany także tu Witold Pilecki występujący pod innym nazwiskiem .Czytałam wcześniej o Jego historii i...

książek: 1056
Dominiqe83 | 2017-04-24
Przeczytana: 23 kwietnia 2017

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA
Premiera: 26.04.2017

„- Żyjemy w takich czasach, jakie zostały nam dane, Tom. To nie my wywołaliśmy tę wojnę. Postawiono nas w takiej sytuacji, że musimy sięgać po środki ostateczne, żeby obronić siebie i bliskich. Powiedz, czy gdyby złoczyńca włamał się nocą do twego domu i chciał zrobić twojej żonie krzywdę, czułbyś się usprawiedliwiony, strzelając do niego i zabijając go?
- Oczywiście - przytaknął Piotr.
- Więc traktuj to właśnie w ten sposób, jak walkę dobra ze złem, z manifestacją samego diabła na ziemi. Czy innym są te obozy, egzekucje, łapanki?” – fragment książki.

Książek osadzonych w czasach II Wojny Światowej napisano już wiele, ale według mnie inspiracja tym burzliwym okresem nie powinna nigdy się wypalić, aby nieustannie dawać świadectwo tego, co ludzie zgotowali sobie nawzajem w cywilizowanej wydawałoby się Europie. Właśnie w samym środek wojennej zawieruchy Adrian Grzegorzewski wrzuca znanych już czytelnikowi z „Czasu tęsknoty” głównych...

książek: 2492
nieperfekcyjnie | 2017-04-23
Przeczytana: 23 kwietnia 2017

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/czas-burzy-adrian-grzegorzewski.html

Do tej pory pamiętam swoją irytację i złość, kiedy po skończeniu "Czasu tęsknoty" Adriana Grzegorzewskiego pozostałam z dziesiątkami pytań pozbawionych odpowiedzi. Nie mogłam zrozumieć, jak autor mógł pozostawić tyle niezakończonych wątków bez wspomnienia o jakiejkolwiek kontynuacji. W kwietniu tego roku wybaczyłam mu, gdy w zapowiedziach książkowych ujrzałam drugi tom, czyli "Czas burzy", do którego nie trzeba było mnie namawiać.

Wojna nadal trwa. Okazuje się, że Polacy mogą liczyć tylko na siebie, bo wszyscy dookoła wykorzystują ich łatwowierność do własnych celów. Piotr nadal działa w konspiracji, gdzie zostaje namawiany do nawiązania bliższej relacji z Eriką, żoną niemieckiego żandarma, dzięki czemu mógłby dowiedzieć się wielu potrzebnych informacji. Jego związek ze Swietą niejednokrotnie zostaje wystawiony na próbę, jednak podobno prawdziwa miłość przetrwa wszelkie zawieruchy. Czy aby na...

książek: 598
WielkiBuk | 2017-05-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2017

Adrian Grzegorzewski napisał romans i powieść historyczną w jednym. Wojenny dramat z bezkresnym uczuciem w tle, które napędza bohaterów, które daje im nadzieję, lub tę nadzieję odbiera. To opowieść o szukaniu swojego miejsca w świecie, w którym co rusz obcy próbują to miejsce wyrwać z korzeniami. To historia walki o teraz i dziś, bo przeszłości już nie ma, a przyszłość może nigdy nie nastąpić. To opowieść o czasach chwały i upadku, lęku i wielkich niewiadomych. Ale także wiary, że pewnego dnia pioruny przestaną trzaskać, gromy walić z nieba i burza ustanie. Bo przecież nic nie trwa wiecznie.

zobacz kolejne z 320 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd