Pamiętam

Wydawnictwo: Novae Res
7,55 (93 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
19
8
33
7
26
6
7
5
5
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380836778
liczba stron
524
język
polski
dodała
giovanna

Dwadzieścia lat po zakończeniu II wojny z Paryża do Warszawy przyjeżdża młoda kobieta, Izabella Seigner, aby odszukać i poznać rodzinę swojej zmarłej matki. Prowansja, Paryż, Lyon, majątek ziemski w Bolesławicach oraz Warszawa – oto miejsca, w których rozgrywa się nie tylko piękna, ale i mądra historia o miłości i nienawiści. A także o tym, jak wiele zależy od nas samych. "Pamiętam" opisuje...

Dwadzieścia lat po zakończeniu II wojny z Paryża do Warszawy przyjeżdża młoda kobieta, Izabella Seigner, aby odszukać i poznać rodzinę swojej zmarłej matki.
Prowansja, Paryż, Lyon, majątek ziemski w Bolesławicach oraz Warszawa – oto miejsca, w których rozgrywa się nie tylko piękna, ale i mądra historia o miłości i nienawiści. A także o tym, jak wiele zależy od nas samych.

"Pamiętam" opisuje skomplikowane losy czterech związanych ze sobą kobiet, których życie toczy się na tle dramatycznych wydarzeń pierwszej połowy XX wieku. Odwzorowany z talentem malarza portret rodziny, której członkowie, wbrew niesprzyjającym okolicznościom, usiłują kochać, realizować pragnienia, dokonywać dobrych wyborów, a przede wszystkim nigdy nie poddawać się.

 

źródło opisu: http://novaeres.pl/

źródło okładki: http://novaeres.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
kryptonite książek: 1871

Ile dałabym, być zapomnieć...

Decyzja jednej osoby często ma ogromne znaczenie dla dalszych wydarzeń – mam tu na myśli nie te istotne dla historii świata, ale takie, które dotyczą losów rodzin. Wiecie, wystarczy, że bracia pokłócą się i przestaną się do siebie odzywać, a ich potomkowie kilka pokoleń później nie znają się i nie wiedzą o swoim istnieniu. Albo kłótnia matki i córki oraz konsekwencja w postaci wyjazdu córki za granicę. Co potem? Brak jakichkolwiek wiadomości z obu stron, a życie toczy się dalej. Mijają lata, i tak naprawdę nikt nie pamięta powodów, przez które zostały zerwane kontakty. Zwłaszcza, jeśli w międzyczasie wybucha wojna... Doskonały materiał na powieść, prawda? Napiszę więcej – taką fabułę znajdziemy w książce „Pamiętam” Agnieszki Janiszewskiej.

Hortensja, Joanna, Anna i Izabela – cztery kobiety, najważniejsze postaci tej powieści. Babcia, dwie córki oraz wnuczka. Kłótnia Hortensji z Joanną o powtórne zamążpójście kobiety oraz wyjazd do Francji tej drugiej sprawiły, że te wydarzenia odbijały się echem w rodzinie przez wiele lat, nawet w czasie wojny, a potem stalinizmu. I wtedy, po bardzo długim czasie, do Polski przyjeżdża wnuczka Hortensji, Izabela, w celu odnalezienia rodziny Joanny, i odkrycia prawdy na temat tamtego zdarzenia, przez które urwał się kontakt. W międzyczasie istotną rolę we wszystkim odegra Anna, najmłodsze dziecko Hortensji...

Najważniejszym wątkiem „Pamiętam” jest, jak sugeruje sam tytuł, ludzka pamięć. Każda postać w powieści Agnieszki Janiszewskiej posiada...

Decyzja jednej osoby często ma ogromne znaczenie dla dalszych wydarzeń – mam tu na myśli nie te istotne dla historii świata, ale takie, które dotyczą losów rodzin. Wiecie, wystarczy, że bracia pokłócą się i przestaną się do siebie odzywać, a ich potomkowie kilka pokoleń później nie znają się i nie wiedzą o swoim istnieniu. Albo kłótnia matki i córki oraz konsekwencja w postaci wyjazdu córki za granicę. Co potem? Brak jakichkolwiek wiadomości z obu stron, a życie toczy się dalej. Mijają lata, i tak naprawdę nikt nie pamięta powodów, przez które zostały zerwane kontakty. Zwłaszcza, jeśli w międzyczasie wybucha wojna... Doskonały materiał na powieść, prawda? Napiszę więcej – taką fabułę znajdziemy w książce „Pamiętam” Agnieszki Janiszewskiej.

Hortensja, Joanna, Anna i Izabela – cztery kobiety, najważniejsze postaci tej powieści. Babcia, dwie córki oraz wnuczka. Kłótnia Hortensji z Joanną o powtórne zamążpójście kobiety oraz wyjazd do Francji tej drugiej sprawiły, że te wydarzenia odbijały się echem w rodzinie przez wiele lat, nawet w czasie wojny, a potem stalinizmu. I wtedy, po bardzo długim czasie, do Polski przyjeżdża wnuczka Hortensji, Izabela, w celu odnalezienia rodziny Joanny, i odkrycia prawdy na temat tamtego zdarzenia, przez które urwał się kontakt. W międzyczasie istotną rolę we wszystkim odegra Anna, najmłodsze dziecko Hortensji...

Najważniejszym wątkiem „Pamiętam” jest, jak sugeruje sam tytuł, ludzka pamięć. Każda postać w powieści Agnieszki Janiszewskiej posiada ją, i to bardzo dobrą. Wszyscy doskonale znają historię Hortensji i Joanny, ale mało kto wie, jaki był prawdziwy powód opuszczenia Polski przez pannę Boguszewską. Dlatego też fabuła książki opiera się na wyjaśnianiu krok po kroku, co tak naprawdę miało miejsce wiele lat temu, i co napiętnowało losy rodziny Boguszewskich, później Zawilskich. Każda postać „Pamiętam” posiada własną wersję wydarzeń, dzięki czemu czytelnik poznaje jeden moment na wiele sposobów – wszystko zależy od tego, kto wspomina: rozgoryczona życiem Hortensja, której nie udało się zdobyć miłości pierwszego męża, a tym bardziej własnej córki, Joanna, kobieta zagubiona w swoich uczuciach i wyobcowana we Francji czy też Izabela, młoda dziewczyna, poszukująca prawdy o sobie i matce. Takie oddanie głosu każdej bohaterce (też bohaterowi, ponieważ pojawiają się mężczyźni) sprawia, że książka staje się wielowymiarowa. A prawda naprawdę zaskakująca. Ta obiektywna, oczywiście.

Co jeszcze mogę dodać? Agnieszka Janiszewska potrafi dobrze pisać. Jej styl idealnie oddaje ducha całej historii, bez względu na to, czy akcja dzieje się na pańskim dworze tuż przed wybuchem II wojny światowej, czy w komunistycznej Warszawie, a nawet w Paryżu. Czytelnik oddaje się lekturze „Pamiętam” z czystą przyjemnością, ba, język może kojarzyć się z powieściami z czasów dwudziestolecia międzywojennego, kiedy dbano o to, jak pisano i jak dobierać słowa, aby najlepiej oddać klimat i nastrój danej opowieści.

Warto mieć dobrą pamięć, ale ważna tez jest umiejętność zapominania - „Pamiętam” bardzo dobrze pokazuje, ile prawdy jest w tym zdaniu. Pasjonująca opowieść o rodzinie, gdzie jedno wydarzenie na zawsze zmienia losy wszystkich członków, to lektura warta zainteresowania tych, którzy lubią odrywać tajemnice rodzinne oraz podróże w czasie. Agnieszka Janiszewska dla takich czytelików będzie idealną autorką.

Anna Wolak

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (355)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 842
Jolanta | 2018-01-28
Przeczytana: 28 stycznia 2018

Są tematy tabu, o których w rodzinie się nie rozmawia. Przypadek może jednak sprawić, że sekrety, tajemnice rodzinne, o których lepiej nie wspominać, wychodzą na jaw. Konsekwencje tego mogą być różne.
Ta opowieść ukazuje dramat rodzinny związany z pewnym sekretem sprzed lat.
20 lat po zakończeniu II wojny światowej, z Paryża do Warszawy przyjeżdża młoda kobieta - Izabella. Chce poznać rodzinę swojej matki, która pozostawiła pamiętnik kryjący wiele tajemnic ze swego życia. Izabella próbuje dowiedzieć się o przyczynach zerwania przez matkę więzi rodzinnych i okolicznościach jej wyjazdu do Francji. Pragnie dowiedzieć się, kto był jej ojcem.
Ten przyjazd do Warszawy burzy utrzymywany od lat spokój rodziny. Nikt nie chce wracać do przeszłości i rozdrapywać starych ran. Jest wiele tajemnic i niedomówień. Akcja powieści toczy się w kilku planach czasowych, ale zasadnicza jej część związana jest z powojenną historią Polski pierwszej połowy XX wieku.
To kolejna przeczytana przeze mnie...

książek: 968
Mollinka_90 | 2018-01-15
Przeczytana: 15 stycznia 2018

"Ponoć nie istnieje zbrodnia doskonała i tak samo za zakazane uczucie trzeba na ogół zapłacić."

Unikam polskich autorów, bo na ogół nie umieją mnie do siebie przekonać, ale jak wiadomo jedna jaskółka wiosny nie czyni, a jednocześnie wyjątek potwierdza regułę. Książka Agnieszki Janiszewskiej jest taką jaskółką, która nie sprawi, że zacznę sięgać częściej po rodzimych pisarzy, a wyjątkiem jednocześnie, bo jest naprawdę dobra, choć miejscami nieco przegadana.

Historia rodziny Isabelle Seignier to podróż przez epoki, od sanacji do lat 60' XX wieku, w której nadrzędną rolę odgrywają skomplikowane więzi i skrywane tajemnice. Młoda Francuzka przyjeżdża do Polski po odpowiedzi na nurtujące ją pytania, lecz droga do prawdy okazuje się trudna i wyboista. Kluczem do zagadki z przeszłości jest matka Izabeli, Joanna, która na krótko przed wybuchem wojny, będąc u progu dorosłości, opuszcza rodzinę i wyjeżdża na studia do Paryża. Tam niedługo potem urodzi się Izabela, jednak w rodzinie...

książek: 938
Alicja | 2018-06-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 czerwca 2018

"Brud ma to do siebie, że nawet zamieciony pod dywan powiększa się i wyłazi na wierzch" (str 100)
W tym przypadku stało się to dopiero po 28 latach. Przepiękna saga rodzinna obejmująca okres przedwojenny, zawieruchy wojennej i Polski komunistycznej. I na tym tle ludzkie dramaty, miłości, zdrady, zazdrości, nienawiści i wielu innych emocji towarzyszącym bohaterom dworku w Bolesławicach.Wizyta bliskiej krewnej w Polsce daje początek odsłony rodzinnych tajemnic, pozwala poznać prawdę o członkach rodziny otoczoną do tej pory zmową milczenia, ich zmagania z codziennością wojenną i powojenną, ich trudne wybory i decyzje różnie skutkujące w przyszłości. Jak w obliczu zagrożenia, ochrony rodziny można się przeistoczyć ze słabej bezwolnej istoty w twardego człowieka stawiającego czoła niebezpieczeństwom. Błędy rodziców powielane przez kolejne pokolenia i ich tragiczne konsekwencje,aż przychodzi teraźniejszość, kiedy trzeba zmierzyć się z przeszłością, wybaczyć, przeprosić i naprawić...

książek: 1435
Wioleta Sadowska | 2017-11-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 listopada 2017

"(…) ale kto powiedział, że każda miłość ma przyszłość? Że każda musi się skończyć dobrze?".



Niektórzy pisarze potrafią w jakiś cudowny sposób, odmalować zwykłym słowem, ogrom wielkich emocji, jakie targają ludzkim życiem. Emocji, które niestety zbyt często doprowadzają do tego, że zwaśnione rodziny nie potrafią wyrzec się swoich racji nawet w perspektywie upływającego czasu, niosącego niechybnie dla każdego śmierć. To taka życiowa, powtarzająca się od wieków historia.

Agnieszka Janiszewska ukończyła historię na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie autorka pracuje jako nauczyciel historii w liceum ogólnokształcącym. Zgodnie z nabytym wykształceniem, pasjonuje ją historia, lubi także podróże, w trakcie których zwiedza różnorodne zabytki. Mieszka obecnie w jednej z podwarszawskich miejscowości.

Minęło dwadzieścia lat od zakończenia II wojny światowej. Do socjalistycznej Polski przyjeżdża z Paryża Izabella Seigner - młoda dziewczyna, która pragnie poznać rodzinę swojej zmarłej...

książek: 1204

Rewelacyjna uczta literacka :)
Jest tu wszystko miłość, zdrada, nienawiść, stach, tajemnica, kłamstwo, przebaczenie, śmierć...
Bohaterowie bardzo wyraziści. Skomplikowane relacje rodzinne. Trudne, dramatyczne czasy.
Przeczytałam jednym tchem :)

książek: 1752
cymelium | 2018-04-13
Przeczytana: 13 kwietnia 2018

Uwielbiam takie książki jak ta.....uwielbiam kiedy czytam, a rozsądek każe mi iść spać, bo nazajutrz czekają mnie obowiązki.... uwielbiam kiedy szukam chwil żeby czytać i czytać....uwielbiam taki stan, gdy z jednej strony chcę się dowiedzieć, chcę poznać dalsze losy, a z drugiej chciałabym żeby lektura trwała i ciągle się rozwijała, żeby tajemnice się kumulowały, emocje wrzały...
Nie będę się rozpisywała na temat bohaterów i całej historii, bo już są takie opinie. Powiem tylko, że nie mogłam się od tej opowieści uwolnić. Jest przepięknie napisana, bardzo subtelnie i barwnie. Wszystko powolutku się wyjaśnia, a historie się przeplatają ze sobą.
I do tego ta okładka.....
To jest pierwsza przeczytana przeze mnie książka tej autorki, ale na tyle mnie zachwyciła, że już zamówiłam kolejne w bibliotece. Chcę poznać inne opowieści zgodnie z moim noworocznym postanowieniem, że w tym roku częściej będę sięgać po rodzimych autorów.
polecam

książek: 596
elapior | 2018-04-04
Na półkach: E-book, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 04 kwietnia 2018

Pamięć to ludzka przypadłość, która z jednej strony potrafi uskrzydlać a z drugiej niszczyć. Czasem jest piękna, czasem okrutna. Zdarza się nie raz, że człowiek nie chce pamiętać aby dalej żyć. Nie na darmo Stanisław Sojka śpiewał kiedyś o "Cudzie niepamięci". O tym właśnie jest ta historia młodej dziewczyny, która chce poznać tajemnicę swoich rodziców. Pani Agnieszka Janiszewska posiada ogromną wrażliwość i posługuje się pięknym językiem o jaki trudno w dzisiejszych czasach. Czytanie jej opowieści to przyjemność. Serdecznie polecam

książek: 255
DorotaKa | 2017-12-11
Na półkach: Przeczytane

Poszukiwanie swoich korzeni to wdzięczny temat na powieść obyczajową, a w przypadku Pamiętam został on bez wątpienia wykorzystany do stworzenia niecodziennej fabuły. Wzbogacona o przed i powojenną rzeczywistość historia Agnieszki Janiszewskiej ma jeszcze jeden niezaprzeczalny atut - skomplikowane relacje rodzinne, które wraz z Izabellą musimy dopiero poznać, a potem spróbować zrozumieć. Jedno jest pewne od samego początku - nie będzie to dla nikogo ani łatwe, ani przyjemne. Czy zatem w ogóle warto? (...)
coprzeczytalam.pl

książek: 900
Nowe Horyzonty | 2018-01-24
Przeczytana: 15 sierpnia 2017

Pamiętam to wielowątkowa powieść, w której prym wiodą niezwykłe trudne losy pewnej rodziny. To książka, w której czytelnik z każdą kolejną stroną poznaje ukrywane przez lata rodzinne tajemnice, dramaty i powolutku odkrywa wszystkie karty. Jestem pewna, że ta lektura zadowoli miłośników sag rodzinnych i zapewni rozrywkę na długie godziny. Polecam.
https://nhoryzonty.blogspot.de/2018/01/recenzja-pamietam-agnieszka-janiszewska.html

książek: 253
SpadłoMizRegała | 2017-12-12
Na półkach: Przeczytane

Pisaliście kiedyś pamiętnik? Ja tak. Miałam ich całe stosy. Ewoluowały wraz z moim wiekiem. Zaczęło się od takiego z kolorowymi pachnącymi karteczkami, zabezpieczonego kłódką, do której kluczyk nosiłam na szyi – bo przecież wszyscy wokół na pewno byli bardzo zainteresowani faktem, że podoba mi się, jak Krzyś z „II d” tańczył na ostatniej mini-dyskotece albo jak bardzo nie lubię Oli, bo dostała szóstkę z plastyki, a ja tylko piątkę. Potem przyszedł czas na tak zwane „złote myśli” i tajemne odpowiedzi kolegów, które były zaklejane taśmą, żeby nikt inny nie zobaczył, która dziewczyna w klasie jest najładniejsza. Reszta była nieważna. Jeszcze ewentualnie wskazanie swojej najlepszej koleżanki było interesujące. Nie myślcie, że mi ta głupota została. Jak wspomniałam – to ewoluowało. Potem przyszedł czas na zwykłe zeszyty i opisywanie przebiegu każdego dnia, co najmniej, jakbym prowadziła niezwykle bujne życie towarzyskie na miarę Madonny albo gwiazdy Hollywood.
Są jednak pamiętniki, w...

zobacz kolejne z 345 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Opowieści o rodzinach

Agnieszka Janiszewska łączy pasję z zawodem – zaraża miłością do historii jako pisarka i jako nauczycielka. Jest autorką świetnie przyjętych dwutomowych sag „Szepty i tajemnice” oraz „Aleje starych topoli”. W swojej najnowszej książce pt. „Pamiętam" również opowiada o skomplikowanych relacjach rodzinnych.


więcej
Patronaty tygodnia

Z pomocą na szare i deszczowe dni, przychodzi lista naszych cotygodniowych patronatów! Przedostatni tydzień października zapowiada się bardzo ciekawie, ponieważ swoją premierę ma kilka przejmujących książek historycznych, biografia tajemniczego świata roślin oraz najnowsze dzieło samego Stephena Kinga, ale tym razem w duecie z synem Owenem. Atrakcji więc nie zabraknie!

 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd