Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Biały zamek

Tłumaczenie: Anna Akbike-Sulimowicz
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
5,95 (473 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
17
8
37
7
116
6
127
5
105
4
27
3
28
2
5
1
5
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Beyaz Kale
data wydania
ISBN
9788308043745
liczba stron
224
kategoria
historyczna
język
polski

XVII wiek. Młody Wenecjanin, schwytany przez piratów i sprzedany na targu niewolników, trafia pod dach stambulskiego uczonego. Szybko okazuje się, że zdumiewająco podobni fizycznie, pan i niewolnik mają także wspólne pasje i zainteresowania. Na prośbę Hodży, przekonanego o wyższości europejskiego wykształcenia, Wenecjanin opowiada mu o zachodniej sztuce, nauce i technologii. Role mistrza i...

XVII wiek. Młody Wenecjanin, schwytany przez piratów i sprzedany na targu niewolników, trafia pod dach stambulskiego uczonego. Szybko okazuje się, że zdumiewająco podobni fizycznie, pan i niewolnik mają także wspólne pasje i zainteresowania. Na prośbę Hodży, przekonanego o wyższości europejskiego wykształcenia, Wenecjanin opowiada mu o zachodniej sztuce, nauce i technologii. Role mistrza i ucznia nieraz się jednak odwrócą, a wiedza obu zostanie wykorzystana przez sułtana podczas wojny z Polską. Otrzymają zlecenie zbudowania fantastycznej machiny wojennej...

Ujmująca historycznym kolorytem i zręcznie wykorzystująca motyw sobowtóra opowieść o konfrontacji człowieka Wschodu z człowiekiem Zachodu. Spośród wszystkich książek Orhana Pamuka najbliższa "Nazywam się Czerwień".

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2009

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (973)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2329
wiejskifilozof | 2016-05-22
Na półkach: Przeczytane

Turcja,to kiedyś była potęga.Ale,tu ta potęga gdzieś zanika.
Gdzie się podział,te Sulejman ? Ha,on już nie żyje.
Może ten Wenecjanin,coś pomoże ?
On,przecież buduje taki pojazd,na wojnę...z Polską !!!!
Książka bardzo piękna i bardzo mnie wciągnęła.
A wiecie,że to w Turcji zrobiono pierwszy mechaniczny budzik.

książek: 1287
Anna | 2016-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2016

Serce mnie boli, że mojemu ulubionemu pisarzowi muszę wystawić taką niską ocenę. Ale nie da się inaczej.
Ta książka jest po prostu słaba i, chociaż widać w niej zalążki geniuszu Pamuka, to jednak sprawia wrażenie, jaby to pisał uczeń-nasladowca. Albo sam Pamuk jakieś próbne wprawki wydał.

Na szczęście to jedna z pierwszych powieści Pamuka i świadczy tylko o tym, że styl autora z każdą kolejną powieścią się poprawia (trochę się to, co prawda, kłóci z faktem, że genialny "Dom ciszy" został wydany dwa lata przed "Białym zamkiem", ale nie bądźmy drobiazgowi)

O "Białym zamku" postaram się zapomnieć jak najszybciej i z niecierpliwością czekam na "Kobietę o rudych włosach". Pamuk nie przestaje być jednym z najlepszych współczesnych pisarzy.

książek: 2195
jatymyoni | 2015-06-30
Przeczytana: czerwiec 2015

Na okładce jest informacja, że książka jest uwodzicielsko, baśniową opowieścią o ludzkiej naturze. Niestety książka mnie nie uwiodła.
Mamy opowieść XVII wiecznego młodego świetnie wykształconego wenecjanina, który dostaje się do niewoli tureckiej. Staje się niewolnikiem wykształconego doradcy sułtana Hoży. Zadaniem jego jest przekazanie mu całej swojej wiedzy. Książka jest opisem rozgrywki psychologicznej między tymi dwoma mężczyznami. Między nimi powstaje silna więź. Czy można nazwać to przyjaźnią? Ktoś mądry powiedział, że przyjaciele to dwa ciała i jedno serce. Czy jest możliwość zamiany ciałami?
. Myślałam, że zanurzę się w świat orientu. Niestety stosunek narratora do orientu i ludzi jest lekceważący i zbytnio go nie interesuje. W tej dziwnej rozgrywce pragnie udowodnić wyższość Zachodu, nad Wschodem. Ale czy jest zainteresowany poznaniem Wschodu?
Książka była dla mnie nużąca. Ciekawość wzbudziły elementy Polskie.

książek: 2253

Najlepsza moim zdaniem pozycja z trzech powieści Pamuka dostępnych w mojej bibliotece (chodzi o "Stambuł" oraz "Dom ciszy"; a piszę to, bo po inne raczej nie będę miała okazji sięgnąć). Ciekawy obraz relacji dwójki ludzi. Przeszkadzały mi dwie rzeczy: pierwsza, że Hodża miał dużo silniejszy charakter od narratora (a przez dłuższy czas ten drugi był właściwie całkowicie nijaki), a druga: posłowie należące do tych, w których autor musi koniecznie pochwalić się swoją erudycją i zamieścić własny klucz interpretacyjny. A "Biały zamek" to jedna z tych pozycji, które bronią się same.

książek: 6081
allison | 2012-07-30
Na półkach: Przeczytane, Orient, Rok 2012
Przeczytana: 29 lipca 2012

Opisana z wieloma szczegółami historia dziwnej przyjaźni Turka i Włocha, którzy najpierw są wrogami, a potem zbliża ich wspólna pasja, jaką jest głód wiedzy i wielki szacunek dla nauki.
Bohaterowie są podobni wizualnie, ale z czasem okazuje się, że wiele podobieństw można zaobserwować w ich charakterach. Przez ponad 20 lat poznają się tak dobrze, że różnice między nimi zaczynają się zacierać. To niezwykłe podobieństwo i dogłębna znajomość przeszłości Turka i Włocha prowadzą do zaskakującego zakończenia, w którym narrator (a także autor) prowadzi z czytelnikiem niecodzienną grę.

Powieść można odczytać także symbolicznie - jako zderzenie i porównanie dwóch światów, czyli Wschodu i Zachodu. Początkowo wydają się one zupełnie odmienne, ale przy bliższym poznaniu okazuje się, iż mają wiele cech wspólnych, a różnice nie muszą dzielić i nastawiać wrogo, lecz mogą zachęcać do wzajemnego poznania.

Nie jest to powieść o wartkiej akcji, jak większość książek Pamuka. Wzajemne relacje...

książek: 407
Anabel | 2010-10-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Tylko dla tych, którzy poszukują niebanalnych historii, trochę zakręconych. Styl pisania jest jednak przyswajalny.
Książki raczej nie pochłania się w jeden wieczór, wymaga przemyślenia. Po jej przeczytaniu zalęgła się we mnie ciekawość, aby sięgnąć po kolejną książkę Pamuka.

książek: 344
Klaudyna Maciąg | 2011-08-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 listopada 2010

Decyzję o przeczytaniu kolejnej powieści Orhana Pamuka podjęłam spontanicznie - po lekturze 'Nazywam się Czerwień' zapowiadałam co prawda, że jeszcze po tego autora sięgnę, ale nie byłam pewna, czy stanie się to prędko. Któregoś dnia jednak w uczelnianej bibliotece namierzyłam 'Biały zamek' i - bez chwili namysłu - postanowiłam kolejny raz przenieść się do barwnej, tureckiej rzeczywistości. Czy była to decyzja słuszna? Myślę, że nie do końca...

'Biały zamek' - powieść osadzona w XVII-wiecznym Stambule - opowiada o życiu wszechstronnie wykształconego Wenecjanina, który cudem uniknąwszy śmierci staje się niewolnikiem sułtańskiego doradcy - Hodży. Niezwykłe podobieństwo (zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne) obu bohaterów sprawia, że stają się oni sobie bliscy, dzieląc wszelką wiedzą, wspomnieniami, lękami i marzeniami. W pewnym momencie różnice między mężczyznami zacierają się tak znacznie, że niemal niepostrzeżenie zamieniają się oni położeniami. W tejże chwili zaczyna się...

książek: 422
Arkadijo | 2014-07-20
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 19 lipca 2014

Po zapoznaniu się z książką „Śnieg” autorstwa Orhana Pamuka, która wzmogła we mnie zainteresowanie jego twórczością, przyszła kolej na jego „Biały Zamek”. Pierwsza myśl, ledwie ponad dwieście stron, łatwo pójdzie. Nic bardziej mylnego!
Nie wiem, czy to jakaś reguła, ale książki Pamuka rozkręcają się po około stu, dwustu stronach. Gorzej, jeśli mają właśnie tyle stron. Wartkiej akcji tutaj nie uświadczymy, jednak opis relacji bohaterów jest na tyle intrygujący, że warto poświęcić jej odrobinę czasu.

Jest to historia specyficznej przyjaźni między Turkiem i Wenecjaninem, który to dostał się do niewoli. Nie wiem czemu od razu na myśl przyszedł mi syndrom sztokholmski. Obaj dzielą wspólne pasję, co więcej, wyglądają identycznie. Po wielu latach wyraźne różnice pomiędzy nimi się zacierają i nie wiadomo już, kto jest kim.
Bohaterowie próbowali poznać sekret natury ludzkiej, także wydaje mi się, że warto się chwilę nad tym zastanowić po ukończeniu powieści.
Książka wymaga przemyśleń....

książek: 86
Falko | 2015-11-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2015

Ta książka to grzęzawisko. Niestety nie tego rodzaju, że wciąga namiętnie i szybko, by po chwili zdumionego Czytelnika wypluć. To powolne i podduszające bagienko. Zaczyna się lekko i swobodnie, uwodzi odkrywaniem świata osmańskiego orientu. Po kilkunastu stronach fabuła jednak grzęźnie w mule skomplikowanej (lub pozornie skomplikowanej?) relacji między wziętym do niewoli Wenecjaninem a jego nauczycielem - Hodżą. Od tego momentu książka zaczyna się niemiłosiernie dłużyć i nużyć.

Hodża jest postacią po prostu denerwującą, z którą nie wytrzymałbym dnia sam na sam. Narrator nie lepszy - snuje hipotetyczne historie i zamęcza Czytelnika wspominkami z przeszłości. Nawet fragment o ataku na Polskę, który jakoś przyspieszył bicie serca, okazał się po prostu nudny.

Szczerze mówiąc, zastanawiałem się, po co Pamuk napisał tę książkę. Może miała to być jakaś literacka wprawka? Powieść o homoseksualnej miłości? Może chciał pokazać, że da się napisać książkę o niczym? Stąd też ucieszyłem się,...

książek: 828
Leesec | 2015-10-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 października 2015

Moja pierwsza powieść tego noblisty, a że noblistą parę lat temu został było przyczyną, że skusiłam się na próbkę jego dorobku.
Akcja może nie porywa, jednak nie o jej budowanie tu chodzi. Autor buduje tu przede wszystkim portret dwóch ludzi, podobnych i niepodobnych do siebie, którzy raz się wydają bliscy sobie a raz oddalają, to ich związek, skazani na siebie, zależni od siebie, ubóstwiający i nienawidzący. Reprezentują dwa różne światy, które jednak w końcu tak sie przenikają, iż jeden żyje życiem drugiego i odwrotnie.

zobacz kolejne z 963 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Spotkanie z Orhanem Pamukiem - Conrad Festiwal rozdaje bezpłatne wejściówki

Orhan Pamuk już wkrótce będzie gościł w Krakowie w ramach Festiwalu Conrada. 24 października o godz. 20.00 spotka się z czytelnikami w auli Audytorium Maximum UJ.


więcej
Orhan Pamuk przyjedzie do Polski

To będzie literackie wydarzenie roku. Noblista Orhan Pamuk spotka się z czytelnikami podczas tegorocznej edycji Festiwalu Conrada. Zapraszamy do Krakowa od 22 do 28 października.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd