Orhan Pamuk

“Dziwna myśl w mojej głowie” Orhana Pamuka to powieść, która urzeka swoją spokojną, niespieszną narracją i głęboką wrażliwością na przemiany zachodzące w człowieku oraz w całym społeczeństwie. Akcja rozwija się powoli, na przestrzeni wielu lat, co pozwala czytelnikowi obserwować nie tylko losy bohaterów, lecz także stopniową metamorfozę Stambułu – miasta żywego, zmiennego i pełnego kontrastów. Centralną postacią jest Mevlut – chłopiec, później mężczyzna - skromny, wrażliwy i głęboko ludzki. Jego wewnętrzne rozdarcie między dążeniem do nowego, zachodniego świata a przywiązaniem do wiary ojców i dawnych wartości faktycznie mnie zainteresowało.. Ten szpagat światopoglądowy towarzyszy mu przez całe życie i przypomina mi psa przywiązanego na łańcuchu tradycji i wyuczonych schematów, który nawet jak się chwilowo z niego zerwie, to posłusznie wraca do budy, bo inaczej nie potrafi żyć. Mevlut, choć często zagubiony i nie do końca rozumiany, budzi sympatię i staje się symbolem ludzi próbujących odnaleźć swoje miejsce w świecie gwałtownych przemian. Pamuk w subtelny, nienachalny sposób pokazuje skutki migracji ze wsi do miasta, napięcia etniczne oraz wpływ modernizacji i zachodnich wzorców na tradycyjne tureckie społeczeństwo. Te procesy historyczne i społeczne stanowią nie tylko tło wydarzeń, lecz realnie kształtują decyzje i marzenia bohaterów. Oddanie głosu innym protagonistom, a zwłaszcza kobietom było wielkim plusem tej książki. Polecam osobom cierpliwym, zainteresowanym tematem i niewyczekującym spektakularnych zakończeń.