Epicka opowieść (700 stron!) o Stambule i jego mieszkańcach, ich miłościach, troskach i marzeniach. Uczta dla tych, którzy kochają dobrą literaturę i zatęsknili za dziełami tureckiego noblisty.
Uliczny handlarz, wędrujący w zimowe wieczory po nędznych, zaniedbanych ulicach Stambułu, to rzadkość. Mevlut Karataş jest jednym z ostatnich i coraz mniej mieszkańców miasta otwiera okna i drzwi na jego głośne zawołanie: „Buzaaaa!”. Za dnia ima się rozmaitych dorywczych prac: sprzedaży jogurtu, pilawu albo kelnerowania, za to nocą bierze na barki dzbany tradycyjnego tureckiego napoju, a nogi same niosą go przed siebie. Buza jest spuścizną po przodkach, przypomina ludziom o dawnych czasach i Mevlut nie wyobraża sobie życia bez niej, bez żartów z klientami i bez Stambułu, jego krętych uliczek, zakamarków, dzielnic, które zna jak własną kieszeń. Te długie wędrówki czynią Mevluta szczęśliwym, jednakże nie pozwalają zabezpieczyć bytu jego rodziny. A tę biedny Mevlut kocha ponad wszystko. Ma dwie śliczne córeczki i żonę Rayihę, którą poślubił wskutek pomyłki - z małej wioski w prowincji Konya porwał nie tę dziewczynę, którą zamierzał...
Dziwna myśl w mej głowie to historia wielopokoleniowej rodziny przybyłej do Stambułu z biednej wsi, a zarazem drobiazgowa kronika życia w mieście nad Bosforem w latach 1969–2012. Wraz z Mevlutem, jego ojcem, wujostwem, kuzynami i pozostałymi członkami stopniowo powiększającej się rodziny obserwujemy Stambuł na przestrzeni kilku dziesięcioleci i jesteśmy świadkami fascynujących przemian, jakim podlegała metropolia. Śledzimy następujące po sobie pucze, zamachy bombowe w redakcjach gazet, korupcję urzędników, przemiany obyczajowe, plotki, marzenia i lęki, którymi żyją stambulczycy, i widzimy, jak w miejscu dawnych gecekondu, prowizorycznych chatek wzniesionych przez ubogich imigrantów na bezprawnie zasiedlonych działkach, wyrastają wielkie wieżowce, a szerokie aleje wypierają stare kamienice. Miasto umiera i odradza się, a żyjący w nim ludzie wypełniają je swoimi opowieściami – o nieodwzajemnionych miłościach, aranżowanych małżeństwach, rodzinach, które raz są szczęśliwe, a raz nie, o przyjaźni, nienawiści i marzeniach o lepszym życiu.
Szukamy ofert...
Nominacja w Plebiscycie 2015 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Dziwna myśl w mej głowie
Wielka powieść. Stambuł oczyma Mewluta oraz bliskich mu osób. Przez dekady poznajemy otaczający go świat, zmieniającą się rzeczywistość i samo miasto. Powieść niesamowicie pokazuje jak niektórzy ludzie chcą, aby miasto dynamicznie ulegało zmianom, a inni - tacy jak główny bohater - chcieliby, aby pozostało tradycyjnym Stambułem, w którym może sprzedawać swój jogurt i buzę. Ale czy to coś złego? Absolutnie nie. Właśnie dlatego warto przeczytać tę powieść. Pokazuje przywiązanie do tradycji jako coś wartościowego i dobrego. Obraz samego Mewluta, jego dojrzewanie do pewnych decyzji w życiu, pozostanie ze mną na długo. Książka jest piękna, a Orhan Pamuk... cóż... Klasa sama w sobie.
Wielka powieść. Stambuł oczyma Mewluta oraz bliskich mu osób. Przez dekady poznajemy otaczający go świat, zmieniającą się rzeczywistość i samo miasto. Powieść niesamowicie pokazuje jak niektórzy ludzie chcą, aby miasto dynamicznie ulegało zmianom, a inni - tacy jak główny bohater - chcieliby, aby pozostało tradycyjnym Stambułem, w którym może sprzedawać swój jogurt i buzę....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrochę to masochistyczne czytać 700 stron dość nudnych, w zasadzie, dziejów jednego człowieka, ale jakież przyjemne!
Trochę to masochistyczne czytać 700 stron dość nudnych, w zasadzie, dziejów jednego człowieka, ale jakież przyjemne!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiesamowita historia miłości, przewrotności losu przepleciona z losami Stambułu. Narracja prowadzona z wielu perspektyw. Pamuk to niezmiennie mój ulubiony autor. Mistrz.
Niesamowita historia miłości, przewrotności losu przepleciona z losami Stambułu. Narracja prowadzona z wielu perspektyw. Pamuk to niezmiennie mój ulubiony autor. Mistrz.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to“Dziwna myśl w mojej głowie” Orhana Pamuka to powieść, która urzeka swoją spokojną, niespieszną narracją i głęboką wrażliwością na przemiany zachodzące w człowieku oraz w całym społeczeństwie.
Akcja rozwija się powoli, na przestrzeni wielu lat, co pozwala czytelnikowi obserwować nie tylko losy bohaterów, lecz także stopniową metamorfozę Stambułu – miasta żywego, zmiennego i pełnego kontrastów.
Centralną postacią jest Mevlut – chłopiec, później mężczyzna - skromny, wrażliwy i głęboko ludzki. Jego wewnętrzne rozdarcie między dążeniem do nowego, zachodniego świata a przywiązaniem do wiary ojców i dawnych wartości faktycznie mnie zainteresowało.. Ten szpagat światopoglądowy towarzyszy mu przez całe życie i przypomina mi psa przywiązanego na łańcuchu tradycji i wyuczonych schematów, który nawet jak się chwilowo z niego zerwie, to posłusznie wraca do budy, bo inaczej nie potrafi żyć. Mevlut, choć często zagubiony i nie do końca rozumiany, budzi sympatię i staje się symbolem ludzi próbujących odnaleźć swoje miejsce w świecie gwałtownych przemian.
Pamuk w subtelny, nienachalny sposób pokazuje skutki migracji ze wsi do miasta, napięcia etniczne oraz wpływ modernizacji i zachodnich wzorców na tradycyjne tureckie społeczeństwo. Te procesy historyczne i społeczne stanowią nie tylko tło wydarzeń, lecz realnie kształtują decyzje i marzenia bohaterów. Oddanie głosu innym protagonistom, a zwłaszcza kobietom było wielkim plusem tej książki. Polecam osobom cierpliwym, zainteresowanym tematem i niewyczekującym spektakularnych zakończeń.
“Dziwna myśl w mojej głowie” Orhana Pamuka to powieść, która urzeka swoją spokojną, niespieszną narracją i głęboką wrażliwością na przemiany zachodzące w człowieku oraz w całym społeczeństwie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAkcja rozwija się powoli, na przestrzeni wielu lat, co pozwala czytelnikowi obserwować nie tylko losy bohaterów, lecz także stopniową metamorfozę Stambułu – miasta żywego, zmiennego...
Obok szeregu pomniejszych, choć bardzo istotnych, ta książka ma dwóch głównych bohaterów. Pierwszy z nich to przywiązany do tradycji, prostolinijny, skromny i skrajnie uczciwy uliczny sprzedawca odchodzącego w zapomnienie tureckiego przysmaku - buzy. Drugi zaś to Stambuł w jego najbiedniejszym wydaniu, ze slamsami, głodem, ubóstwem i zacofaniem. O ile miasto na przestrzeni lat (akcja obejmuje ich blisko 60) ulega kolejnym przeobrażeniom, to poczciwy Mevlut pozostaje wierny sobie, swoim przekonaniom i swojej miłości. Najlepsza powieść noblisty. Poruszająca.
Obok szeregu pomniejszych, choć bardzo istotnych, ta książka ma dwóch głównych bohaterów. Pierwszy z nich to przywiązany do tradycji, prostolinijny, skromny i skrajnie uczciwy uliczny sprzedawca odchodzącego w zapomnienie tureckiego przysmaku - buzy. Drugi zaś to Stambuł w jego najbiedniejszym wydaniu, ze slamsami, głodem, ubóstwem i zacofaniem. O ile miasto na przestrzeni...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to10/10 wspaniała powieść tureckiego Noblisty
10/10 wspaniała powieść tureckiego Noblisty
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFascynujaca ksiązka, bardzo kolorowo opisuje rozwój Stambułu. Kolejny fazy rozwoju miasta widziane oczami Mevluta, sprzedawcy buzy. Auto dość skrupulatnie przechodzi przez kolejne lata, czasem gdy mnie opowieść zaczynała nużyć, pojawiał się kolejny wątek dodający kolorytu.
Książki mówi wiele o obyczajach w Turcji, roli kobiety w rodzinie, podejściu do wiary.
Całość dała mi pelniejsze wyobrażenie Turcji znanej przeze mnie głównie z hotelowych kurortów.
Fascynujaca ksiązka, bardzo kolorowo opisuje rozwój Stambułu. Kolejny fazy rozwoju miasta widziane oczami Mevluta, sprzedawcy buzy. Auto dość skrupulatnie przechodzi przez kolejne lata, czasem gdy mnie opowieść zaczynała nużyć, pojawiał się kolejny wątek dodający kolorytu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążki mówi wiele o obyczajach w Turcji, roli kobiety w rodzinie, podejściu do wiary.
Całość dała...
Ah Pamuk... Autor do którego mam ogromny sentyment.
Choć to jego najlepiej oceniana książka, dla mnie najlepszą nie była. Nie mniej warto po nią sięgnąć.
Niby nic szczególnego, żadnej wartkiej akcji ani wielkich zwrot akcji ale Pamuk to Pamuk - jak już sięgniesz po jego książkę to się nie oderwiesz a bohaterowie staną się na czas czytania częścią twojego życia, których na ostatniej stronie bardzo ciężko będzie ci pożegnać.
Do tego jeszcze to ostatnie zdanie, które jest wisienką na torcie i podsumowaniem wszystkiego czego możemy nauczyć się od Mevluta, głównego bohatera.
Ah Pamuk... Autor do którego mam ogromny sentyment.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toChoć to jego najlepiej oceniana książka, dla mnie najlepszą nie była. Nie mniej warto po nią sięgnąć.
Niby nic szczególnego, żadnej wartkiej akcji ani wielkich zwrot akcji ale Pamuk to Pamuk - jak już sięgniesz po jego książkę to się nie oderwiesz a bohaterowie staną się na czas czytania częścią twojego życia, których na...
Ależ miałem story z tą książką... Kupiona osiem lat temu i przeczytana przez partnerkę, która zniechęciła mnie do niej na lata. Bo zawiła, bo dużo nazwisk, miejsc, zakręcona, pokręcona itp. No i leżała na widoku, wśród innych kupionych przez ostatnie lata "Czarodziejskich gór" i "Kronik ptaka nakręcacza", do których jeszcze się nie zabrałem. No ale na Pamuka w końcu przyszedł czas, w myśl mojego podejścia, by na koniec roku zacząć jedną z długo oczekujących książek.
Dlaczego ja tyle z tym czekałem? "Dziwna myśl" faktycznie nie jest dynamiczną fabułą, główny bohater jest pospolity, nazw dzielnic i imion jest dużo, ale jak to się wszystko pięknie składa we wzruszającą i przyjemną opowieść! Choć lektura zajęła mi półtora miesiąca, bo była przeplatana innymi tytułami, to gdy już zasiadałem do Pamuka, to w pół godziny byłem w stanie przefrunąć przez kilkadziesiąt stron całkowicie pochłonięty losami bohaterów.
Choć znaczących wydarzeń jest na tych 700 stronach co najwyżej kilka, a dominuje zwyczajność, to odbieram tę książkę jak przeniesienie "Stu lat samotności" w realia tureckie. I ostatnie zdanie, które autentycznie łapie za serducho i spina całą opowieść.
Ależ miałem story z tą książką... Kupiona osiem lat temu i przeczytana przez partnerkę, która zniechęciła mnie do niej na lata. Bo zawiła, bo dużo nazwisk, miejsc, zakręcona, pokręcona itp. No i leżała na widoku, wśród innych kupionych przez ostatnie lata "Czarodziejskich gór" i "Kronik ptaka nakręcacza", do których jeszcze się nie zabrałem. No ale na Pamuka w końcu...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLektura "Dziwnej myśli w mojej głowie" i śledzenie losów buziarza Mevluta to była dla mnie wspaniała przygoda. Bardzo wciągnęłam się w historię, była wspaniale opowiedziana, tak barwna. Przeniosłam się do Istambułu. Wspaniałe było dla mnie to, że Mevlut jest tak dobrym i poczciwym człowiekiem. Doceniam to, że autor opisał procesy zachodzące w mieście na przestrzeni lat i to, że skupił się na historii tak prostego człowieka. Wydaje mi się, że nie znam wielu książek, których bohaterowie sami nie wywodzą się z inteligenckiego świata i sami nie czytają książek. To było dobre wejście czytelnicze w Nowy Rok. Gorąco polecam lekturę.
Lektura "Dziwnej myśli w mojej głowie" i śledzenie losów buziarza Mevluta to była dla mnie wspaniała przygoda. Bardzo wciągnęłam się w historię, była wspaniale opowiedziana, tak barwna. Przeniosłam się do Istambułu. Wspaniałe było dla mnie to, że Mevlut jest tak dobrym i poczciwym człowiekiem. Doceniam to, że autor opisał procesy zachodzące w mieście na przestrzeni lat i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to