Książka Roku 2018

Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów

Tłumaczenie: Tadeusz Kotarbiński
Wydawnictwo: Alma-Press
6,66 (1221 ocen i 97 opinii) Zobacz oceny
10
31
9
92
8
172
7
399
6
306
5
151
4
31
3
31
2
5
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Die eristische Dialektik
data wydania
ISBN
8370202292
liczba stron
127
słowa kluczowe
filozofia, dyskusja, spór, rozmowa
kategoria
filozofia i etyka
język
polski

Przedmiotem niniejszej rozprawki są takie chwyty, których używają w sporze ci, co za wszelką cenę prawdy i słuszności, poprawności wywodu chcą koniecznie postawić na swoim, zrobić tak, by uznano, że to oni maja rację.Dobrze jest uprzytomnić sobie różne możliwe fortele aby wiedzieć na co można być narażonym w sporach z ludzmi nierzetelnymi.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3110)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 495
veinylover | 2018-07-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lipca 2018

„Mało kto potrafi myśleć, ale każdy CHCE mieć własne poglądy...”
To smutne motto tej książeczki.
Dałem 10 gwiazdeczek, ponieważ autor był bodajże pierwszym myślicielem, który zadał sobie trud zajęcia się sztuką prowadzenia sporów, mimo tego iż uczynił to w ujęciu złośliwym i krytycznym.
Mamy dwóch ludzi prowadzących spór i audytorium. Celem sporu jest wywołanie u audytorium WRAŻENIA, że jedna strona ma RACJĘ.
Mamy zatem teorię neomarksistowskiego „dyskursu” w pigułce. Celem dyskursu nie jest jak najbardziej zobiektywizowana ocena rzeczywistości, tylko zmanipulowanie publiczności przysłuchującej się owemu „dyskursowi”. Dyskurs zatem jest formą przemocy psychicznej, jaką używa przede wszystkim wszelka kłamliwa ideologia, w tym neomarksizm, do rozprzestrzeniania się.
Zauważmy, że wszystkie masowe zbrodnie spowodowane przez zbrodnicze ideologie i totalitaryzmy opierały się i opierają na kłamstwie. Właśnie metodą dyskursu pewien malarz Adolf wzbudził przekonanie u Niemców, że są rasą...

książek: 2155
Wojciech Gołębiewski | 2017-03-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 marca 2017

Wielki pesymista Schopenhauer bawi celnością swoich obserwacji i uwag. Jego cennemu, dogłębnemu dziełu dodają blasku przedmowa Kotarbinskiego oraz przypisy opracowane z jego udziałem. Nie podlegają dyskusji zasługi Łucji i Bolesława Konorskich, którzy nie tylko to dzieło przetłumaczyli i opatrzyli przypisami, lecz również opracowali bardzo cenne "Uwagi wstępne". Już same "Przypisy" i "Uwagi .." są poważnym źródłem wiedzy.

W dwojaki sposób można to dzieło czytać: powierzchownie, bez zaglądania do przypisów, nie przejmując się odniesieniami do starożytnych filozofów. W najlepszym przypadku zachwycimy się celnością i aktualnością spostrzeżeń autora, a przypominając sobie odpowiednie zdarzenia we własnym życiu, uśmiechniemy się wielokrotnie. Można też czytać powoli i dogłębnie, studiując "Przypisy", również i te przypisy i dopiski Schopenhauera zamieszczone w tekście....

książek: 841
PonuryDziadyga | 2014-02-12
Przeczytana: 12 lutego 2014

Zabawna książeczka, naprawdę. Podzielona jest na dwie części, z czego pierwsza, to przegadany wykładzik, na temat tego, czym się charakteryzuje dialektyka, erystyka, sofizmaty, logika i ile w nich się kładzie nacisku na poznanie prawdy obiektywnej. Ciekawe, ale chyba lepiej by było przyswajalne bez tego wodolejstwa. Druga część to rdzeń tej książki- 38 sposobów na uzyskanie przewagi w toczonym sporze. Od doprowadzania adwersarza do złości, przez podpieranie się autorytetami i wpływaniem na audytorium, aż po wycieczki osobiste.
Autor prochu nie odkrywa, bo wszystkich tych sztuczek każdy z nas używa- on je tylko nazywa i krótko charakteryzuje. Język w jakim została napisana, jest niewątpliwie bogaty, ale główną przeszkodą w płynnym czytaniu, stają się obcojęzyczne wtręty (najczęściej łacina), przez co czytelnik jest zmuszony przy każdej stronie zerkać do przypisów. Świetna pozycja, jeśli kogoś w dyskusji nie interesuje dociekanie prawdy, tylko postawienie na swoim "wszelkimi...

książek: 1362
Gilles | 2017-03-30
Przeczytana: 30 marca 2017

Ciekawa rozprawa i jednocześnie poradnik na temat prowadzenia dyskusji i sporów. Mamy tutaj całą gamę sposobów z atakiem personalnym na końcu. Oczywiście autor zaznacza co jest dopuszczalne a co po prostu jest chamstwem wyliczonym na wygranie za wszelką cenę. Polecam przeczytać, by wiedzieć jak czasem ktoś próbuje nami manipulować, a książka jest krótka, więc dużo czasu nie zajmie!

książek: 2005
Henrietta_Weissmann | 2017-09-14
Przeczytana: 14 września 2017

Klasyczne dzieło, momentami chaotyczne i przyciężkawe, ale krótkie i pomocne. Ocena 7* nie jest odzwierciedleniem moich wrażeń z lektury, tylko tego, że "Erystyka" należy do żelaznego kanonu eseistyki i myśli filozoficznej, i jako taka, niech błyszczy na LC, może komuś wpadnie w oko. Zresztą, nawet jeśli nie jest się sroką, chyba każdemu zależy na tym, żeby orientować się, kiedy rozmówca dopuszcza się manipulacji, i samemu manipulować, ... oczywiście w słusznej sprawie (piszę o tym zupełnie poważnie).

Pewnie ciężko będzie mi zapamiętać te wszystkie manewry, trochę szkoda, że nic nie ma o metodach zgładzania medialnych troli, ale przypomniałam sobie w trakcie lektury, i mam nadzieję, że już zapamiętam, że argumentum ad personam obnaża brak innych, rzeczowych argumentów, oraz że nie z każdym da się dyskutować (na dany temat bądź w ogóle). Schopenhauer niespodziewanie objawił tu swoją optymistyczną naturę, wg Schopenhauera da się pogadać z co najwyżej jednym (uwaga: nie jedną -...

książek: 900
Katarzyna | 2017-12-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 08 grudnia 2017

Książka przedstawia wiele sposobów prowadzenia dyskusji, które są wykorzystywane przez nieuczciwych dyskutantów, dla których ważniejsza jest "wygrana" w sporze niż prawda obiektywna. Dzięki nazwaniu i omówieniu tych sposobów, staje się jasne dla czytelnika, który chwyt z jakiejś odbytej przez niego dyskusji był nieuczciwy i na czym ta nieuczciwość polegała. U mnie okazało się, że w moim otoczeniu jest jedna taka osoba, która wykorzystuje prawie wszystkie te sposoby. Najlepsze jest to, że wszyscy dyskutanci, gdy jej słuchali to "na gorąco" przyznawali, że w sumie ma rację. Dopiero jak przemyśleli temat sami, to okazywało się, że jednak nie do końca. Książka stanowi też tarczę, którą możemy wykorzystać w przyszłych sporach, bo skoro już znamy te chwyty, to możemy zorientować się w trakcie rozmowy, że właśnie jeden z nich jest wykorzystywany przeciwko nam. W ten sposób stajemy się mniej podatni na manipulację. Nie powinniśmy sami stosować tego typu zagrań, natomiast wolno nam pokonać...

książek: 240
GrzegorzDe | 2011-07-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Książeczka napisana w dobrych intencjach, by dać słabszemu dotychczas dyskutantowi do ręki narzędzia, które ułatwią rozpoznawanie erystycznych chwytów nieuczciwych interlokutorów. Jest szczególnie przydatna miłośnikom prawdy, choć i inni mniej uczciwi chętnie piją z jej źródła.

książek: 217
skubasowa | 2016-02-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 lutego 2016

Ot, Schopenhauera przemyślenia na temat prowadzenia sporów. Cienka książeczka, całkiem przyjemna w odbiorze, mimo gęsto usianych łacińskich i greckich zwrotów.
Do zapoznania się, nic więcej.

książek: 662
Adrian F | 2015-07-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lipca 2015

Krótka książka, napisana bardzo ciekawym i nieco trudnym językiem, czuć w niej elegancję wypowiedzi sprzed ponad stu lat. Polecam choćby dlatego, żeby zapoznać się z niespotykanym współcześnie sposobem formułowania myśli przez autora.

książek: 369
SłabyGracz | 2015-06-17
Na półkach: Przeczytane, Na uczelnię

Bardzo mądra książka, z której prawie nic nie pamiętam. Zapytaj mnie o szczegół z jej treści, a a ci na to pytanie nie odpowiem. Ogólniki znam, bo są oczywiste dla każdego inteligentnego człowieka. Denerwujące są te wszystkie obcojęzyczne nazwy, Chopinhauer musiał być strasznym snobem, bo tylko tacy popisują się używają wyszukanym słownictwem.

Polecam.

2/11 i Order Snobizmu dla Chopinhauera

zobacz kolejne z 3100 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ludzie nie czytają książek, które czytają

Zapraszamy do lektury tekstu Andrzeja Ziemiańskiego o tym, jak to się dzieje, że czytelnicy często czytają inną książkę, niż autor napisał. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd