Więzień nieba

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,66 (10303 ocen i 953 opinie) Zobacz oceny
10
1 241
9
1 484
8
2 886
7
2 816
6
1 323
5
357
4
106
3
65
2
18
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El Prisionero del Cielo
data wydania
ISBN
9788377581872
liczba stron
416
język
polski
dodał
Aldi

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni...

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się „rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć“.

Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć. I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że „prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła“.

 

źródło opisu: Muza, 2012

źródło okładki: www.muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 83
KacperOfm | 2015-09-03
Na półkach: Przeczytane

Trzecia część trylogii o Cmentarzu Zapomnianych Książek może rozczarować. Warto jednak wytrwać do końca. Momentami ma się wrażenie, że Ruiz Zafon „podupadł” na talencie, jakby ten talent nagle stracił. I chociaż „Więzień nieba” pod względem warsztatu zrobiony jest dobrze, nawet nie obawiałbym się stwierdzić, że bardzo dobrze, to jednak językowo, frazeologicznie ustępuje miejsca „Cieniowi wiatru” i „Grze anioła”, no i tak dojmująco brak w nim tych, doskonale wplecionych w treść, aluzji do osiągnięć kultury minionych wieków. Dlatego czasami można umęczyć się jego lekturą. To, co jednak zmusza, albo raczej zachęca, aby książkę czytać dalej to kontynuacja wątków, aczkolwiek ukazanych autonomicznie, z poprzednich części, chęć rozpoznania w końcu w którymś z bohaterów więźnia nieba i ta, wręcz podniecająca, świadomość, że z każdą stroną, z każdym zdaniem, słowem, cała historia układa się w konkretną całość i zaczyna zmierzać ku końcowi, którego wprost się pragnie, by móc wreszcie odetchnąć z ulgą. Koniec ten jednak okazuje się być dopiero początkiem…
Dla mnie ta powieść jest lekcją na temat przyjaźni: „…podążyli na kraniec falochronu, by usiąść tam i jeszcze raz o świcie zobaczyć największą fatamorganę świata – zwierciadlane odbicie w wodach portu budzącej się ze snu Barcelony.” Aż chce się całym sobą wierzyć, że przyjaźń naprawdę istnieje i można mieć kogoś komu się powie: Ti voglio bene i w zamian usłyszy się to samo. Chociaż, jak twierdziła Safona, przyjaźń jest przywilejem szlachetnych dusz, a więc nie każdy na nią zasługuje.
Czytałem tę powieść długo, mimo to nie żałuję tego czasu; mogłem przecież wykorzystać go na bardziej ponętna lekturę, która dałaby mi przyjemność z nią obcowania. A może właśnie ten długi czas czytania „Więźnia nieba” miał być taką epicką rozkoszą, bo już nigdy nie sięgnę po Carlosa Ruiza Zafona?
Mimo wszystko: polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czerwone słońce

Po roku czasu od konfrontacji z Pierwszym, Magda budzi się w nowym ciele. Po chwili zrozumiała, że została Żniwiarzem i wraz z wyglądem otrzymała pewn...

zgłoś błąd zgłoś błąd