Więzień nieba

Wspaniała

Wspaniała

Jeśli „Cień wiatru” był o książkach, a „Gra Anioła” o ambicji, to „Więzień nieba” jest o lojalności, która potrafi przetrwać najgorsze lochy więzienia Montjuïc. To hołd dla przyjaźni Daniela i Fermína, napisany z ogromną gracją i humorem, mimo trudnego, powojennego tła. Dynamiczna, wzruszająca i niesamowicie wciągająca.

Jeśli „Cień wiatru” był o książkach, a „Gra Anioła” o ambicji, to „Więzień nieba” jest o lojalności, która potrafi przetrwać najgorsze lochy więzienia Montjuïc. To hołd dla przyjaźni Daniela i Fermína, napisany z ogromną gracją i humorem, mimo trudnego, powojennego tła. Dynamiczna, wzruszająca i niesamowicie wciągająca.

Ocenienie tej książki jest trochę niesprawiedliwe bo w moim odczuciu nie jest to osobna historia i odrębna całość, a Zafon zdobył mnie już wcześniej, więc książka była czystą przyjemnością jakby z definicji (oczywiście zdarza się czasami w takiej sytuacji nadziać na totalną porażkę, ale tutaj się to nie wydarzyło).
W porównaniu z "Cieniem wiatru" i "Grą anioła" powieść jest dużo krótsza, w dużo mniejszym stopniu wypełniona różnymi postaciami i nabudowana wątkami. Co ważne dla czytelników, uważam, że o ile poprzednie dwie czesci można było czytać w dowolnej kolejności, ponieważ nie były ściśle związane fabularnie, to jednak "Więzień nieba" jest pomostem między dwoma poprzednimi częściami cyklu i uważam, że nie znając tła i nie będąc już wcześniej emocjonalnie związanym z bohaterami dużo sie traci.
Zafon jak zwykle czaruje klimatem Brcelony, jak zwykle wciągająca nas w historię, która angażuje i nie daje spokoju, która pożera, a jednocześnie daje nam przyjemność powrotu w miejsce, które znamy, ponownego spotkania z rodziną Sempere, Ferminem i Davidem Martinem. U mnie również nieodzownie prowokuje do wzmożonego zainteresowania się historią Hiszpanii, która ginie w naszej świadomości przez natłok przerażających zdarzeń w Polsce, pozostawiając rewolucję hiszpańską, wojnę domową i Hiszpanię francowską w cieniu.

Ocenienie tej książki jest trochę niesprawiedliwe bo w moim odczuciu nie jest to osobna historia i odrębna całość, a Zafon zdobył mnie już wcześniej, więc książka była czystą przyjemnością jakby z definicji (oczywiście zdarza się czasami w takiej sytuacji nadziać na totalną porażkę, ale tutaj się to nie wydarzyło).
W porównaniu z "Cieniem wiatru" i "Grą anioła" powieść...

Zafon jak zwykle mnie nie zawiódł w tej serii 😉

Zafon jak zwykle mnie nie zawiódł w tej serii 😉

Trzecia część cyklu skończona. Książka może być lekarstwem ale może też być bronią. Właśnie przyjąłem lekarstwo i czuję się znacznie lepiej.

Trzecia część cyklu skończona. Książka może być lekarstwem ale może też być bronią. Właśnie przyjąłem lekarstwo i czuję się znacznie lepiej.

Jestem fanką hiszpańskiej twórczości, książka wspaniała, autor pisze we wspaniały sposób i potrafi budować fabułę.

Jestem fanką hiszpańskiej twórczości, książka wspaniała, autor pisze we wspaniały sposób i potrafi budować fabułę.

NIEEE DANIEL NIE SCHODŹ NA ZŁĄ STRONĘ MOCY

NIEEE DANIEL NIE SCHODŹ NA ZŁĄ STRONĘ MOCY

„Więzień nieba” na nowo rozbudził moją sympatię do pióra autora. Ta część wciąga od pierwszych stron i czyta się ją z niesłabnącym zainteresowaniem. Poznajemy burzliwą przeszłość bohaterów, a na pierwszy plan wysuwa się Fermín — wierny przyjaciel Daniela. To postać, którą trudno nie pokochać. Choć naznaczony cierpieniem, wnosi do historii ogrom ciepła, błyskotliwego humoru i lekkości. Sceny z jego udziałem wielokrotnie wywołują uśmiech i śmiech. Po takim zakończeniu nie sposób się zatrzymać — z niecierpliwością sięgam po ostatni tom.

„Więzień nieba” na nowo rozbudził moją sympatię do pióra autora. Ta część wciąga od pierwszych stron i czyta się ją z niesłabnącym zainteresowaniem. Poznajemy burzliwą przeszłość bohaterów, a na pierwszy plan wysuwa się Fermín — wierny przyjaciel Daniela. To postać, którą trudno nie pokochać. Choć naznaczony cierpieniem, wnosi do historii ogrom ciepła, błyskotliwego humoru...

"Są takie miejsca i takie czasy, kiedy bycie nikim przynosi większy zaszczyt niż bycie kimś."
"Więzień nieba" to kontynuacja losów Daniela Sempere, syna właściciela rodzinnej księgarnii oraz przybliżająca nam losy samego Fermina Romero de Torres'a, jego najbliższego przyjaciela. Nie jest to jednak literatura pokroju "Cienia wiartu", czy też trzymająca w napięciu i nie do konca łatwa w interpretacji jak "Gra Anioła". Owszem, uzupełnia historię przedstawianą w powyższych książkach, ale nie jest już ona tak pasjonujaca i trzymająca w napięciu. Jako uzupełnienie jednak polecam przeczytać. Dla mnie mocne 6,5 na 10.

"Są takie miejsca i takie czasy, kiedy bycie nikim przynosi większy zaszczyt niż bycie kimś."
"Więzień nieba" to kontynuacja losów Daniela Sempere, syna właściciela rodzinnej księgarnii oraz przybliżająca nam losy samego Fermina Romero de Torres'a, jego najbliższego przyjaciela. Nie jest to jednak literatura pokroju "Cienia wiartu", czy też trzymająca w napięciu i nie do...

To już trzecia część cyklu "Cmentarz Zapomnianych Książek", którą przeczytałam...
Z zapartym tchem!
I ta część najbardziej mi się podobała.
Był tu moment, kiedy myślałam, że książka jest zbyt okrutna....że nie dam raczy więcej przeczytać o złu, jakie może wyrządzić człowiek człowiekowi......ale dobro zwyciężyło i ogólnie postawa kilku bohaterów....wróciła mi wiarę, że jednak trzeba być dobrym i żyć w zgodzie z innymi....że zazwyczaj tak niewiele potrzeba, aby ktoś obok poczuł się bezpiecznie, szczęśliwie....

Książka, która napawa optymizmem.....mimo wszelkich przeciwności losu.

Uwielbiam styl wypowiedzi autora, sprawił, że polubiłam bohaterów. Są to wyraziste postacie.
W powieści nie brakuje mądrości, a co bardzo ważne dla mnie, nie jest pouczająca, jak nudna lekcja, a daje do myślenia.

To już trzecia część cyklu "Cmentarz Zapomnianych Książek", którą przeczytałam...
Z zapartym tchem!
I ta część najbardziej mi się podobała.
Był tu moment, kiedy myślałam, że książka jest zbyt okrutna....że nie dam raczy więcej przeczytać o złu, jakie może wyrządzić człowiek człowiekowi......ale dobro zwyciężyło i ogólnie postawa kilku bohaterów....wróciła mi wiarę, że...