Wesela w domu

Wydawnictwo: Czuły Barbarzyńca
7,91 (161 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
25
9
38
8
42
7
28
6
18
5
5
4
2
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360318843
liczba stron
263
kategoria
literatura piękna
język
polski

"Widziałam, że patrzy na mnie z przyjemnością, widziałam, że widzi mnie tak, jak pragnęłam, by widzieli mnie wszyscy, przede wszystkim jednakże on, ten, do którego przyszłam, ażeby go zobaczyć, i by on widział mnie taką, jak pragnęłam, całkiem inną niż wtedy, kiedy przyszłam tu po raz pierwszy, żeby widział mnie jako ten tort paryski z kremem... Widział mnie i zaaprobował to, a ja...

"Widziałam, że patrzy na mnie z przyjemnością, widziałam, że widzi mnie tak, jak pragnęłam, by widzieli mnie wszyscy, przede wszystkim jednakże on, ten, do którego przyszłam, ażeby go zobaczyć, i by on widział mnie taką, jak pragnęłam, całkiem inną niż wtedy, kiedy przyszłam tu po raz pierwszy, żeby widział mnie jako ten tort paryski z kremem... Widział mnie i zaaprobował to, a ja poczerwieniałam i obróciłam się dookoła, uniosłam ręce, jakbym chciała wznieść się, jak potrafią obracać się modelki, gdy prezentują te swoje stroje, i zakręciło mi się w głowie..."

Pierwsza część wybitnej powieściowej trylogii Bohumila Hrabala ("Wesela w domu", "Vita nuova", "Przerwy") pisana z punktu widzenia żony Bohumila Hrabala, Eliski. Opowieść niezwykle barwna, nierzadko wstrząsająca, pełna humoru, czułości i niezrównanej groteski.
Obejmuje okres od połowy lat 1950. do końca 1970., przedstawiając życie pisarza na tle ówczesnych wydarzeń politycznych, lecz sięga także w dalszą przeszłość, dzieciństwo i wczesną młodość Hrabala i Eliski. To wspaniała uczta dla miłośników Hrabala, a dla tych, którzy jeszcze nie znają jego pisarstwa - okazja, by je pokochać.

 

źródło opisu: http://www.czulybarbarzynca.pl

źródło okładki: http://www.czulybarbarzynca.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (14)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 653
ina71 | 2018-07-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 lipca 2018

Uwielbiam Czechów. Przez lata byli moimi sąsiadami zza miedzy, a raczej zza rzeki więc miałam ich okazję trochę poznać. Zawsze się przy tym dziwiłam, jak dwa narody mieszkające tak blisko siebie i często dzielące tę samą historię, mogą się tak bardzo różnić. Różnica moim zdaniem najbardziej znacząca? Otóż Czesi lubią się przeglądać w krzywym zwierciadle, podczas gdy przedstawiciele naszych rodzimych elit intelektualnych muszą (w większości) mieć wypolerowane na wysoki połysk lustereczko, które powie im przecie, że są najwspanialsi, najmądrzejsi, najbardziej patriotyczni i ogóle naj na świecie. Taa... i pewnie dlatego to czeska proza jest orzeźwiająca jak łyk zimnego pilznera w upalny dzień.

Hrabal autobiografizuje sobie (bo autobiografią sensu stricto tego tekstu nazwać nie można, skoro autor ociupinkę zmyśla) w sposób nietypowy. A mianowicie patrzy na siebie oczami swojej żony Eliški, a więc zakochanej kobiety, a więc - teoretycznie przynajmniej - przez różowe okulary. Tej...

książek: 699
tivrusky | 2018-05-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2018
Przeczytana: 25 maja 2018

Zapanowała w moim domu hrabalowa gorączka. Półki zapełniły się kolejnymi książkami, które, jedna po drugiej czytamy. U mnie objawy nie są jeszcze niepokojące, ale niektórzy domownicy od kilku miesięcy nie czytają niczego innego i kolejne książki powtarzają po dwa-trzy razy, takie są dobre. I każdy z tych tomów i tych powrotów to jest małe święto, a za nim mnóstwo emocji, mnóstwo śmiechu, trochę łez i ogrom zachwytu. Za mną kolejna opowieść.

Wesela w domu czytałem ze zdwojoną przyjemnością; po pierwsze to jest Hrabal, więc tak się go właśnie czyta, dobrze, śmiejąc się i wzruszając i zwyczajnie ciesząc, że tyle stron ma się jeszcze przed sobą albo za sobą. No a poza tym, to jest książka insza niż jego tytuły, które dotąd czytałem. Refrenem nie są tutaj ani zachwyty nad zwykłością, ani radość życia, ani osamotnienie. Hrabalowi zachciało się bowiem napisać książkę o miłości.

Hrabalowi zachciało się napisać książkę o własnej miłości. I zrobił to absolutnie po swojemu, nie bacząc na...

książek: 1908
Ola | 2017-01-07
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 07 stycznia 2017

Hrabal to ukochany pisarz mojej drugiej połowy. I właśnie ten mój połówek polecił mi lekturę "Wesel w domu", właściwie mnie do tego zobowiązując i oczekując relacji na konkretnie zadany temat. Mnie, fance Kundery! Ale czego się nie robi dla ukochanego mężczyzny! I co? I fantastycznie, bo dzięki Niemu właśnie odkryłam urok Hrabala. Odkryłam, że Hrabal to piewca życia, że czyta mi się go prawie tak dobrze jak Prousta, którego, obok Kundery, równie wielką fanką jestem. Że jest człowieczy, bliski ludzkim uczuciom. Czytałam oczarowana, emocje sięgały zenitu. Pisanie Hrabala uwiodło mnie tak bardzo, że przeżywałam bohaterów, jak samą siebie. Zwłaszcza końcówka doprowadziła mnie do bólu głowy... Dlaczego? On wie. Aha, zadany temat brzmiał: czy narratorem rzeczywiście mogłaby być kobieta, czy jednak to raczej męski głos. Dla mnie zdecydowanie męski. Zabrakło kobiecej miękkości i mówienia o emocjach w sposób właściwy tylko paniom. Poza tym autor, kiedy tylko się dało, oddawał głos...

książek: 1038
Mario | 2016-12-15
Na półkach: Przeczytane

A zatem znowu Hrabal, nie da się długo żyć bez czytania Hrabala. Ten Hrabal udaje, że przemawia cudzymi ustami, że oddaje głos swojej żonie. Udaje, bo znów mamy znane z innych tekstów wydarzenia, a ich przeżywanie wydaje się takie, jak poprzednio. Ja zatem czytałem ten tekst jak inne Hrabaliana, uznając go za głos samego autora. Czekam niecierpliwie na czas, gdy przeczyta "Wesela" moja żona, żeby zapytać, jak odbiera tę opowieść kobieta, no i dlatego, że... Ona wie.

książek: 0
| 2016-06-28
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Piękne.

książek: 364
Mateusz | 2015-10-01
Na półkach: Przeczytane

Czy autobiografia, w której pisarz nie stara się opowiedzieć o sobie z własnego punktu widzenia, lecz z punktu widzenia kogoś innego, jest dalej autobiografią? Chciałem napisać - nie chce spojrzeć na siebie swoimi oczami. Ale to przecież właśnie jest niemożliwe! Swojej twarzy zobaczyć nie można, to jeden z największych paradoksów życia. Codziennie mijamy na ulicy setki obcych twarzy, czasem napotykamy wśród nich jakąś znajomą, lecz naszej własnej, tej, z którą jesteśmy codziennie, dwadzieścia cztery godziny na dobę, ujrzeć nie możemy. Jedyne co nam pozostaje to lustro, jednak lustro daje tylko odbicie, zawsze zdeformowane, zawsze niewierne, jak zdjęcie. W pewnym momencie oglądanie swojej twarzy w lustrze zaczyna jednak ciekawić, bawić i ani się nie obejrzymy, a już stroimy miny. I tak ujrzenie samego siebie w lustrze, w tym przysłowiowym krzywym zwierciadle, okazuje się drogą do poznania samego siebie. A czym innym niż lustrem są dla nas inni ludzie, znajomi, przyjaciele, rodzina?...

książek: 2337
zoso | 2014-04-21
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 20 kwietnia 2014

W naszym kraju powszechnie panuje zdanie,szczególnie wśród młodzieży,że czeski film to taki,w którym nie wiadomo o co chodzi.Tymczasem dla mnie kino czeskie,to przede wszystkim dobre kino obyczajowe,przedstawiające w sposób ciepły i wyrozumiały zwykłych,szarych ludzi w ich codziennym zmaganiu się z życiem.Takie jest właśnie kino ulubionego mojego czeskiego reżysera jakim jest Jiri Menzel.Zaś moimi ulubionymi jego filmami są ekranizacje prozy Bohumila Hrabala.To właśnie te ekranizacje spowodowały u mnie chęć zapoznania się z twórczością pisarza.Wstyd się przyznać,ale ostatnio opowiadania Hrabala czytałem ładnych kilkadziesiąt lat temu.Jakoś zawsze miałem jakieś inne,"bardziej interesujące" lektury do przeczytania.Ale,ostatnio,będąc w bibliotece,wpadła mi w oko książka "Wesela w domu"(wydanie PIW 2000 zawiera całą trylogię:"Wesela w domu","Vita nuova" i "Przerwy").Z tyłu okładki przeczytałem informację,że książka stanowi napisaną z punktu widzenia żony autobiografię...

książek: 0
| 2014-03-18

"...lubił gadać o prawdzie, że należy mówić ją i nie obawiać się jej, bez względu na cenę, jaką przyszłoby za to zapłacić... [...] lubił mówić... ja ma tyle wolności, ile sam sobie wezmę..." [str. 414]

Więc gada ustami swojej żony, gawędzi, snuje opowieści, wspomina zalewając nas potokiem słów, a wszystko z czułością i tęsknotą, o tych Czechach ślepych a głuchych, przyjaciołach fałszywych a zazdrosnych, ludziach prostych a szczęśliwych. Dobrodusznie przygląda się światu wokoło, wspomina te czasy pogmatwane z wyrozumiałością dla ludzkich wyborów, bez żalu, patosu, oskarżeń, dramatów i rozdzierania szat. Tak, jak tylko Czesi potrafią. Z dystansem, humorem i lekkością.
Pozostaje więc przebrnąć przez meandry poplątanych zdań, gdzie kropka pojawia się po 300 wyrazach. Ale to nic, to tylko wprawka, bo gdy życie przemija, świat się zmienia i chaos go ogarnia, zdania po 4 strony sobie liczą.
Czeski film, czeskie wesele. Ups, wróć. Czechosłowackie.

książek: 106
para_bolka | 2014-02-28
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Hrabal w każdym swym dziele pokazuje człowieka, takim jakim on jest. Znajdzie się więc miejsce dla przywar i pomniejszych słabostek w takim samym stopniu jak dla zalet, pięknych gestów, talentów. Narracja prowadzona oczyma żony Hrabala wprowadza czytelnika w sam środek ich prywatnej historii, jednocześnie widzimy jak ogromny dystans miał do siebie sam Hrabal. Jak wszystkie opowieści Czecha - nie zabraknie miejsca na sentymentalną podróż do krainy wspomnień, gdzie nostalgia idzie w parze z żartem i anegdotą.

Sławka Turowicz

książek: 122
Beata | 2014-01-19
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 2013 rok

Bardzo ulubiona książka.Czytam często i cieszę się za każdym razem na lekturę. Hrabal kocha ludzi i pisze o nich z miłością.Nieudawaną.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd