Anne ze Złotych Iskier

Wspaniała rudowłosa bohaterka Ania Shirley! Jeśli chcesz ją poznać, sięgnij po tę serię. Ania to inteligentna i obdarzona niezwykle bujną wyobraźnią dziewczyna. Jest bardzo gadatliwa, cechuje ją wrazliwość, optymizm, szczerość, impulsywność oraz wielka ambicja w nauce. Warto poznać tę postać.

Wspaniała rudowłosa bohaterka Ania Shirley! Jeśli chcesz ją poznać, sięgnij po tę serię. Ania to inteligentna i obdarzona niezwykle bujną wyobraźnią dziewczyna. Jest bardzo gadatliwa, cechuje ją wrazliwość, optymizm, szczerość, impulsywność oraz wielka ambicja w nauce. Warto poznać tę postać.

10

10

Ach, jak to się przyjemnie czytało.

Ach, jak to się przyjemnie czytało.

Ta część jest najbardziej poszatkowana ze wszystkich i ze względu na ilość postaci dziecięcych najbardziej mi to w niej przeszkadza. Czuję że poznałam je za mało, a przeskoki czasowe były zbyt nieregularne. Przygody opierają się też trochę na podobnym motywie, czyli że ktoś kogoś okłamał albo nie powiedział czegoś od razu. Trochę jest to dla mnie męczące, kiedy pojawia się zbyt często.
Pierwszy raz mam niedosyt związany z książką z serii o Ani.

Ta część jest najbardziej poszatkowana ze wszystkich i ze względu na ilość postaci dziecięcych najbardziej mi to w niej przeszkadza. Czuję że poznałam je za mało, a przeskoki czasowe były zbyt nieregularne. Przygody opierają się też trochę na podobnym motywie, czyli że ktoś kogoś okłamał albo nie powiedział czegoś od razu. Trochę jest to dla mnie męczące, kiedy pojawia się...

Jak zwykle przygody Ani i jej rodziny okazują się być ciekawe, wciągające, czasem szokujące i na pewno godne polecenia. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się po latach przeczytać całą serię.

Jak zwykle przygody Ani i jej rodziny okazują się być ciekawe, wciągające, czasem szokujące i na pewno godne polecenia. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się po latach przeczytać całą serię.

Kiedy autorzy są zmuszeni wracać do swoich najbardziej znanych postaci, może się przytrafić książka w stylu "Anne ze Złotych Iskier". Przeczytałam po latach, nowy przekład sprawił, że czytało się dobrze, choć nie byłam zbyt zafascynowana światem przedstawionym utworu. Powiedziałabym, że losy bohaterów mało mnie zajmowały. Znacznie ciekawsze było dla mnie tło historyczne i społeczne.
Jako matkę interesuje mnie to, jak na początku XX w. zmienia się podejście do wychowywania dzieci. Anne jest bardzo wyrozumiała i wspierająca dla dzieci, jest w jej podejściu coś bardzo współczesnego.
Montgomery świetnie opisuje pojedyncze epizody z życia dzieci lub osób spoza rodziny, ale całość wydaje się jakaś nijaka. Ania wybrała spokojne życie pani doktorowej i matki licznej gromadki - może to zbyt mało, żeby z tego wyciągnąć fascynującą opowieść, której oczekują czytelnicy.

Kiedy autorzy są zmuszeni wracać do swoich najbardziej znanych postaci, może się przytrafić książka w stylu "Anne ze Złotych Iskier". Przeczytałam po latach, nowy przekład sprawił, że czytało się dobrze, choć nie byłam zbyt zafascynowana światem przedstawionym utworu. Powiedziałabym, że losy bohaterów mało mnie zajmowały. Znacznie ciekawsze było dla mnie tło historyczne i...

Nowe tłumaczenie wymagało nowej wersji nazwy domu Blythe'ów. "Złote Iskry" względnie sprawdzają się jako spolszczenie "Ingleside", choć moim zdaniem mniej niż "Złoty Brzeg" i nie chodzi tu o sentyment. Tłumaczka w przedmowie deprecjonuje starą nazwę, twierdząc, że przecież taka romantyczka jak Anne nie nazwałaby swojego domu "brzegiem" i że przecież długo nad nazwą z Gilbertem myśleli i chcieli, żeby była piękna (a "brzeg" najwidoczniej piękny być z zasady nie może). Nie kupuję tego - w słowie "brzeg" jest piękna poetycka wieloznaczność, odnosi się ono i do nadmorskiego położenia wioski Glen St. Mary, i do tego, że Anne (jako mała dziewczynka i młoda dziewczyna) dobiła do brzegu, po okresie podróży osiadła w jednym miejscu. "Iskry" niby mają się kojarzyć z kominkiem, domowym ogniskiem, przytulnością, ale przecież jako metafora częściej odnoszą się do namiętności, jakiejś gwałtowności... Gdyby nie przedmowa, nie przeszkadzałoby mi to, ale jednak przeszkadza. Poza tym tłumaczenie jest poprawne (języka LMM nie da się zepsuć),a książka wygrywa tym, że jest nowym, ładnym wydaniem klasyki.

Nowe tłumaczenie wymagało nowej wersji nazwy domu Blythe'ów. "Złote Iskry" względnie sprawdzają się jako spolszczenie "Ingleside", choć moim zdaniem mniej niż "Złoty Brzeg" i nie chodzi tu o sentyment. Tłumaczka w przedmowie deprecjonuje starą nazwę, twierdząc, że przecież taka romantyczka jak Anne nie nazwałaby swojego domu "brzegiem" i że przecież długo nad nazwą z...

O tym jak Ania z Gilbertem wiedli sielankowe życie, w wolnych chwilach płodząc liczne dzieci.
Ta część, bardziej niż na Ani, koncentruje się na perypetiach najmłodszego pokolenia, które musi borykać się ze swoimi dziecięcymi problemami i przeżywać liczne drobne rozczarowania: od odkrycia, że kupione mamie w prezencie perły są w rzeczywistości tylko tanią imitacją, przez rozczarowanie tym, że tajemnicza sąsiadka jednak nie jest czarownicą z baśni, na śmierci ukochanego psa kończąc. Można tu wyczuć swego rodzaju delikatny snobizm w tym jak podkreślane są różnice pomiędzy dziećmi ze Złotego Brzegu, a pozostałymi dziećmi z wioski, które są najczęściej brudne, niezbyt dobrze wychowane i bardzo niemiłe. Da się też dostrzec pewną powtarzalność motywów - np. wątek fałszywej przyjaciółki, opowiadającej kłamstwa pojawia się w książce aż trzykrotnie (w tym dwa razy dotyczy tej samej bohaterki). Poza ostatnim rozdziałem (który chyba podobał mi się najbardziej) jest to książka bardzo pogodna w wymowie, a miejscami wręcz idylliczna.

O tym jak Ania z Gilbertem wiedli sielankowe życie, w wolnych chwilach płodząc liczne dzieci.
Ta część, bardziej niż na Ani, koncentruje się na perypetiach najmłodszego pokolenia, które musi borykać się ze swoimi dziecięcymi problemami i przeżywać liczne drobne rozczarowania: od odkrycia, że kupione mamie w prezencie perły są w rzeczywistości tylko tanią imitacją, przez...

[788] {z-?}
"Nie, baśń nie zginęła.
Świat jest pełen baśni."

Dalsze dzieje Ani z Zielonego Wzgórza napisane niespiesznie i sympatycznie.

[788] {z-?}
"Nie, baśń nie zginęła.
Świat jest pełen baśni."

Dalsze dzieje Ani z Zielonego Wzgórza napisane niespiesznie i sympatycznie.

Nie spodziewałem się tu fajerwerków, ale też ich nie potrzebowałem. „Anne ze Złotych Iskier” to po prostu kolejny przyjemny rozdział w historii Ani, i z takiej perspektywy naprawdę dobrze się to czyta. Ania nie zmieniła się o 180 stopni – i bardzo dobrze. Nadal jest sobą: trochę rozmarzoną, pełną pasji, ciepła i empatii.

Choć akcja nie jest rewolucyjna, to dużo się tu dzieje. Życie rodzinne, nowe postacie, nowe miejsce – wszystko to razem tworzy mały, spokojny mikroświat, w którym aż miło się zanurzyć. Montgomery ma ten dar, że nawet z drobiazgów potrafi zbudować coś wartościowego, co po prostu dobrze działa na czytelnika. Dobrze się to czyta, daje spokój, trochę wzrusza i zostawia z uśmiechem. I chyba właśnie o to chodzi w tej serii.

Nie spodziewałem się tu fajerwerków, ale też ich nie potrzebowałem. „Anne ze Złotych Iskier” to po prostu kolejny przyjemny rozdział w historii Ani, i z takiej perspektywy naprawdę dobrze się to czyta. Ania nie zmieniła się o 180 stopni – i bardzo dobrze. Nadal jest sobą: trochę rozmarzoną, pełną pasji, ciepła i empatii.

Choć akcja nie jest rewolucyjna, to dużo się tu...