-
Artykuły
Wielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej
2 -
Artykuły
Jon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty
2 -
Artykuły
Czytelnicy wybrali Książki Roku 2025. Oto zwycięzcy
99 -
Artykuły
Czytamy w weekend. 13 marca 2026
512
-
Patronat LC -
Patronat LC
Czytamy w weekend. 20 czerwca 2025
Ania wraca do rodzinnej Bydgoszczy, Arek czyta klasykę horroru, Zosia z kolei poszukuje katalońskiego ciepła. Przed wami czytelnicze wybory zespół Lubimyczytać. A po jakie książki wy sięgnięcie w ten weekend?
Co czytamy w ten weekend?
Jako bydgoszczanka jestem bardzo wdzięczna Hannie Szczukowskiej-Białys, że wkroczyła na kryminalną scenę literacką w Polsce. W końcu Bydgoszcz ma bowiem rozgrywające się w naszym mieście kryminały z prawdziwego zdarzenia.
Co prawda ich akcja rozgrywa się pod koniec lat 90., gdy w mieście – jak i w wielu innych miejscowościach w kraju – za pięknie nie było (ale uwierzcie: teraz jest o niebo lepiej!), ale trzeba też przyznać, że klimat mrocznej Bydgoszczy robi swoje.
No i, oczywiście, sama akcja! „Cienie nad stawem”, bo to moja weekendowa lektura, stanowią czwartą już odsłonę opowieści o Marku (nie Marasie!) Bondysie – policjancie, który pod szorstką powierzchownością kryje dobre serce. Tym razem komisarz będzie rozwiązywał sprawę bliskiego mu współpracownika: czy zrobi to skutecznie? Pewnie tak! Nie mogę się doczekać tej, wciągającej zapewne – jak poprzednie części – lektury!
Moje ostatnie polowania na literaturę grozy skończyły się prawie tak dobrze, jak sobie założyłem. Miał być Ketchum – i jest Ketchum. Co prawda zależało mi na starszych dziełach twórcy, ale „Przeprawa”, czyli druga i jak do tej pory najnowsza nowela wydana przez wydawnictwo Skarpa Warszawska, zapowiada się obiecująco.
Autor „Dziewczyny z sąsiedztwa” słynie z niezwykle barwnie opisanej brutalności ciał i tego, co po nich pozostaje. Zderzenie światów klas średnich i hermetycznych społeczności ma w sobie coś z duszności – niby da się oddychać, ale głaz przygniata coraz mocniej.
Fabuła noweli przedstawia rok 1848 jako zakończenie wojny meksykańskiej i ten, w którym mrok wychodzi z moczar. Pewna kobieta z małego miasteczka opowiada swoją historię nadużyć i ciężkiej przemocy ze swojego pobytu w obozie niewolników. Grabierze i rozbój w biały dzień to tutaj standard. Przeczuwam historię pełną szokującego niespełnienia i odwrotnych sieci szczęścia.
Jack Ketchum, a właściwie Dallas Mayr, zanim zajął się pisaniem, pracował m.in. jako nauczyciel, aktor i redaktor, a nawet sprzedawca w sklepie zoologicznym – to właśnie tam zaczął obserwować agresję i instynkt przetrwania, które później znalazły odbicie w jego książkach. Duży wpływ na jego karierę miał Stephen King, który nie tylko wspierał jego debiut, ale też nazwał „Dziewczynę z sąsiedztwa” jedną z najbardziej przerażających powieści, jakie czytał.
Co ciekawe, wiele jego historii opartych jest na prawdziwych wydarzeniach – wspomniana „Dziewczyna z sąsiedztwa” czerpie z tragicznej sprawy Sylvii Likens, nastolatki brutalnie zamordowanej w latach 60. w Stanach Zjednoczonych. Postać Gertrude Baniszewski w tej historii mrozi krew w żyłach.
„Przeprawa” to książka, która nie unika przemocy. Ketchum, jak zwykle, nie szczędzi mocnych scen. Co prawda nie jest to aż tak brutalne jak w „Poza sezonem”, ale wciąż potrafi mocno uderzyć. Ketchum z gracją przeplata surowość z barwną i ociekającą krwią makabrą, co sprawia, że książka jest dynamiczna, gwałtowna i mocna w przekazie.
Wydaje się to być dobra propozycja dla fanów mocnych historii – jeśli lubisz opowieści pełne przemocy, napięcia i mrocznego klimatu, ta książka może ci się spodobać.
Ostatnio pogoda nas nie rozpieszcza: raz ciepło, raz zimno, do tego wiatr… Książki Mercè Rodoredy kojarzą mi się natomiast z ciepłem i słońcem.
Po raz pierwszy sięgnęłam po jej twórczość w zeszłym roku, podczas wakacji w Hiszpanii. Panował wtedy upał, dlatego zwiedzanie było możliwe dopiero późnym popołudniem. W ciągu dnia odpoczywałam pod klimatyzacją, zatapiając się w lekturze „Rozbitego lustra” – opowieści o losach katalońskiej arystokracji, wzbogaconej elementami realizmu magicznego.
Później sięgnęłam po „Ogród nad brzegiem morza”, który również przedstawia historię pewnej rodziny, tym razem jednak ukazaną z perspektywy ich ogrodnika. I tę książkę czytałam w promieniach słońca.
Dlatego właśnie na najbliższy weekend zaplanowałam lekturę „Diamentowego placu”. Kto wie – może i tym razem katalońska pisarka przyciągnie do mnie odrobinę hiszpańskiego ciepła?
A wy? Dajcie znać w komentarzach.
[kw]
Tagi i tematy
komentarze [342]
Nie mogę się z nią rozstać.
Kobiety, o których myślę nocą
i jeszcze Staniemy się tacy jak on. Głosy z przeklętej ulicy
