Profil użytkownika: Adam

Trudno mi ją tak jednoznacznie ocenić, bo książka nie jest zła, dużo się dzieje, fajnie się ją czyta. Chyba moim jedynym zastrzeżeniem tutaj są bohaterowie, z których połowa przez sporą część książki myśli głównie o seksie. Nie daję oceny, bo szczerze nie wiem jak ją ocenić.
Fabuła wygląda tak: w pewnym bloku mieszkalnym dochodzi do serii tajemniczych morderstw głównie młodych kobiet, nie wiadomo kto za tym stoi. Jedną z głównych bohaterów jest Samantha, młoda kobieta, pracująca w ubezpieczalni, która w młodości doświadczyła przykrej rzeczy. Pewnego dnia udaje się ugadać z pewnym bogaczem - Garethem ubezpieczenie, i idzie się z nim spotkać, a to spotkanie odmieni jej życie. Pojawia się tu też poboczny wątek Ramony Blattfield, którą zresztą czytałam jako albo Battfield albo Badwolf, która jest szamanką jeśli tak to można nazwać, która kiedyś przyzwała ducha swojego zmarłego siostrzeńca. Pojawia się też Ron, detektyw pracujący nad sprawą morderstw, który zainteresował się Samanthą. Jeszcze epizodycznie pojawia się Morgan, współlokatorka Samanthy, i June przyjaciółka Samanthy.
Mamy tutaj dużo perspektyw, w tym ofiar, co chwilę przeskakujących między sobą.
Cała książka była przyjemna w czytaniu, nie zawsze oczywista. Głównym moim tu zarzutem jest, że połowa bohaterów, w szczególności kobiet myśli głównie o seksie, choć książka nie ma oznaczenia 18+ i nie pojawia się bezpośrednio scena seksu z konkretnym opisem. A poza tym książka jest w porządku chociaż czasem bywa specyficzna.

Trudno mi ją tak jednoznacznie ocenić, bo książka nie jest zła, dużo się dzieje, fajnie się ją czyta. Chyba moim jedynym zastrzeżeniem tutaj są bohaterowie, z których połowa przez sporą część książki myśli głównie o seksie. Nie daję oceny, bo szczerze nie wiem jak ją ocenić.
Fabuła wygląda tak: w pewnym bloku mieszkalnym dochodzi do serii tajemniczych morderstw głównie...

Sam Hunter przeprowadza się do nowego miejsca, jego sąsiadami są bardzo wpływowi ludzie. Sam Hunter zaczyna podejrzewać, że coś jest nie tak z nimi, jednak nie może udowodnić swoich podejrzeń więc na własną rękę, z pomocą nowych przyjaciół postanawia udowodnić, że jego sąsiedzi nie są nieskazitelni.
Czytając ją miałam dziwne wrażenie, jakbym miała do czynienia z creepypastą, a nie historią przelaną na papier, nie był to problem. Należy ona do książek dziwnych, lekko może odlecianych w kosmos, może trochę przez tą creepypastowość.
Daję jej wysoką ocenę, bo po pierwsze kocham creepypasty, a to jeden z tych rodzai historii, motywów, których poszukuję w książkach i creepypastach. Również świetnie się czytało, szybko ją pochłonęłam, jedna z tych historii, których jak się zacznie to trudno przerwać.
Książka jest w formie pamiętnika, główny bohater wspomnina wydarzenia od przeprowadzki do finału książki w kilku momentach lekko zapowiadając, nie wprost, co się wydarzy.
Sam to bohater walczący samotnie, który jest skazany na przegraną.
Jak ktoś twierdzi, że nie podobała się mu to rozumiem.

Sam Hunter przeprowadza się do nowego miejsca, jego sąsiadami są bardzo wpływowi ludzie. Sam Hunter zaczyna podejrzewać, że coś jest nie tak z nimi, jednak nie może udowodnić swoich podejrzeń więc na własną rękę, z pomocą nowych przyjaciół postanawia udowodnić, że jego sąsiedzi nie są nieskazitelni.
Czytając ją miałam dziwne wrażenie, jakbym miała do czynienia z ...

Patrząc na ocenę 7,1 gwiazdek, lekko serce boli, że muszę jej dać niską ocenę, ale jak mus to mus. Głównym moim zarzutem jest tu język, oprócz tego faktu, że nie znoszę takiego prostego, niewyedukowanego języka, który był tu w jednym momencie potrzebny by pokazać w jakich warunkach ktoś żył, to i tak będę się tego czepiać, bo o lekkie tortury mnie to przyprawia. Na początku niektórych rozdziałów były dziwne opisy snów, pokroju "Klaudia śni śmierć. Spazmy i konwulsje" co to niby za opis snu? Opisy dosłownie nic nie wprowadzające, po prostu są, bo są i nie wiadomo o co w nich chodzi.
Innym moim zarzutem jest cała sprawa, bo przez 300 stron jesteśmy świadkami próby dotarcia do sprawcy, które okazują się daremne, a ciągu 60 stron sprawa zostaje prawie od nowa rozwiązana w chwilę, gdzie sprawcą okazuje się pięcioplanowa postać wyciągnięta jak królik z kapelusza. Na tych 60 stronach jest strasznie pośpieszona, a przez 300 stron to co chwila dociera się do ślepych zaułków randomowo docierając do nowych faktów.
Była przez spory czas męcząca, wręcz czytałam ją na siłę by przeczytać i o niej zapomnieć, a i tak poprzednie wydarzenia zapominałam.
Bardzo mi się nie podobały aluzje do seksu, będące tu tylko po to, by być.
Sprawa jest tak dziwna, że bohaterowie stwierdzili, że polują na duchy.
Ogólnie wszystko wygląda tak: ktoś zabija 9-letnich chłopców, zostawiając przy nich tytółowe piekło-niebo (dziękuję tej książce o przypomnieniu tej zabawy) I zabawiaja się nimi po śmierci, bo czemu nie. Na szczęście poza jedną sprawą, która ma miejsce pod koniec, nie było tu nic drastyczniejszego i brutalnego, tym bardziej związanego z dziećmi.

Patrząc na ocenę 7,1 gwiazdek, lekko serce boli, że muszę jej dać niską ocenę, ale jak mus to mus. Głównym moim zarzutem jest tu język, oprócz tego faktu, że nie znoszę takiego prostego, niewyedukowanego języka, który był tu w jednym momencie potrzebny by pokazać w jakich warunkach ktoś żył, to i tak będę się tego czepiać, bo o lekkie tortury mnie to przyprawia. Na początku...