Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mapa i terytorium

Tłumaczenie: Beata Geppert
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
7,32 (1111 ocen i 96 opinii) Zobacz oceny
10
55
9
146
8
294
7
358
6
170
5
53
4
22
3
8
2
5
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La carte et le territoire
data wydania
ISBN
9788377475089
liczba stron
384
język
polski
dodał
Tymomateusz

Inne wydania

Najnowsza powieść Houellebecqa, która stała się wydarzeniem, zanim trafiła do księgarń, a wkrótce po premierze została uhonorowana prestiżową Nagrodą Goncourtów oraz otrzymała wyróżnienie „Lista Goncourtów: polski wybór". Jed Martin, debiutujący artysta, odnosi olbrzymi sukces za sprawą zdjęć przedstawiających mapy, po czym powraca do swojej pierwotnej twórczości, czyli do malarstwa. Wstęp do...

Najnowsza powieść Houellebecqa, która stała się wydarzeniem, zanim trafiła do księgarń, a wkrótce po premierze została uhonorowana prestiżową Nagrodą Goncourtów oraz otrzymała wyróżnienie „Lista Goncourtów: polski wybór". Jed Martin, debiutujący artysta, odnosi olbrzymi sukces za sprawą zdjęć przedstawiających mapy, po czym powraca do swojej pierwotnej twórczości, czyli do malarstwa. Wstęp do katalogu wystawy jego obrazów ma napisać światowej sławy pisarz, Michel Houellebecq - typ niezbyt przystępny, zdecydowanie za dużo pijący i strasznie zaniedbany. Między artystami zawiązuje się nić przyjaźni. Gdy kilka lat później pisarz zostaje zamordowany, Martin decyduje się pomóc w wyjaśnieniu przerażającej zbrodni. Kolejną już powieść enfant terrible francuskiej sceny literackiej można czytać na kilku poziomach. Mapa i terytorium to oczywiście biografia fikcyjnego artysty Jeda Martina, z mocnym wątkiem kryminalnym. Ale jest to również błyskotliwa satyra społeczna - bo jak inaczej potraktować ironiczny portret paryskich środowisk artystycznych? - i traktat o ułomności relacji międzyludzkich, które tak dobrze obrazuje historia Jeda i jego ojca. Grzechem byłoby też nie wspomnieć o powracającym motywie grzejnika, czyli o zabawie pisarza z tradycją powieści francuskiej.

"W Mapie i terytorium pisarz zanurza się we współczesnym świecie artystycznym. Oczekiwaliśmy ładunku wybuchowego, zamiast tego otrzymaliśmy pokaz fajerwerków - mieszankę humoru, sarkazmu i melancholii". („Le Nouvel Observateur")

"U Houellebecqa geografia staje się geografią duszy, a psychologia - psychologią naszej pamięci zbiorowej". (Martine Aubry)

"Potrzeba było zaledwie minuty i dwudziestu dziewięciu sekund, żeby wyłonić zwycięzcę tegorocznej Nagrody Goncourtów - Michela Houellebecqa". (Didier Decoin)

"Urzekły nas bogactwo formalne, inwencja artystyczna i niepodrabialna ironia, z jakimi Houellebecq traktuje swoich literackich poprzedników, a także siebie. z uzasadnienia werdyktu jury nagrody „Lista Goncourtów: polski wybór" Houellebecq rozdaje razy, ale czyni to z wyraźnym przymrużeniem oka - czyżby w końcu odnalazł wewnętrzny spokój? Powracają, co prawda, niewesołe konkluzje dotyczące stosunków międzyludzkich, przemyślenia na temat samotności, starości, chronicznego braku miłości oraz nieuniknionej śmierci cywilizacji, ale wszystko to tym razem ubrane jest w formę burleski i błyskotliwej satyry". („Polityka")

 

źródło opisu: Wydawnictwo WAB, 2011

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 595
frauagata | 2012-08-05
Na półkach: 2012

Książka, którą chciałam przeczytać od dawna. Zatrzęsienie pozytywnych recenzji zachęca do jej przeczytania, jednak najbardziej atrakcyjną i pociągającą rzeczą w powieści jest... sam jej autor. Michel Houellebecq (w niektórych środowiskach znany jako HulaHula) to pisarz. Po przejrzeniu Internetu dowiadujemy się także, że jest poetą oraz autorem piosenek. Każda inna informacja staje pod znakiem zapytania, nawet jego data urodzenia (ze źródeł wiadomo, że urodził się w 1956, sam Houellebecq twierdzi, że w 1958). Postać enigmatyczna, lubiąca znikać tylko po to, aby móc się objawić światu z nowym, fascynującym Dziełem. Mapa i terytorium to jedyna jego książka, którą dotąd przeczytałam, ale tytuły pozostałych są dosć znane, chociażby Cząstki elementarne. Zresztą, czytając Mapę i terytorium od pozostałych powieści nie da się uciec - pisarz wspomina o nich na co 10 stronie w kontekście jednego z głównych bohaterów, którym jest on sam.
Jeśli czytaliście coś o kryminalnym wątku w Mapie i terytorium, to nie miejcie złudzeń - Houellebecq to nie Agatha Christie. Pierwsze dwie części książki (czyli jej zdecydowana większość) to świetne spostrzeżenia na temat tego, jak żyją i funkcjonują w swojej nierealnej rzeczywistości francuscy celebryci wyższej klasy, zwani artystami (choć cechy tych osób dla tego słowa są abstrakcyjne). Autor przytacza długie dialogi o sztuce, o gospodarce. W jednej chwili zastanawia się nad beznadziejnością dzieł Picassa, by zaraz zauważyć, jak wiele połączeń ma Ryanair z Polską i jakie to ma znaczenie dla Europy. Zbrodnia? Owszem. Ale bliżej mu do Stiega Larssona. Houellebecq nie owija w bawełnę, flaki są na każdej ścianie (co po drobiazgowych opisach prac głównego bohatera, zastanawianiu się nad ich alegorycznością, dla wrażliwego czytelnika może być druzgocące).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ogień przebudzenia

"...nie ma bólu, którego nie dałoby się znieść i przetrwać, nie ma przeszkody, której nie da się przezwyciężyć. Potrzebna jest tylko wola zwycięs...

zgłoś błąd zgłoś błąd