Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niepełnia

Seria: Kontrapunkty
Wydawnictwo: Powergraph
7,36 (42 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
7
8
12
7
13
6
6
5
1
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364384707
liczba stron
232
język
polski
dodał
Jimu

Jaką tajemnicę skrywa zasypany śniegiem biały dom na odludziu? Kto w nim mieszka (mieszkał), kto w nim jest (był) więziony i kto w nim umiera (umarł)? Lektura Niepełni przypomina wędrówkę pokojami pałacu. W miarę otwierania kolejnych drzwi rośnie napięcie, a związek między bohaterami nabiera nowych znaczeń. Co stało się z dzieckiem, które nie chce zdecydować, czy jest dziewczynką, czy chłopcem...

Jaką tajemnicę skrywa zasypany śniegiem biały dom na odludziu? Kto w nim mieszka (mieszkał), kto w nim jest (był) więziony i kto w nim umiera (umarł)? Lektura Niepełni przypomina wędrówkę pokojami pałacu. W miarę otwierania kolejnych drzwi rośnie napięcie, a związek między bohaterami nabiera nowych znaczeń. Co stało się z dzieckiem, które nie chce zdecydować, czy jest dziewczynką, czy chłopcem („Za każdym razem mówiło sobie: Jeszcze nie. Nie dzisiaj. Później, jak będę duży i silna”). Dziewczyna niepełna dziewczęcości, czy chłopak niepełny chłopięcości – kim się czują, kim tak naprawdę są bohaterowie?

"Niepełnia" to kryminał nieoczywisty. Tajemnicza i nastrojowa, szkatułkowa, pełna ukrytych znaczeń literacka podróż do tożsamości płci.

 

źródło opisu: https://www.facebook.com/powergraph/

źródło okładki: https://www.facebook.com/powergraph/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (243)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 4376
Wkp | 2017-09-05
Na półkach: Przedpremierowo

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

NIEZDECYDOWANIE

Nowa powieść Anny Kańtoch to książka rozdarta jak jej sam bohater. Coś pomiędzy powieścią właśnie, a zbiorem opowiadań połączonym w dłuższą formę. Między klasyczną narracją, a eksperymentami, jakich w polskiej literaturze jest tak wiele, że eksperymentami być przestały. Ale mimo tego niezdecydowania, „Niepełnia” to niezły tytuł, szczególnie dla miłośników twórczości autorki.

„Nie pamiętam, które z nas umarło tamtego dnia, wiem jedynie, że ta historia zaczyna się od śmierci” - tymi słowami zaczyna się „Niepełnia” i stają się one poniekąd wyznacznikiem całości. Główny bohater zabił. Wraz z siostrą Agnieszką włamywał się do opuszczonych domów ludzi. Razem pomieszkiwali tam, bawili się, czasem zjedli co nieco, jeśli znaleźli coś w lodówce, czasem wypili. Wszystko szło normalnie, do czasu, kiedy nie trafili do tego domu. Białego, do którego nie da się trafić przypadkiem. Potem to się stało. Podciął siostrze żyły, zabił ją, a teraz jest przesłuchiwany, bo śledczym...

książek: 226
glodnawyobraznia | 2017-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 października 2017

Niepełnia Anny Kańtoch to książka tak niezwykła, że wymyka się wszelkim klasyfikacjom. Jej oryginalność i niezwykle intrygująco przedstawiony temat przewodni poszukiwania własnej tożsamości całkowicie oczarowują czytelnika i sprawiają, że utwór czyta się jak w letargu. Nic nie jest tu oczywiste i proste, a niemożliwość zweryfikowania prawdy sprawia, że zyskujemy szerokie pole do interpretacji.
Reszta tu:
http://glodnawyobraznia.blogspot.com/2017/10/nieoczywista-niepenia.html

książek: 677
Rudaczyta | 2017-10-03
Na półkach: Posiadam

~ Nieoczywista
~ Dziwna
~ Niepokojąca
~ Wsysająca
~ Wchłaniająca
~ Gwarantująca przeczołganie intelektualne

Jeżeli od kryminału oczekujesz logicznych wydarzeń, połączonych ze sobą ciągiem przyczynowo–skutkowym, z konkretną fabułą, z jasno sprecyzowanym czasem i miejscem akcji, to odradzam czytanie zarówno dalszej części recenzji, jak i Niepełni. Bo Niepełnia to kwintesencja irracjonalności. Aby przybliżyć potencjalnemu czytelnikowi konstrukcję książki proponuję przeczytać ze zrozumieniem dziecięcy wierszyk:

Dzida składa się z przeddzidzia dzidy, śróddzidzia dzidy i zadzidzia dzidy. Przeddzidzie dzidy składa się z przeddzidzia przeddzidzia dzidy, śróddzidzia przeddzidzia dzidy i zadzidzia przeddzidzia dzidy. Śróddzidzie dzidy składa się z przeddzidzia śróddzidzia dzidy, śróddzidzia śróddzidzia dzidy i zadzidzia śróddzidzia dzidy. Zadzidzie dzidy składa się z przeddzidzia zadzidzia dzidy, śróddzidzia zadzidzia dzidy i zadzidzia zadzidzia dzidy. Przeddzidzie przeddzidzia dzidy...

książek: 613
WielkiBuk | 2017-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2017

Anna Kańtoch stworzyła nieoczywisty kryminał, a nawet thriller o nieistnieniu i zagubieniu. To opowieść, w której przemoc, śmierć i krew obecne są od pierwszej strony i naznaczają pozornie sterylny obraz białego domu w środku lasu, otoczonego śniegiem, zaklętego w wiecznym świcie, niczym w baśni. Ale zapomnijmy o happy endach, o magii i dobrych wróżkach. W zamian „Niepełnia”, w której dominują obcość, pustka i brak. Pragnienie wypełnienia, dopełnienia, uzupełnienia towarzyszy czytelnikowi cały czas, bo nawet odpowiedzi, które otrzymuje są zawieszone w próżni, bezimienne, pozostają niedookreślonymi wrażeniami bez szansy na konkretne rozwiązanie. Na koniec otacza nas poczucie narastającej tajemnicy, penetrowania nieoczywistego, a wokół zapach dzikości, piżma i dymu, jakby:
„(…) coś przeszło obok niej, coś niewyobrażalnie obcego i wielkiego, jakby w ciemnym lesie na moment spoczął na niej wzrok bestii albo anioła.”

książek: 339
Nikodem | 2017-10-15
Na półkach: Przeczytane

"Niepełnia” jest moim pierwszym spotkaniem z książkami Pani Anny Kańtoch i mogę z zadowoleniem stwierdzić, że jest to spotkanie udane. Książkę można zaliczyć do kryminału zawierającego elementy horroru jednak byłbym ostrożny co do oczekiwań płynących z tego faktu, gdyż nie jest to typowa powieść z tego gatunku.

Książka jest powieścią dzielącą się na zbiory opowiadań, które w pewnym momencie zaczynają się na powrót łączyć. Mamy więc do czynienia z dziełem pokroju „Incepcji”. Na początku ciężko się połapać w kolejności, bohaterach oraz czasie wydarzeń, lecz wraz z biegiem akcji możemy poukładać sobie klocki na odpowiednie miejsca i zauważyć swego rodzaju powtarzalność i przesłanie. Choć nie jest to łatwy proces, daje dużo przyjemności i satysfakcji. Płynąca z ciekawości i fascynacji chęć poznania fabuły może okazać się dla każdego czytelnika inna, zależna od interpretacji.

Dużą uwagę autorka położyła na szukanie własnej tożsamości. Czytając tekst zawarty na okładce obawiałem się,...

książek: 2997
Matylda Saresta | 2017-10-01
Na półkach: Przeczytane

No i kolejna powieść pochłonięta!
Klimatem porównywalna do mojej ukochanej powieści Czarne, rewelacyjnie się czytało tą magiczną opowieść z pogranicza mystery, fantasy i kryminału.
Ma jedną cechę wspólną z filmem Mulholland Drive i serialem Lost.
Jaką?
Dowiecie się, kiedy dobrniecie do końca tej tajemniczej historii;)
POLECAM!

książek: 566
Uleczkaa38 | 2017-09-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 września 2017

Anna Kańtoch to wyjątkowa autorka... Wyjątkowa nie tylko za sprawą swych intrygujących i barwnych opowieści..., lecz także sposobu postrzegania i rozumienia literatury. Otóż każde z dzieł Pani Anny stanowi dla czytelnika wyzwanie, inteligentną grę, czytelniczą ucztę pełną najrozmaitszych doznań i smaków, z metaforą i niedopowiedzeniem w rolach dań głównych. Nie inaczej ma się rzecz także i z najnowszą powieścią tej autorki - "Niepełnią", która to ukazała się nakładem Wydawnictwa Powergraph.

Fabuła tej pozycji jest tak bardzo złożona, wielotorowa i nieoczywista, iż nie sposób streścić jej w kilku zdaniach... Oto bowiem wraz z pierwszymi stronami lektury trafiamy do pewnego małego, białego domku w otoczeniu zimowej aury. Domku, w którym znajduje się młody mężczyzna i martwe ciało młodej kobiety. Pojawia się miejscowa policja, mężczyzna trafia na komendę, zasiada do rozmowy z Panią straszą aspirant i rozpoczyna swoją opowieść... Opowieść, obejmującą kilka na pozór odrębnych...

książek: 825
aali | 2017-09-30
Na półkach: 2017
Przeczytana: 30 września 2017

"Nie pamiętam, które z nas umarło tamtego dnia, wiem jedynie, że ta historia zaczyna się od śmierci." Zimą, w położonym na odludziu białym domku, po otrzymaniu zgłoszenia od anonimowego informatora starsza aspirant znajduje dwa ciała, jedno żywe, drugie martwe, jedno żeńskie, drugie męskie, a wokół pełno jeszcze ciepłej, czerwonej krwi. W odciętym od świata, z powodu śnieżycy, domku chłopak zaczyna opowiadać dziwną, zupełnie niezwiązaną z nim, historię dotyczącą zniknięcia pewnej dziewczyny.

Zwłoki, podejrzenia morderstwa, tajemnicze ślady, zagadka. "Niepełnia" Anny Kańtoch rozpoczyna się jak klasyczny kryminał, jednak w tej powieści nic nie jest ani proste, ani oczywiste.
Wraz z rozpoczęciem pierwszej opowieści trafiamy do labiryntu, stanowiącego ciąg zagnieżdżonych w sobie historii, z którego nie można się wydostać. Początkowo błądzimy, a kiedy znajdujemy właściwą drogę, trafiamy do kolejnej historii, pozornie chaotycznych i niepowiązanych, pełnych tajemnic i niedopowiedzeń i...

książek: 649
Bosy_Antek | 2017-09-18
Na półkach: Przeczytane

Nie miałem żadnych oczekiwań w stosunku do najnowszej powieści Anny Kańtoch zatytułowanej "Niepełnia." Przesunąłem na drugi, a nawet trzeci plan pamięci wszystko to, co do tej pory wiedziałem na temat autorki „Przedksiężycowych.” Wyparowała ze mnie wszelka wiedza na temat przyznanych jej nagród i wyróżnień. Od samego początku założyłem, że "Niepełnię" czytać będę w oderwaniu od twórczyni, której silna pozycja wśród polskich autorów literatury fantastycznej (i kryminalnej) wydaje się niepodważalna. Nie wiem, czy przyjąłem właściwą strategię, ale nie chciałem czuć na sobie wzroku poważnej pisarki, za którą stoi autorytet kilkunastu nagród i tysięcy zadowolonych czytelników.

Zacznijmy jednak od początku, chociaż piszący te słowa nie będzie ryzykował streszczania fabuły. Jest to zadanie wybitnie trudne ze względu na sposób prowadzenia intrygi, metodę prezentowania kolejnych bohaterów, zmienne punkty widzenia i przesunięcia czasowe, które dezorientują odbiorcę. Podobny problem...

książek: 2057
Karolina Sosnowska | 2017-10-12
Na półkach: 2017
Przeczytana: 02 października 2017

"„Niepełnię” można więc czytać jako powieść o poszukiwaniu tożsamości – w różnym sensie. Jak mówi sama autorka w wywiadzie udzielonym Staszkowi Krawczykowi, „moim zamiarem nie było to, aby czytelnik zostawał z poczuciem, że to jest chaos. Nie próbowałam napisać kryminału w stylu Agathy Christie, ale też nie chciałam przedstawiać świata jako czegoś niezrozumiałego. Chodziło mi raczej o to, aby wszystko składało się w całość na poziomie metaforycznym, symbolicznym”. Kolejne opowieści składające się na tę książkę to zazębiające się ze sobą fragmenty: i rzeczywiście, im więcej się ich przeczyta, w tym bardziej zrozumiałą, choć wciąż mocno metaforyczną całość te historie się składają."

Reszta opinii pod adresem: https://tanayahczyta.wordpress.com/2017/10/12/niepelnia-a-kantoch/ :)

zobacz kolejne z 233 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd