7,9 (90 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
20
8
21
7
17
6
12
5
3
4
1
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364822513
liczba stron
630
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

To będzie największe od lat wydarzenie dla wszystkich miłośników prozy Franza Kafki. Ponad 600 stron, najobszerniejszy oraz pierwszy w historii tom opowiadań i miniatur Franza Kafki w układzie chronologicznym. Premiera książki Opowieści i przypowieści już 18 maja! „Kafka należy do osobliwego typu pisarzy, których wysiłek skupia się na formułowaniu i komplikowaniu problemu, a nie na jego...

To będzie największe od lat wydarzenie dla wszystkich miłośników prozy Franza Kafki. Ponad 600 stron, najobszerniejszy oraz pierwszy w historii tom opowiadań i miniatur Franza Kafki w układzie chronologicznym. Premiera książki Opowieści i przypowieści już 18 maja!

„Kafka należy do osobliwego typu pisarzy, których wysiłek skupia się na formułowaniu i komplikowaniu problemu, a nie na jego rozwiązaniu. Wszystkie jego dzieła reprodukują w gruncie rzeczy w przeróżnych odmianach jednakową sytuację zasadniczą, ich fabuła, zresztą bardzo nikła, nie posuwa się naprzód, lecz krąży w miejscu i stale powraca do punktu wyjścia – jej treścią są bowiem niekończące się rozważania ludzi, którzy medytują nad tym, jak osiągnąć cel dla człowieka nieosiągalny”. Tak pisał Roman Karst w przedmowie do wydania nowel i miniatur Kafki (PIW 1961).

Dziś przypominamy obszerny wybór opowiadań, miniatur, przypowieści, aforyzmów wreszcie. Granica między tymi rodzajami jest u Kafki nieostra, łączy je forma paraboli i tajemnica, otwierająca pole do różnorodnych interpretacji, przez co tak doniosłe jest to dzieło. Zwykło się chyba krótkie utwory autora Procesu stawiać niżej niż jego powieści. Niniejszy tom ma na celu przekonać, że niesłusznie. Zgromadzone utwory starano się ułożyć chronologicznie (mimo niemożliwości ustalenia dokładnych dat powstania wielu z nich), a więc choćby w przybliżeniu ukazać przebieg twórczości Kafki.

Czytelnik znajdzie tu takie perły, jak Kolonia karna, Wyrok, Przemiana, Jama czy Budowa chińskiego muru, ale też mniej znane utwory, na czele z Troską ojca rodziny, Prometeuszem, Milczeniem syren, Prawdą o Sanczo Pansie. Pobierz spis wszystkich utworów zamieszczonych w tomie (kliknij tutaj).

Okładkę zdobi rysunek autora, Der Denker (Myśliciel) z 1913 roku.

 

źródło opisu: http://www.piw.pl/

źródło okładki: http://www.piw.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (9)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 140
Redo | 2019-05-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 maja 2019

Szczerze mówiąc mam mieszane uczucia co do tego zbioru. Z jednej strony zawiera najlepsze teksty Franza Kafki zebrane wcześniej w tomie "Wyrok". Z drugiej jednak strony, duża część innych tekstów tu zawartych wydała mi się być zwyczajnymi opowieściami, bez podwójnego, egzystencjalnego, parabolicznego dna, które tak u Kafki polubiłem. Choć możliwe też, że go po prostu nie dostrzegłem.

Jak wspomnieli inni, u Kafki znajdzie się egzystencjalne zagubienie i osamotnienie, poczucie wrogości świata i ludzi, napięcia, uderza niemożliwość wzajemnego zrozumienia i niemożliwość dobrej komunikacji.

W tym wydaniu na uwagę zasługują krótkie teksty o parabolicznym charakterze, oparte czasami na mitologii. Ciekawość budzą myśli Kafki zawarte w "Rozważaniach o grzechu, cierpieniu, nadziei i słusznej drodze". Interesujące jest jak pisarz przygląda się codzienności i sytuacjom będącym częścią życia z różnych stron, pojawiają się "egzotyczne" sytuacje przy pomocy których buduje on swoją mitologię....

książek: 10705
tsantsara | 2018-09-29
Przeczytana: 29 września 2018

Wydanie, które stara się zebrać wszystkie opowiadania Kafki, w tym fragmenty prozy, które później stały się częścią powieści (Der Heizer - później w powieści "Ameryka"), lub takie, które wyszły drukiem dopiero po śmierci autora, a którym tytuł nadał opiekun jego spuścizny, Max Brod.

W gruncie rzeczy czuje się, czytając, że pisze to ten sam człowiek, że jego spojrzenie na świat jest obciążone wrażliwością, przekonaniem o zagrożeniu z zewnątrz lub o małej własnej wartości w obliczu ojca, rodziny, pracodawcy, świata zewnętrznego. Niejednokrotnie odczuwamy opresję, która nęka bohatera - czy jest ona realna, czy tylko przez niego wymyślona pozostaje kwestią drugorzędną. Jednak jasność wywodu i swada, z jaką narrator porusza się w po ścieżkach wewnętrznego monologu, nienazwanych uczuć i lęków, obrazy, jakie tworzy, wymyślając absurdalne na pozór sytuacje, które są metaforą realnych zagrożeń i odczuć, są tu jedyne w swoim rodzaju. Nie brak również niekiedy lekkości i humoru. Godny...

książek: 470
Tomasz Jamroz | 2018-05-24
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 28 maja 2018

Ogromne rozczarowanie. Przeczytałem wcześniej "Proces", więc spodziewałem się po tej książce czegoś zupełnie innego. Otrzymałem jakieś ciężkostrawne brednie (z małymi wyjątkami). Ani to inteligentne, ani zabawne, ani frapujące - po prostu męka. Nie polecam.

książek: 468
czytający | 2018-05-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 maja 2018

Tutaj został pochowany pod swoimi wątpliwościami człowiek. W tym miejscu spoczęła gorzka wiedza o jego samotnej rzeczywistości. Przywalona bezustannym niepokojem i bojąca się nasłuchiwania odgłosów swojego istnienia. Pogrzebano człowiecze życie, które dało aż nadmiar materiału do dociekań istoty absurdu. W atmosferze kary za nieznane winy legła jakakolwiek zdolność do działania. Pozostała rozpacz i bezsiła oraz przeświadczenie, że taka sytuacja jest niegodna człowieka będącego przecież w centrum zainteresowania niniejszej książki. Jednak pojęcie człowieczeństwa, którym się zajął Franz Kafka, nie jest przykładem humanistycznego zwrotu do szacunku dla ludzkiego życia. To bardziej próba opisania totalitarnych praktyk ograniczenia wolności, żerujących na niskiej samoocenie połączonej z drążącymi jednostkę fobiami. Występujące w roli fałszywego rzecznika przyszłości opowiadania, przedstawiają nam wiele dróg wyjścia od których uzależnione jest nasze człowieczeństwo. Jednak tylko my sami...

książek: 423
Ral | 2017-02-07
Przeczytana: 05 grudnia 2016

Bardzo podobała mi się formuła krótkich opowiadań jakby migawek z codzienności. Moim zdaniem to właśnie na nich idealnie widać literacki geniusz Kafki, ponieważ musiał on zawrzeć w kilku słowach bogactwo klimatu, jakiego był świadkiem.

książek: 254
Dominika | 2016-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 16 listopada 2016

Pełną recenzję znajdziecie na https://niekulturalnakulturalnie.wordpress.com/2016/11/16/opowiesci-i-przypowiesci-franz-kafka/

W tych krótkich formach można dostrzec więcej niż tylko pięknie napisane historie. To także przekrój całej twórczości Kafki, a jednocześnie jego rozwoju i historii. Widać, jak wielki postęp zrobił i jak bardzo zmieniał się jego pogląd na świat przez ten czas.

Autor czuł się świetnie w każdej formie – opowiadania, aforyzmy, przypowieści… Wydawać by się mogło, że nic z tego nie było mu straszne. W tekstach w genialny sposób zostało budowane napięcie, a każdy z nich wymusza na odbiorcy reakcję emocjonalną – czasem jest to smutek, czasem śmiech, a równie często także wielkie zaskoczenie. Przez to bardzo ciężko o nich zapomnieć.

książek: 91
książek: 611
Grot | 2016-10-01
Na półkach: Przeczytane

„Kafka należy do osobliwego typu pisarzy, których wysiłek skupia się na formułowaniu i komplikowaniu problemu, a nie na jego rozwiązaniu”
[Przedmowa do zbioru utworów Franza Kafki z 1961 roku Romana Karsta].

Zdecydowałem się zacytować powyższy fragment zamieszczony na tylnej okładce najnowszego polskiego wydania opowiadań Kafki, gdyż wydaje mi się, że to jedno zdanie Karsta w sposób wyśmienity ukazuje istotę twórczości przedwojennego pisarza.

Jak najlepiej scharakteryzować opowieści Kafki? Najprościej byłoby standardowo napisać, że to podobnie jak słynna powieść „Proces” utwory przepełnione groteską, osamotnieniem, wieloznacznością, niepokojem. Jednak to nie są czynniki, które w zupełności wyróżniają Kafkę – równie dobrze można by te cechy przypisać opowiadaniom Bruno Schulza czy nawet Thomasa Ligotti... Przede wszystkim trzeba stwierdzić, że opowieści Kafki, choć też niejednoznaczne, są o wiele prostsze w odbiorze. Kafka pisze prostym językiem, skierowanym do jak największego...

książek: 714
Iliana | 2016-08-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 10 sierpnia 2016

Kafka wciąż mnie zaskakuje, wciąż budzi żywe zainteresowanie, ale przede wszystkim Kafka, mimo tego, iż nie żyje ponad dziewięćdziesiąt lat, wzbudza podziw egzystencjalny i dyskusje wielu filozofów. Czy my, ludzie dwudziestego pierwszego wieku ciągle doszukujemy się w Jego tekstach punków odniesień? A może jest tak, że w tym przesycie potoczności szukamy jakiejś mądrości, refleksji, czy zatracenia się w innym wymiarze prozy?

Czym zatem jest tom „Opowieści i przypowieści” Franza Kafki? To niesamowity i wyrazisty głos twórcy, po którego nie boimy się sięgać, którego chętnie czytamy, a nawet odwołujemy się do pewnych absurdalności, jakie można znaleźć w Jego dziełach. Autor posiada nie tylko wielką erudycję, ale umiejętnie nadaje stawianym przez siebie słowom innego kształtu, wymiaru, znaczenia. Bawi się nimi, jak plasteliną i mimo tego, że posługuje się mało skomplikowanym, czy wyszukanym słownictwem, to Jego książki mają siłę przyciągania niesamowitym zmysłem obserwacji,...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Czytamy w weekend

Zapowiada się słoneczny, upalny weekend, jeden z nielicznych tego lata. Jakie macie plany? Wybieracie się dokądś? Wyjeżdżacie? Czy zostajcie w domu? A przede wszystkim: z jakimi książkami chcecie spędzić dwa najbliższe dni? Część zespołu redakcji zdradza, z jakimi tytułami spędzi nadchodzący weekend.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd