Strach ucieleśniony. Mózg, umysł i ciało w terapii traumy

Ogólnie wstęp mi się dłużył i musiałam trochę przeskoczyć weteranów wojennych bo już o nich czytałam w innej książce. Ale nie żałuję że to zrobiłam bo książka jest spoko i pokazuje mózg umysł i ciało w terapii traumy bardzo dobrze i rozumiem że autor musiał wprowadzić nas w traume przez weteranów. Książka godna polecenia. Szkoda że wciąż mamy tak zacofane społeczeństwo na świecie. Dowiedziałam się dużo nowych rzeczy a jak wcześniej wspomniałam o traumach już czytałam ;) także polecam!

Ogólnie wstęp mi się dłużył i musiałam trochę przeskoczyć weteranów wojennych bo już o nich czytałam w innej książce. Ale nie żałuję że to zrobiłam bo książka jest spoko i pokazuje mózg umysł i ciało w terapii traumy bardzo dobrze i rozumiem że autor musiał wprowadzić nas w traume przez weteranów. Książka godna polecenia. Szkoda że wciąż mamy tak zacofane społeczeństwo na...

Świetna pozycja dot. traumy, zwłaszcza PTSD, odkrywa zarówno historię odkrywania symptomów i sposobów leczenia, pokazuje aspekt polityczny i społeczny traumy oraz przekrój metod, których używa się w jej leczeniu. Mimo trudnego tematu, napisana jest przystępnym językiem, pełna ludzkich historii, co sprawia, że bardzo dobrze się ją czyta.

Świetna pozycja dot. traumy, zwłaszcza PTSD, odkrywa zarówno historię odkrywania symptomów i sposobów leczenia, pokazuje aspekt polityczny i społeczny traumy oraz przekrój metod, których używa się w jej leczeniu. Mimo trudnego tematu, napisana jest przystępnym językiem, pełna ludzkich historii, co sprawia, że bardzo dobrze się ją czyta.

Świetna pozycja. Nie tylko wyjaśnia mechanizm powstawania traumy ale również przedstawia przegląd dostępnych środków zaradczych. Świetnie się czyta, napisane przystępnym językiem. Gorąco polecam. Żałuję, że wcześniej na nią nie trafiłam.

Świetna pozycja. Nie tylko wyjaśnia mechanizm powstawania traumy ale również przedstawia przegląd dostępnych środków zaradczych. Świetnie się czyta, napisane przystępnym językiem. Gorąco polecam. Żałuję, że wcześniej na nią nie trafiłam.

Tę książkę czyta się długo, bo nie tylko każdy rozdział, ale i podrozdział przynosi coś nowego. Kompendium wiedzy i must have dla wszystkich, bo trauma dotyczy każdego, bez względu na wiek, płeć, czy rasę. Polski tytuł nie oddaje oryginału, bo właśnie „the body keeps the score” lepiej oddałyby słowa „ciało pamięta”. Bardzo polecam, jeden z moich Topów w 2025.

Tę książkę czyta się długo, bo nie tylko każdy rozdział, ale i podrozdział przynosi coś nowego. Kompendium wiedzy i must have dla wszystkich, bo trauma dotyczy każdego, bez względu na wiek, płeć, czy rasę. Polski tytuł nie oddaje oryginału, bo właśnie „the body keeps the score” lepiej oddałyby słowa „ciało pamięta”. Bardzo polecam, jeden z moich Topów w 2025.

Bardzo dobra książka o strachu, przede wszystkim o PTSD.

Napisana przez lekarza, który odkrywał chorobę wraz z jej rozwojem, dlatego mamy aspekt historyczny, medyczny, biologiczny, ale także wplątane w to wszystko historie zwykłych ludzi.

Pozwala zrozumieć neurobiologię, zrozumieć nas, z czym te osoby się mierzą, i co najważniejsze - jak sobie z tym lękiem poradzić.

Bardzo dobra książka o strachu, przede wszystkim o PTSD.

Napisana przez lekarza, który odkrywał chorobę wraz z jej rozwojem, dlatego mamy aspekt historyczny, medyczny, biologiczny, ale także wplątane w to wszystko historie zwykłych ludzi.

Pozwala zrozumieć neurobiologię, zrozumieć nas, z czym te osoby się mierzą, i co najważniejsze - jak sobie z tym lękiem poradzić.

To raczej książka branżowa, mimo to bardzo ciekawa. Nie przeszkadzały mi fragmenty mniej zrozumiałe, bo całość była fascynująca.

To raczej książka branżowa, mimo to bardzo ciekawa. Nie przeszkadzały mi fragmenty mniej zrozumiałe, bo całość była fascynująca.

Zrozumiale dla nieprofesjonalisty napisana książka opisująca powstawanie traumatycznych doświadczeń i ich skutki w późniejszym życiu. Opisane są zarówno mechanizmy i przykłady jej źródeł jak również metody radzenia sobie z nimi w kolejnych okresach. Autor dość nieortodoksyjnie podchodzi do zagadnienia , wskazując jak indywidualne jest to co dane wydarzenie wywoła u konkretnego człowieka, jak również jak trudno w dzisiejszej klasyfikacji problemów psychicznych powiązać pozornie “nietraumatyzujące” doświadczenia z późniejszymi postawami. Wciągającą i inspirującą pozycja.

Zrozumiale dla nieprofesjonalisty napisana książka opisująca powstawanie traumatycznych doświadczeń i ich skutki w późniejszym życiu. Opisane są zarówno mechanizmy i przykłady jej źródeł jak również metody radzenia sobie z nimi w kolejnych okresach. Autor dość nieortodoksyjnie podchodzi do zagadnienia , wskazując jak indywidualne jest to co dane wydarzenie wywoła u...

"Strach ucieleśniony. Mózg, umysł i ciało w terapii traumy„

Jeśli miałabym jednym zdaniem opisać tę wspaniałą książkę, zrobiłabym to tak:

Encyklopedia traumy.

Znajdziemy tutaj wszystko czego możemy oczekiwać od książki w takiej tematyce.
Proste wyjaśnienia: jak powstaje trauma? Co dzieje się wtedy z mózgiem i ciałem? Do czego prowadzi?

Napisana przez doświadczonego psychiatrę, który w tej publikacji opisuje przypadki swoich pacjentów i szuka najlepszych rozwiązań, by im pomóc. Poznamy historię weteranów wojennych, którzy mierzą się ze stresem pourazowym, dzieci zranionych w dzieciństwie i wiele innych historii łamiących serce.

Ta książka to również pewnego rodzaju poradnik, który pomoże nam poznać sposoby na radzenie sobie z traumą. Jest w nim mowa o terapii EMDR, którą jestem coraz bardziej zafascynowana. Joga, teatr, taniec czy muzyka - to kolejne narzędzia pozwalające wrócić do “siebie„ przy pomocy pracy z ciałem.

Ogromnie polecam. Ta książka otwiera oczy.

"Strach ucieleśniony. Mózg, umysł i ciało w terapii traumy„

Jeśli miałabym jednym zdaniem opisać tę wspaniałą książkę, zrobiłabym to tak:

Encyklopedia traumy.

Znajdziemy tutaj wszystko czego możemy oczekiwać od książki w takiej tematyce.
Proste wyjaśnienia: jak powstaje trauma? Co dzieje się wtedy z mózgiem i ciałem? Do czego prowadzi?

Napisana przez doświadczonego...

Solidna porcja (rozmiarów nielichej cegłówki) wiedzy na temat traumy, jej rodzajów, sposobów postawania i radzenia sobie z nią.

Solidna porcja (rozmiarów nielichej cegłówki) wiedzy na temat traumy, jej rodzajów, sposobów postawania i radzenia sobie z nią.

Nie zgadzam się w pełni z opiniami innych. Przeczytałem tę książkę i czytam ją ponownie.
Dlaczego?
Bo nie pamiętam.

Jestem osobą po traumie i dopiero podczas drugiego czytania zauważam rzeczy, których wcześniej nie widziałem, nie zrozumiałem lub nie zapamiętałem. Uważam, że książka jest opisana bardzo szczegółowo, nawet w tych fragmentach, które niektórzy uznają za niezrozumiałe czy napisane przez „pseudo-psychiatrę”. Osobę, która wysuwa takie osądy, postrzegam jako nieco zarozumiałą, zamkniętą i prawdopodobnie nieświadomą tego, co naprawdę dzieje się w nas — a już na pewno we mnie.

Nie zgadzam się również z opinią, że opis tzw. „pamięci ciała” jest błędny.
Ta książka trafiła do mnie właśnie dlatego, że napisana jest prostym językiem, zrozumiałym dla przeciętnego człowieka — takiego jak ja — i potrafi otworzyć oczy.

Nigdy wcześniej nie zdawałem sobie sprawy z tego, co się ze mną dzieje. Opisana w książce pamięć ciała być może (a nawet na pewno) zaczyna się w głowie, ale byłaby dla mnie niezrozumiała, gdybym próbował szukać swoich reakcji i odczuć wyłącznie w myślach. Zaczynam je rozpoznawać właśnie w ciele.

Mam prawie pięćdziesiąt lat. Byłem krzywdzony już od 2. lub 3. roku życia. Bity kablem i twardą, cienką gumą — tak, że na ciele zostawały ropne krwiaki otoczone siniakami. Byłem lekceważony, poniżany, ignorowany i zakrzyczany. Trwało to 20 lat. Pamiętam tylko urywki.

Dopiero ta książka nie tyle wyjaśniła, co dzieje się w mojej głowie, ile pokazała mi, jak reagować na ciało, które do mnie „mówi”. Pamięci nie mam, a jednak coś się dzieje.

Może i jest to trudna lektura, a jej ponowne czytanie zajmuje mi pięć razy więcej czasu — bo często się zatrzymuję, wracam, myślę, płaczę… i nadal szukam rozwiązania.

W każdym razie ta książka wskazała mi drogę, którą mogę spróbować przejść, próbując wszystkiego.

Strach ucieleśniony nie jest książką, którą się tylko czyta — to książka, którą się przeżywa. Każdy może znaleźć w niej coś innego: zrozumienie, ulgę, nowe spojrzenie. Dla osób po traumie może być pierwszym krokiem ku sobie, a dla psychiatrów i psychologów — lekcją, jak naprawdę słuchać i dostrzegać to, co ukryte pod słowami. Warto dać jej szansę.

Nie zgadzam się w pełni z opiniami innych. Przeczytałem tę książkę i czytam ją ponownie.
Dlaczego?
Bo nie pamiętam.

Jestem osobą po traumie i dopiero podczas drugiego czytania zauważam rzeczy, których wcześniej nie widziałem, nie zrozumiałem lub nie zapamiętałem. Uważam, że książka jest opisana bardzo szczegółowo, nawet w tych fragmentach, które niektórzy uznają za...