Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,13 (107 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
15
8
18
7
34
6
17
5
7
4
2
3
3
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le Solitaire
data wydania
ISBN
8389700026
liczba stron
160
język
polski

Bohater powieści, zbliżający się do czterdziestki mężczyzna bez rodziny, nieoczekiwanie otrzymuje spadek. Może zrezygnować z pracy i rozpocząć beztroskie życie wolnego człowieka. Ta godna pozazdroszczenia, komfortowa sytuacja, nie przynosi mu jednak szczęścia. Z każdym dniem odrywa się coraz bardziej od rzeczywistości, popada w pseudofilozoficzną zadumę nad sensem życia, zadaje pytania, na...

Bohater powieści, zbliżający się do czterdziestki mężczyzna bez rodziny, nieoczekiwanie otrzymuje spadek. Może zrezygnować z pracy i rozpocząć beztroskie życie wolnego człowieka. Ta godna pozazdroszczenia, komfortowa sytuacja, nie przynosi mu jednak szczęścia. Z każdym dniem odrywa się coraz bardziej od rzeczywistości, popada w pseudofilozoficzną zadumę nad sensem życia, zadaje pytania, na które nie ma odpowiedzi. Akcja przenosi się na pogranicze groteski, snu i obłędu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (346)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 273
czytający | 2016-11-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 listopada 2016

Dopiero teraz zaczynam się zastanawiać, jak mocne wrażenie wywarła na mnie wizja świata pełnego dziwności. Właśnie w tym momencie odczułem, jak bardzo się posunąłem w obcości do wszystkiego co mnie otacza. Jeszcze trudno mi uwierzyć w to, że książka może oddziaływać z takim natężeniem na postrzeganie rzeczy, które do tej pory nie zaprzątały mojego umysłu. To jest jak bodziec do rekonstrukcji doznań i systemu wartości. To wygląda jak tocząca duszę gangrena, która wkrada się wtedy, kiedy przeczytam coś piorunującego swoją przenikliwością. Wtedy przychodzi moment, gdy zaczynam analizować i odczuwać metafizyczny lęk wyciągnięty na zewnątrz mojej osobowości. Jednak nie nazwałbym tego krajobrazu rozpaczy, który stanął mi przed oczami, czymś niegodnym obejrzenia. To bardziej coś w rodzaju fascynacji ukrytymi pokładami jaźni, odsłoniętymi niechcący przez Eugène Ionesco. Gdyby ten dramaturg żył, to osobiście chciałbym mu podziękować za możliwość postawienia sobie wielu pytań na które boję...

książek: 1373
Wojciech Gołębiewski | 2014-03-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 marca 2014

IONESCO się w grobie przewraca, gdy polscy recenzenci uparcie nazywają go egzystencjalistą. On nienawidził Sartre’a i wielokrotnie odżegnywał się od jakichkolwiek powiązań z tym kierunkiem. Określany jest jako „absurdist”. Wybaczcie, Państwo, że podeprę się cytatem w języku angielskim:

Ionesco is often considered a writer of the Theatre of the Absurd. This is a label originally given to him by Martin Esslin in his book of the same name, placing Ionesco alongside such contemporary writers as Samuel Beckett, Jean Genet, and Arthur Adamov. Esslin called them "absurd" based on Albert Camus' concept of the absurd, claiming that Beckett and Ionesco better captured the meaninglessness of existence in their plays than in work by Camus or Sartre. Because of this loose association, Ionesco is often mislabeled an existentialist. Ionesco claimed in Notes and Counter Notes that he was not an existentialist and often criticized existentialist figurehead...

książek: 740
Marzenia | 2016-11-06
Na półkach: Rok 2016, Przeczytane
Przeczytana: 06 listopada 2016

To książka o mężczyźnie, czy o każdym? Nie wiem.
Książka o tym, że posiada się tyle pieniędzy, że nie trzeba już nigdy pracować, o tym, że ma się tzw. "święty spokój", no i o odwiecznym pytaniu o sens świata, o tęsknocie za wiedzą, której się nigdy nie posiądzie. I co dla mnie dość ciekawe, co dla mężczyzny jest impulsem "wyrywającym" go z letargu? To kobieta i walka, wojna. A środkiem znieczulającym jest oczywiście alkohol.
Ps. Przeczytałam książkę wydaną w 1977 r. pochodzącą z księgozbioru Aleksego Bornusa, z zaznaczonymi niektórymi zdaniami...ech magia upływu czasu.

książek: 698
jestemtu | 2011-12-23
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 23 grudnia 2011

W sumie to niby nic ponad to wieczne sprzeciwianie się budowaniu heglowskich systemów, które niczego nie wyjaśniają w odpowiednio dobry sposób ("Nadajemy nazwy, które nic nie znaczą, rzeczom, o których nie można nic powiedzieć"), kończąc na kręceniu nosem nad rozdartą rywalizacją masą głów oddanych sprawie, a i tak brzydkich, szarych i przeciętnych, nie potrafiących samodzielnie myśleć, mówić, słuchać, a potem umierają...

Ale i tak wielkie serce dla egzystencjalistów, uwielbiam najbardziej, pytania o sens życia zawsze spoko.

książek: 87
gerszom | 2015-09-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 11 września 2015

Z pewnością jedna z najlepszych książek jakie czytałem w życiu. Specjalnie używam słowa 'książka', gdyż trudno zakwalifikować dzieło tylko do powieści dramatycznych, zupełnie pominąwszy aspekty filozoficzne i refleksyjne zadumy. Bardzo osobiście dotknął mnie ten tekst, tak mocno, że jakby ktoś zapytał się mnie, jak się czuję lub co we mnie siedzi, to poleciłbym mu lekturę "Samotnika", gdyż ja sam lepiej na te pytania odpowiedzieć bym nie potrafił. Pozwolę sobie polecić dzieło Ionesco wszystkim lekko zagubionym i lekko zmęczonym otaczającym ich światem.

książek: 101
qbard | 2014-10-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"Samotnik" jest nużącą historią człowieka, który żyje nudnie i przeciętnie. Dostaje spadek i porzuca pracę a mimo wszystko nadal żyje nudnie i przeciętnie, gdzieś obok życia. Książka jest spowiedzią nieudacznika rozmyślającego nad sensem życia i bojącego się życia. Wszystko dzieje się gdzieś obok, samotnik starzeje się samotnie.

książek: 15
bydlak | 2016-05-07
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Ludzie, którzy czują się poniekąd wypaleni, ciągle zadając sobie pytania odnośnie tego, co ich otacza oraz ludzie wciąż szukający siebie w tym świecie, niewątpliwie powinni sięgnąć po to dzieło. Samotnik posiada fabułę, która jednak odgrywa tutaj drugorzędną rolę. Przemyślenia, spostrzeżenia głównej postaci stanowią punkt, źródło tego co w tej książce jest najistotniejsze. Można odnieść wrażenie jakby cała książka była jednym wielkim cytatem. Oczywiście jest to moja subiektywna ocena, ponieważ jestem jednym z takich ludzi, tak więc dzieło Ionesca jak najbardziej wpasowało się we mnie. Polecam serdecznie.

książek: 13
Łukasz Świstuń | 2014-09-09
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Świetne! Lekko o grubych tematach ;)

książek: 119
dellabrown | 2016-11-08
Na półkach: Przeczytane
książek: 498
komediodramat | 2016-11-03
Na półkach: Ulubione, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2016 rok
zobacz kolejne z 336 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Marzenie o włóczędze – Literacki Horoskop LC

Witajcie! Już jak co tydzień wracamy z naszymi wróżbami. Mamy nadzieję, że dobre Wam się pięknie spełnią, a sprawdzeniu się tych gorszych zapobiegniecie. Co Was czeka w najbliższych dniach? Sprawdziliśmy w gwiazdach i książkach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd